تجاوز به آلودگی سبک

این مقاله در ابتدا منتشر شد مکالمه این نشریه به مقاله در Space.com کمک کرده است آراء متخصص: op-ad و بینشحرف
نورپردازی معروف برای ساختمانها ، جاده ها و تبلیغات می تواند به مردم کمک کند تا شب شب را ببینند ، اما بسیاری از اخترشناسان به طور فزاینده ای نگران این هستند که این چراغ ها بتوانند ما را به بقیه جهان کور کنند.
تخمین زده می شود از سال 2023 ، این نشان داده است که سرعت نور انسان در آسمان شب تا 10 ٪ در سال تولید می شود.
من یک ستاره شناس هستم که کمیته دائمی در زمینه حمایت از اماکن نجومی برای اتحادیه بین المللی نجوم ، حمایت مالی از گروه های کاری ، با مطالعه آلودگی زمین از نور را اداره می کنم.
کار من با این گروه ها بر این ایده متمرکز شده است که چراغ فعالیت های انسانی اکنون بر روی رصدخانه های نجومی در مورد کوههای کوهستانی دوردست تأثیر می گذارد.
علم داغ در شب سرد و تاریک
در حالی که در مدار تلسکوپ هایی مانند تلسکوپ فضایی هابل یا تلسکوپ فضایی جیمز ، منظره ای منحصر به فرد از فضا را به محققان می دهد-به ویژه زیرا می توانند نوری را ببینند که توسط فضای زمین زمین زمین مسدود شده است ، همچنان به یک کشف آوانگارد ادامه می دهد.
تلسکوپ های روی زمین نور را با آینه های متمرکز غول پیکر و دقیق ، که می تواند 20 تا 35 فوت عرض (6 تا 10 متر) داشته باشد ، ضبط می کنند. جابجایی تمام مشاهدات نجومی در فضا برای جلوگیری از آلودگی نور امکان پذیر نخواهد بود ، زیرا مأموریت های فضایی هزینه های بسیار بالاتری دارند و بنابراین تلسکوپ های بزرگ زمینی در حال حاضر کار می کنند یا در حال ساخت هستند.
17 تلسکوپ زمینی در سراسر جهان با آینه های اولیه وجود دارد ، مانند بزرگ یا بزرگتر از آینه 20 متری (6 متری) یک وب و سه مورد دیگر در ساخت و ساز با آینه هایی که برای پوشش 80 تا 130 پا (24 تا 40 متر) قرار دارند.
آخرین تلسکوپ برای شروع مأموریت علمی خود در حال حاضر ، رصدخانه ورا روبین در شیلی ، دارای آینه ای با قطر 28 پا و یک دوربین 3 گیگاپیکسلی است. یکی از مأموریت های وی نقشه برداری از ماده تاریک در جهان است.
برای انجام این کار ، او نمونه ای از 2.6 میلیارد کهکشان را جمع آوری می کند. کهکشان معمولی در این نمونه 100 برابر ضعیف تر از درخشش طبیعی در هوای شب در جو زمین است ، بنابراین این برنامه رصدخانه روبین بستگی به تاریکی تقریباً کامل دارد.
هر نور پراکنده در شب – روشنایی جاده ، ساختمانها ، تابلوهای تبلیغاتی – باعث ایجاد تابش خیره کننده و سر و صدا به صحنه می شود ، به طور قابل توجهی تعداد کهکشانی هایی را که روبین می تواند به طور قابل اعتماد اندازه گیری کند ، کاهش می دهد یا به طور قابل توجهی زمان قرار گرفتن در معرض مورد نیاز برای دستیابی به همان نتیجه را افزایش می دهد.
انقلاب رهبری
اخترشناسان از نور مصنوعی در محدوده آبی-سبز طیف الکترومغناطیسی مراقبت می کنند ، زیرا تاریک ترین قسمت آسمان شب بود. یک دهه پیش ، رایج ترین روشنایی در فضای باز از لامپ های پول سدیم است. آنها درخشش نارنجی صورتی را تولید کردند ، به این معنی که آنها نور آبی و سبز بسیار کمی را در معرض دید قرار می دهند.
حتی رصدخانه ها ، نسبتاً نزدیک به مناطق در حال رشد شهری ، دارای آسمان بودند که به طور طبیعی در قسمت های آبی و سبز طیف تاریک بود ، که به انواع مشاهدات جدید امکان پذیر بود.
سپس انقلاب نورپردازی محکم آمد. این چراغ ها قوس گسترده ای از راندمان بسیار بالا را در معرض دید خود قرار داده اند – به این معنی که آنها نور زیادی را در برق وات ایجاد می کنند. اولیه ترین نسخه های LED ها بخش عمده ای از انرژی خود را به رنگ آبی و سبز نشان داده اند ، اما پیشرفت فناوری اکنون با چراغ های “کوچکتر” که دارای آبی و سبز بسیار کوچکتر هستند ، همان کارایی را به دست می آورد.
با این وجود ، تاریکی باکره قبلی آسمان شب اکنون بسیار نور بیشتری دارد ، به خصوص در آبی و سبز ، از LED در شهرها و شهرها ، جاده های روشنایی ، فضاهای عمومی و تبلیغات.
رنگ وسیع LED ها بر کل طیف ، از ماوراء بنفش از طریق قرمز اشباع تأثیر می گذارد.
وزارت انرژی ایالات متحده دستور بررسی سال 2019 را داده است ، که پیش بینی می کند راندمان انرژی بالاتر LED ها به معنای کاهش میزان انرژی مورد استفاده در شب در شب خواهد بود ، با این که میزان نور در همان اندازه تابش می کند.
اما ماهواره هایی که به پایین به زمین می آیند نشان می دهند که این به سادگی نیست. میزان نور مداوم است ، به این معنی که شهرها و مشاغل آماده بودند تا صورتحساب برق خود را تقریباً مشابه با راندمان انرژی حفظ کنند و به سادگی نور بیشتری دریافت کنند.

تاریکی طبیعی در عقب نشینی
با گسترش فعالیت های انسانی با گذشت زمان ، بسیاری از مناطق دور افتاده میزبان رصدخانه ها از فاصله کمتری برخوردار می شوند. گنبدهای نوری مناطق بزرگ شهری کمی آسمان تاریک در رصدخانه های کوه تا 200 مایل (320 کیلومتر) را روشن می کند. هنگامی که این مناطق شهری در مجاورت رصدخانه قرار دارند ، افزودن به Skyglow بسیار قوی تر است ، و این باعث می شود کشف باشکوه ترین کهکشان ها و ستارگان بسیار دشوار باشد.
هنگامی که در اوایل دهه 1900 ، رصدخانه کوه ویلسون در جنگل ملی آنجلس در نزدیکی پاسادنا ، کالیفرنیا ساخته شد ، مکانی بسیار تاریک است ، به طور قابل توجهی از 500000 نفر که در لس آنجلس بزرگ زندگی می کنند. امروز 18.6 میلیون نفر در منطقه LA زندگی می کنند و اسپری شهری بسیار نزدیک به کوه ویلسون نزدیک شده است.
هنگامی که رصدخانه انتخاب ملی نوشتن برای اولین بار در اواخر دهه 1950 در دست ساخت بود ، با جمعیت 230،000 نفر از مترو توسون ، آریزونا فاصله داشت. امروز در این منطقه 1 میلیون نفر وجود دارد و کیت اوج با آلودگی بسیار جزئی بیشتر روبرو می شود.
حتی تلسکوپ ها در مناطق تاریک تر و منزوی تر-به عنوان شمالی فلفل قرمز یا تست تگزاس غربی آلودگی جزئی از فعالیت های صنعتی مانند معدن یا امکانات نفت و گاز.
پرونده با رصدخانه جنوبی اروپا
یک چالش جالب مدرن با رصدخانه جنوبی اروپا روبرو است که چهار مورد از بزرگترین تلسکوپ نوری در جهان را اداره می کند. سایت آنها در شمال شیلی بسیار دورافتاده است و به طور اسمی تحت مقررات سختگیرانه ملی است که از آسمان تاریک محافظت می کند.
AES CHILE ، ارائه دهنده انرژی با پشتیبانی سرمایه گذار قوی در ایالات متحده ، در دسامبر سال 2024 طرحی را در مورد توسعه یک کارخانه بزرگ صنعتی و مرکز حمل و نقل در نزدیکی رصدخانه اعلام کرد. این گیاه هیدروژن مایع و آمونیاک را برای انرژی سبز تولید می کند.
اگرچه به طور رسمی مطابق با استانداردهای ملی نورپردازی ، عملیات کاملاً ساخته شده می تواند نور مصنوعی کافی را به آسمان شب پراکنده کند تا تاریکی باکره رصدخانه را به شرایطی شبیه برخی از رصدخانه های ارثی که اکنون نزدیک به مناطق بزرگ شهری هستند تبدیل کند.
این آلودگی نور ممکن است به این معنی باشد که این تسهیلات توانایی تشخیص و اندازه گیری شیرین ترین کهکشان ها و ستاره ها را نخواهد داشت.
آلودگی جزئی فقط بر رصدخانه ها تأثیر نمی گذارد. امروز ، حدود 80 ٪ از جمعیت جهان نمی توانند شب شیری را ببینند. برخی از شهرهای آسیایی به حدی روشن هستند که چشم افرادی که در خارج از منزل قدم می زنند نمی توانند از نظر بصری تاریک شوند.
در سال 2009 ، اتحادیه بین المللی نجوم اعلام کرد که حق جهانی ستاره دارد. آسمان Dark Night متعلق به همه مردم است-زیبایی الهام بخش آن چیزی است که شما برای قدردانی از آن نیازی به اخترشناس ندارید.
این مقاله دوباره منتشر شده است مکالمه تحت مجوز Creative Commons. خواندن مقاله اصلیحرف




