بعد از ISS: عصر ایستگاه های فضایی خصوصی آغاز می شود

یادآوری های دائمی و وحشتناکی وجود دارد که ایستگاه فضایی بین المللی در حال نشان دادن سن خود است.
فشار خش خش نشت در بخش روسیهاز دست دادن کنترل نگرش در دو نوبت جداگانه در سال 2021. برای ایمن و سالم ماندن برای سرنشینان، ساختار عظیم نیاز به تعمیر و نگهداری مداوم، جریانی از قطعات یدکی و ارتقاء بسیاری از سیستمهای ایستگاه دارد.
ساختمان ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) در نوامبر 1998 راه اندازی شد. پس از چند پرواز مونتاژ، در ژوئیه 2011 ساخته شد. اکنون با وزن بیش از 900000 پوند (408233 کیلوگرم)، ISS مسافت یک زمین فوتبال را در بر می گیرد. این بزرگترین سازه منفرد ساخته شده توسط انسان در فضا است. اما علاوه بر بزرگ بودن و افزایش سن، دویدن گران است.
انتقال ناسا
در سال 2021، ناسا دفتر بازرس کل گزارش داد که از 3 میلیارد دلاری که ناسا در هر سال برای ایستگاه فضایی بین المللی هزینه می کند، 1.1 میلیارد دلار آن هزینه های سالانه عملیات و تعمیر و نگهداری ISS را پوشش می دهد.
همچنین در سال 2021، ناسا سه توافقنامه مالی برای مقاصد تجاری در مدار پایین زمین یا CLD امضا کرد. آنها در نظر گرفته شده اند تا از کار بر روی ایستگاه های فضایی تجاری پشتیبانی کنند، پست هایی که می توانند تا پایان دهه ناسا را از ایستگاه فضایی بین المللی تحویل دهند.
آژانس فضایی توضیح میدهد: «انتقال عملیاتهای مدار پایین زمین به بخش خصوصی منجر به کارایی بلندمدت میشود و به ناسا اجازه میدهد تا منابع را به اهداف دیگر هدایت کند».
و برندگان عبارتند از…
این سه قرارداد CLD به Blue Origin و Sierra Space Partnership (Orbital Reef) رسید. سرمایه گذاری مشترک بین Voyager Space، Airbus، Mitsubishi Corporation و MDA Space (Starlab). و نورثروپ گرومن
سال گذشته، زمانی که نورث روپ از توافق خود خارج شد و تصمیم گرفت با پیشنهاد Voyager Space همراه شود، تعداد تامین کنندگان CLD به دو نفر کاهش یافت.
علاوه بر این بودجه، ناسا نیز این کار را انجام می دهد به Axiom Space قرارداد اعطا کرد برای توسعه یک ایستگاه فضایی برخلاف سایر ارائه دهندگان CLD، برنامه Axiom از ایستگاه آنها می خواهد که ابتدا به ایستگاه فضایی بین المللی متصل شود و در نهایت جدا شود و به طور مستقل عمل کند.

مسابقه بین المللی
با در نظر گرفتن این پیشینه، کنگره در فوریه سال جاری نشستی را با عنوان “ISS و فراتر از آن: حال و آینده فعالیت های ایالات متحده در مدار پایین زمین” ترتیب داد.
قانونگذار برایان بابین، رئیس کمیته فرعی مجلس نمایندگان آمریکا در زمینه فضا و هوانوردی، تأکید کرد که آمریکا در حال حاضر با رقابت بین المللی در مدار پایین زمین (LEO) مواجه است.
زمانی که ایستگاه فضایی بین المللی ساخته شد، تنها تاسیسات در نوع خود بود. بابین در بیانیه افتتاحیه تاکید کرد: امروز، حزب کمونیست چین یک ایستگاه فضایی را اداره می کند که از سال 2021 میزبان تایکونوردان در LEO است. وی گفت، علاوه بر این، چین همچنین درخواست مشارکت بین المللی برای انجام فعالیت های تحقیقاتی در ایستگاه خود کرده است.
بابین خاطرنشان کرد: «اگر ایستگاه دیگری تا زمان بازنشستگی ایستگاه فضایی بینالمللی عملیاتی نشود، ایستگاه چینی ممکن است تنها ایستگاه سرنشیندار در دسترس دانشمندان برای اکتشاف LEO باشد».

یک فصل جدید
جفری منبر، رئیس ایستگاههای بینالمللی و فضایی Voyager Space میگوید: «ما بالاخره وارد فصل جدیدی در اکتشاف فضایی خود میشویم، فصل جدیدی از ایستگاههای فضایی خصوصی در مدارهای مختلف، با اهداف متفاوت».
Starlab Space LLC این گروه یک سرمایه گذاری مشترک جهانی بین Voyager Space، Airbus، Mitsubishi Corporation و MDA Space است. این یک سرمایه گذاری “بدون نیاز به مونتاژ” است تا از طریق a به مدار پرتاب شود سفینه فضایی اسپیس ایکس.
منبر به Space.com گفت که عامل محرک Starlab پایان ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) است که قرار است در سال 2030 از مدار خارج شود.
منبر گفت: «ISS اکنون بیش از دو دهه است که در مدار بوده و عمر مورد انتظار خود را به خوبی پشت سر گذاشته است. به همان اندازه که ایستگاه مداری فوقالعاده بود، از اوج خود دور است و مانند یک خانه قدیمی، به طور فزایندهای نیاز به تعمیر دارد.»
منبر گفت که این طلوع ایستگاه های خصوصی توسط ناسا و کنگره ایالات متحده حمایت شد و راه را برای یک برنامه فضایی پایدار و مقرون به صرفه در مدار پایین زمین هموار کرد.

مشتریان تحت تعقیب
برای این منظور، ناسا به مشتری و دو شرکت تبدیل شد – Northrup Grumman و اسپیس ایکس برای حمل بار انتخاب شدند. ناسا همین کار را برای خدمه با آژانس فضایی انجام داد که اکنون مشتری هر دو است اسپیس ایکس و استارلاینر بوئینگ برای حمل فضانوردان ناسا
منبر گفت: «و اکنون به فصل سوم می رویم، ناسا و سایر آژانس های فضایی مشتریان ایستگاه های فضایی خواهند بود.»
وویجر اسپیس و تاسیسات Starlab آن بیشترین بودجه ناسا را در بین تیمهای دیگر دریافت کردند، 217 میلیون دلار.
مانبر افزود: «اما البته ما به چیزهای بیشتری نیاز داریم، نه فقط برای ساخت Starlab، بلکه برای حفظ عملیات.
مانبر گفت: «ما به مشتریان نیاز داریم و مدل کسبوکار ما طوری طراحی شده است که آژانسهای فضایی در سراسر جهان احساس راحتی کنند که فضانوردان خود را برای تحقیق، آموزش برای مأموریتهای طولانیتر یا برای تولید به Starlab بفرستند.
مخاطرات بسیار زیاد است
منبر گفت که هدف این ابتکار ایجاد یک ایستگاه فضایی واقعا بین المللی است، این بار یک ایستگاه تجاری. Starlab فقط یک شرکت آمریکایی نیست. او گفت که بخشی اروپایی، بخشی ژاپنی و بخشی کانادایی است.
مانبر گفت: در وویجر اسپیس و استارلب، ما آماده ایم که ناسا دو تیم را انتخاب کند که فکر می کنیم به جلو حرکت کنند. “مخاطرات بزرگ است.”
مانبر ادامه داد که درک دو حزبی وجود دارد که هیچ تفاوتی در ایستگاه های فضایی وجود ندارد، نه با تیانگونگ بسیار توانمند چین که در حال حاضر با تحقیقات پیشرفته و فهرست بین المللی مشتریان در مدار است.
منبر گفت که میداند شکهایی وجود دارد که ایستگاههای فضایی را میتوان پایدار کرد. اما او همچنین به یاد می آورد که افرادی وجود داشتند که نسبت به محموله های تجاری و بعداً خدمه بازرگان بدبین بودند. و کسانی که جنگیدند تا شاتل فضایی ناسا را در خدمت نگه دارند.
مانبر در پایان گفت: “من شک ندارم که مدل کسب و کار Starlab مسیری پایدار به جلو را ارائه می دهد و می تواند چراغ راه دور جدیدی از مشارکت های تجاری بین المللی با خدمه از ده ها کشور فضایی باشد.”

چالش ها در پیش است
اسکات پیس، مدیر موسسه سیاست فضایی در دانشگاه جورج واشنگتن خاطرنشان می کند که ناسا با چندین چالش بودجه مواجه است. وی از سال 2017 تا 2020 به عنوان معاون رئیس جمهور و دبیر اجرایی شورای ملی فضایی کاخ سفید خدمت کرد.
ناسا در تلاش برای تامین بودجه استفاده از ایستگاه فضایی بینالمللی، توسعه سکوهای خصوصی، خارج کردن مدار ایستگاه فضایی بینالمللی، و جمعآوری دلار برای راهاندازی مجدد آژانس فضایی به ماه از طریق طرحهای آرتمیس، پیس، با یک چالش بزرگ بودجه مواجه است. گفت.
«کنگره به وضوح اعلام کرده است که مأموریتهای اکتشاف آرتمیس را در اولویت قرار میدهد. شرکای ISS از استفاده از ISS پشتیبانی می کنند. پیس توصیه کرد، مدیر ناسا، نلسون، درخواست بودجه اضافی فوری برای یک وسیله نقلیه دوربرگردان آمریکایی کرد.
پیس گفت: «توسعه دهندگان پلتفرم های تجاری احتمالاً به بودجه بیشتری نسبت به آنچه تاکنون اختصاص داده شده نیاز دارند، بنابراین سؤال این است که چگونه این تقاضاهای رقیب مدیریت خواهند شد.»

هوشیاری ایمنی
پیس گفت که ایالات متحده گفته است که قصد دارد تا سال 2030 با توافق اروپا، ژاپن و کانادا، ایستگاه فضایی بین المللی را راه اندازی کند. در همین حال، روسیه گفته است که تنها تا سال 2028 متعهد خواهد شد و قصد دارد یک ایستگاه روسی جداگانه ایجاد کند.
پیس افزود: “با این حال، اینها برنامه هایی هستند و چندان روشن نیست که ایستگاه فضایی قدیمی بتواند تا سال 2030 به طور ایمن فعالیت کند. همه شرکا مراقب ایمنی مداوم هستند.”
پیس گفت که ایالات متحده با قراردادهای پرداخت نقطه عطف، از توسعه سکوهای سرنشین دار خصوصی به روشی مشابه توسعه سکوهای سرنشین دار تجاری حمایت می کند.
پیس گفت: “با این حال، الزامات دولت نسبت به برنامه های خدمه تجاری و محموله کمتر واضح است و پرداخت های جاری – به عنوان درصدی از کل هزینه های توسعه – به نظر می رسد بسیار کمتر از خدمه تجاری باشد.” گفت.
اپلیکیشن قاتل چیست؟
مارسیا اسمیت، سردبیر وب سایت اطلاع رسانی SpacePolicyOnline.com گفت که کلید ایستگاه های فضایی “تجاری” بازار است.
اسمیت افزود: پس از 53 سال ایستگاه فضایی، هنوز مشخص نیست که بازار چیست. “انتظار طولانی برای یک “برنامه قاتل” که ارزش انجام تحقیقات در ریزگرانش را نشان می دهد ادامه دارد.”
روس ها و اسپیس ایکس نشان داده اند که بازاری برای گردشگری مداری وجود دارد، اما میزان سودآوری آن – اگر اصلاً باشد – یک راز است زیرا هزینه ها و قیمت ها فاش نمی شود.
چشم بیننده
اسمیت گفت: «به نظر کاملاً واضح است که برای آینده قابل پیشبینی، ایستگاههای فضایی تجاری، مانند محمولههای تجاری و خدمه تجاری، نه تنها برای کمک به پرداخت هزینه سرمایهگذاری اولیه، بلکه برای خدمات طولانیمدت نیز به دولت متکی خواهند بود». “تجاری” بودن آن در چشم بیننده است.”
اسمیت گفت، در مورد دولت ایالات متحده، واضح است که نمی خواهد موقعیت خود را در مدار پایین زمین رها کند و چین را به عنوان تنها کشور دارای ایستگاه فضایی باقی بگذارد.
وسوسه انگیز است که بگوییم کنگره و دولت – هر رئیس جمهور که باشد – هرگز اجازه نمی دهند که شکافی در ایستگاه فضایی ایجاد شود. اما باز هم بین آپولو و شاتل فضایی و بین شاتل و خدمه تجاری شکافی وجود داشت، بنابراین نمی توان به طور قطعی این موضوع را بیان کرد.



