مقالات

اجتناب از عواقب ناخواسته ویرایش ژن



تیبه لطف ابزارهای ویرایش ژن مانند CRISPR-Cas در این فناوری، محققان اکنون می توانند DNA ژنومی را در مکان های هدف خاص وارد، حذف یا جایگزین کنند تا ژن ها را غیرفعال کنند، صفات جدید را به دست آورند و جهش های ژنتیکی را اصلاح کنند.1 سیستم معروف CRISPR-Cas9 به یک RNA راهنما متکی است که آنزیم Cas9 را به دنباله‌ای DNA مورد نظر هدایت می‌کند که آنزیم آن را قطع می‌کند و شکستگی‌های دو رشته‌ای (DSBs) ایجاد می‌کند. یکی از کاربردهای مهم فناوری CRISPR-Cas9، افزایش بالقوه پاسخ ایمنی در بیماران مبتلا به این بیماری است خرچنگ با مهندسی سلول های T اتولوگ برای هدف قرار دادن و کشتن سلول های تومور.2

در حالی که ویرایش ژنوم CRISPR-Cas9 درمان های پیشرفته سلول T را امکان پذیر می کند، دانشمندان نگرانی های ایمنی.3 تعمیر نامناسب DSB می تواند منجر به از دست دادن کروموزوم های Cas9 شود، اما این اثرات ناخواسته تا حد زیادی ناشناخته باقی می مانند. «مقالات متعددی در این زمینه وجود داشت که این را نشان می‌داد [chromosome loss]اما هیچ چیز خیلی جامع نیست.» کانر سوچیدا از UC Berkeley و بنیانگذار شرکت بیوتکنولوژی Stealth Startup. در مقاله ای که اخیراً منتشر کرده است در سلولتسوچیدا و همکارانش گزارش دادند که از دست دادن کروموزومی ناشی از Cas9 در ویرایش سلول‌های T انسانی چقدر گسترده بود.4

برای مطالعه اینکه چگونه ویرایش ژن Cas9 بر سلول های T تاثیر می گذارد، محققان اولین اگزون را مورد هدف قرار دادند TRAC منبعی که گیرنده سلول T را در کروموزوم 14 کد می کند. همانطور که انتظار می رفت، نتایج توالی یابی DNA نشان داد که مکان مورد نظر ویرایش شده است. با این حال، هنگامی که محققان داده های توالی RNA تک سلولی (scRNA-seq) سلول ها را تجزیه و تحلیل کردند، متوجه کاهش دوز ژن در کروموزوم 14 شدند و دریافتند که 5 تا 20 درصد از سلول های T از دست دادن جزئی یا کامل کروموزوم را نشان می دهند.

برای بررسی بیشتر پدیده از دست دادن کروموزوم، Tsuchida و همکارانش از CRISPR-Cas9 برای ویرایش چندین ژن در هر کروموزوم سوماتیک استفاده کردند. آنها دریافتند که از دست دادن کروموزوم برای تقریبا 90 درصد از تمام اهداف، صرف نظر از اینکه در کجا ویرایش انجام شده است، رخ داده است. روی هم رفته، این نتایج نشان می‌دهد که از دست دادن کروموزوم از ویرایش ژنوم سلول T یکی از ویژگی‌های مشترک ویرایش Cas9 در سایت‌های هدف است.

محققان سپس پیامدهای از دست دادن کروموزوم ناشی از Cas9 را ارزیابی کردند. آنها سلول های ویرایش شده را در شرایط آزمایشگاهی به مدت دو تا سه هفته مشاهده کردند، یک بازه زمانی مشابه با پروتکل های فعلی برای تولید درمان بالینی با سلول های T پذیرفته شده، و دریافتند که اگرچه این سلول ها زنده مانده اند، اما در تمام مدت سطوح قابل تشخیصی از از دست دادن کروموزوم دارند و کاهش یافته است. تکثیر و تناسب اندام بنابراین، سلول های T در معرض خطر با از دست دادن کروموزوم ناشی از Cas9 ممکن است به اندازه کافی در طول تولید سلول درمانی باقی بمانند تا به بیماران ختم شود. محققان همچنین بیان بیش از حد قابل توجهی از دو ماژول ژن در این سلول ها مشاهده کردند: پاسخ آسیب DNA p53 و مسیرهای آپوپتوز عمومی.

محققان متعجب بودند که آیا می توانند شواهدی مبنی بر از دست دادن کروموزوم سلول T مهندسی شده در آزمایشات بالینی موجود بیابند.2 آنها داده‌های scRNA-seq را از مطالعه‌ای که در سال 2020 تکمیل شد، بررسی کردند که در آن بیماران مبتلا به سرطان مقاوم و پیشرفته، سلول‌های T ویرایش‌شده با CRISPR-Cas9 به نام سلول‌های ویرایش‌شده NY-ESO-1 CRISPR 3X (سلول‌های NYCE) را دریافت کردند. “ما هیچی پیدا نکردیم [chromosome loss] سوچیدا گفت که اصلاً برای ما تعجب آور بود.

پس از بررسی عوامل متعددی که ممکن است این اختلاف را توضیح دهند، تسوچیدا و همکارانش یک تفاوت کلیدی را در پروتکل مهندسی سلول T در کارآزمایی بالینی کشف کردند. در مطالعه Tsuchida و تقریباً در تمام آزمایش‌های بالینی دیگر که سلول‌های T ویرایش‌شده توسط ژنوم را آزمایش می‌کنند، ویرایش CRISPR پس از فعال‌سازی و تحریک سلول‌های T رخ می‌دهد. در مقابل، سلول‌های NYCE قبل از فعال‌سازی ویرایش شدند، که ممکن است از دست دادن کروموزوم را کاهش دهد.

بخش مهم این است [Tsuchida’s team] روشی برای کاهش از دست دادن ناخواسته کروموزوم با اصلاح پروتکل نشان داد. آیال هندل، محقق ویرایش CRISPR در دانشگاه بار ایلان که در این مطالعه شرکت نداشت. “آنها نشان دادند که اگر ابتدا سلول های T را بگیرید، ویرایش ها را القاء کنید و سپس فعال سازی را بعدا شروع کنید… از دست دادن کروموزوم کمتری خواهید داشت. این جنبه جدید اصلی این مقاله است.

برای درک بیشتر تفاوت بین این دو پروتکل، محققان به این موضوع نگاه کردند TP53 اصطلاح. این ژن پروتئین p53 را که در پاسخ آسیب DNA و فعال سازی سلول های T نقش دارد، کد می کند. پیدا کردند که TP53 بیان پس از ویرایش CRISPR-Cas9 با درجه از دست دادن کروموزوم همبستگی معکوس داشت. محققان حدس می زنند که در طراحی سلول های NYCE، بالا TP53 بیان ممکن است سلول هایی با کروموزوم های دست نخورده را ترجیح دهد. تعدیل p53 به دنبال پروتکل NYCE ممکن است به محافظت از سلول های مهندسی شده توسط CRISPR در برابر آنیوپلوئیدی کمک کند. “[Treating cells] با مولکول های کوچکی که یا p53 را فعال می کنند یا یک مهار کننده p53 را قبل از ویرایش ژنوم غیرفعال می کنند… [offer] حفاظت انتقالی،» سوچیدا پیشنهاد کرد. “این چیزی است که ما علاقه مند به ورود به آن هستیم.”

منابع:

  1. Xu Y و همکاران سیستم‌های CRISPR-Cas: مرور کلی، نوآوری‌ها و کاربردها در تحقیقات بیماری‌های انسانی و ژن‌درمانی. Comput Struct Biotechnol J. 2020; 18: 2401-2415.
  2. Stadtmauer EA، و همکاران. سلول های T مهندسی شده با CRISPR در بیماران مبتلا به سرطان مقاوم به درمان. علوم پایه. 2020;367(6481):eaba7365.
  3. احمد AD، و همکاران. آنیوپلوئیدی مکرر در سلول های T اولیه انسانی پس از برش CRISPR-Cas9. Nat Biotechnol. 2022; 40 (12): 1807-1813.
  4. Tsuchida CA، و همکاران. کاهش از دست دادن کروموزوم در سلول های T بالینی مهندسی شده با CRISPR-Cas9. سلول. 2023؛ 186 (21): 4567-4582.e20.



Source link

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا