راه های کمی برای گذراندن شب های طولانی زمستان نسبت به زیر آسمان صاف و شفاف دسامبر وجود دارد – و بین کریسمس و سال نو 2025، آسمان شب نیمکره شمالی در بهترین حالت خود خواهد بود. یک ماه رو به افزایش از کنار زحل، پلئیادها و مشتری می‌لغزد – اکنون در شرق، درست مانند یک ستاره کریسمس، درخشان می‌درخشد، در حالی که شگفتی‌های اعماق آسمان مانند سحابی روزتا در حوالی نیمه‌شب بلند می‌شوند. این که آیا یکی از آنها را امتحان کنید بهترین تلسکوپ ها برای مبتدیان به شما اهدا شد، شما سعی کنید ستارگان با دوربین دوچشمی یا فقط با استفاده از چشمان خود، در اینجا چیزی است که در این فصل تعطیلات در آسمان شب ببینید.
اگر می خواهید مناظر بهتری از آسمان شب داشته باشید، ما راهنماهای تخصصی بهترین تلسکوپ ها، دوربین های دوچشمی و دوربین ها را برای مشاهده و تصویربرداری از آسمان ها داریم.
چهارشنبه 24 دسامبر: هلال ماه
اگر به دنبال شگفتی آرام شب کریسمس هستید، با فرود آمدن تاریکی، نگاه خود را به سمت آسمان جنوب غربی معطوف کنید. در آنجا، با روشنایی خوب، اگرچه هنوز کم نور، یک هلال ماه در حال افزایش خواهد بود. یک پنجم آنچه خواهید دید، روز آن خواهد بود. چهار پنجم دیگر – سمت شب آن – کمی با نور خورشید منعکس شده از سیاره ما – Earthshine – روشن می شود. اگر دوربین دوچشمی یا تلسکوپ کوچک دارید، آنها را به سمت پایانه‌گر بگیرید، آن خط بین روز و شب، تا سایه‌های بلند و دهانه‌ها را به صورت برجسته ببینید. رصدگران با چشم غیر مسلح باید به سمت چپ ماه به دنبال فومالهوت (در پایین) و زحل (بالا) نگاه کنند.
همچنین بخوانید: نحوه انتخاب دوربین دوچشمی برای نجوم و تماشای آسمان
پنجشنبه، 25 دسامبر: مشتری به عنوان “ستاره بیت لحم”
کریسمس به یک “ستاره کریسمس” نیاز دارد و چه نامزدی بهتر از مشتری که امشب در قدر -2.5 در صورت فلکی جوزا بدرخشد. پس از غروب هر زمان به شرق نگاه کنید و سیاره غول پیکر را در نزدیکی “دوقلوهای” جمینی – ستارگان کاستور و پولوکس – خواهید دید که از هر چیز دیگری در آسمان شب به جز ماه می درخشد. اکنون بهترین زمان برای رصد مشتری است که به تقابل سالانه خود می رسد – زمانی که زمین بین آن و خورشید قرار دارد – در 10 ژانویه 2026. به طور معمول، سیاره بیرونی برای چند هفته در بهترین حالت خود قرار دارد. هر تلسکوپ کوچکی باید با یک تلسکوپ 6 اینچی بتواند لکه قرمز بزرگ خود را (در هنگام رو به زمین) ببیند.
همچنین بخوانید: بهترین تلسکوپ ها برای رصد سیارات در سال 2025
جمعه، 26 دسامبر: زحل و ماه در پیوند
برای دیدن یکی از زیباترین مناظر هفته، هلال ماه و سیاره زحل، به محض تاریک شدن هوا از خانه خارج شوید. اکنون یک هلال در حال افزایش با 41 درصد روشنایی، ماه به نظر می رسد که به دور سیاره ششم پیچیده شده است و این دو تنها چهار درجه از هم جدا می شوند. این مقدار کمی کمتر از عرض سه انگشت وسط شما است که در طول بازو در برابر آسمان نگه داشته شده اید. زحل به عنوان یک نقطه نورانی ثابت و طلایی ظاهر می شود، اگرچه برای مشاهده الگوی حلقه به یک تلسکوپ کوچک نیاز دارید.
همچنین بخوانید: بهترین تلسکوپ ها برای مبتدیان
شنبه، 27 دسامبر: دشت های گدازه در ربع اول ماه
ماه امشب نیمه روز، نیمه شب است، زیرا به فاز یک چهارم خود در آسمان جنوبی می رسد. برای اخترشناسان آماتور، لحظه ای تلخ و شیرین است – در هفته آینده، ماه با رشد به سمت پر شدن، درخشندگی خود را افزایش می دهد و خوشه های ستاره ای کم نور، کهکشان ها و سحابی ها را سخت تر می کند. با این حال، “هلال” یکی از بهترین زمان ها برای کاوش در سطح ماه است، اگر یک جفت دوربین دوچشمی دارید. خط بین روشنایی و تاریکی – پایان‌دهنده – امشب از وسط می‌گذرد و باعث می‌شود سایه‌های طولانی در سراسر دشتهای قمری کشیده شوند و هر برآمدگی و برآمدگی را مانند یک نقشه برجسته سیاه و سفید برجسته می‌کند. مناطق تاریکی که در سمت راست ماه می بینید نامیده می شوند ماریالاتین برای دریاها، اما اینها اقیانوس نیستند. اینها دشتهای وسیعی از گدازه هستند که میلیاردها سال پیش پس از برخورد سیارکها به ماه جوان جامد شدند.
همچنین بخوانید: بهترین تلسکوپ ها برای اعماق فضا
یکشنبه، 28 دسامبر: سحابی روزتا
اگر تلسکوپ کوچکی دارید، ستاره سرخ‌رنگ Betelgeuse را در شکارچی بیابید و به سمت صورت فلکی ساکت تکشاخ، تکشاخ، که خانه یک خوشه ستاره‌ای باز در فاصله حدود 5000 سال نوری از منظومه شمسی است، حرکت کنید. سحابی روزتا (که NGC 2244 و کالدول 49 نیز نامیده می شود) یک سحابی انتشاری است – ابری از گاز که نور خود را ساطع می کند زیرا از تابش ستارگان مجاور نیرو می گیرد – و یک منطقه ستاره ساز است. یک شکل گل مانند را می توان از طریق یک جفت دوربین دوچشمی 10×50 یا 15×70 در آسمان بسیار تاریک یا به راحتی در یک تلسکوپ کوچک مشاهده کرد. با توجه به In-The-Sky.orgسحابی روزتا اکنون در موقعیت خوبی قرار گرفته است و حوالی نیمه شب به وقت محلی به بالاترین نقطه خود در آسمان می رسد. اگر در یافتن آن مشکل دارید، یک خط خیالی از Betelgeuse در Orion تا Procyon در Canis Minor بکشید. حدود یک سوم مسیر در امتداد این خط، درست در جنوب آن، منطقه سحابی روزتا قرار دارد. قطر آن تقریباً سه برابر قطر ماه کامل است.
همچنین بخوانید: بهترین تلسکوپ های هوشمند
دوشنبه، 29 دسامبر: مار جبار
کمربند جبار – سه ستاره معروف جبار که گاهی اوقات “کمربند شکارچی” یا “سه پادشاه” نامیده می شود – نمادی از آسمان شب در اواخر دسامبر است. امشب به شرق نگاه کنید تا Alnitak، Alnilam و Mintaka به ترتیب منظمی به هم متصل شده اند و درست پس از تاریک شدن هوا به سمت آسمان شرقی بالا می روند. دوربین های دوچشمی را روی آنها قرار دهید و ثروت بزرگی خواهید یافت. البته در سمت راست سحابی بزرگ شکارچی (که M42 نیز نامیده می شود) قرار دارد. زنجیره ای ظریف از ستارگان کم نور که به شکل ظریف «S» در سراسر میدان دید منحنی شده اند، کمتر شناخته شده است و از بالای مینتاکا تا درست زیر آلنیلام کشیده شده است. به وضوح از طریق دوربین دوچشمی قابل مشاهده است.
همچنین بخوانید: بهترین دوربین دوچشمی در این فصل تعطیلات
سه شنبه 30 دسامبر: قمرهای گالیله ای مشتری
نزدیکتر شدن مشتری به نقطه مقابل خود به معنای فراتر از روشن شدن است. از آنجایی که نزدیکترین فاصله به زمین است (حدود چهار فاصله زمین و خورشید)، قرص آن در آسمان بزرگتر است و در طول شب قابل مشاهده است. تقابل مشتری همچنین بهترین زمان برای دیدن چهار قمر بزرگ آن – آیو، کالیستو، گانیمد و اروپا است. این قمرها که قمرهای گالیله ای نامیده می شوند زیرا اولین بار توسط ستاره شناس ایتالیایی گالیله گالیله در سال 1610 مورد توجه قرار گرفتند، می توانند در هر تلسکوپ کوچکی به عنوان پین های نور و همچنین در دوربین های دوچشمی دیده شوند.
همچنین بخوانید: بهترین تلسکوپ ها برای اعماق فضا
چهارشنبه، 31 دسامبر: Pleiades و ماه در پیوند
به عنوان آخرین عمل رصد ستارگان سال، پس از تاریکی به بیرون بروید و کمربند شکارچی را بیابید، آن سه ستاره نمادین از ستارگان درخشان که مانند یک تیر از افق شرقی طلوع می کنند. با دنبال کردن کمربند شکارچی به سمت بالا و بالای آن، ماه را خواهید دید که اکنون 92 درصد روشن شده است. درست بالای ماه، Pleiades – همچنین به عنوان هفت خواهر و M45 شناخته می شود – یکی از نزدیک ترین خوشه های ستاره ای باز به منظومه شمسی. نور درخشان ماه می تواند دیدن پلئیادها را با چشم غیرمسلح دشوار کند، اما هر دوچشمی باید بتواند آنها را ببیند.
همچنین بخوانید: نحوه انتخاب دوربین دوچشمی برای نجوم و تماشای آسمان
