از پریدن لئو به Big Dipper: در اینجا نحوه دیدن ستارگان روشن بهار در حال افزایش در شرق در این فصل آورده شده است

صورتهای فلکی ماه به ماه به سمت غرب راهپیمایی می کنند و قدیمی در غروب آفتاب ناپدید می شوند زیرا افراد جدید به سمت شرق می روند.
این امر به این دلیل است که ستاره ها به عنوان یک ساعت در یک برنامه خاص کار می کنند. با توجه به این واقعیت که زمین ما یک بار در هر 23 و 56 دقیقه یک بار در امتداد محور می چرخد ، یک ستاره – هر ستاره – بلند می شود و کنار می رود چهار دقیقه زودتر هر روز نسبت به روز قبل. این حرکت به این معنی است که هر یک از صورتهای فلکی دو ساعت قبل از هر ماه در همان مکان در آسمان ظاهر می شود. بنابراین ، صحنه آسمانی که شاهد آن بوده اید ، تا ساعت 11 بعد از ظهر در اواسط آوریل ، در اواسط ماه مه در غروب است.
در این زمان از سال ، به عنوان آخرین مدل های روشن در حال کاهش زمستان در غرب ، ستاره های نرم تر بهار صعود کردند تا بر آسمان جنوبی و شرقی ما مسلط شوند. برای آن دسته از ما که در شهرها زندگی می کنیم ، با دود و مه و چراغ های روشن احاطه شده ایم ، نادیده گرفتن زیبایی های شب آسان می شود. ما به ندرت در کشور ، به دور از چراغ های بشریت سفر می کنیم تا از این عظمت لذت ببریم.
با این حال ، اجداد دوردست ما چنین نگرانی نداشتند. آنها آسمان را در شب کاملاً از هرجای دیگر دیدند. تصورات آنها توسط عکس ها در روزنامه ها و مجلات ، فیلم ها یا تلویزیون تضعیف نشده است. آسمان شب تنها سرگرمی خود را فراهم کرد و آنها داستانهای پر از تخیل را بافته می کردند و از ستاره ها برای نشان دادن استفاده می کردند.
این مدل ها – صورتهای فلکی – میراث تخیل آنها هستند. صورتهای فلکی که ما از آنها می دانیم منشأ آنها را از دریای مدیترانه شرقی و خاورمیانه به لطف یونانیان باستان و رومی ها دارند. این صورت های فلکی (به علاوه برخی از مدرن) اکنون در همه جای غرب پذیرفته شده اند.
اما در مورد فرهنگ های سنتی در سایر نقاط جهان چیست؟ جالب اینجاست که آسمان شب حاوی تعدادی از مدل های ستاره است ، چنان چشمگیر که تقریباً هر فرهنگی در جهان آنها را تشخیص داده است. چند نفر از آنها آسمان بهاری فعلی ما را اشغال می کنند. احتمالاً مشهورترین آنها تقریباً مستقیماً روی سرمان قرار دارد که این هفته تاریکی سقوط می کند: غوطه وری بزرگ.
منشأ خرس بزرگ
رسماً Dipper یک صورت فلکی کامل نیست ، بلکه استریسم است ، به سادگی بخشی از صورت فلکی که به عنوان Ursa Major ، خرس بزرگ شناخته می شود. و واقعاً ، Ursa Major یک خرس بزرگ است. همراه با هفت ستاره ای که Digger Big را تشکیل می دهند ، ستاره های اطراف آن در ربع آسمان پراکنده هستند. در منطقه ، این سومین صورت فلکی است ، در پشت هیدرا مار آب و باکره The Maiden.
جالب اینجاست که یونانیان باستان مدت ها قبل از اضافه کردن ستارگان اطراف ، هفت ستاره Big Digger را با خرس همراه کردند تا تصویر یک حیوان شدید را با سر و پنجه های خود در حدود دو هزاره پیش تکمیل کنند. اما چه چیزی باعث شد یونانیان در مورد خرس فکر کنند؟ دسته dipper باید دم بلند خرس باشد ، اما خرس ها هنوز دمهای کوتاه و سرسختی دارند.
انتخاب یک تلسکوپ برتر:
آسمان شب را با Celestron Nexstar 4SE ، تلسکوپ کامل برای مبتدیانی که می خواهند منظره ای با کیفیت ، قابل اعتماد و سریع از اشیاء آسمانی داشته باشند ، ببینید. برای دیدگاه عمیق تر از بررسی ما در مورد Celestron Nexstar 4se.
فیلسوف یونانی باستان ارسطو (384-322 قبل از میلاد) معتقد است که خرس تنها حیوان است که می تواند در شمال بی پروا زنده بماند ، کلمه ما “Arct” از آن استخراج می شود arctos ، که برای “خرس” یونانی است. با این منطق ، فقط یک خرس می تواند در آسمان شمالی ساکن باشد.
ما می توانیم از Dipper Big استفاده کنیم تا ستاره ها و صورتهای فلکی دیگری را پیدا کنیم که در حال حاضر آسمان بهار ما را تزئین می کنند. دو ستاره که انتهای بیرونی جام Dipper را تشکیل می دهند به عنوان ستاره های “Finger Finger” شناخته می شوند و هم اکنون در حال هدایت به Polaris ، North Star هستند که قرار است به شمال بیاید. هدف کامل نیست ، اما به اندازه کافی نزدیک است. Polaris انتهای صف ursa جزئی را خرس کوچک یا دسته غوطه وری کوچک که ستاره های آنها کاملاً ضعیف است ، به جز ستاره شمالی و هر دو در جلوی کاسه او نشان می دهد. آنها “نگهبان” خوانده می شدند زیرا به نظر می رسد که آنها بی نهایت راهپیمایی می کنند ، مانند Sentrians ، در اطراف قطب ها قدم می زنند.

نقطه عطف بهار
در New York Planetarium در هایدن ، از مخاطبان خود می خواهیم تصور کنند که جام مس پر از آب است. “اکنون ، تصور کنید که آیا ما سوراخی را در کف کاسه سوراخ کرده ایم و آب می ریزیم. چه کسی خیس می شود؟” با انگشت شاخص الکتریکی ما ، ما جریان آب خیالی را به یک مدل از ستاره ها ، ساخته شده از مثلث و نوعی سؤال که به عقب نشان می دهد ، دنبال خواهیم کرد ، که تقریباً 1½ عرض مشت از طول بازو است. این “داسی” است که سر و مانه لئو لئو را نشان می دهد.
قلب نشانه ای از آسمان بهار است. این مجموعه از شش ستاره تشکیل شده است ، درخشان ترین آنها Regulus ، ستاره آبی و سفید با ارتفاع اول شما در 79 سال نوری است که پایه آن را نشان می دهد. ستارگان نشانگر نقطه بزرگ Dipper در یک جهت به ستاره شمالی. در جهت دیگر مثلث ، که اتاق های عقب شیر و دم را تشکیل می دهد.

راننده خرس
با بازگشت به غوطه وری ، اگر خم دسته غوطه وری را در امتداد ستاره انتهایی آن به مدت 30 درجه (“سه مشت”) دنبال کنیم ، به یک ستاره درخشان می رسید – در رتبه چهارم ، پر جنب و جوش ترین در آسمان – که با رنگ نارنجی روشن معروف به Arkurus می درخشد. سایر ستارگان Boötes بسیار با شکوه تر هستند و دارای بزرگی سوم و چهارم هستند. بسیاری از آنها یک شکل بادبادک به شکل بادبادک را تشکیل می دهند که در نزدیکی دسته dipper قرار دارد ، اگرچه ترجیح شخصی من تجسم Boötes به عنوان مخروط بستنی است.
Arcturus (با بزرگی -0.05) ، یکی از معدود ستاره های ذکر شده با نام در کتاب مقدس ، غول پیکر است ، حدود 25 برابر بزرگتر از قطر خورشید ما و 36.7 سال نوری. Boötes خرس ها را با یک جفت سگ شکار (نیشکر Venatici) تعقیب می کند ، که یک صورت فلکی کوچک بین Arcturus و Cup Dipper ایجاد می کند.

ستاره آمریکا؟
اگر همچنان به دنبال قوس دسته بزرگ Disper در امتداد Arctur باشیم ، در نهایت “Spika را تسریع خواهیم کرد” ، درخشان ترین ستاره باکره دختر. Spica یک ستاره آبی و سفید آبی و سفید از 250 سال نوری است.
2026 250 سالگرد ایالات متحده است. جالب است بدانید که نور Spica ، که در زمان تصویب اعلامیه استقلال در سال 1776 در مسیر رسیدن به سرزمین آغاز شد ، سرانجام سال آینده وارد می شود.
ستاره فرصت طلب همه چیز
درست در سمت راست اسپیکا ، چشمگیرترین مدل ستاره در آسمان بهار به Sickle Leo ، یک شکل کوچک چهار طرفه از ستاره های نسبتاً روشن است که شبیه یک مثلث است که نوک آن از یک بخش شیب دار برداشته می شود. مانند اکثر صورت های فلکی ، شباهت کمی با شیء دارد که باید باشد: Corvus the Crow.
فقط جهت نوک شیب آن را به سمت چپ (شرق) دنبال کنید و به زودی در مورد Spica نظر خواهید داد. در ستاره قدیمی تمثیلی ، اطلس ، باکره پرش گندم را در خود جای داده است ، جایی که اسپیکا می درخشد ، ظاهراً زمان برداشت را که در اواسط اکتبر رخ می دهد ، نشان می دهد ، هنگامی که خورشید از این ستاره روشن عبور می کند. و بدیهی است که کورووس منتظر است گندم را از دست باکره بگیرد!
حداقل این داستان است.
فراوانی از ستاره های روشن … به علاوه دو سیاره
در این زمان از سال ، ستارگان یازده قدر اول همزمان با تاریک شدن آسمان در آسمان هستند. سیریوس درخشان ، نور زمستان و درخشان ترین ستاره ها ، در غرب-جنوب غربی ناپدید می شود ، در حالی که دب ، ستاره ای از فصل تابستان ، تازه شروع به نگاه کردن به افق شمال-شمال شرقی می کند. و آسمان عصر بهار ما نیز توسط دو سیاره روشن بزرگ شده است. پایین در غرب-شمال غربی یک مشتری درخشان است که چند هفته دیگر قبل از ناپدید شدن در غروب شب روشن ، بازرسی خواهد شد.
و در خیابان جنوب غربی خیابان مریخ بسیار بالاتر است. در حال حاضر بر خلاف ستاره های کم رنگ سرطان است ، در تاریخ 17 ژوئن – تنها چند روز از پایان رسمی بهار خجالتی است – پس از غروب توجه خود را در غرب جلب می کند و یک “ستاره دوتایی” جالب را با Regulus تشکیل می دهد. این سیاره فقط از ستاره کوچک خواهد بود ، اما نزدیکی آنها باعث افزایش زرد نارنجی مریخ و Regulus آبی-سفید می شود.
جو رائو به عنوان مربی و سخنران مهمان در نیویورک خدمت می کند هیدن سیارهاو در مورد نجوم نوشت مجله ای برای یک تاریخ طبیعی. ، بهشت و تلسکوپ و سایر نشریات



