تلسکوپ فضایی جیمز وب سایت هایی را پیدا می کند که در محیط غیر مسکونی فضا شکل گرفته اند

با استفاده از جیمز وب (JWST) ، اخترشناسان عمیقاً به یکی از شدیدترین مناطق ستاره ای از راه شیری نگاه کردند و نشان دادند که سیارات مانند سیاره حتی در محیط کهکشان می توانند شکل بگیرند.
محققان می گویند مشاهدات در حال گسترش دامنه محیط هایی است که در آن جهان های قابل سکونت می توانند شکل بگیرند. پیش از این ، اخترشناسان معتقد بودند که این شرایط دشوار ممکن است برای شکل گیری سیارات مطلوب نباشد. تابش ماوراء بنفش (UV) “مدتها تصور می شد که تهدیدی جدی برای شکل گیری سیارات در اطراف ستاره های اطراف ، کوچکتر است ،” کنستانتین گتمن ، استاد تحصیل در گروه نجوم و اخترفیزیک در ایالت پن و همکار یک سند جدید که این یافته ها را توصیف می کند.
با این حال ، نتایج منتشر شده در تاریخ 20 ماه مه در مجله اخترفیزیکی ، نشان می دهد که حتی با این شرایط سخت ماوراء بنفش ، دیسک های پروتوپلانتری – حلقه های چرخان گاز و گرد و غبار که سیارات به دنیا می آیند – هنوز هم می توانند زنده بمانند و توسعه دهند.
“ما نمی توانیم به موقع برگردیم تا چگونگی مشاهده سیارات سیارات را بررسی کنیم [today were] فرموله شده ، “همکار مطالعه ، ماریا کلودیا رامیرز-تنوس ، ستاره شناس در موسسه نجوم مکس پلانک در هایدلبرگ ، آلمان ، به Space.com گفت.” درعوض ، ما باید به دنبال همکاران جوان خود باشیم که در حال به تصویر کشیدن در دیسک های سیاره ای هستند که در محیط های شدید با اشعه ماوراء بنفش شدید وجود دارند. “
این مطالعه تا سال 2023 به عنوان یک پیگیری در نظر گرفته شده است ، که نشان می دهد سیارات شبیه زمین واقعاً در چنین محیط های سنگین شکل می گیرند. در مطالعه جدید ، تیم بین المللی روی Xue 1 ، دیسک اطراف یک ستاره جوان در این محیط شدید تمرکز می کند تا اندازه ، جرم ، دمای دیسک را بررسی کند.
Xue 1 در اشعه ماوراء بنفش حمام می کند ، که بسیار فشرده تر از هر آنچه که منظومه شمسی خود ما تاکنون تجربه کرده است. “در حقیقت ، اگر Xue 1 در محل خورشید منظومه شمسی ما قرار بگیرد ، هر ثانیه 100000 برابر انرژی UV کمتر از لحظه دریافت می کند.”
“یک ایده بسیار متفاوت”
JWST برای کشف جدید مهم بود. این تلسکوپ در مطالعه دیسک های پروتوپلانتری تابش شده ، حساسیت و وضوح لازم برای نظارت بر آنها را برای هزاران سال نوری متحول می کند. Ramireire-Tan گفت: “JWST تنها ابزار حساسیت برای مشاهده تشنج نسبتاً در مناطق بسیار دور است.”
این تیم از ابزار مادون قرمز متوسط JWST (MIRI) استفاده می کند ، که فضای خود را در طول موج مادون قرمز متوسط ضبط می کند. آنها از مشاهدات جمع آوری شده در سال 2023 استفاده کردند که با مشاهدات اضافی از تلسکوپ مرئی و مادون قرمز برای مطالعه نجوم ، تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ فضایی اسپیتزر تکمیل شده است.
این داده ها به تیم اجازه می دهد تا انتشار گازهای گلخانه ای را از دیسک 5500 نوری کنترل کند. برای تفسیر مشاهدات ، این تیم اولین مدل محاسبات ترموشیمیایی را که توسط داده های JWST/MIRI و بایگانی شده است ، برای شبیه سازی نحوه واکنش نور ، گرما و شیمیایی در دیسک پروتوپلانتری Xue 1 معرفی کردند.
مدلهای ترموشیمیایی مزیت بزرگی را برای یادگیری سیارات برای تشکیل سیارات ارائه می دهند زیرا به اخترشناسان اجازه می دهد جزئیات را کشف کنند ، مانند میزان مواد برای سیارات. Portila Reelo گفت: “این برای درک چگونگی ظاهر سیستم های سیاره مانند خود ما بسیار مهم است.”
از طرف دیگر ، مدل های ترموشیمیایی در رایانه خواستار هستند و برای مؤثر بودن داده ها به مقدار زیادی داده نیاز دارند. Xue 1 تاکنون ضعیف مشاهده شده است ، بنابراین داده های محدود ، مدل سازی دیسک پروتوپلانتری را دشوار می کند.
این مدل طیف نور مصنوعی تولید می کند ، که سپس با داده های واقعی مقایسه شد. محققان مطابق با شبیه سازی های مشاهده ، خصوصیات مهم دیسک از جمله دمای آن ، چگالی و ترکیب شیمیایی آن را ارائه می دهند.
تجزیه و تحلیل آنها یک دیسک جمع و جور و برش را نشان داد ، که در آن تابش ماوراء بنفش شدید هم دمای گاز و هم شیمی را به طور قابل توجهی تغییر می دهد. از برجسته ترین اکتشافات وجود آب-یکی از مواد اصلی برای سیارات مشابه زمین-حتی در چنین محیطی خصمانه بود.
از همه مهمتر ، مدل سازی همچنین نشان داد که منطقه داخلی دیسک – منطقه ای که در آن می توان صخره ای را تشکیل داد ، سیارات بالقوه قابل سکونت – به نظر می رسد از مختصر ترین تابش ماوراء بنفش محافظت می شود.
Portila Ravello گفت: “مدل ما نشان می دهد که قسمت درونی دیسک ، جایی که سیارات مانند زمین می توانند شکل بگیرند ، به نظر می رسد تحت تأثیر اشعه ماوراء بنفش خارجی مضر قرار دارند.”
وی افزود: “قبل از انجام مشاهدات ، دانشمندان ایده بسیار متفاوتی از آنچه طیف به نظر می رسد ، داشتند.” “مدل سازی ما کمک می کند تا توضیح دهیم که چرا طیف JWST به روشی که انجام می شود ظاهر می شود. در حالی که نور UV از ستاره های اطراف به شدت بر مناطق خارجی دیسک تأثیر می گذارد – جایی که سیارات غول پیکر احتمالاً تشکیل شده اند – تأثیر مستقیمی بر مناطق داخلی دارد که منبع نور کشف شده توسط JWST است.”
این یافته ها حاکی از آن است که شکل گیری سیاره ممکن است از دوام بیشتری نسبت به گذشته تصور کند ، بنابراین دامنه محیطی را گسترش می دهد که در آن جهان های پایدار زندگی می توانند ظهور کنند و منظره ای نادر از مهد کودک های مختلف ستاره کهکشان ما ارائه دهند.
گتمن گفت: “از آنجا که ما بیشتر این مناطق را مطالعه می کنیم – به ویژه آنهایی که در معرض نور UV قوی از ستاره های عظیم در نزدیکی قرار دارند – می توانیم درک کنیم که چگونه چنین محیط های شدید بر دیسک های اطراف ستاره ها و اندازه ها تأثیر می گذارد.”




