استفاده از دانش محلی در مورد تغییرات آب و هوا

قبل از هر تابستان، زمانی که شب‌های گرم فرا می‌رسید، فرانک اتاواژیک بیشتر وقت خود را در بیرون از خانه می‌گذراند، اغلب بیرون، درست روی زمین می‌خوابید. او امروز بدون اقدامات احتیاطی مناسب از فکر کردن به آن خودداری کرد. مدیر اجرایی 74 ساله اتحادیه قبایل میشیگان، یک گروه مدافع بومیان آمریکا، می گوید: «من حدود 35 سال داشتم قبل از اینکه کنه را ببینم. او می‌گوید امروز در شمال میشیگان، «کنه‌ها همه جا هستند».

Ettawageshik بخشی از فرهنگ Anishinaabe است که اعضای آن از دریاچه های بزرگ هستند. قوم قبیله ای خود او قبیله کوچک تراورس خلیج از گروه هندی اوداوا است که قرن ها در امتداد سواحل شمال غربی شبه جزیره پایین میشیگان زندگی می کنند. علاوه بر گسترش کنه، یک پدیده است با افزایش دما تشدید می شودآنها شاهد بودند در حال مبارزه با جمعیت ماهی سفید در نزدیکی دریاچه میشیگان و تغییرات تدریجی در محصولات افرا شکرنام دخترانه اش ” niinatig– درخت ما. تحقیقات حاکی از آن است که دمای بالاتر می‌تواند افراهای قندی را از میشیگان خارج کند، به نگرانی‌های Ettawageshik می‌افزاید. او می گوید: «درخت ما از ما دور خواهد شد.

قبیله Etawageshik در طول صدها سال تغییرات زیادی در سرزمین اجدادی خود دیده است، اما Etawageshik می گویند تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان متفاوت است. “این با سرعتی اتفاق می افتد که ما معمولاً نمی بینیم.”

“علوم اقلیمی” برای بسیاری از مردم یادآور مشاهدات ماهواره ای، رکوردهای دما یا تجزیه و تحلیل آن است هسته های یخی. اما فراتر از آن، داده های بسیار بیشتری وجود دارد. جوامع بومی که مدتها در نزدیکی این سرزمین زندگی می کردند – و به طور سنتی برای بقا به دانش عمیق محیط زیست خود وابسته بودند – اغلب سوابق و خاطرات خود را حفظ می کنند. آنها ممکن است شامل جزئیات فوق العاده ای در مورد تغییرات در الگوهای آب و هوا، تغییر در پوشش گیاهی یا رفتار حیوانات ناآشنا باشند که زیر نظر آنها رخ داده است.

امروزه، مردم شناسان و محققان اقلیم در مؤسسات غربی به طور فزاینده ای به مردم بومی روی می آورند تا بپرسند که در مورد جهان اطراف خود چه چیزی مشاهده کرده اند. در این فرآیند، این دانشمندان می‌آموزند که جوامع محلی، به روش خاص خود، داده‌های مربوط به تغییرات را در سطح فرامحلی فهرست‌بندی کرده‌اند – بینش‌هایی که علم آب و هوای غربی ممکن است از قلم بیفتد – و همچنین اینکه این تغییر چگونه بر مردم تأثیر می‌گذارد.

ریچارد استوفل، انسان شناس دانشگاه آریزونا، نویسنده اصلی مقاله ای در سال 2023 می گوید: «من به علم بومی اعتقاد دارم – این علم واقعی است. مشاهدات مختلف را فهرست می کند از مردم Anishinaabe متعلق به سه قبیله در دریاچه های بزرگ بالا. مصاحبه‌های ناشناس، که در سال‌های 1998 و 2014 انجام شد، شامل نظراتی در مورد طیف وسیعی از تغییرات محیطی مشاهده شده توسط مردم Anishinaabe در طول دهه‌ها می‌شود: تابستان‌های گرم‌تر، بهارهای خشک‌تر، قارچ‌هایی که در زمان‌های عجیب و غریب از سال ظاهر می‌شوند، یا گیاهانی که تولید نمی‌کنند. مقدار زیادی میوه یا آب میوه مانند گذشته.

استوفل می‌گوید این خاطرات روشن می‌سازد که مردم آنیشنابه مدت‌ها قبل از اینکه این یک موضوع عادی برای بحث عمومی باشد، تغییرات آب و هوایی انسانی را مشاهده می‌کردند.

یکی از همکاران گفت: «مثل روزهای قدیم نیست، فکر می‌کنم شب‌ها و روزها مثل گذشته سرد نیست. این چیزی است که شیره را به درختان می برد. آن را می کشد و آن شیره را بالا می برد. آن درختان را می شنیدم که در جنگل بالا می رفتند، زیرا آن درختان افرا، آن شیره یخ می زد و درختان را می ترکاند. قبلاً باید منتظر اتوبوس می ماندم و صدای درختان آنجا را می شنیدم.

“وای، این یک قیچی بهاری است! یکی دیگر از شرکت کنندگان در مورد مشاهده قارچ اظهار نظر کرد.

ویکتوریا ریس گارسیا، انسان شناس دانشگاه اتونوما بارسلونا و مؤسسه تحقیقات علمی و مطالعات پیشرفته کاتالونیا و یکی از نویسندگان می گوید، پرسیدن از مردم بومی در مورد تغییراتی که شاهد آن هستند به ما کمک می کند تا بفهمیم چه چیزی برای آنها اهمیت دارد، چه مسائلی نیاز به توجه دارند. یک مقاله از سال 2021 ج ان مروری بر محیط و منابع با توجه روی آوردن به دانش و ارزش های محلی برای کمک به رسیدگی به مسائل زیست محیطی.

همچنین، سرجیو جریلو، انسان‌شناس دانشگاه ملبورن، اضافه می‌کند که این کار برای علم در سطح جهانی مفید است، زیرا با صحبت کردن با مردم، می‌توانید تأثیر واقعی آنچه را که اقلیم‌شناسی نشان می‌دهد در جهان اتفاق می‌افتد را درک کنید.

او می‌گوید: «مشاوره با مردم محلی، تصویری کامل‌تر و جامع‌تر از آنچه که تنها با استفاده از اندازه‌گیری به دست می‌آورید، به شما می‌دهد.

سطح دریا در نیمکره جنوبی

در سواحل شمالی استرالیا جزایر تیوی قرار دارد، جایی که جاریو با مردم محلی در مورد تغییرات محیطی که مشاهده می کنند مصاحبه می کند. در مقاله ای که در مارس 2023 منتشر شد، او و همکارانش ارائه کردند نظرات شرکت کنندگان به همراه تصاویر هواپیماهای بدون سرنشین از خطوط ساحلی که فرسایش سواحل را نشان می دهد که بسیاری از اعضای جامعه را نگران می کند. به گفته Jarillo، فرسایش یک فرآیند طبیعی است، اما در این مورد احتمالاً با افزایش سطح دریا ناشی از تغییرات آب و هوایی انسانی تشدید می شود.

برای ژئومورفولوژیست ها، این پیشرفت به دور از تعجب خواهد بود. پس چرا به خود زحمت می دهید از مردم بومی در مورد آن سوال کنید؟ تفاوت این است که شما داده‌های دقیقی را پیدا می‌کنید که تصاویر ماهواره‌ای هرگز نمی‌توانست ارائه کند – مانند عکس‌هایی از ساحل که به Jarillo و همکارانش نشان داده شد که در دهه‌های 1950 و 1960 توسط جزیره‌نشینان گرفته شد. جاریلو با اشاره به ساختار سنتی صید ماهی می گوید: «یک تله ماهی وجود داشت که دائماً در ساحل بود. “دیگر اتاق نیست.”

جاریلو می‌افزاید: «آنها می‌دانند فرسایش کجاست، می‌دانند که آیا نهری وجود دارد که در حال خشک شدن است یا خیر، جامعه Tiwi به اندازه کافی در اطراف بوده است که متوجه تغییرات زیادی شده است و زمان زیادی را در تماس مستقیم با محیط زیست می‌گذراند».

این نیز یک موضوع عدالت است، زیرا این تغییرات محیطی می تواند تأثیر قابل توجهی بر سلامت و رفاه مردم ساکن در این جزایر داشته باشد. بسیاری از شرکت کنندگانی که در این مطالعه مشارکت داشتند، نگرانی خود را در مورد زمین های از دست رفته در اثر فرسایش در نزدیکی یک مرکز کلیه در روستای Wurrumiyanga، یک مرکز بهداشتی مهم در جامعه ای که نارسایی کلیه علت اصلی مرگ است، ابراز کردند. برجسته کردن دانش بومی در مورد تهدیدهایی مانند این می‌تواند به اقدام کمک کند. خود مستندسازی چنین اطلاعاتی به طور بالقوه مهم است، زیرا نویسندگان مقاله خاطرنشان می کنند که “در مورد تیوی، هیچ ابتکار دولتی محلی، سرزمینی یا مشترک المنافعی برای حمایت از سازگاری با تغییرات آب و هوایی وجود نداشته است”.

نلسون چنزا، دانشمند سازگاری آب و هوا در دانشگاه ژوهانسبورگ، پس از صحبت با شاهدان دست اول تغییرات محیطی در زیمبابوه، جزئیات دقیق تری را ثبت کرد. در مطالعه ای که در سال 2022 منتشر شد، او و یکی از همکارانش مشاهدات انجام شده توسط 37 بزرگان بومی را جمع آوری کرد از ناحیه Mbire در شمال زیمبابوه. چانزا می‌گوید این بخشی از جهان است که در آن جمع‌آوری داده‌های هواشناسی نسبتاً پراکنده است: منطقه مورد مطالعه حدود 80 کیلومتر (تقریباً 50 مایل) از نزدیک‌ترین ایستگاه هواشناسی فاصله دارد.

سالمندان که میانگین سنی آنها 63 سال بود، با بازگویی خاطراتی از تغییر محیط در طول سال ها به پر کردن شکاف ها کمک کردند. بسیاری متوجه شده اند که فصل بارانی اکنون دیرتر شروع می شود و زودتر از قبل به پایان می رسد. اما در این مورد تنوع وجود داشت که نشان می‌داد مناطق مختلف با سرعت‌های متفاوتی خشک می‌شوند. چنزا می‌گوید: «این جزئیات: اگر فقط به داده‌های آب‌وهوا تکیه کنید، آن را از دست می‌دهید». بزرگان همچنین نقل کردند که چگونه میوه‌های مختلف مانند Uapaca kirkiana (mazhanje) که به آلو قند نیز معروف است، کمتر فراوان، اندازه کوچک‌تر و کیفیت پایین‌تری پیدا کردند.

ریس گارسیا می‌گوید گزارش‌هایی از این دست پر از اطلاعات هستند، و با این حال «می‌توان آن‌ها را به عنوان داستانی تلقی کرد». ریس گارسیا و همکارانش در تلاش برای تشویق غیرانسان شناسان به جدی گرفتن چنین اطلاعاتی و استانداردسازی جمع آوری داده های مربوط به جوامع بومی پروتکل مطالعه را طراحی کرد که می تواند برای هر جامعه ای در هر نقطه از جهان اعمال شود.

این شامل جمع آوری، به عنوان مثال، داده های هواشناسی، و همچنین انجام مصاحبه های متعدد با افراد محلی است که برای مدت طولانی در یک مکان خاص زندگی کرده اند. نظرات اجماع گروهی سپس در یک پایگاه داده طبقه بندی می شوند. ورودی‌های این پایگاه داده می‌توانند همه چیز را از مشاهدات سرعت باد و دما گرفته تا رفتار حیوانات فهرست‌بندی کنند. چنین استانداردسازی می تواند کمک کند که چنین اطلاعاتی برای محققان آب و هوا و سازمان های بین المللی مانند هیئت بین دولتی تغییرات آب و هواییریس گارسیا می گوید.

ریس گارسیا می‌گوید دانستن آنچه برای جوامع محلی مهم است نیز مفید است زیرا به هر کسی که در برنامه‌ریزی استراتژی‌های کاهش یا انطباق نقش دارد کمک می‌کند تا این کار را به درستی انجام دهند.

داده ها و سبک زندگی

گوش دادن دقیق می‌تواند عمق واقعی چالش‌های پیش روی جوامع بومی را نیز آشکار کند – بنابراین با ثبت مشاهدات آن‌ها از تغییرات آب‌وهوایی فرصتی برای کار روی عدالت آب‌وهوایی وجود دارد. یکی از شرکت‌کنندگان محلی در مطالعه‌ای در سال 2022 شدت این تغییر را توضیح داد: «من می‌بینم که فرهنگ من در حال ناپدید شدن است. این مقاله نتیجه یک کارگاه دو روزه با حضور بزرگان، صاحبان دانش و جوانان (سن 19 تا 30 سال) از 12 جامعه Anishinaabe در اطراف منطقه دریاچه های بزرگ است.

یکی از آن جوامع، Magnetawan First Nation، ایده اولیه برای یک جلسه جمع آوری اطلاعات را داشت. آنها فقط گفتند: “هی، این چیزی است که ما نگران آن هستیم.” آیا می توانید چیزی را سازماندهی کنید؟»، نویسنده اصلی، آلیسون منزیس، بوم شناس حیات وحش در دانشگاه گوئلف می گوید. همانطور که Menzies و همکارانش گزارش می دهند، 37 شرکت کننده در مورد طیف وسیعی از اثراتی که مشاهده کرده بودند بحث کردنداز جمله اینکه چگونه توت فرنگی در اواخر سال – جولای به جای ژوئن – ظاهر می شود و چگونه تخم ریزی ماهی که قبلاً یک ماه طول می کشید، اکنون به دلیل افزایش دمای آب رودخانه تنها حدود دو هفته و نیم طول می کشد.

شرکت‌کنندگان همچنین گفتند که انتقال روش‌های سنتی برداشت و شکار دشوار می‌شود، زیرا این روش‌ها به آب و هوایی بستگی دارد که دیگر برقرار نیست. این مفهوم تبخیر فرهنگ برای بسیاری از مردم محلی آشنا است. برای مثال، جوامع اینوئیت جزیره بافین، کانادااغلب گزارش می دهند که با افزایش دما، پیش بینی آب و هوا، حرکت در یخ و انتقال مهارت های شکار به اعضای جوان تر برای آنها دشوارتر می شود.

بن اورلوف، یک انسان شناس از دانشگاه کلمبیا که یکی از نویسندگان این مقاله است، می گوید: از این نظر، اگر تحقیقات مربوط به جوامع بومی را صرفاً به عنوان تمرینی برای پر کردن سلول ها در یک صفحه گسترده غول پیکر تلقی کنیم، ممکن است چیزی مهم را از دست بدهیم. مقاله انسان شناسی آب و هوا در سال 2020 بررسی سالانه انسان شناسی. او می‌گوید: «من فکر می‌کنم مردم بومی می‌گویند که کل مشکل تغییرات آب و هوایی، شکاف داده‌ها نیست. «اینها محدودیت‌هایی در چارچوب شما هستند.» به طور کلی، او می‌گوید که تنش بین دیدگاه غربی از جهان طبیعی وجود دارد. منبعی برای بهره برداری و نگاه مردم بومی به جهانی که در آن مردم و طبیعت بخشی از یک کل هستند.

اتاوجشیک از گروه‌های کوچک خلیج تراورس سرخپوستان اوداوا موافق است: دانش سنتی فقط فهرستی دایره‌المعارفی از حقایق نیست. او می‌گوید آنچه مهم است، ارتباط مستمر اوداوا با موجودات است – گیاهان، حیوانات و مکان‌های طبیعی.

او می گوید: «ما فقط یک مکان در این شبکه زندگی هستیم. “ما می دانستیم که در این شبکه زندگی نمی توانیم بدون موجودات دیگر زنده بمانیم و این موجودات دیگر پذیرفتند که از ما مراقبت کنند. و ما پذیرفتیم که از آنها مراقبت کنیم.