اگر میخواهید از برخورد یک سیارک جلوگیری کنید، چالشهای فنی و سیاسی سرسامآور هستند

اگرچه ممکن است آماده شدن برای تهدید یک سیارک تمرینی فرضی به نظر برسد، اما اینطور نیست. منظومه شمسی از زمانهای قبلی که ضربهها مکرر بودند، بسیار آرام شده است. اما زمانی که یک سیارک مستقیماً به سمت زمین حرکت می کند، مسئله زمان است. احتمال ضربه صفر نیست.
به همان اندازه دشوار است که تعیین کنیم کسی به سراغ ما می آید، وظیفه جلب همکاری بشریت و آمادگی برای آن است.
در اینجا یک واقعیت غیرقابل انکار وجود دارد که افکار و دعا نمی توانند نادیده بگیرند: حتی یک سیارک معمولی با قطر 500 متر می تواند ضربه ای قدرتمند به زمین وارد کند و بیش از 10 گیگا تن انرژی وارد کند.
اگر به زمین برخورد کند، این برخورد دهانه ای به قطر 9 کیلومتر و عمق 0.7 کیلومتر را حفر می کند. می تواند 4 کیلومتر تولید کند3 دفع پرتاب یک لحظه گرم می شود و به جو پرتاب می شود، فقط باران می بارد و باعث طوفان آتش می شود. اگر سیارک به اقیانوس برخورد کند، سونامی های عظیم به یک تهدید قدرتمند تبدیل می شوند.
در هر صورت، مسیر تمدن بشری برای همیشه تغییر خواهد کرد، که روشی مودبانه برای گفتن این است که ما به هم خواهیم خورد. همه چیز به اندازه ضربهگیر برمیگردد و سیارکهای زیادی بزرگتر از 500 متر وجود دارد. (برای منصفانه بودن، تعداد زیادی وجود دارند که بسیار کوچکتر هستند.) هرکسی که از برخورد یک سیارک به اندازه کافی بزرگ جان سالم به در ببرد، احتمالاً در کشمکشی برای بقا قرار می گیرد که رقیب مبارزه ای است که اجداد باستانی ما با آن روبرو بوده اند.

هیچکدام از اینها برای افرادی که سیارکها را مطالعه میکنند، تهدیدات را فهرستبندی میکنند و سعی میکنند راههایی را نه تنها برای پیشبینی ضربه، بلکه برای از بین بردن تهدید ایجاد کنند، خبری نیست. برخی از همین افراد – هم دانشمندان و هم سیاستمداران – برگزار کردند کنفرانس دفاع سیاره ای 2023 برای بررسی تمام مسائل مربوط به برخورد یک سیارک.
اکنون گروهی از محققان تجزیه و تحلیل عمیقی از کنفرانس انجام داده اند و نگاه دقیق تری به پاسخ ما انداخته اند. نتایج آنها در مقاله ای در مجله Acta Astronautica آمده است. با عنوان “پیامدهای دیپلماتیک، ژئوپلیتیک و اقتصادی یک تهدید قریب الوقوع سیارکی.نویسنده اصلی لورا جامشون مک گری، دیپلماتی است که همچنین استاد دانشگاه بلگرانو و دانشگاه سالوادور در بوئنوس آیرس، آرژانتین است.
در تحلیل خود، نویسندگان فراتر از پاسخ علمی و فناوری نگاه می کنند. آنها همچنین چارچوب حقوقی بینالمللی، عملکرد دولتها در مجامع چندجانبه و نظر دانشمندان را در نظر میگیرند.

اول، هیچ چیز وحشتناکی در مورد رویکرد آنها وجود ندارد. «برخورد یک سیارک با زمین یک رویداد با احتمال بسیار کم است. با این حال، اگر این اتفاق بیفتد، عواقب آن می تواند ویرانگر باشد.” همه ما این را می دانیم. اما بر خلاف سایر بلایای طبیعی، ما می توانیم یک سیارک را ببینیم که در حال آمدن است و می توانیم برای آن آماده شویم. این تأثیرات بالقوه را در مقوله ای جدا از چیزهایی مانند زلزله یا فوران های آتشفشانی قرار می دهد.
فرض کنفرانس کاملاً روشن است: یک سیارک با قطر 500 متر به سمت زمین می رود. این یک سیارک تازه کشف شده نزدیک زمین است که در ژانویه کشف شد. به دلیل مدار سیارک، تشخیص آن دشوار بود. PDC آن را به عنوان یک سیارک بالقوه خطرناک (PHA) معرفی کرد و آن را 2023 PDC نامید.
با ادامه مشاهدات بعدی، شرکت کنندگان دریافتند که احتمال برخورد PDC 2023 با زمین در حال افزایش است. در نهایت، آنها مشخص کردند که این سیارک در اکتبر 2036 به زمین برخورد خواهد کرد و به بشریت 12.5 سال فرصت داد.
بنابراین زمان تحویل بسیار مهم است. این به بشریت زمان می دهد تا سیارک را مطالعه کند، ترکیب آن را تعیین کند و حتی یک فضاپیما برای مطالعه آن بفرستد. همه اینها خوب به نظر می رسد. اما در تمام این مدت یک جنبه تاریک وجود دارد.
نویسندگان نوشتند: «از سوی دیگر، یک ایراد مربوط به زمان طولانی ارائه نیز وجود داشت.
وقتی می دانستیم به کجا خواهد رسید، هرج و مرج در آن منطقه حاکم می شد. همه آنها کجا خواهند رفت؟ چه کسی آنها را می پذیرد؟ بانک ها شکست می خورند و نظام اقتصادی فرو می ریزد. صنعت و همچنین کشاورزی و تولید مواد غذایی سقوط خواهد کرد. مردم سعی خواهند کرد فرار کنند و نظم و قانون از بین خواهد رفت. به طور خلاصه، زمان غیرقابل پیش بینی و هرج و مرج خواهد بود. جنگ، فرقه ها، دیکتاتورهای فاشیست و چه کسی می داند چه جلوه های دیگری از جنبه حیوانی بدوی بشریت وجود دارد. شاید بخشی از مردم به عنوان قربانی سرزنش شوند و در اردوگاه ها جمع آوری شوند. همه این موارد بارها در تاریخ بشر اتفاق افتاده است، بدون اینکه خطر پایان جهان برخورد یک سیارک باشد. این داستان علمی تخیلی نیست.
اما هر زمان که هرج و مرج و بی نظمی انسانیت را فرا می گیرد، افرادی هستند که سعی می کنند از وقوع بدترین ها جلوگیری کنند. این مطمئناً در مورد برخورد یک سیارک صادق است.

سال 2011 سال مهمی در ایجاد برخورد یک سیارک بود. کمیته سازمان ملل متحد در مورد استفاده صلح آمیز از فضا (COPUOS) تیم اقدام در مورد اجرام نزدیک به زمین را تأسیس کرد. دولتهای سراسر جهان درگیر ایجاد یک واکنش بینالمللی در برابر حمله قریبالوقوع سیارک شدهاند. در طول سالها، کمیتههای بیشتری تشکیل شد و برنامههایی برای شناسایی سیارکها و انحراف سیارکها در صورت لزوم تدوین شد.
اما همه اینها بیشتر یک پاسخ علمی و فنی بود. خوانندگان Universe Today احتمالاً با خطر برخورد سیارک ها، تلاش برای یافتن همه سیارک های بالقوه خطرناک و ماموریت هایی مانند دارت ناسا.

اما این تحلیل جدید فراتر از تشخیص و انحراف به جنبه اجتماعی یک اعتصاب قریب الوقوع است. در اینجا برخی از سؤالاتی است که مطالعه به آنها اشاره می کند که باید قبل از آن به آنها پرداخته شود:
- در صورت نیاز به تخلیه، چگونه سازماندهی خواهد شد؟ آیا آسیب پذیرترین افراد اولویت خواهند داشت؟ پربازده ترین؟
- نهادهای دولتی چگونه واکنش نشان خواهند داد؟ آیا دانشگاه ها، رسانه های اجتماعی، ادیان و دیگران با تفکر فاجعه آمیز یا افزایش آگاهی پاسخ خواهند داد؟
- آیا مسئولیت میزبانی سایر اتباع در صورت وقوع فاجعه (آوارگی داخلی در مقابل جابجایی برون مرزی) وجود دارد؟
- چه کسی پرداخت خواهد کرد؟ چگونه و چه زمانی؟
- اگر بخواهیم از کلاهک هسته ای برای از بین بردن یک عنصر ضربه ای استفاده کنیم، چگونه سازماندهی می شود؟ آیا بی اعتمادی وجود خواهد داشت؟
این یک لیست کامل نیست، اما نوع پیچیدگی گیج کننده ای را نشان می دهد که اگر یک سیارک به زمین نزدیک شود، تجربه خواهیم کرد.
در اینجا چند مورد دیگر وجود دارد:
- کشورهای در حال توسعه در مقابل نقشی که کشورهای فضایی ایفا خواهند کرد چه نقشی خواهند داشت؟
- آیا رقبای ژئوپلیتیکی به دنبال کسب مزیت خواهند بود؟
- اگر 12.5 سال زمان برای اجرا داشته باشیم، دموکراسی های مبتنی بر دوره چهار ساله حکومت چگونه آماده خواهند شد؟
نویسندگان معتقدند که موضوع اصلی مربوط به استفاده از یک وسیله انفجاری هسته ای (NED) است. آنها نوشتند: «از آنجایی که پنج عضو دائمی شورای امنیت، که هر یک می توانند استفاده از NED در فضا را وتو کنند، قدرت های هسته ای هستند، این امر ما را ملزم به مشارکت در بحث های ژئوپلیتیکی و اقتصادی، احتمالاً حتی فرهنگی و مذهبی می کند.
موضوع جالبی نیست، اما در برخی احساس وظیفه را برمی انگیزد. در پایان، احتمالاً بشریت با هم در اینجا بر روی زمین ظهور یا سقوط خواهد کرد. به یک معنا، برخورد یک سیارک آزمایش نهایی برای گونه ما است. تغییرات اقلیمی تهدیدی است که به آرامی در حال تکامل است و کاملا ساخته خود ماست.
اما سیارک ها متفاوت هستند. برخورد سیارک ها و انقراض کاملا طبیعی است.
اگر می خواهیم از اولی جان سالم به در ببریم و از دومی اجتناب کنیم، باید تا آنجا که می توانیم آماده شویم. مقدمات از قبل آغاز شده است، اما این سند چگونگی ادامه آمادگی ما را به روش های واقع بینانه تشریح می کند.
ارزش خواندن را دارد



