بینابینی: شبکه ای از فضاهای زندگی ارتباط آناتومیکی را حفظ می کند

تیبدن انسان در یک شبکه پیچیده داخلی از فضاهای زندگی درگیر شده است بینابینی.1 این ساختارهای فراکتال مانند یک شبکه لانه زنبوری وسیع از روزنه های پر از مایع در داخل و بین بافت ها و اندام ها ایجاد می کنند که بدن را می پوشاند و به عنوان یک گذرگاه عمل می کند. یک سیستم پیچیده از بافت همبند، شامل کلاژن و دیگر پروتئینهای ماتریکس خارج سلولی، تداوم این شبکه را حفظ میکند. بینابینی به طور فزاینده ای به عنوان یک ساختار تشریحی اصلی و سیستم ارتباطی در سراسر بدن شناخته می شود.
کشف این بینابینی در سال 2018 موجی به راه انداخت و بسیاری این سوال را مطرح کردند که آیا دانشمندان عضو جدیدی کشف کرده اند یا خیر.1 «این واقعا یک اندام نیست. این یک سیستم است.» نیل تیس، یک پزشک و استاد آسیب شناسی در دانشکده پزشکی NYU Grossman که تیم او این کشف را انجام داد. خود فضا می تواند 100 تا 200 میکرون باشد. این بسیار ماکروسکوپیک است، وقتی به هر بافت همبند بدن نگاه می کنید می توانید آن را ببینید و می توانید آن را با موچین پاره کنید. این به این دلیل نیست که کلاژن به راحتی تجزیه می شود، بلکه به این دلیل است که در واقع یک شبکه است.
در هر چیزی شکاف وجود دارد. به این ترتیب نور وارد می شود

نیل تیس، پزشک و استاد آسیب شناسی در دانشکده پزشکی گروسمن دانشگاه نیویورک است.
بیوولف شیهان
قابل توجه است که پزشکان و دانشمندان مرتباً با اینترستیتوم مواجه می شوند، اما به آنها آموزش داده می شود که آن را نادیده بگیرند. جراحان به طور منظم بخشهایی از این شبکه گسترده بدن را حذف و دور انداخته و آسیبشناسان آن را به عنوان یک مصنوع از پردازش بافت نوشتند. در مورد دوم، آمادهسازی نمونههای بافت برای بررسی میکروسکوپی شامل یک سری مراحل است که شامل تثبیت و آبگیری میشود. سیال از فضاهای میان بافتی خارج می شود و ساختارها به خودی خود فرو می ریزند. تیس گفت: “شما این شکاف ها، این سوراخ های کوچک در کلاژن را می بینید.” “برای دههها، آنچه به من آموختهام و به مردم آموختهام این است که آن را نادیده بگیرند زیرا کلاژن آنقدر سخت است که وقتی سعی میکنی جدا شوی. [the tissue] ترک می خورد هنگامی که تیس و همکارانش در سال 2018 کشف پیشگامانه خود را انجام دادند، متوجه شدند که فضاهای موجود در بافت زنده مطابق با شکاف هایی است که به طور معمول در بخش های بافت ثابت روی اسلایدهای میکروسکوپی مشاهده می شود. تیس گفت: «معلوم شد که این بقایای محل زندگی است.
با این درک، شکاف های علم و پزشکی مدرن آشکار شد. با وجود دانش علمی گسترده ای که در مورد بدن انسان وجود دارد، تصویر عمیقاً ناقص است. اما همانطور که لئونارد کوهن شاعر، خواننده و ذن بودایی می خواند،در هر چیزی یک شکاف وجود دارد، اینگونه است که نور وارد می شود” بینابینی ممکن است قطعه گم شده پازل باشد که به توضیح ارتباط بین هر سلول، بافت، اندام و شکاف پنهان در بدن کمک می کند. «هیچ پارچه ای وجود ندارد که پر از شکاف نباشد. این بینابینی توانایی برقراری ارتباط از طریق بدن در هر مقیاسی را دارد، از سطح الکترومغناطیسی کوانتومی تا سطح سلولی.
از آنجایی که بینابینی یک شبکه فیبری است، محرکهای مکانیکی که بر فیبر در یک ناحیه تأثیر میگذارند، سایر نواحی بدن را نیز تحت تأثیر قرار میدهند و شبکهای از اتصال مکانیکی ایجاد میکنند. او گفت: “اگر می خواهید سیگنالی را منتقل کنید، مکانیک بسیار موثر است.” اندرو پلینگاستاد فیزیک و زیست شناسی در دانشگاه اتاوا. جای تعجب نیست که همه این سیستم های بسیار پیشرفته برای سنجش و انتقال اطلاعات مکانیکی وجود دارد.
در ادامه توضیح دادند کلاژن که بینابینی را تشکیل می دهد پیزوالکتریک.2،3 این می تواند نیروی مکانیکی را به جریان های الکتریکی تبدیل کند که می تواند مولکول های باردار را در سراسر بینابینی منتقل کند. کلاژن، وقتی آن را به اندازه کافی بالا روی هم قرار دهید، تبدیل به یک کریستال پیزو می شود. هر حرکت کلاژن باعث تولید انرژی الکتریکی می شود. این می تواند عواقب گسترده ای داشته باشد عواقب از بافت و اندام بازسازی به دستگاه گوارش تابع. 4-6

بینابینی در سراسر بافت، در این مورد پانکراس انسان و همچنین کل بدن، پیوسته است. تصویر سمت چپ، مقطعی را از طریق کانال زهکشی پانکراس انسان نشان میدهد که با بستههای ضخیم شبکههای کلاژن حمایت کننده به رنگ قرمز احاطه شده است. در سمت راست، یک لکه اسید هیالورونیک به رنگ قهوه ای نشان می دهد که چگونه فضاهای بینابینی بین بسته های کلاژن و رشته ها با اسید هیالورونیک پر شده است.
نیل تیس
بینابینی به روش های دیگری نیز به عنوان غربال عمل می کند. فضاهای بینابینی با اسید هیالورونیک پر می شود که ظرفیت بالایی در حفظ آب دارد و ژل ایجاد می کند. اسید هیالورونیک همچنین دارای بار زیادی است، به این معنی که ترجیحاً می تواند بسته به بارهای مولکول های خاصی اجازه دسترسی به مولکول های خاص را بدهد. بنابراین، بینابینی پتانسیل تعدیل حرکت مولکول های بزرگ و کوچک و همچنین سلول ها را دارد. اگرچه مشخص نیست که چگونه و کجا حرکت می کنند، مکانیسم ها ممکن است به مولکول های سیگنال دهی مانند فاکتورهای رشد، کموکاین ها و سیتوکین ها مرتبط باشند که شیب های شیمیایی را برای هدایت حرکت ایجاد می کنند. این امر به ویژه برای مهاجرت سلولی در زمینه مهم است خرچنگ متاستازهای سلولی از طریق بینابینی7 تیس با اشاره به اسلایدهای بافتی بافت سرطانی گفت: من می توانم توموری را به شما نشان دهم که در این فضاها حرکت می کند. اعتقاد بر این است که بینابینی نیز درگیر است سپسیس و مایع تعادل. 8، 9، 10
می توانید قطعات را اضافه کنید، اما مجموع آن را نخواهید داشت
اصل بودایی به هم پیوستگی نقش مهمی در زندگی و کار تیس دارد. تایس که یک ذن بودایی عمل می کند، بینابینی و کار خود را به عنوان یک آسیب شناس تقریباً عرفانی توصیف می کند. “تمرین ذن من در مورد پرورش ذهن یک مبتدی است، فقط شاهد لحظه حال بودن و دلبستگی به پیش داوری ها، عدم پیش بینی آنچه فکر می کنید می دانید قرار است رخ دهد. عمل پاتولوژی من از همین روش استفاده می کند که احتمالاً تصادفی نیست.
علم و تمرین معنوی یک روز در طول تمرین مراقبه ای که حواسش پرت شده بود، به طور غیرمنتظره ای برای تاز گرد هم آمدند. او در این فکر بود که آیا جسد موجودی منفرد است یا مجموعه ای از سلول ها که متوجه شد چوب بخوری که روی محراب به دود تبدیل شده بود. “ناگهان پلی فوری بین جنبه علمی و معنوی ایجاد شد، به نحوی که من به دنبال آن نبودم. اما وقتی آن را دیدید، آن را دیدید. همانطور که وقتی بینابینی را دیدی، نمیتوانی آن را ببینی.»

بینابینی مدتهاست که توسط جراحان و آسیب شناسان به عنوان محصول جانبی زیست شناسی و پردازش بافت نادیده گرفته شده است.
با این حال، تجسم شبکه فوقالعاده پیچیده بینابینی چندان آسان نیست. تیس و همکارانش این کار را شکستند و اندام بینابینی را به اندام ترسیم کردند تا پیوستگی فضاهای درون و بین بافتها و اندامها را آشکار کنند.7 به این ترتیب Theise همچنین بین تخصص های علمی و پزشکی ارتباط متقابل ایجاد می کند. «حداقل از نظر مفهومی برای من منطقی است که این فضای بسیار مهمی است. این در همه جا وجود دارد، این رابط بین همه این سیستم های گسسته است. «زیست شناسی تمایلی به ایجاد ساختارهایی ندارد که به نوعی مهم نیستند. همانطور که این مفاهیم قدیمی تر از شروع تجزیه DNA ناخواسته بسیار مؤثر است.
علم مدرن به دلیل رویکرد تقلیلی خود موفق است. بدن انسان از بسیاری جهات شبیه یک ماشین تنظیم شده است. اما همانطور که کوهن می خواند،می توانید قطعات را اضافه کنید اما مجموع آن را نخواهید داشت” درک نحوه عملکرد بینابینی بیشتر از قوانین مربوط به نحوه ارتباط تریلیون ها سلول در بدن انسان در فواصل بسیار زیاد برای ایجاد سیستم بسیار پیچیده ای که بدن است تعیین می کند. اینکه چگونه همه این چیزها با هم جمع می شوند، سؤالات علمی بزرگی هستند که به یک رویکرد تقلیل دهنده دقیق و همچنین پرورش ذهن یک مبتدی نیاز دارند. تیس گفت: “اگر هر نوع کاری را با تمرکز ویژه انجام می دهید، اسرار جهان هستی در کاری که انجام می دهید وجود دارد.”
منابع
- بنیاس پی سی و همکاران ساختار و توزیع بینابینی ناشناخته در بافت های انسانی. نماینده علمی 2018; 8 (1): 4947.
- فوکادا ای و یاسودا آی. اثرات پیزوالکتریک در کلاژن. Jpn J Appl Phys. 1964؛ 3 (2): 117.
- فوکادا ای و همکاران خواص پیزوالکتریک و مرتبط با کلاژن هیدراته. مجله بیوفیزیکی. 1976؛ 16 (8): 911-18.
- لوین ام. مکانیسم های بیوالکتریکی در بازسازی: جنبه های منحصر به فرد و چشم اندازهای آینده. Semin Cell Dev Biol. 2009; 20 (5): 543-556.
- کامل NA. بیوپیزوالکتریک: اصول و کاربردها در مهندسی بافت و پزشکی بازساختی. Biophys Rev. 2022; 14 (3): 717-33.
- این ND، و همکاران. بینابینی مزانتر: محتویات و اتصالات بین اندامی. که در مزانتر و التهاب. چم: انتشارات بین المللی اسپرینگر. 2023. 37-55.
- سناج او و همکاران. شواهدی برای تداوم فضاهای بینابینی در سراسر مرزهای بافت و اندام در انسان. Commun Biol. 2021; 4 (1): 436.
- دارجنت A و همکاران نقش بینابینی در طول شوک سپتیک: کلیدی برای درک دینامیک مایعات؟ J مراقبت های ویژه. 2023؛ 11 (1): 44.
- Dull RO و Hahn RG. هیپوولمی همراه با ادم محیطی: چه مشکلی دارد؟مراقبتهای ویژه. 2023; 27 (1): 206.
- استوارت آر اچ. نمایی مدرن از فضای بینابینی در سلامت و بیماری. علوم دامپزشکی جبهه 2020; 7: 609583.



