اگر بازی‌های المپیک زمستانی بین سیاره‌ای برگزار می‌شد، دیگر کجای منظومه شمسی می‌توانستید اسکی کنید؟
هر زمستان، اسکی بازان به دنبال پیچ های کنده کاری صاف، برف قابل اعتماد و آن پیست رویایی هستند. همانطور که بازی‌های المپیک زمستانی کورتینا میلان ۲۰۲۶ روی زمین در حال گسترش است، یک سوال جالب ایجاد می‌کند: اگر بازی‌ها سیاره ما را ترک کنند، واقعاً در کجای منظومه شمسی دیگر می‌توان اسکی کرد؟
اسکی به طور شگفت انگیزی از نظر فیزیکی سخت است. برف، جاذبه و دما همگی باید با هم همکاری کنند تا شرایط مناسب باشد و تعداد کمی از دنیاها تعادل را به درستی به دست آورند.
زمین: استاندارد طلا
زمین فقط برف ندارد. دارای برف قابل اعتماد تاریخی است. انحراف محوری سیاره ما به میزان 23.5 درجه، فصول منظمی را ایجاد می کند و به دمای زمستان اجازه می دهد شرایط برفی خوبی را در مناطق کوهستانی ایجاد و حفظ کند.
اما اسکی به چیزی بیش از بارش برف بستگی دارد.
گنجانده شده است زمینبه دلیل رفتار یخ آب، چوب اسکی می تواند روی سطوح برفی سر بخورد. سطوح یخی یک لایه سطحی نازک و متحرک را تشکیل می دهند که گاهی اوقات a نامیده می شود شبه استحکام یا یک لایه از پیش ذوب شده که اصطکاک را کاهش می دهد و امکان لغزش را فراهم می کند. روی زمین جاذبهدر 1 گرم، نیروی کافی رو به پایین برای اسکی در اختیار ما قرار می دهد چنگ زدن و حک کردن.
همه این عوامل – بارش برف فصلی، فیزیک آب – یخ و جاذبه متوسط - را کنار هم بگذارید و زمین چیزی نادر در منظومه شمسی تولید می کند: شرایط اسکی ایده آل.
ماه: گرد و غبار، بدون برف
ماه ممکن است نزدیک ترین همراه ما و راحت ترین مقصد برای تعطیلات فضایی باشد، اما آیا می خواهید اسکی های خود را بسته بندی کنید؟
ماه اتمسفری که بتواند آب و هوا یا بارش برف را تحمل کند، ندارد و سطح آن چنین است پوشیده از سنگ سنگی – مواد سنگی تیز دندانه دار ظریف، به دور از شرایط مطلوب اسکی.
اما این مانع از فضانورد و زمین شناس سابق ناسا نشد هریسون اشمیتبخشی از خدمه آپولو 17، از زمان پرتاب آن در سال 1972. اشمیت ادعا می کند که دانش او در مورد اسکی صحرایی به او کمک کرد تا بدون زحمت روی سطح غبارآلود ماه سر بخورد.
دکتر اشمیت توضیح داد: “زمانی که در حال اسکی صحرای کانتری هستید، هنگامی که به یک ریتم وارد می شوید، با انگشتان پا خود را به حرکت در می آورید، همانطور که روی برف می لغزید.” به گزارش بی بی سی.
“در ماه، شما اساساً سر نمی‌خورید، بلکه روی سطح می‌چرخید. اما باز هم، از همان ریتم استفاده می‌کنید، با فشار انگشتانتان.”
اشمیت همچنین اظهار داشت که لبه شرقی کوهستانی دریای آرامش است آپولو 17 به گفته بی بی سی، کشور فرود، مکانی ایده آل برای اسکی آلپاین خواهد بود.
من فکر می کنم مناطق بسیار خوبی برای اسکی در سراشیبی وجود دارد.
بنابراین، شاید ماه بتواند تعطیلات اسکی مناسبی را ایجاد کند، اگر آن را از مردی که آنجا بوده است بگیریم، این کار را انجام داده است.
مریخ: امیدوارکننده به نظر می رسد، اسکی وحشتناک است
در نگاه اول، مریخ امیدوار کننده به نظر می رسد فصل ها، کلاهک های قطبی، شیب های تند و حتی وجود دارد بارش برف. تا اینجا خوب به نظر می رسد، درست است؟
false بیشتر برف زمستانی مریخ یخ آب نیست. همین دی اکسید کربن منجمد، همچنین به عنوان یخ خشک شناخته می شود. تحت فشار اتمسفر مریخ، 6 تا 10 میلی بار یا حدود 1/100 شرکت زمین، CO2 در مایع ذوب نمی شود در عوض، مستقیماً از جامد به گاز تصعید می‌شود.
این برای اسکی مهم است.
هنگامی که فشار به اسکی روی یخ خشک وارد می شود، فشار مکانیکی باعث شکسته شدن سطح خشک شکننده می شود. به جای تشکیل یک لایه مذاب روان کننده، همانطور که یخ آب روی زمین انجام می دهد، این ماده تصعید می شود و سطح زیر چوب اسکی را بی ثبات می کند.
بنابراین اگر به جای حکاکی کردن، کشویی آشفته را دوست دارید، به دنبال آن بروید، مریخ برای شما مناسب است.
اروپا: همه جا یخ است
اروپایکی از مشتریاین ماه است، آن است پوشیده از یخ آبمواد مناسب – در تئوری به هر حال، یخ آب دقیقاً همان چیزی است که اسکی روی زمین به آن بستگی دارد. اما محیط اروپا آچاری را به کار می اندازد.
دمای سطح متوسط حدود -260 درجه فارنهایت (-160 درجه سانتیگراد). در این دماها، یخ به شدت سخت می شود. در چنین دماهای شدید، رفتار سطح غلتشی که به اسکی ها کمک می کند تا روی زمین سر بخورند، بسیار کاهش می یابد. در فضای نزدیک به خلاء اروپا، گرمای اصطکاکی به جای ایجاد یک لایه سطحی روان کننده، به سرعت از بین می رود. آن را با گرانش درگیر ترکیب کنید 13 درصد آن روی زمین است و اسکی‌ها سطح فوق‌العاده سخت را چنان به آرامی فشرده می‌کنند که به جای بریدن در برف یا یخ واکنش‌دهنده، احتمالاً با کمی کنترل روی چیزی نزدیک‌تر به شیشه یخ زده می‌خراشید و می‌روید.
پلوتون: عجیب اما غیرعملی
پلوتو پوشیده از یخ از نیتروژن، متان و مونوکسید کربن است و ممکن است عجیب ترین مقصد اسکی در منظومه شمسی باشد.
دنیای سنگی دمای متوسط حدود 387- درجه فارنهایت (232- درجه سانتیگراد) است. در چنین شرایط سردی، پلوتونرفتار یخ (بله، درست حدس زدید) بسیار متفاوت از یخ آب روی زمین است.
اسکی روی یخ نیتروژن یا متان احساس سخت و شکننده می کند و تجربه ناخوشایندی ایجاد می کند. در حالی که یخ مونوکسید کربن بسیار فرار است، در دمای شدید پلوتو سخت و شیشه مانند باقی می ماند.
هیچ‌کدام از این‌ها شرایط برفی شل و دانه‌دار را که در زیر اسکی‌های زمین فشرده می‌شوند، تشکیل نمی‌دهند و گرانش پلوتو فقط اوضاع را بدتر می‌کند. در حدود 6 درصد در مورد زمین، گرانش پلوتو همچنین به این معنی است که شما نمی توانید نیروی زیادی به سمت پایین اعمال کنید، و اسکی ها سطح را بسیار سبک فشار می دهند. بدون دستگیره لبه می توانید در برف زمین قرار بگیرید، چرخش های کنترل شده بسیار دشوار خواهد بود، بنابراین در نهایت بیشتر از اسکی دریفت می شوید.
حکم نهایی
دنیاهای زیادی در سراسر منظومه شمسی وجود دارند که دارای یخ، برف و حتی شیب‌های چشمگیر هستند، اما تنها یکی از آنها هر سه با هم کار می‌کنند تا امکان اسکی لذت‌بخش را فراهم کنند.
اگر بازی های المپیک زمستانی بین سیاره ای برگزار شود، زمین همچنان طلا خواهد گرفت.
