آیا یک دنباله دار درخشان آسمان اوایل بهار ما را زیبا خواهد کرد؟ چرا ستاره شناسان درباره دنباله دار C/2026 A1 هیجان زده هستند (MAPS)

یک دنباله دار جدید که به خورشید نزدیک می شود توجه ستاره شناسان را به خود جلب کرده است، عمدتاً به دلیل منشاء آن. به نظر می رسد که متعلق به گروهی از دنباله دارها باشد که در برخی موارد برای مدت کوتاهی به اجرام بسیار درخشان تبدیل شده اند.
حدود شصت و شش یک دنباله دار گروههایی که به طور آزمایشی شناسایی شدهاند، که پانزده مورد از آنها وجود دارد که میتوان آنها را به خوبی تثبیت کرد و با حروف A تا Q مشخص میشوند (از علامتهای “I” و “J” استفاده نمیشود). اعضای گروه “M” نام خاصی دارند. در کتاب خود در سال 1997 “دنباله دار قرن” (Springer-Verlag New York Inc.) نویسنده مشهور ستاره شناسی فرد شاف می نویسد که “تنها ذکر این نام لرزه های وحشتناکی را بر دل ناظران دنباله دار می افکند.” آنها هستند آفتاب گیران کروتز.
شی جدید با استفاده از تلسکوپ 11 اینچی (0.28 متر) f/2.2 اشمیت با دوربین CCD کشف شد. زمانی که برای اولین بار دیده شد، 191 میلیون مایل (308 میلیون کیلومتر) از خورشید فاصله داشت. در صورت فلکی کلمبا کبوتر با قدر +17.8 می درخشد، به این معنی که بسیار کم نور بود.
پس از جمع آوری مشاهدات کافی، از جمله تصویری که قبل از کشف در دسامبر 2025 گرفته شد، مداری مشخص شد که نشان می داد دنباله دار MAPS عضوی از خانواده ستاره های دنباله دار کروتز است. این کشف از این نظر بیسابقه بود: هیچ دنبالهدار کروتز ورودی تا این اندازه از خورشید، با این مدت طولانی – 11.5 هفته – قبل از رسیدن به نزدیکترین نقطه به خورشید (حضیض) کشف نشده بود. رکورد قبلی متعلق به دنباله دار درخشان C/1965 S1 بود.Ikea-Seki) فقط 33 روز قبل از حضیض. این لزوماً به این معنی نیست که Comet MAPS نیز درخشان خواهد بود، اما قبل از شروع قضاوت، اجازه دهید نگاهی دقیقتر به سایر اعضای خانواده کروتز بیندازیم.
تکه های دنباله دار
ظاهراً همه اعضای این گروه از دنباله دارها تکه هایی از یک دنباله دار غول پیکر بودند که در گذشته های دور از هم جدا شدند. ممکن است منبع گروه بوده باشد دنباله دار بزرگ 371 قبل از میلادتوسط مورخان یونانی افوروس، ارسطو و سنکا توصیف شده است. ظاهراً بسیار نزدیک به خورشید بود و حتی ممکن است به دو قسمت تقسیم شده باشد.
ج فوریه 1106یک دنباله دار بسیار درخشان ظاهر شد که در بسیاری از تواریخ چینی، ژاپنی، کره ای و اروپایی توصیف شده است. ممکن است مربوط به دنباله دار 371 قبل از میلاد باشد و اعتقاد بر این است که در نهایت به چند قطعه شکسته شده است. اکنون کاملاً محتمل به نظر می رسد که خود این قطعات در حین چرخش به دور خورشید به طور مکرر پوسیده شده اند و در نتیجه دوره های مداری بین 500 تا 900 سال یا بیشتر رخ می دهد.
ستاره شناس آلمانی هاینریش کارل فردریش کروتز (1854 – 1907) بسیاری از دنباله دارها را که به وسعت یک تار مو از سطح خورشید می آمدند مورد مطالعه قرار داد و اشاره کرد که چندین دنباله دار دارای مدارهای بسیار مشابهی هستند که ظاهراً زمانی که یک دنباله دار بسیار بزرگ در حال چرای خورشید صدها سال پیش از آن متلاشی شد، ایجاد شده اند. به افتخار فعالیت گسترده او، اعضای این گروه را خوانندگان کروتز می نامند.
دو مورد از این پرنده های خورشیدی (در سال های 1843 و 1882) نه تنها دم های بسیار بلندی داشتند، بلکه به وجه تمایز نادری دست یافتند که به اندازه کافی روشن بودند که در روز روشن با چشم غیر مسلح دیده شوند. سالها بعد، دکتر برایان جی مارسدن (1937-2010)، یک متخصص بسیار مورد احترام در مکانیک سماوی و ستاره سنجی، معتقد بود که تقریباً تمام دنباله دارهای متعلق به گروه کروتز از یکی از دو دنباله دار که در حدود سال 1100 پس از میلاد ظاهر شدند، جدا شدند. یکی از آنها ممکن است دنباله دار 1106 باشد.
چقدر
امروزه می دانیم که به معنای واقعی کلمه هزاران گریس خورشیدی کروتز وجود دارد. در آغاز سال 1979 رصدخانه های فضایی مداری مانند SOLWIND و در حداکثر ماموریت خورشیدی این ماهواره با استفاده از ابزارهایی به نام تاج نگاری شروع به شناسایی دنباله دارهای خورشیدی کرد. الف تاج نگاری طراحی شده است تا با مسدود کردن صفحه درخشان خورشید به جو خورشید نگاه کند. دنبالهدارهای کوچک خورشیدی که معمولاً خیلی کمنور و خیلی نزدیک به درخشش خورشید هستند را میتوان با استفاده از تاجنگار ثبت کرد.
در واقع، شعله های خورشیدی به طور معمول با استفاده از آن شناسایی می شوند تاجنگار طیفسنجی زاویه بزرگ (LASCO) در رصدخانه خورشیدی و هلیوسفر (SOHO) ماهواره پایان 5000 کشف دنباله دار SOHO توسط آماتورها با استفاده از تصاویر SOHO در اینترنت ساخته می شوند و شکارچیان دنباله دار SOHO از سراسر جهان می آیند. بیش از 3500 دنباله دار SOHO به عنوان شراره های خورشیدی کروتز شناسایی شده اند. بیشتر آنها احتمالاً فقط چند متر عرض دارند. هیچ کدام از مدار خود به دور خورشید جان سالم به در نبرده اند.
اما این لزوماً به این معنا نیست که ما هرگز دنبالهدار بزرگ و درخشان دیگری را نخواهیم دید که در همان مدار حرکت کند. در واقع، دنبالهدارهای کروتز مانند قطارهایی در اندازههای مختلف هستند که از ایستگاه ما (زمین) در فضا عبور میکنند. و به عنوان مسافران مشتاق، ما فقط می توانیم تماشا کنیم و تعجب کنیم که در باند فرودگاه چه چیزی در انتظارمان است!
دنبالهدارهای متعلق به گروه کروتز شامل دنبالهدارهای بزرگ سال 1668 است. 1843، 1882 و Ikea-Seki در 1965. همه اشیایی بسیار درخشان با دم بلند بودند. همه آنها هسته های نسبتا بزرگی داشتند که احتمالاً چندین مایل یا بیشتر قطر داشتند.
اما چه زمانی یکی دیگر از اعضای بزرگ و تماشایی گروه کروز، مانند ایکیا-سکی، ظاهر می شود؟ هیچ کس نمی تواند با اطمینان بگوید. آخرین کروتز سانگریزر که روشن شد بود دنباله دار لاوجوی در دسامبر 2011، و با این حال این دنباله دار اندکی پس از حضیض از هم پاشید.
بنابراین اکنون ما به دنبال نقشه های دنباله دار هستیم. سوال بزرگ اکنون این است که آیا او این کار را خواهد کرد یا خیر صدای هیس کردن و درخشان و بزرگ شوند، وگرنه خواهند شد سوئیچ کردن و ضعیف باقی بماند و احتمالاً در حین چرخش به دور خورشید متلاشی شود؟
چقدر روشن؟ نظرات متفاوت است
انتظار می رود دنباله دار MAPS در اوایل 4 آوریل به حضیض برسد و تنها از 99600 مایل (160200 کیلومتر) از سطح خورشید عبور کند.فوتوسفر). برای زنده ماندن از چنین رویکرد بسیار نزدیک، دنبالهدار باید با سرعتی بیش از 2 میلیون مایل (3 میلیون کیلومتر) در ساعت به دور خورشید بپیماید! حتی در چنین سرعتهای شدید، این دنبالهدار در معرض دمای هزاران درجه فارنهایت قرار میگیرد و اگر خیلی بزرگ نباشد، میتواند به طور کامل بخار شود یا توسط نیروهای جزر و مدی عظیم پاره شود، شاید فقط یک دم را پشت سر بگذارد. یکی از بهترین نمونه ها این بود دنباله دار بزرگ جنوبی 1887که در برخی از تواریخ نجومی به «عجب بی سر» معروف است.
ستاره شناس دانیل گرین از اداره تلگراف اخترشناسی مرکزی معتقد است که دنباله دار MAPS نیز به سرنوشت مشابهی دچار خواهد شد. بخشنامه 5658: قدر مطلق ضعیف C/2026 A1 (MAPS) نوید خوبی برای بقای ستاره دنباله دار در حضیض حضیض نیست. اما یاکوب سرنی ستاره شناس چک و ناظر کهنه دنباله دار با این نظر مخالف است. در پست اخیر فیس بوک مشاهدات ICQ دنباله دارها در صفحه انجمن گروه، او خاطرنشان میکند که دنبالهدارهای کروتز از دیدگاههای بسیاری یک مورد فوقالعاده خاص هستند و به کار بردن بسیاری از قوانین کلی برای این اجرام دشوار است. محتملترین سناریو این است که این دنبالهدار کروتز با اندازه متوسط است، احتمالاً بزرگتر از دنبالهدار لاوجوی، و میتواند در حضیض، بدون بازگشت بالقوه یا حتی با یک گذرگاه برهنه، زنده بماند. یک سر واضح (نوعی «عجب بی سر»).»
پس کی متوجه می شویم؟
به نظر می رسد برای تعیین این موضوع به چند هفته دیگر نیاز داریم آیا دنباله دار MAPS در حال تبدیل شدن به یک جسم بالقوه درخشان است یا کوچک و تاریک باقی می ماند. تا اوایل ماه مارس، باید تصور بهتری از نحوه عملکرد آن داشته باشیم. اگر به دنبالهدار چشم غیرمسلح تبدیل شود، در هفته دوم آوریل، در غرب، اندکی پس از غروب خورشید، آسمان عصر ما را زیبا خواهد کرد.
البته، اگر این اتفاق بیفتد، Space.com تمام جزئیات را در مورد اینکه چگونه، کجا و چه زمانی میتوانید آن را ببینید، ارائه خواهد کرد. انگشتان دست دراز شده و منتظر باشید!
جو رائو به عنوان مربی و سخنران مهمان در نیویورک خدمت می کند افلاک نما هیدن. او درباره نجوم می نویسد مجله تاریخ طبیعی.، آسمان و تلسکوپ، سالنامه کشاورز پیر و سایر نشریات




