آزمایش خون زیرگروه نورواندوکرین سرطان پیشرفته پروستات را تشخیص می دهد

اما اکنون، محققان موسسه سرطان دانا-فاربر و دانشگاه ترنتو، ایتالیا، آزمایش خونی را توسعه داده‌اند که در تشخیص سرطانکه می تواند به طور قابل اعتماد NEPC را تشخیص دهد و آن را از CRPC-آدنوکارسینوما (CRPC-adeno) متمایز کند.

در حال حاضر، NEPC با استفاده از بیوپسی از بافت تومور از محل تومور متاستاتیک تشخیص داده می شود. با این حال، همیشه برای پزشکان مشخص نیست که چه زمانی بیوپسی را انجام دهند. علاوه بر این، بیوپسی ها ممکن است غیر قابل اعتماد باشند، زیرا تومورهای متاستاتیک اغلب ناهمگن هستند.

هیمیشا بلتران، سرپرست تیم تحقیق، استادیار پزشکی، مرکز Lank برای انکولوژی ادراری تناسلی، گفت: «همانطور که درمان‌های سرطان پروستات مؤثرتر می‌شوند، ما انتظار داریم که انواع مختلفی از مقاومت‌های درمانی مانند سرطان پروستات عصبی غدد درون ریز که به آن‌ها کمک می‌کند از درمان فرار کنند، ظاهر شوند. بخش انکولوژی مولکولی و سلولی، موسسه سرطان دانا فاربر. ما امیدواریم که این آزمایش خون بتواند توسط پزشکان برای تعیین اینکه آیا یک بیمار در حال ابتلا به سرطان پروستات عصبی غدد درون ریز است استفاده شود.

تقریباً 10 تا 15 درصد از بیماران مبتلا به سرطان متاستاتیک پروستات دچار NEPC می شوند. این انتقال شامل تغییر سلول‌های سرطانی وابسته به هورمون‌هایی به نام آندروژن به سلول‌های سرطانی است که دیگر حتی آندروژن را تشخیص نمی‌دهند.

بلتران می گوید: «آنها می توانند بیان گیرنده آندروژن را متوقف کنند. آنها هویت هورمون محور خود را خاموش می کنند و هویت جدیدی را به عنوان راهی برای ایجاد مقاومت در برابر درمان ترکیب می کنند.

در تحقیقات قبلی، تیم بین‌المللی نمونه‌های بافت بیوپسی را برای شناسایی تغییرات ژنتیکی و اپی ژنتیکی مرتبط با این انتقال بررسی کردند. آنها دریافتند که تغییرات اپی ژنتیکی خاص و گسترده ژنوم به شکل تغییرات در متیلاسیون DNA که ژن ها را روشن یا خاموش می کند، CRPC-adeno را از NEPC متمایز می کند.

این تغییرات اپی ژنتیکی را می توان در خون تشخیص داد زیرا بدن به طور مداوم قطعات سلول های مرده را به جریان خون می ریزد. این سلول ها از سراسر بدن از جمله تومورها می آیند. این قطعات شامل قطعاتی از DNA به نام DNA بدون سلول (cfDNA) به همراه هر گونه علائم اپی ژنتیکی و ساختارهایی هستند که هنگام مرگ سلول به آنها متصل شده اند.

بلتران با یک تیم محاسباتی در دانشگاه ترنتو به رهبری دکتر فرانچسکا دمیکلیس، یکی از نویسندگان این مطالعه، برای ایجاد یک آزمایش پانل خونی به نام NEMO (پانل نظارت بر غدد عصبی عصبی) همکاری کرد. دمیکلیس می گوید: «این آزمایش به طور انتخابی cfDNA در پلاسمای خون را برای قطعات DNA مربوطه بررسی می کند و متیلاسیون آنها را اندازه گیری می کند. از آنجایی که تعداد نواحی متیله مورد نیاز برای تمایز بین سلول‌های طبیعی، CRPC-آدنو و NEPC کم است، پانل ژن‌هایی که توسط آزمایش توالی‌یابی می‌شوند حداقل و کارآمد هستند.»

NEMO دو اندازه گیری را گزارش می دهد: کسر تومور، اندازه گیری شدت بیماری بر اساس نسبت DNA تومور به DNA طبیعی در خون. و نوع تومور، CRPC-adeno یا NEPC. نوع تومور به عنوان یک پیامد پیوسته گزارش می شود زیرا سرطان بیمار ممکن است ترکیبی از این دو باشد.

بلتران می‌گوید: «این نه تنها فنوتیپ عصبی غدد درون‌ریز را به تصویر می‌کشد، بلکه می‌تواند زیرگروه‌های میانی را نیز در حین انتقال تومورها از یک زیرگروه به زیرگروه دیگر ضبط کند».

تیم بلتران NEMO را در چندین مدل پیش بالینی سرطان پروستات و نمونه‌های خونی از گروه‌های مختلف بیماران مبتلا به زیرگروه‌های شناخته شده سرطان پروستات آزمایش کردند. امتیاز نوع تومور NEMO زیرگروه ها را با دقت بالایی مشخص می کند.

این تیم همچنین NEMO را در دو کارآزمایی بالینی روی بیماران مبتلا به CRPC تهاجمی ارزیابی کرد. تخمین گروه از کسر تومور با سایر معیارهای پذیرفته‌شده شدت بیماری مطابقت داشت و نشان می‌دهد که این آزمایش می‌تواند برای نظارت بر پاسخ به درمان با آشکار کردن اینکه آیا تومور در حال کوچک شدن است یا نه، استفاده شود. این امر به ویژه ارزشمند است زیرا اندازه گیری های شدت بیماری، مانند سطوح آنتی ژن اختصاصی پروستات، زمانی که یک تومور هویت خود را به NEPC تغییر می دهد، غیرقابل اعتماد می شود.

NEMO بیماران مبتلا به NEPC را در هر دو کارآزمایی بالینی بر اساس گزارش های پاتولوژی با موفقیت شناسایی کرد. همچنین بیمارانی را که NEPC تشخیص داده نشده بودند، اما شواهدی مبنی بر انتقال به NEPC در گزارش‌های پاتولوژی داشتند، شناسایی کرد.

بلتران می‌گوید: «اکنون که به‌طور قانع‌کننده‌ای دقت این آزمون پانل را نشان داده‌ایم، هیجان‌زده‌ایم که آن را در سؤالات بالینی به کار ببریم». “ما می خواهیم تعیین کنیم که آیا این آزمایش می تواند به ما کمک کند پیش بینی کنیم که کدام بیماران به درمان های خاص سرطان پروستات، از جمله درمان های دقیقی که سرطان غدد عصبی پروستات را هدف قرار می دهند، پاسخ می دهند.”

اطلاعات موجود در پانل NEMO همچنین می تواند به پزشکان در انتخاب درمان های هدفمند برای بیماران کمک کند یا به محققان کمک کند تا بیشتر در مورد این بیماری بیاموزند. علاوه بر این، بلتران می افزاید، رویکرد این آزمایش به طور بالقوه می تواند برای سایر اشکال سرطان برای تشخیص زیرشاخه ها اعمال شود.

در بلندمدت، بلتران و همکارانش گام‌هایی را در جهت تبدیل NEMO به یک آزمایش بالینی که پزشکان می‌توانند سفارش دهند و در عمل از آن استفاده کنند، برمی‌دارند.

تامین مالی: بنیاد سرطان پروستات، موسسه ملی سرطان، Fondazione AIRC per la Ricerca sul Cancro ETS، تحقیقات سرطان انگلستان، وزارت دفاع ایالات متحده، بنیاد دوریس دوک، بنیاد Safeway، بنیاد V و موسسه تحقیقات سرطان پروستات.