آیا زندگی در سراسر فضا گسترده است؟ مولکولهای آلی پیشرفته موجود در دیسک سیاره

اخترشناسان نشانه هایی از مولکول های ارگانیک پیچیده را پیدا کرده اند ، پیش سازهای بلوک های ساختمان زندگی ، همانطور که می دانیم ، در یک دیسک سیاره ای در اطراف یک ستاره دوردست. نتایج حاکی از آن است که دانه های شیمیایی زندگی در فضا ساخته شده و سپس در سیارات جوان یا تازه شکل گیری پخش می شوند.
این تیم با استفاده از یک زیر مجموعه بزرگ میلی متر/ آتاکاما (ALMA) ، یک سیستم تلسکوپی رادیویی در شیلی ، اثری از 17 مولکول آلی پیچیده در دیسک پروتوپلانتری V883 Orionis را پیدا کرده است ، یک ستاره جوان واقع در حدود 1.305 سال نوری در Orion Constellation.
V883 Orionis یک ستاره یا پروتستان کودکان است که تنها در 500000 سال محاسبه می شود و در مرحله فعال جمع آوری انبوه و تشکیل هواپیما قرار دارد. اگر 0.5 میلیون سال باستانی به نظر می رسد ، فکر کنید که آفتاب میانی ما حدود 4.6 است میلیارد سالها
مولکولهای آلی پیچیده مولکولهایی هستند که بیش از پنج اتم دارند که حداقل یکی از آنها کربن است. آنها قبلاً در اطراف سایت های ستاره و سیارات دیده شده بودند.
با این حال ، ترکیبات موجود در اطراف V883 Orionis شامل اولین اکتشافات نشانگر اتیلن گلیکول و گلیکولونیتریل ، ترکیباتی است که پیشروهای بلوک های ساختمان در نظر گرفته می شوند. به عنوان مثال ، گلیکولونیتریل پیشرو در اسیدهای آمینه گلیسین و آلانین و همچنین هسته آدنین ، یکی از بلوک های ساختمانی DNA و RNA است.
بنابراین ، این یافته می تواند با در نظر گرفتن دوره بین شکل گیری اولیه ستارگان و رشد سیارات در دیسک های پروتوپلانتری اطراف ، پیوند مفقود شده در تاریخ تکامل مولکول ها در اطراف ستاره های جوان را تضمین کند.
دانشمندان انستیتوی نجوم مکس پلانک در آلمان ، در بیانیه ای گفت: “یافته ما اشاره به یک خط مستقیم از غنی سازی شیمیایی و افزایش پیچیدگی بین ابرهای بین ستاره ای و سیستم های سیاره ای کاملاً توسعه یافته است.”
خط شیمیایی کیهانی
ستارگان زندگی را شروع می کنند که خوشه های غالب در ابرهای عظیمی از گاز بین ستاره ای و گرد و غبار در زیر وزن خود فرو می روند. این یک پروتستان ایجاد می کند ، که همچنان به جمع آوری موضوع از پاکت بومی خود می پردازد در حالی که جرم کافی برای ایجاد ادغام هیدروژن به هلیوم به هسته خود وجود دارد. این فرآیند هسته ای است که تعیین می کند ستاره دنباله اصلی چیست.
با ادامه این کار ، مواد اطراف ستاره ناف در یک شیرینی چرخشی از گاز و گرد و غبار به نام دیسک پروتوپلانتیک قرار می گیرند که از آن سیاره ها در نهایت ظاهر می شوند.
انتقال از Protostar به یک ستاره جوان به دنباله اصلی خشونت آمیز ، پر از تابش شدید ، گاز شوکه شده و گاز که توسط دیسک پروتوپلانت دور ریخته شده است. اعتقاد بر این است که این امر برای ادامه وجود مواد شیمیایی پیچیده ساخته شده در مراحل بدتر وجود پروتوستار مضر است.
این امر منجر به توسعه به اصطلاح “سناریوی تنظیم مجدد” شد ، که مواد شیمیایی لازم برای شکل گیری زندگی را در مراحل بعدی در وجود دیسک پروتوپلانتری مشاهده می کند ، زیرا سیارات ، سیارک ها و دنباله دارها تشکیل می شوند.
با این حال ، کشف جدید نشان می دهد که این سناریوی تنظیم مجدد غیر ضروری است.
کمبا شوارتز ، عضو تیم و دانشمند MPI گفت: “اکنون دقیقاً برعکس به نظر می رسد.” “نتایج ما نشان می دهد که دیسک های پروتوپلانتری مولکول های پیچیده ای را از مراحل قبلی به ارث می برند و تشکیل مولکول های پیچیده می تواند در مرحله دیسک پروتوپلانتری ادامه یابد.”
این تیم نظریه می دهد که دوره بین فاز پروتوستل انرژی و ایجاد دیسک پروتوپلانتار برای تشکیل مولکول های آلی پیچیده در مقادیر باز خیلی کوتاه خواهد بود. نتیجه این است که شرایطی که فرآیندهای بیولوژیکی پیش تعیین شده ممکن است محدود به سیستم های سیاره ای جداگانه نباشد ، اما ممکن است گسترده تر باشد.

از آنجا که واکنش های شیمیایی که مولکول های آلی پیچیده ای را ایجاد می کنند در شرایط سرد بیشتر ادامه می یابد ، ممکن است در پودر یخ رخ دهد ، که بعداً برای تشکیل بدن بزرگ جمع می شود.
این بدان معنی است که این مولکول ها می توانند در سیستم های سیاره ای جوان در گرد و غبار ، سنگ و یخ پنهان باقی بمانند ، که فقط در صورت گرم شدن توسط ستاره مرکزی این مواد قابل دسترسی است.
این چیزی است که می توان در منظومه شمسی خودمان مشاهده کرد وقتی ستاره های دنباله دار از منطقه بیرونی سیستم سیاره ای ما در نزدیکی خورشید می گذرد و باعث ایجاد دنباله دار و هاله به نام کما می شود.
اگرچه V883 Orionis هنوز به جرم مورد نیاز برای دستیابی به سنتز هسته ای نرسیده است ، اما یک مکانیسم گرمایش در این سیستم جوان وجود دارد تا چنین ذوب ها ظاهر شود: وقتی مواد روی ستاره می افتد و رشد آن را تسهیل می کند ، با تابش شدید ایجاد می شود.
فدول گفت: “این طغیان ها به اندازه کافی قوی هستند که می توانند دیسک اطراف را گرم کنند و در مورد محیط یخی در غیر این صورت ، مواد شیمیایی را که پیدا کرده ایم آزاد کنید.”

مناسب است که آلما ، مجموعه ای از 66 تلسکوپ رادیویی واقع در منطقه بیابانی آتاکاما در شمال شیلی ، بخشی جدایی ناپذیر از حفاری دیسک در اطراف V883 Orionis است. در پایان ، این آرایه بود که برای اولین بار خط برف آب را در دیسک V883 Orionis در سال 2016 کشف کرد.
شوارتز گفت: “اگرچه این نتیجه هیجان انگیز است ، اما ما هنوز تمام امضاهای موجود در طیف های خود را از هم جدا نکرده ایم.” “داده های با وضوح بالاتر تشخیص اتیلن گلیکول و گلیکولونیتریل را تأیید می کنند و حتی ممکن است مواد شیمیایی پیچیده تری را که ما هنوز مشخص نکرده ایم ، آشکار کند.”
فدول اظهار داشت که اخترشناسان باید به نور ستاره هایی مانند V883 Orionis و دیسک پروتوپلانتار آن در سایر موجهای طیف الکترومغناطیسی نگاه کنند تا مولکولهای حتی تکامل یافته پیدا کنند.
“چه کسی می داند چه چیز دیگری می توانیم پیدا کنیم؟” فدول قفل شد.
تحقیقات تیم به عنوان بخش مقدماتی برای ذخیره سازی کاغذ ARXIV در دسترس است.




