تلسکوپ X -ray ناسا ، سیاه چاله ها را “ضربه” غذای او برای خنک کردن او تشخیص می دهد

هرکسی که درد حباب مرتبط با نیش را در یک کیک سیب تازه یا قهوه داغ تجربه کرده است ، می تواند قبل از معرفی آن در دهان شما ، اهمیت دمیدن غذا یا نوشیدنی شما را شهادت دهد.
به نظر می رسد که سیاهچاله ها می توانند معادل کیهانی این روال را انجام دهند ، “دمیدن” را به تاول های ماده داغ قبل از برخورد.
این فرآیند چربی بیش از حد چاله های خنک کننده توسط اخترشناسان با استفاده از تلسکوپ اشعه ایکس ناسا ، و تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT) برای نظارت بر برخی از عظیم ترین سیاهگاه ها در قلب هفت خوشه کهکشانی کشف شده است.
این تیم دریافتند که وقتی جت ها از دلهره های سیاه فوق العاده شلیک کردند ، بین خوشه های کهکشان به نام “Intracluster Medium (ICM)” به گاز داغ برخورد کردند ، حفره های بزرگی را حک می کنند.
این اجازه می دهد تا سازه های رشته ای پیچیده از هر دو گاز یونیزه شده داغ و کولر شکل بگیرند. سپس این گاز خنک تر به مرکز خوشه کهکشانی باز می گردد و از سیاه چاله بیش از حد تغذیه می کند و باعث طغیان های اضافی می شود.
مطالعات این تیم روز دوشنبه (27 ژانویه) در مجله نجوم طبیعت منتشر شد.
سیاهچاله های گرسنه غذا را می شکنند
سیاه چاله های بیش از حد تایتان های فضایی هستند که در قلب همه کهکشان های بزرگ قرار دارند. در بعضی موارد ، این سیاهچاله ها ، با میلیون ها یا حتی میلیارد ها بار ، آنهایی که از خورشید هستند ، به عنوان ساژیتاریوس A* (SGR A*) ساکت هستند.
بار دیگر ، این تایتان های فضایی موضوع طغیان های خشونت آمیز است و جت های مضاعف قدرتمندی را شلیک می کنند که در بالا و زیر دشت های میزبان خود کهکشان ها گسترش می یابد و تقریباً با چراغ ها سفر می کنند.
نمونه ای از این ، سیاه چاله فوق العاده در قلب Galaxy Messier 87 (M87) ، اولین سیاه چاله ای است که توسط بشریت به تصویر کشیده شده است ، که با فوران انرژی آن مشخص شده است.
SGR A* جرم 4.3 میلیون برابر بیشتر از خورشید دارد ، در حالی که M87* دارای جرم 6.5 است میلیارد زمان آفتاب ، اما این اختلاف جمعی دلیل این نیست که دومی بسیار دردناک تر از اول باشد.
تفاوت اصلی این واقعیت است که سیاه چاله فوق العاده M87 با صدای بلند برای تغذیه ماده است ، در حالی که سیاه چاله مرکزی راه شیری در یک رژیم غذایی چنان کمیاب وجود دارد که قابل مقایسه با شخصی است که هر میلیون سال یک دانه برنج می خورد بشر
سیاهچاله ها به گونه ای تغذیه می شوند که در هنگام احاطه از گاز و گرد و غبار ، که یک ابر چرخان مسطح به نام نامه اعتباربخشی تشکیل می شود ، محاصره می شوند. این پارچه ، که به سیاه چاله مرکزی تغذیه نمی شود ، می تواند به قطب های آن از میدان های مغناطیسی قدرتمند هدایت شود ، که از آن به عنوان جت های اخترفیزیکی منفجر می شود. منطقه اطراف یک سوراخ ناهار خوری سیاه به طور فعال به عنوان هسته کهکشانی (AGN) نامیده می شود و جت های این سیاه چاله ها “بازخورد AGN” نامیده می شوند.
تیم پشت این مطالعه به سیاهچاله های چرب مانند آنهایی که در قلب شیری راه و M87 هستند ، نگاهی انداختند ، بلکه در عوض در نمونه هایی که می تواند تا ده ها میلیارد توده خورشیدی واقع در مراکز قبیله های کهکشان باشد.
سیاه چاله ها مانند غذای آنها خنک است
سیاهچاله های فوق العاده در مراکز خوشه های کهکشانی نیز جت هایی را که با رژیم غذایی آنها بر روی گاز و گرد و غبار اطراف تغذیه می شوند ، منفجر می کنند.
تصویر زیر خوشه Perseus یا Abel 426 ، یکی از بزرگترین سازه های فضا را نشان می دهد که در حدود 240 میلیون سال نوری واقع شده است. این کشور از هزاران کهکشان تشکیل شده است که در یک ابر گاز گرم بزرگ پوشانده شده اند.

تصویر زیر (در زیر) یک خوشه کمی بزرگ کهکشانی معروف به Centaurus Cluster (A3526) را نشان می دهد ، که محل صدها کهکشان است و در حدود 170 میلیون سال نوری واقع شده است.
هر دو تصویر با استفاده از داده های Chandra و VLT تولید می شوند.

مناطق آبی X -Irys توسط گاز فوق العاده داغ از اول ساطع می شوند. گلدان های قرمز از طریق این گاز ، نخ های گاز خنک کننده ای هستند که در نور نوری از VLT مشاهده می شوند.
این تئوری را پشتیبانی می کند ، و نشان می دهد که طغیان های اخراج شده از سیاهچاله ها می توانند گاز گرم اطراف آنها را خنک کنند و موضوعات نسبتاً ریز از گاز گرم را تشکیل دهند.
گاز گرم به قلب این خوشه ها می افتد و به دیسک های Accret می پیوندد و بدین ترتیب سیاه چاله سوپر مارچین واقع در آنجا را تغذیه می کند. این فرایند همچنین جت های اضافی را تأمین می کند ، از قضا گاز گرم بیشتری را به خود جلب می کند و بازی سیاه چاله را بازیابی می کند.

این مدل از سیاهچاله های سوپر مارپیچ نشان می دهد که باید ارتباطی بین روشن بودن روشن و نخ های گاز گرم و تنزیل گاز گرم وجود داشته باشد.
این اتصال به این معنی است که گاز خنک کننده نیز باید در مناطقی که گاز گرم قابل مشاهده است نیز بزرگتر باشد. این اولین شواهد محکم است که چنین ارتباطی وجود دارد و این پشتیبانی حیاتی از این نظریه می دهد. ارتباطی که تیمی پیدا کرده است که این نخ های گاز را به هم وصل می کند ، نزدیک به یکی از موارد قابل مشاهده در صف های بنزین “کهکشانهای چتر دریایی” SO است.
این کهکشانهایی هستند که در آن گاز ربوده شده است در حالی که کهکشان ها از طریق ابرهای اطراف گاز و گرد و غبار ضخیم حرکت می کنند و دمهای بلند را تشکیل می دهند.
یافته های این تیم همچنین می تواند فراتر از مکانیسم های تغذیه سیاه چاله ها مهم باشد. این امر به این دلیل است که اعتقاد بر این است که موضوعات گاز خنک عناصر ساختمان ستاره های جدید را ارائه می دهد.
این بدان معنی است که اتصال بدون کنترل می تواند بخشی جدایی ناپذیر از رشد کهکشان و همچنین رشد بیش از حد سیاهچاله ها باشد.
این نتایج به لطف تکنیک نوآورانه ، از جمله داده های چاندرا که به شما امکان می دهد موضوعات داغ را از سایر ساختارها متمایز کنید ، امکان پذیر بود. این شامل حفره های بزرگ در ابرهای بزرگ گاز گرم ، مجسمه سازی و سیاه چاله ها است.



