بیل اندرس، فضانورد آپولو 8 که طلوع زمین را به تصویر کشیده بود، در یک سانحه هوایی جان باخت.

بیل اندرس، که به عنوان فضانورد آپولو 8 یکی از اولین افرادی بود که در سال 1968 به ماه پرواز کرد، روز جمعه (7 ژوئن) بر اثر سقوط هواپیمای قدیمی او در سواحل جزایر سن خوان در شمال غربی ایالت واشنگتن کشته شد.
آندرس 90 ساله توسط پسرش در بیانیه ای برای رسانه ها به عنوان خلبان هواپیمای سرنگون شده بیچ کرافت T-34 منتور تایید شد.
گرگ اندرس گفت: خانواده ویران شده اند. او یک خلبان بزرگ بود. ما دلتنگ او خواهیم شد.
او به آستان خانه سفر می کند ماه و به همه ما کمک کرد چیز دیگری را ببینیم: خودمان. این درس ها و هدف مطالعه را در بر می گیرد. بیل نلسون، مدیر ناسا در بیانیه ای گفت: ما دلتنگ او خواهیم شد.
این سقوط هواپیما بود حدود ساعت 11:40 صبح به وقت محلی (1840 به وقت گرینویچ) در سواحل جزیره جونز در کانال سن خوان، نزدیک جزیره اورکاس، جایی که آندرس زندگی می کند. این هواپیما یکی از سه مربی نیروی هوایی بود که متعلق به موزه پرواز میراث اندرس در برلینگتون، واشنگتن بود.
ویدئویی از این حادثه که توسط ساکنان محلی گرفته شده است، منتشر شده است که نشان میدهد آندرس نتوانست از پایین حلقه بالا برود و به آب برخورد کند.
متصل: 50 سال پس از “Earthrise”، پیامی در شب کریسمس از عکاس آن

یکی از اعضای سومین گروه از فضانوردان ناسا که در سال 1963 انتخاب شد، تنها پرواز آندرس به فضا به عنوان خلبان ماژول قمری بود. آپولو 8 خدمه در 21 دسامبر 1968، آندرس همراه با فرمانده ماموریت فرانک بورمن و خلبان ماژول فرماندهی جیمز لاول، اولین انسان های ناسا بودند که پرتاب شدند زحل V موشک در یک ماموریت شش روزه برای گردش به دور ماه.
سه روز بعد، آندرس و خدمه اش وارد مدار ماه شدند، جایی که اولین کسانی بودند که سیاره مادری ما را فراتر از افق ماه دیدند. آندرس اکنون عکس رنگی نمادین “Earthrise” این الهام بخش برای جنبش زیست محیطی در نظر گرفته شده است و بر روی تمبر پستی ایالات متحده تکثیر شده است.
چشمگیرترین جنبه پرواز این بود [when] ما در مدار ماه بودیم.” 1997 تاریخ شفاهی ناسا. ما به عقب و وارونه راه می رفتیم، در واقع زمین را ندیدیم یا خورشیدو وقتی دور خود چرخیدیم و آمدیم و اولین طلوع خورشید را روی زمین دیدیم. این مطمئناً تأثیرگذارترین چیز بود، دیدن این گوی بسیار ظریف و رنگارنگ – که به نظر من شبیه یک تزئین درخت کریسمس بود – بر فراز این منظره بسیار بد و زشت ماه بالا میآید.»
آندرس همچنین یکی از اولین افرادی بود که شخصاً آن را دید سمت دور ماه.
در اقیانوس آرام شمالی، آندرس در مجموع شش روز و سه ساعت و 42 ثانیه در فضا ثبت کرد که شامل 20 ساعت تکمیل 10 گردش به دور ماه بود.

ویلیام آلیسون “بیل” اندرس در 17 اکتبر 1933 در هنگ کنگ متولد شد، جایی که پدرش در آن زمان در نیروی دریایی ایالات متحده مستقر بود.
در کودکی، آندرس با خانواده خود به آناپولیس، مریلند و سپس به چین نقل مکان کرد تا اینکه در سال 1937 ژاپن به آن حمله کرد. او و مادرش به فیلیپین گریختند و سپس با پدرش که در جنگ مجروح شده بود در سن دیگو کالیفرنیا متحد شدند.
آندرس از آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در آناپولیس با مدرک لیسانس در رشته مهندسی برق در سال 1955 فارغ التحصیل شد. سپس به عنوان ستوان دوم در نیروی هوایی ایالات متحده مأمور شد و در آنجا آموزش پرواز، تا حدی در T-34 Mentor را دریافت کرد.
او در سال 1956 بال های خود را به دست آورد و به عنوان خلبان جنگنده با اسکادران 84 شکاری-رهگیر در پایگاه نیروی هوایی همیلتون در کالیفرنیا و اسکادران 57 شکاری-رهگیر در ایسلند خدمت کرد.
در سال 1962، آندرس مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مهندسی هسته ای از موسسه فناوری نیروی هوایی در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون در اوهایو دریافت کرد. سپس آندرس برای آموزش خلبانی آزمایشی به مدرسه تحقیقات هوافضای نیروی هوایی ایالات متحده (ARPS) و ناسا برای فضانورد شدن درخواست داد.

قبل از پرواز با آپولو 8، آندرس با آن خدمت می کرد نیل آرمسترانگ در خدمه پشتیبان برای جمینی 11. سپس به نفر سوم منصوب شد آپولو ماموریتی که به عنوان دومین آزمایش یک ماژول ماه در مدار زمین برنامه ریزی شده بود. زمانی که توسعه فرودگر ماه به طول انجامید، ناسا پیشنهاد داد به جای آن اندرس و خدمهاش را به اطراف ماه بفرستد تا اطمینان حاصل شود که ایالات متحده از منحنی جلوتر است. مسابقه فضایی با اتحاد جماهیر شوروی
پس از بازگشت از ماه، آندرس به عنوان پشتیبان به مایکل کالینز، خلبان ماژول فرماندهی خدمت کرد. آپولو 11 ماموریت فرود روی ماه
آندرس با احساس اینکه شانس راه رفتن روی ماه کم است، در سال 1969 ناسا را ترک کرد تا دبیر اجرایی سازمان ملی هوانوردی و فضایی شود. در سال 1973 به عضویت کمیسیون پنج نفره انرژی اتمی منصوب شد و در آنجا کلیه تحقیقات و توسعه در زمینه انرژی هسته ای و غیرهسته ای را هدایت کرد. او همچنین به عنوان رئیس برنامه تبادل فناوری شکافت و همجوشی هسته ای ایالات متحده با اتحاد جماهیر شوروی انتخاب شد.
در سال 1975، آندرس به عنوان اولین رئیس کمیسیون تنظیم مقررات هسته ای انتخاب شد. وی در پایان دوره خود به عنوان سفیر ایالات متحده در نروژ منصوب شد و تا سال 1977 در این سمت بود.
پس از مدت کوتاهی به عنوان همکار در موسسه امریکن انترپرایز، آندرس به عنوان معاون و مدیر کل بخش محصولات هسته ای جنرال الکتریک (GE) پیوست. در سال 1980، او مدیر کل بخش تجهیزات هوانوردی جنرال الکتریک شد.
در سال 1984، آندرس جنرال الکتریک را ترک کرد و به Textron پیوست، ابتدا به عنوان معاون اجرایی هوافضا و سپس دو سال بعد به عنوان معاون اجرایی ارشد عملیات.
در سال 1988، آندرس با درجه سرلشکر از نیروهای ذخیره نیروی هوایی بازنشسته شد.
در سال 1990، آندرس نایب رئیس جنرال دینامیک، و در سال 1991 – رئیس و مدیر اجرایی آن شد. او در سال 1993 به عنوان مدیرعامل بازنشسته شد و در سال 1994 شرکت را ترک کرد.
متصل: برنامه آپولو: چگونه ناسا فضانوردان را به ماه فرستاد

پس از بازنشستگی، آندرس بنیاد ویلیام ا. موزه میراث پروازجایی که او و خانوادهاش نه تنها مجموعهای از هواپیماها، وسایل نقلیه، مصنوعات و عکسهای تاریخی را مدیریت میکنند، بلکه هواپیما را نیز اداره میکنند و آنها را به نمایشگاههای هوایی و مکانهای دیگر پرواز میدهند.
به دلیل مشارکت در برنامه فضایی، آندرس مدال خدمات ممتاز ناسا، جایزه کالیر، و جایزه مایکل کالینز (موزه ملی هوا و فضای سابق) را از جمله افتخارات دیگر دریافت کرد. او در سال 1983 به تالار مشاهیر فضایی بینالمللی، در سال 1990 تالار مشاهیر بینالمللی هوا و فضا، در سال 1997 تالار مشاهیر فضانوردان ایالات متحده و در سال 2004 به تالار مشاهیر هوانوردی ملی راه یافت.
در سال 2004، ناسا آندرس را نامید سفیر پژوهش و او را (فقط به نام) با سنگ ماه پاداش داد. آندرس همچنین دارای دو دهانه به نام او در سمت دور ماه است. دهانه آندرس در جنوب شرقی حاشیه بیرونی حوضه آپولو قرار دارد و “طلوع آفتاب آندرسدر عکس فضانورد “Earthris” دیده می شود.
آندرس توسط رابرت جان برک بازیگر در مینی سریال HBO از زمین تا ماه که برنده جایزه امی شد، نقش آفرینی کرد و در فیلم مستند First on the Moon در سال 2018 در نقش خودش ظاهر شد.
آندرس در سال 1955 با والری الیزابت هارد ازدواج کرد و صاحب شش فرزند به نامهای آلن، گلن، گیل، گریگوری، اریک و دیانا شدند.
دنبال می کنم collectSPACE.com بر فیس بوک و در توییتر در @فضا را جمع آوری کنید. حق چاپ 2024 collectSPACE.com. تمامی حقوق محفوظ است.




