مقالات

بیان ژن جفت نشان دهنده تولد زودرس است


پمردم اغلب نقاط عطف ارتباط فرزندان خود را هنگام رشد جشن می گیرند، اما مدت ها قبل از زمزمه کردن نوزادان، سلول های آنها چیزی برای گفتن دارند. در حین بارداری و کار یدیارتباط سلولی در سراسر جفت فرآیندی حیاتی اما مرموز است.1،2 اگرچه دانشمندان چندین مسیر سیگنال دهی درگیر در این فرآیند را شناسایی کرده اند، اما اینکه چگونه رابطه مادر و جنین زمان تولد را تنظیم می کند هنوز به درستی شناخته نشده است.

“از کجا می توان فهمید که مادری قصد زایمان زودرس دارد یا خیر؟” خوب، پاسخ کوتاه این است که ما نمی‌دانیم.» ناردی گومز-لوپز، یک ایمونولوژیست که در دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس در زمینه زنان و زایمان مطالعه می کند. گومز-لوپز زایمان را که زایمان نیز نامیده می شود، از طریق عدسی تغییرات سلولی در رابط مادر و جنین مطالعه می کند که شامل سلول های ایمنی و غیر ایمنی در جفت می شود.

ناردی گومز-لوپز (چپ) و والریا گارسیا-فلورس (راست)

ناردی گومز-لوپز (سمت چپ) با والریا گارسیا-فلورس (سمت راست) برای مطالعه نقش ارتباط مادر و جنین در تولد کار می کند.

شعبه تحقیقات پریناتولوژی، مرکز پزشکی دیترویت

در مطالعه اخیر منتشر شده در پزشکی ترجمه علمیگومز-لوپز با محققان و پزشکان برای ایجاد یک اطلس تک سلولی جفت در طول زایمان همکاری کرد.3 این تیم، امضاهای رونویسی مخصوص تولد را که در زیرگروه‌های بیماران مبتلا به زایمان زودرس نیز وجود داشت، کشف کردند و بینش جدیدی در مورد مسیرهای مادری و جنینی که بر تولد ترم و زودرس حاکم است، اضافه کردند.

این تیم با انجام توالی یابی RNA تک سلولی (RNA-seq) بر روی بافت های جفت و خارج جفت اهدایی از بیمارانی که با یا بدون زایمان خود به خودی زایمان کرده اند، بررسی کردند که کدام فعل و انفعالات سلولی مسیرهای سیگنالینگ التهابی ایجاد شده قبلی را در طول زایمان تسهیل می کند. محققان منشا هر سلول را ژنوتیپ کردند تا انواع سلول های شناخته شده و جدید درگیر در تولد را شناسایی کنند.

گومز لوپز توضیح داد: جفت یک اندام جنینی است، اما سلول های مادری در آن نفوذ کرده است. “از آنجایی که من با متخصصان ارتباط مادر و جنین کار می کردم، فکر من این بود که باید بفهمیم کدام سلول مادری و کدام سلول جنینی است، زیرا ممکن است سهم متفاوتی داشته باشند.”

در غشاهای خارج جفتی، سلول های استرومایی جنین و سلول های دسیدوال مادر و ماکروفاژها بیشترین تغییرات را در مسیرهای بیان ژن مانند آپوپتوز، مهاجرت سلولی و التهاب نشان می دهند، در حالی که مسیرهای عملکرد ایمنی در ماکروفاژهای جنین و مونوسیت های مادر بیشترین تأثیر را در بافت جفت دارند.

گومز-لوپز و تیمش داده‌های RNA-seq تک سلولی خود را با سایر مجموعه‌های داده‌های رونوشت خون جفت و مادر ادغام کردند. آنها نشانه های مخصوص زایمان را در دوران اولیه بارداری پیدا کردند که در زیرمجموعه ای از بیمارانی که زایمان زودرس خود به خودی را تجربه کردند نیز وجود داشت. مجموعه داده های یکپارچه آنها نشان داد که امضای جفت می تواند به پیش بینی اینکه کدام قسمت از زایمان زودرس منجر به زایمان می شود کمک کند.

تصاویر پزشکی سطوح جفت جنین و مادر.

ارتباط بین مادر و جنین در سراسر جفت برای بسیاری از فرآیندهای مامایی، از جمله زایمان زودرس و زایمان مهم است.

اکنون زمان بسیار هیجان انگیزی برای رشد جفت است که ما در مواردی مانند توالی یابی RNA تک سلولی پیشرفت هایی داریم و مجموعه داده های زیادی در این زمینه وجود دارد که افراد می توانند با مجموعه داده های جدید خود برای افزایش تعداد نمونه ها و افزایش قدرت ادغام کنند. به مطالعات خود، گفت نورا فوگرتی، یک زیست شناس رشد جفت در کینگز کالج لندن که در این مطالعه شرکت نداشت. بخش‌هایی از این مطالعه که برجسته شد، انواع مختلف نمونه‌هایی بود که داشتند. آنها حاملگی سالم و بدون عارضه داشتند. فوگرتی گفت: آنها حاملگی هایی داشتند که زایمان زودرس داشتند که در آن علائم عفونت وجود نداشت و سپس حاملگی هایی داشتند که علائم عفونت وجود داشت. “این حجم نمونه بزرگی نبود، اما مکان خوبی برای شروع بود.”

مشاهدات این تیم نشان می دهد که یک آزمایش خون می تواند روزی زمان تولد نوزاد نارس را پیش بینی کند، اما کار زیادی برای تأیید این بیومارکرهای بالقوه باقی مانده است. “برای آزمایش نشانگرهای زیستی در افرادی که در معرض خطر ابتلا به زایمان زودرس هستند، باید بینش مکانیکی داشته باشید، و فکر می‌کنم راه انجام این کار در این مرحله از بارداری، باید شامل برخی موارد باشد. فوگرتی گفت: نوعی مدل‌های آزمایشگاهی. “با این مجموعه داده، ما کمی در مورد انواع سلول های مربوطه که می خواهیم در یک مدل آزمایشگاهی ثبت کنیم، مطلع می شویم.”

گومز-لوپز همچنین این مطالعه را به‌عنوان سکوی پرشی می‌بیند تا مقصدی برای نقش گفتگوی متقابل مادر و جنین در تولد. او امیدوار است که جامعه تحقیقاتی در مسیر درست به سمت نتایج پری ناتال سالم تر باشد. باید تحقیقات بیشتری در مورد اینکه چگونه می توانیم از این اطلاعات یا این مفهوم برای کاهش بهتر پیامدهای نامطلوب پری ناتال استفاده کنیم، و من فقط در مورد زایمان زودرس صحبت نمی کنم. جفت برای بسیاری از بیماری های مامایی مهم است. بنابراین، من فکر می‌کنم این یک احتمال است، اما آشکارا یک تحقیق اثبات مفهوم است.

منابع

  1. Vento-Tormo R، و همکاران. بازسازی تک سلولی رابط اولیه انسان جنین و مادر. طبیعت. 2018; 563: 347-353.
  2. موتومورا ک، و همکاران. سیگنالینگ NLRP3 جنین و مادر برای زایمان زودرس و زایمان ضروری است. JCI Insight. 2022; 7 (16).
  3. گارسیا فلورس وی و همکاران. رمزگشایی گفتگوی متقابل مادر و جنین در جفت انسان در طول زایمان با استفاده از توالی یابی RNA تک سلولی. Sci Transl Med. 2024; 16 (729).



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا