تلسکوپ هابل روی پرتره های خیره کننده مریخ ، پروانه آسمانی و دیگران در عکسهای بزرگ 35 سالگرد کلیک می کند

از آنجا که دانشمندان و علاقه مندان به فضا 35 سال را در مدار تلسکوپ فضایی هابل جشن می گیرند ، تیم ماموریت پیوست و مجموعه جدیدی از تصاویر الهام بخش را ارائه می داد.
راه اندازی شده در 24 آوریل 1990 در هیئت مدیره شاتل فضایی ، تلسکوپ فضایی هابل برای نظارت طراحی شده است جهان با وضوح و جزئیات بی سابقه ، همانطور که از فضای تحریف کننده سیاره ما قدم می زنید ، به آن اجازه می دهید 10 برابر بهتر از تلسکوپ های زمینی زمان تعجب کند.
سه دهه و نیم بعد ، این رصدخانه نزدیک به 1.7 میلیون مشاهدات انجام داد که منجر به بیش از 22000 سند علمی شد. این بیش از 400 ترابایت داده های بایگانی شده جمع شده و همچنان مورد توجه اخترشناسان قرار گرفته و زمان را مشاهده می کند ، که توسط فاکتور ششم تبدیل می شود.
“میراث هابل ، پلی بین دانش گذشته و آینده ما از جهان است ، که فوق العاده شکوهمند و همچنین دلهره آور است.” آژانس فضایی اروپا (ESA) که در رابطه با ناسا روی هابل کار می کند ، در یک بیانیه اخیرS “قبل از هابل ، هیچ نسلی تا به حال به مناظر غیرقابل تصور پر جنب و جوش از فضا دسترسی نداشته است ، تقریباً تا ابتدای زمان گسترش می یابد.”
عکسهای تازه ظهور معجزات مختلفی را در بر می گیرد – از تغییرات فصلی مریخ گرفته تا ستاره ها ، مجسمه سازی محیط خود در هنر آسمانی. براساس این بیانیه ، آنها به طور خاص به افتخار 35 سالگرد انتخاب شدند.
مرتبط: تولد 35 سالگی مبارک ، تلسکوپ هابل! 10 برابر رصدخانه برجسته ستاره شناسان (عکس)
پرتره یخبندان مریخ
نماهای اخیراً منتشر شده از مریخ ، یک سیاره سرخ یخ زده ، جو آن را نشان می دهد که با ابرهای نازک آب محجبه است که در نور ماوراء بنفش قرار دارد.
دسامبر گذشته که وقتی اسیر شد مریخ در بیانیه ESA آمده است: حدود 60 میلیون مایل (98 میلیون کیلومتر) از زمین فاصله داشته است ، لحظات عکس با ورود بهار در نیمکره شمالی کره زمین تراز شده است. در طول زمستان مریخ ، دی اکسید کربن جوی یک لایه یخ ضخیم را روی کلاه قطبی شمالی تشکیل می دهد و تشکیل می دهد ، که سپس با افزایش دمای بهار تعقیب می شود و جیب بسیار کوچکتر را در قطب پشت سر می گذارد.
تصویر سمت چپ توسط فلات گسترده Tarsis و زنجیره ای از آتشفشانهای خواب آلود ، از جمله عظیم متمایز است مونس المپوسکه در حال افزایش در بالای ابرهای مریخ است.
نمای صحیح ابرهای عصرانه با ارتفاع زیاد در امتداد اندام شرقی و شکل مشخص تخصص Sirtiz در نیمکره جنوبی را نشان می دهد.
مرتبط: مریخ: هر آنچه را که باید در مورد سیاره سرخ بدانید
ستاره در حال مرگ یک پروانه آسمانی را مجسمه می کند

این تصویر NGC 2899 مشابه یک پروانه را نشان می دهد سحابی این در حدود 4500 سال نوری در صورت فلکی جنوبی ولا واقع شده است.
این ابر درخشان ، که توسط هیدروژن و اکسیژن رنگی شده است ، توسط وزش باد و تابش از یک ماده بسیار گرم و در حال مرگ مجسمه سازی می شود ستاره در مرکز آن اخترشناسان مظنون بودن این دو ستاره همراه نیز می توانند در تشکیل گاز نقش داشته باشند. این تصویر دو ستاره سفید سفید را در نزدیکی مرکز نشان می دهد ، با یک توپ آبی کمی از پایین و به سمت راست.
به ویژه ، طبق گفته این بیانیه ، بیشتر “قطب های” گازی در سحابی به این ستاره ها اشاره می کنند.
ابرهای تاریک هیولا در Mebula Rosette می رقصند

این یک منطقه نزدیک نفس گیر از یک منطقه کوچک اما پویا در سحابی روزت ، یک مهد کودک ستاره ای با حدود 5،200 سال نور از زمین است. شبح در مقابل سحابیپس زمینه مقدس ابرهای تاریک بزرگی است که از گاز هیدروژن ساخته شده است و با گرد و غبار در هم تنیده است.
این ابرهای متراکم استاتیک نیستند ، اما به طور فعال از تابش شدید توسط خوشه انرژی ستاره های بزرگ ساکن در قلب سحابی که برای اخترشناسان به عنوان NGC 2244 شناخته می شود ، از بین می روند و از بین می روند.
یک ستاره جوان که در بالای یک ابر تیره برجسته در گوشه بالا سمت راست قاب قرار دارد ، به طور فعال جت های قدرتمند را از پلاسما گرم شده بیرون می کشد. این ذرات بارگذاری شده با رنگ بالا با سرماخوردگی اطراف ، یک ماده ابری ضخیم روبرو می شوند و یک موج شوک ایجاد می کنند که گاز را گرم می کند و باعث می شود با رنگ قرمز مشخص آن را بدرخشد. مقامات ESA گفتند ، دیگر ، بیشتر در سایه های جنگنده ای که از طریق پس زمینه ایجاد می شوند ، وجود گازهای هیدروژن ، اکسیژن و نیتروژن در سحابی را نشان می دهد.
چند ستاره روشن قرمز و بنفش در سمت راست تصویر پراکنده شده اند که بزرگترین آنها در یک مکان برجسته در لبه سمت راست قرار دارد. در این بیانیه آمده است: در حالی که سحابی روزت 100 سال نوری را پوشش می دهد ، این نمای فقط چهار سال نوری را در بر می گیرد.
یک کهکشان مارپیچی باشکوه با لکه های Stains Starbarthth در فضا می چرخد

این تصویر چهره خیره کننده مانع را نشان می دهد کهکشان مارپیچی NGC 5335 حدود 225 میلیون سال نوری در صورت فلکی باکره می چرخد.
براساس این بیانیه ، این کهکشان آنچه را که اخترشناسان یک ساختار “flculent” می نامند ، نشان می دهد.
برخلاف بسیاری از کهکشانهای مارپیچی از جمله خود ما راه شیریNGC 5335 سلاح های تعریف شده خوبی ندارد. ساختارهای بیشتری که در NGC 5335 مارپیچی وجود دارد -در صورت گسترش از مرکز کهکشانی.
یک نوار برجسته از ستاره ها و کاهش گاز در مرکز روشن کهکشان ، که به سمت داخل حرکت می کند تا تولد ستاره های جدید را تغذیه کند. براساس این بیانیه ، این میله های کهکشانی ویژگی های موقتی هستند که برای میلیاردها سال تشکیل و حل می شوند و در حدود 30 ٪ از کهکشان ها قرار دارند.




