امیدها برای یک دنباله دار درخشان دیگر اکتبر پس از Tsuchinshan-ATLAS در حال محو شدن است
در حالی که ناظران آسمان در سراسر جهان از ظهور دنباله دار Tsuchinshan-ATLAS شگفت زده شده بودند، رسانه های اجتماعی با یک دنباله دار دیدنی دیگر که اواخر این ماه ظاهر می شود، غوغا می کردند.
جنس از این شی دوم ظاهراً او را با خانواده ای مرتبط می کند دنباله دارهاکه برخی از آنها جزو درخشان ترین هایی هستند که تاکنون دیده شده است. به همین دلیل، ممکن است برخی قبلاً آن را “دنباله دار بزرگ هالووین” نامیده باشند.
متأسفانه، اکنون به نظر می رسد که این اتفاق بیفتد نه اتفاق افتاد
ما در یک لحظه به جزئیات خواهیم پرداخت، اما ابتدا اجازه دهید توضیح دهیم که چرا هنگام اعلام کشف این دنباله دار جدید، هیجان فوری به وجود آمد.
این شی که در 27 سپتامبر در هاوایی توسط پروژه ATLAS (سیارک زمینی برخورد با آخرین سیستم هشدار) کشف شد، در ابتدا به عنوان “A11bP7I” فهرست بندی شد. اما اندکی پس از آن، مشاهدات کافی ظاهر شد تا تأیید کند که این جرم بسیار کم نور با قدر 15 – تقریباً 4000 بار تیره‌تر از کم‌نورترین ستاره‌ای که بدون کمک نوری قابل تشخیص است – در واقع یک دنباله‌دار بوده است. یک سیارک. و وقتی وجودش تایید شد و مداری برایش مشخص شد، هیجان شروع شد.
مرتبط: دنباله دار خیره کننده Tsuchinshan-ATLAS در آسمان شب ظاهر می شود: چگونه آن را ببینیم
برای جسم تازه کشف شده، که ما آن را دنباله دار ATLAS می نامیم، یک است سانگرایزر کروتز.
خانواده دنباله دارهای خورشیدی
در سال 1888، اخترشناس هاینریش کروتز (1854-1907) اشاره کرد که تمام دنباله دارهای خورشیدی تقریباً یک مدار را دنبال می کنند. ظاهراً همه آنها قطعاتی از یک دنباله دار غول پیکر هستند که در گذشته های دور شکسته شده است. و به احتمال بسیار زیاد خود این قطعات در حین چرخش خود بارها متلاشی شده اند خورشیددر نتیجه دوره هایی از 500 تا 800 سال متغیر است. به افتخار کار او، این گروه خاص از دنباله دارها را پرتوهای خورشیدی کروتز نامیده اند. دو مورد از این پرنده های خورشیدی (در سال های 1843 و 1882) نه تنها دم های بسیار بلندی داشتند، بلکه به وجه تمایز نادری دست یافتند که به اندازه کافی روشن بودند که در روز روشن با چشم غیر مسلح دیده شوند.
این به توضیح هیجان پیرامون دنباله دار ATLAS کمک می کند. هنگامی که این دنباله دار ماه گذشته به صحنه آمد، علاقه رسانه های اجتماعی برای مشاهده آن تقریباً یک شبه افزایش یافت. محاسبات مداری نشان داد که در واقع قرار است در 28 اکتبر خورشید را “چرنده” کند و تنها در فاصله 341000 مایلی (548000 کیلومتری) از ستاره ما باشد.
Ikeya-Seki 2.0؟
در اکتبر 1965، ستاره دیگری از خورشید کروز، دنباله‌دار ایکیا-سکی، چنان درخشان شد که در اوج خود 10 برابر درخشان‌تر از آن بود. ماه کامل و حتی در طول روز به سادگی با مسدود کردن خورشید با دست یا پشت ساختمان قابل مشاهده بود.
در روزهای پس از گردش خود به دور خورشید، ایکیا-سکی منظره ای چشمگیر در آسمان صبح در اواخر اکتبر و اوایل نوامبر بود. یک دم پیچ خورده و فوق العاده درخشان از افق شرقی-جنوب شرقی یک یا دو ساعت قبل از طلوع خورشید گسترش یافته است و مانند یک پرتو نورافکن نازک به نظر می رسد. یک خرس بزرگ.
دم Ikeya-Seki در حداکثر طول خود 70 میلیون مایل کشیده شد و آن را به عنوان چهارمین دم بزرگ ثبت شده در جهان قرار داد. فقط دنباله‌دارهای بزرگ سال‌های 1680، 1811 و 1843 دارای دم‌هایی بودند که به سمت فضا گسترش می‌یافتند. در حالی که سر ایکیا-سکی به سرعت محو شد، دم همچنان در ماه نوامبر قابل مشاهده بود، حتی زمانی که دنباله دار به سرعت از خورشید دور شد.
از آنجایی که دنباله دار تازه کشف شده ATLAS در مدار مشابهی در حال حرکت بود و همچنین در تقویم تنها یک هفته دیرتر از نمایشگر Ikeya-Seki در سال 1965 به دور خورشید می چرخید، بسیاری به طور اتفاقی تصور کردند که ما در اواخر امسال شاهد یک نمایش دیدنی دنباله دار دیگر هستیم. اکتبر تا نوامبر.
اما دنباله دارهای خورشیدی بسیار کمیاب هستند.
بیشتر چرندگان کوچک هستند، اما دنباله دار ATLAS (نسبتا) بزرگ است
در اوایل سال 1979، رصدخانه های فضایی در حال چرخش، شروع به شناسایی ستاره های دنباله دار خورشیدی با استفاده از ابزارهایی به نام تاج نگاری کردند. تاج‌نگار برای مشاهده جو خورشید با مسدود کردن صفحه درخشان خورشید طراحی شده است. دنباله‌دارهای خورشیدی کوچکی که معمولاً خیلی کم‌نور و خیلی نزدیک به درخشش خورشید هستند که نمی‌توان آنها را دید، می‌توان با استفاده از تاج‌نگار عکس گرفت.
در واقع، شراره های خورشیدی در حال حاضر به طور معمول با استفاده از تاج سنجی طیف سنجی زاویه باز (LASCO) در ماهواره رصدخانه خورشیدی و هلیوسفر (SOHO) شناسایی می شوند. آژانس فضایی اروپا و ناسا دنباله‌دار Tsuchinshan-ATLAS (که یک آفتاب‌گیر نیست) برای چند روز با مرکزیت 9 اکتبر به میدان دید تاج‌نگار LASCO رفت.
ستاره شناسان آماتور هزاران دنباله دار را با استفاده از تصاویر SOHO در اینترنت کشف کرده اند و شکارچیان دنباله دار SOHO از سراسر جهان آمده اند. بیش از 5000 دنباله دار SOHO به عنوان چرندگان خورشیدی کروتز شناسایی شده اند. برخی از آنها احتمالا فقط چند متر عرض دارند. هیچ کدام از مدار خود به دور خورشید جان سالم به در نبرده اند.
با این حال، دنباله دار ATLAS بسیار بزرگتر به نظر می رسید، شاید یک یا دو مایل (2 یا 3 کیلومتر) قطر داشته باشد، که باعث شد برخی گمان کنند که می تواند بسیار درخشان شود. به عنوان مثال، سیچی یوشیدا، متخصص دنباله دار ژاپنی، این را پیشنهاد کرد می تواند به قدر -4.5 برسد – درخشان مانند سیاره زهره.
اما، متأسفانه، این پیش بینی ها اکنون بیش از حد خوش بینانه به نظر می رسند.
توقعات کم برای یک نمایش خوب
بر اساس مشاهدات اخیر پایگاه داده رصد دنباله دار (COBدنباله دار ATLAS با نزدیک شدن به خورشید به آرامی درخشان می شود. آخرین تخمین‌ها آن را فقط در قدر 12 یا 13 می‌دانند – هنوز هم بسیار ضعیف. برخی از ناظران حتی پیشنهاد می کنند که چنین است کمی تاریک شده در روزهای اخیر و اینکه هسته آن حتی به دو قسمت تقسیم شده است. این جدایی ظاهراً در 9 اکتبر توسط تلگرام ستاره شناس.
شاید بدترین بیانیه در مورد آینده دنباله دار ATLAS اخیرا در منتشر شده است صفحه فیس بوک فصلنامه دنباله دار بین المللی از جان ای. بورتلیک ستاره شناس آماتور مشهور که مطالعه ویژه ای روی دنباله دارها انجام داد و بیش از 300 دنباله دار را در طول زندگی خود مشاهده کرد.
او می نویسد:
این دنباله دار جدید از خانواده کروتز هیچ شانس واقعی برای زنده ماندن ندارد. حدود 30 سال پیش، من رفتار نورسنجی تمام اعضای شناخته شده گروه کروتز را که از سال 1843 تا 1980 مشاهده شده بود، تجزیه و تحلیل کردم. در این مطالعه، من مشخص کردم که دنباله دار بزرگ 1965 (ایکیا-سکی) در واقع کم نورترین عضو گروه کروتز بود. بازمانده گروه کروز در 150 سال گذشته. آنهایی که اندکی کم‌نورتر از این هستند، اساساً از نزدیکترین فاصله‌شان به خورشید (حضیض خورشید) دست نخورده باقی نمی‌مانند. این مورد در مورد دنباله‌دار بزرگ 1887 و دنباله‌دار لاوجوی جدیدتر در سال 2011 بود، که تا آنجا که به رصدگران زمینی مربوط می‌شود، تنها به‌عنوان بقایای دم زنده ماندند، حتی اکثر اعضای کم‌نورتر به سادگی در عرض چند ساعت پس از عبور از نزدیک به طور کامل ناپدید می‌شوند. خورشید ”
بورتل در پایان گفت: «با توجه به اینکه دنباله دار ATLAS به نظر می رسد چندین مرتبه کم نورتر از دنباله دار ایکیا-سکی باشد، من شدیداً انتظار دارم که حتی در بهترین شرایط، این ستاره تازه وارد فقط می تواند امیدوار باشد که به عنوان یک دنباله دار کوتاه مدت پس از دوران حضیض عمل کند. ، اگر اصلاً هر نوع باقیمانده ای وجود داشته باشد.”
سایه های کدو تنبل بزرگ
همانطور که قبلا ذکر شد، برخی از سایت های رسانه های اجتماعی این را پیشنهاد می کنند دنباله دار ATLAS ممکن است “فوق العاده درخشان” شود از هالووین اما متأسفانه، بر اساس شواهدی که ما در Space.com در اینجا ارائه کرده ایم، به نظر نمی رسد که چنین باشد. در واقع، اکنون به نظر می رسد که شانس خوبی وجود دارد که وقتی دنباله دار ATLAS در 28 اکتبر به نزدیکترین نقطه خود به خورشید می رسد، گرمای شدید و نیروهای جزر و مدی ستاره ما باعث می شود که هسته آن به طور کامل تکه تکه شود، متلاشی شود یا به سادگی حل شود و شاید پشت سر بماند. (همانطور که بورتل می گوید) چیزی بیش از یک دم بی بدن نیست.
به نوعی، به داستانی که هر سال در کمیک Peanuts درباره آن گفته می شود، برمی گردد کدو تنبل بزرگ. در این داستان، لینوس معتقد است که در شب هالووین، کدو تنبل بزرگ از تکه کدو تنبل بلند می شود و اسباب بازی هایی را به کسانی که به او ایمان دارند تحویل می دهد. البته، کدو تنبل بزرگ هرگز ظاهر نمی شود و لینوس را به شدت ناامید می کند.
بنابراین به نظر می رسد کسانی که معتقدند دنباله دار بزرگ هالووین 2024 را قبل از طلوع خورشید خواهند دید، مانند لینوس، تقریباً مطمئناً ناامید خواهند شد.
انتظار. . .
اما چه زمانی یکی دیگر از اعضای بزرگ و تماشایی گروه کروز، مانند ایکیا-سکی ظاهر می شود؟ هیچ کس نمی تواند با اطمینان بگوید. آخرین کروتز سانگریزر که درخشان شد، دنباله‌دار لاوجوی در سال 2011 بود. نمی‌توان شانس رسیدن یک دنباله‌دار کروتز بسیار درخشان دیگر را در آینده نزدیک تخمین زد. اما با توجه به اینکه در 200 سال گذشته حداقل ده ها دنباله دار با چشم غیر مسلح دیده شده اند، یک دنباله دار بزرگ دیگر از خانواده کروتز تقریباً در نقطه ای از راه خواهد رسید.
در واقع، این دنباله دارها مانند قطارهایی با اندازه های مختلف هستند که از ایستگاه ما (زمین) در فضا عبور می کنند، در همان مسیر راه آهن حرکت می کنند.
و به عنوان مسافران مشتاق، ما فقط می توانیم تماشا کنیم و تعجب کنیم که در باند فرودگاه چه چیزی در انتظارمان است!
جو رائو به عنوان مربی و سخنران مهمان در نیویورک خدمت می کند افلاک نما هیدن. او درباره نجوم می نویسد مجله تاریخ طبیعی.در سالنامه کشاورز و سایر نشریات ما را در توییتر دنبال کنید @Spacedotcom و در فیس بوک.
