بیش از یک قرن تحقیق USGS در مورد کیفیت آب در پارک های ملی

دانشمندان در سازمان زمین شناسی ایالات متحده کیفیت آب در پارک های ملی را برای بیش از 100 سال مطالعه کرده اند و اطلاعات تخصصی ارائه می دهند که به مسئولان پارک کمک می کند تا اهداف اغلب رقابتی حفظ طبیعت و افزایش تجربیات بازدیدکنندگان را متعادل کنند. خدمات پارک ملی بسیاری از ارزشمندترین سیستم‌های آبی کشورمان را مدیریت می‌کند – سایت‌های میراث طبیعی نمادین که شامل بخش‌هایی از دریاچه‌های بزرگ و چندین رودخانه بزرگ، اقیانوس‌ها و مناطق ساحلی، کانال‌ها و مخازن تاریخی، دریاچه‌ها و نهرها، آبفشان‌ها، چشمه‌ها و … است. و تالاب ها

روزهای اول

USGS که در سال 1879 تأسیس شد، بررسی های سیستماتیک کیفیت آب در چشمه ها، رودخانه ها و دریاچه ها را تا سال 1880 آغاز کرد. اولین بررسی شناخته شده از کیفیت شیمیایی آب های پارک ملی توسط USGS در پارک ملی یلوستون از سال 1883 تا 1887 انجام شد. مجموعه ای از 43 تجزیه و تحلیل از آبفشان ها، چشمه های آب گرم، چشمه های گلی، چشمه های سرد و آب های سطحی موجود در محدوده پارک یلوستون، از جمله دریاچه یلوستون، رودخانه فایرهول و آبفشان قدیمی وفادار ساخته شده است. شیمیدانان پیشگام USGS FA Gooch و JE Whitfield نمونه های آب را تجزیه و تحلیل کردند. یلوستون، اولین پارک ملی، توسط رئیس جمهور گرانت در سال 1868 تأسیس شد.

بیش از 100 سال پیش، یک مطالعه میدانی دیگر توسط USGS در مورد کیفیت آب در یک پارک ملی در پارک ملی دریاچه کریتر (اورگان) در سال 1912 انجام شد. دریاچه کراتر، پنجمین پارک ملی قدیمی، در سال 1902 تأسیس شد، در حالی که پارک ملی سرویس بعداً در سال 1916 تأسیس شد.

در آگوست 1912، دانشمندان USGS، والتون ون وینکل و NM Finkbinder از دریاچه Crater از عمق 6 فوتی در حدود یک مایل از ساحل نمونه برداری کردند. آنها از عمق بی‌نظیر دریاچه از یک بررسی قبلی آگاه بودند. ون وینکل ترکیب شیمیایی آب دریاچه را تجزیه و تحلیل کرد و با وجود شرایط قلیایی زمین شناسی، از اسیدیته خفیف آن شگفت زده شد. او آن را یک “شرایط قابل توجه” نامید.

سال بعد، از USGS خواسته شد تا مطالعاتی در مورد منابع آب و منابع آلودگی در پارک ملی یخچال طبیعی مونتانا (NP) انجام دهد. Yellowstone NP در مونتانا و وایومینگ. و Yosemite NP در کالیفرنیا. نمونه‌های گرفته شده در طی بررسی‌ها توسط دانشمند USGS، ریچارد ب. دول، اطلاعات مورد نیاز برای شناسایی منابع مطمئن آب تمیز برای اقامتگاه‌ها و امتیازات آینده را در اختیار مدیران هر یک از پارک‌ها قرار داد.

در یلوستون، توصیه‌های دول احتمالاً از انحراف جریان‌های حیاتی آب زیرزمینی به آب‌فشان Old Faithful جلوگیری می‌کند. دول پیشنهاد کرد مکان برنامه ریزی شده یک حمام تجاری را به مکانی دورتر از Old Faithful و در ارتفاع پایین تر منتقل کنید تا زهکشی آب بر ویژگی حرارتی شناخته شده تأثیر نگذارد.

همکاری USGS-NPS در 21^St قرن

امروزه، USGS و خدمات پارک ملی (NPS) از طریق شراکت کیفیت آب USGS-NPS برای حمایت از طیف گسترده ای از سیاست ها و نیازهای مدیریتی مربوط به مسائل کیفیت آب با اولویت بالا در پارک های ملی با هم همکاری می کنند. این برنامه در سال 1998 به عنوان بخشی از برنامه اقدام آب پاک، ابتکار ریاست جمهوری به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد قانون آب پاک آغاز شد.

پروژه های مشارکتی به طور مشترک توسط USGS و NPS توسعه می یابند. انتخاب پروژه بسیار رقابتی است، به طور متوسط ​​تنها هشت پروژه جدید هر سال از حدود 75 پیشنهاد تامین می شود. اهداف پروژه از نظارت دوره ای جریان تا ارزیابی تأثیر استفاده بازدیدکنندگان بر منابع پارک ملی و سایر فعالیت های طبیعی و انسانی را شامل می شود.

سپس USGS مطالعات تایید شده کیفیت آب را انجام می دهد و NPS از یافته ها برای هدایت سیاست ها و اقدامات مدیریتی با هدف حفاظت و بهبود کیفیت آب استفاده می کند. از زمان شروع مشارکت در سال 1998، 217 بررسی در 119 زمین تحت مدیریت NPS انجام شده است.

نمونه هایی از کیفیت آب موفق

در پارک ملی و حفاظتگاه دنالی (آلاسکا)، 35 عملیات معدنکاری قدیمی در جریان بود که حکم دادگاه بیشتر این فعالیت ها را در سال 1985 متوقف کرد. در منطقه کانتیشنا، استخراج طلا، نقره، سرب، آنتیموان و روی در سال 1903 آغاز شد و باعث تخلیه معدن اسید شد. و بارگیری بیش از حد رسوب که کیفیت آب و زیستگاه های آبی را به شدت کاهش داده است. یک مطالعه USGS که در سال 2013 تکمیل شد، اثربخشی استراتژی‌های مدیریتی خاص را برای بهبود کیفیت آب در این منطقه اندازه‌گیری کرد.

در پارک ملی Voyageurs (مینه سوتا)، غنی سازی مواد مغذی منجر به رشد بیش از حد جلبک در دریاچه Kabetogama شده است. پروژه های مشارکتی بین USGS و NPS در سال 2008 و 2012 برای مطالعه بارگذاری مواد مغذی در دریاچه و ارزیابی اثربخشی عملیات مدیریت آب طراحی شده برای بهبود کیفیت آب آغاز شد. کمیسیون مشترک بین المللی ایالات متحده و کانادا از نتایج این مطالعات برای تعیین اینکه آیا باید قوانین وضع شده در سال 2000 را که بر عملکرد سدهای خصوصی بر روی دریاچه حاکم است، حفظ یا تغییر دهد، استفاده خواهد کرد.

در پارک های ملی سکویا، کینگز کانیون و یوسمیتی (کالیفرنیا)، NPS نگران بود که فعالیت‌های بازدیدکنندگان در مناطق با استفاده زیاد از حیات وحش می‌تواند کیفیت آب را کاهش دهد. اطلاعات مبتنی بر علم از یک مطالعه USGS نشان می دهد که در حالی که استفاده بازدیدکنندگان، از جمله حیوانات بارکش در سطوح فعلی و پیش بینی شده، اثراتی در طول رواناب دارد، این اثرات در سطوحی که تهدید بزرگی برای منابع طبیعی یا سلامت انسان باشد، رخ نمی دهد.

در پارک ملی دره کویاهوگا (اوهایو)، سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده بخش هایی از رودخانه کویاهوگا را در داخل پارک به عنوان مناطق نگران کننده برای تماس با تمام بدن مانند شنا، قایق رانی و غواصی تعیین کرده است. بین سال‌های 2004 و 2011، 50 درصد نمونه‌های جمع‌آوری‌شده توسط USGS از استاندارد کیفیت آب مربوطه برای باکتری‌ها فراتر رفتند. در سال 2012، یک پروژه مشترک USGS-NPS حسگرهای کیفیت آب را در رودخانه نصب کرد و مدلی را برای پیش‌بینی سطح باکتری‌ها در رودخانه کویاهوگا در پارک توسعه داد. این بخش از رودخانه مورد علاقه علاقه مندان به تفریح ​​است، که اکنون می توانند فعالیت های خود را از هر نقطه با بررسی آنلاین برای سطح کیفیت آب پیش بینی شده برنامه ریزی کنند.

اطلاعات بیشتر

مشارکت کیفیت آب پارک ملی – سازمان زمین شناسی ایالات متحده و خدمات پارک ملی، 1998-2016..
برگه اطلاعات USGS 2016-3041. با همکاری خدمات پارک ملی تهیه شده است.