از سمفونی تا ساختار: گوش دادن به تا زدن پروتئین

هنگامی که یک پروتئین تا می شود، رشته اسیدهای آمینه آن قبل از تشکیل یک پروتئین کاملاً تا شده و عملکردی، حرکت می کند و از طریق ترکیبات بی شماری حرکت می کند. تجسم این فرآیند سریع و پیچیده دشوار است.
اکنون مارتین گروبله، شیمیدان دانشگاه ایلینوی-اوربانا-شامپین، و تیمش راهی برای استفاده از صدا در کنار بینایی برای درک بهتر تاخوردگی پروتئین پیدا کرده اند. او با آهنگساز و توسعهدهنده نرمافزار Carla Scaletti، یکی از بنیانگذاران Symbolic Sound Corporation، برای تبدیل دادههای شبیهسازیشده پروتئینی به مجموعهای از صداهای زیر، شریک شد. دانشمندان الگوهایی را در صداها شناسایی کردند و به این نتیجه رسیدند که چگونه پیوندهای بین اسیدهای آمینه نقش مهمی در سازماندهی فرآیند تا شدن دارند. نتایج منتشر شده در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم، به دانشمندان کمک می کند تا رازهای پشت تا شدن پروتئین را کشف کنند.1
بینایی یکی از واضحترین و مستقیمترین راهها برای پردازش ورودی است، اما وقتی به آن فکر میکنید، از گوشهایتان برای کار کردن سرنخهای محیطی استفاده میکنید. اغلب شما حتی از نحوه استفاده از صداها برای حرکت همراه با بینایی آگاه نیستید.
این تیم برای تجزیه و تحلیل خود بر روی پیوندهای هیدروژنی تمرکز کردند که پیوندهای ضعیفی هستند که یک پروتئین در داخل بین اتم های اسیدهای آمینه خود و با آبی که آن را احاطه کرده است، ایجاد می کند. این پیوندها پویا هستند، به سرعت شکل می گیرند و در طول زمان با چین خوردگی پروتئین می شکنند. از آنجایی که تنها نانوثانیه تا میکروثانیه طول میکشد تا یک پروتئین در راه رسیدن به ساختار نهایی خود تبدیل شود، دانشمندان مجبور شدند این فرآیند را در طول تجزیه و تحلیل خود کند کنند تا بتوانند صداها را دریافت کنند.
اسکالتی گفت: ما مسابقه خوبی بودیم زیرا مارتین و گروهش به پویایی علاقه دارند. نه فقط ساختار فضایی پروتئین، بلکه نحوه تغییر آن در طول زمان، و به نظر میرسد که این یک تطابق کامل با صدا است، زیرا صدا حتی بدون زمان هم وجود ندارد.»
دانشمندان معمولاً تا شدن پروتئین را با استفاده از شبیهسازیهای دینامیک مولکولی (MD) تجسم میکنند که حرکت فیزیکی اتمها در پروتئین تا شده و آب اطراف آن را مدلسازی میکند.2
گروبله گفت: «تجسم آب چیز بسیار دشواری است. “مردم شبیه سازی MD را حل می کنند. تنها یک مولکول پروتئین در این شبیه سازی ها وجود دارد، اما هزاران مولکول آب وجود دارد. و به سختی می توان دید که آنها چه می کنند. به نظر می رسد آنها به طور تصادفی حرکت می کنند. من و کارلا می خواستیم به این هرج و مرج نظم بدهیم.
دانشمندان از دامنه WW، یک دامنه پروتئینی با دو باقیمانده تریپتوفان حفاظت شده، برای مدلسازی فرآیند تا شدن استفاده کردند. آنها با استفاده از دادههای شبیهسازی MD از تا و باز شدن دامنه پروتئین، تعیین کردند که پیوند هیدروژنی در کجا میتواند شکل بگیرد. سپس اسکالتی گام هر پیوند هیدروژنی را تعیین کرد. هر زمان که شرایط برای ایجاد یک اتصال مناسب بود، نرم افزار صدایی منتشر می کرد. ملودی های به دست آمده، ناشی از مجموعه ای از اتصالات که در طول زمان ظاهر شدند، دانشمندان را در مورد اینکه چگونه پروتئین به صورت دینامیکی ترکیبات خود را در آب تغییر می دهد، آگاه کرد.
دانشمندان می توانستند الگوهای مختلف تشکیل پیوند هیدروژنی (پیوند H) را هنگام تا شدن یا باز شدن پروتئین ببینند و بشنوند. نمایش رول پیانو از احتمالات پیوند H برای هر یک از انتقال های تاشو، از کوتاه ترین مدت در سمت چپ به طولانی ترین مدت در سمت راست مرتب شده است. زمان از چپ به راست در امتداد محور x نشان داده شده است (و چندین انتقال در کنار هم برای مقایسه نشان داده شده است). احتمال پیوند به رنگ و شدت ترسیم می شود.
تصویر تولید شده در Kyma توسط Carla Scaletti
هنگامی که تیم به پاره شدن و تشکیل پیوندهای هیدروژنی در حین تا شدن و باز شدن پروتئین گوش دادند، متوجه الگوهایی در صدا شدند. گروبله گفت: «این مانند گوش دادن به یک ارکستر سمفونیک است که افراد زیادی در حال نواختن هستند، اما با کمی تلاش میتوانید تک تک نوازندگان را بشنوید.
این تیم از ترکیبی از سونوگرافی، تجسم و محاسبات فیزیکی برای درک اینکه چگونه پیوندهای هیدروژنی در تا شدن و باز شدن پروتئین نقش دارند، استفاده کردند. بر اساس تجزیه و تحلیل شنوایی خود، آنها دریافتند که پروتئین هنگام رقابت یا حرکت به سمت ساختار چین خورده خود، مسیرهای متعددی را طی می کند. آنها انتقال آهستهتر را «میاندر» نامیدند، جایی که به نظر میرسید پروتئین و آب بهدرستی برهمکنش میکنند و در حلقهای از پیوندهای هیدروژنی اشتباه گرفتار میشوند که از چینخوردگی مناسب قبل از اینکه پیوندهای صحیح ساختار پروتئین نهایی را به خود بگیرند، جلوگیری میکند. همچنین «بزرگراههایی» بودند که در آن اتصالات درست خیلی سریع برقرار میشد و همه چیز خیلی سریع سر جای خودش قرار میگرفت. مولکول های آب نقش عمده ای در تثبیت پروتئین و تنظیم این انتقال با پیوندهای هیدروژنی خود داشتند. گروبل گفت: «اکنون میفهمیم که چرا پروتئین با آن اسیدهای آمینه خاص در آن تکامل مییابد تا آن الگوهای سهبعدی را بسازد که به آن اجازه میدهد تا شود.
روزان فورد، مهندس شیمی در دانشگاه ویرجینیا که در این تحقیق نقشی نداشت، گفت: «این نمونه خوبی از استفاده از فراصوت برای کشف است. از نظر بصری، چیزهایی به طور همزمان در میدان دید شما در جریان است – با پیوندهای هیدروژنی متعدد در مکانهای مختلف روی پروتئین – و چشمان شما نمیتوانند همه آنها را دنبال کنند. فورد گفت، اما شما میتوانید همزمان چندین صدا یا چند صدا را بشنوید، بنابراین میتوانید تغییرات زمانی در پیوندهای هیدروژنی را که دستیابی به آنها از نظر بصری دشوارتر است، درک کنید.




