مقالات

تماس نزدیک پوست و سلول های عصبی


آ یک خارش، یک خراش دردناک، یا احساس یک نسیم با طراوت – پوست به انتهای عصبی متصل می شود که این احساسات را کنترل می کند. دانشمندان به اپیدرم نفوذ می کنند تا چگونگی تعامل پوست و سلول های عصبی را مطالعه کنند.

محققان با نگاه کردن از طریق میکروسکوپ به بافت پوست، تلاش می کنند تا ارتباطات پیچیده ای را که در داخل رخ می دهد تشخیص دهند بسته های سفت پوست و سلول های عصبی.1 با این حال، پیشرفت های اخیر در میکروسکوپ به حل این مشکل حل نشدنی کمک کرده است. ارسال شده در eLife، نورجان یوچیلردانشمندان علوم اعصاب در دانشگاه وورزبورگ و همکارانش از تکنیک های تصویربرداری در حال ظهور برای کشف این موضوع استفاده کردند که رشته های عصبی نه تنها به دور سلول های پوست می پیچند، بلکه از آنها عبور می کند.2 این یافته‌ها مسیری را نشان می‌دهد که سلول‌های پوست سیگنال‌های حسی را به سیستم عصبی منتقل می‌کنند.

گفت: “پوست اساساً پنجره ای به بیرون است.” کاترین آلبرز، یک عصب شناس در دانشگاه پیتسبورگ که در این کار شرکت نداشت اما مطالعه را بررسی کرد. با این حال، دانشمندان مدت هاست که نقش سلول های پوست در تحریک عصبی را نادیده گرفته اند. Üçeyler امیدوار است یافته های آنها درهای جدیدی را برای تحقیقات باز کند. او گفت: “من فکر می کنم ما در ابتدای تغییر دیدگاه هستیم.”

یک کشف تصادفی توسط کریستوف ارباخر، که در آن زمان دانشجوی دکترا در آزمایشگاه Üçeyler بود، پروژه را به حرکت درآورد. یوسیلر گفت: «او کار بر روی پایان نامه دکتری خود را با موضوعی کاملاً متفاوت آغاز کرده بود. با این حال، زمانی که ارباخر به بافت پوست زیر میکروسکوپ نگاه کرد، متوجه شد که رشته‌های عصبی فقط در اطراف سلول‌های پوست رشد نمی‌کنند، بلکه در کمال تعجب کل ​​تیم، درست از میان آنها تونل می‌کنند. این تیم که مشتاق نگاه کردن به این تعاملات با جزئیات بیشتر بود، به استراتژی‌های تصویربرداری پیشرفته‌ای روی آورد که به اعماق سلول‌ها زوم می‌کنند تا ساختارهای ظریف را ببینند.

میکروسکوپ روشنایی ساختاریافته، تکنیکی که چندین عکس فوری از یک نمونه را تحت الگوهای نوری مختلف می گیرد، به Üçeyler و تیمش اجازه داد تا تصاویری با وضوح فوق العاده از بافت پوست به دست آورند. آنها با استفاده از آنتی بادی های فلورسنت که به طور خاص به اعصاب متصل می شوند، تونل های عصبی عبوری از سلول های پوست را پیدا می کنند. سپس برای تصویربرداری از معماری داخلی سلول از آن استفاده کردند میکروسکوپ الکترونی.3 ترکیب این دو استراتژی، به اصطلاح نور همبستگی و میکروسکوپ الکترونی (CLEM)به محققان این امکان را داد تا ببینند کدام جزئیات معماری با رشته های عصبی رنگ آمیزی شده با فلورسنت مطابقت دارد.4

یک عکس از یک سلول می تواند چیزهای زیادی را نشان دهد. با تصویربرداری از چندین لایه در یک تکه بافت، محققان می توانند تعیین کنند که آیا یک رشته عصبی در حال عبور از یک سلول است یا نه در بالا یا زیر آن. آنها از طریق مقاطع سلولی پیمایش کردند و از پایه شروع کردند و به سمت بالا حرکت کردند. Üçeyler گفت: “ناگهان فیبر ظاهر می شود و شما می توانید به وضوح ببینید که در وسط سلول هستید.”

محققان با بررسی جزئیات معماری از نمای نزدیک ارائه شده توسط CLEM، متوجه شدند که فیبر تونل زنی، به ضخامت یک میکرومتر، غشای سلولی پوست را سوراخ نمی کند و مانند گوشتی که سوزن را سوراخ می کند، به سیتوپلاسم نمی چسبد. در عوض، غشاء در اطراف فیبر پیچیده می شود، مانند عایق لاستیکی در اطراف سیم های برق.

تصویر میکروسکوپی فلورسانس از فیبر عصبی در حال عبور از یک سلول پوست.

محققان رشته‌های عصبی (سبز) را که از سلول‌های پوست ( سرخابی) عبور می‌کردند، با استفاده از میکروسکوپ پیشرفته ثبت کردند. نوار مقیاس = 5μm

کریستف ارباخر

با نگاهی دقیق به اتصالات پوست و عصب، محققان بررسی کردند که آیا پروتئین‌های مسئول انتقال سیگنال‌ها در این رشته‌های تونل تجمع می‌یابند یا خیر. آنها با استفاده از موجی از آنتی بادی های فلورسنت برای جستجوی چنین پروتئینی دریافتند که کانکسین 43پروتئینی که معمولاً در ارتباط بین سلول های پوست نقش دارد، رشته های عصبی را تزئین می کند.5 کانکسین 43 در یک حلقه جمع می شود تا منافذی در غشای سلولی ایجاد کند که اجازه ورود سیگنال های شیمیایی مانند یون های کلسیم.6 تیم Üçeyler همچنین دریافتند که سطح یون‌های کلسیم در داخل سلول‌ها با عبور فیبرهای عصبی از یک تونل افزایش می‌یابد که نشان می‌دهد این دو نوع سلول در حال ارتباط هستند.

چیزی که به عنوان یک مشاهده گاه به گاه شروع شد، می تواند پیامدهای مراقبت بهداشتی را در مسیر داشته باشد. این ارتباط سلولی پوست و عصب ممکن است به تحقیق در مورد اختلالات سیستم عصبی که بر پوست تأثیر می گذارد کمک کند. مثلا، نوروپاتی فیبر کوچک باعث درد مزمن و دائمی سوزش در پوست می شود و Üçeyler امیدوار است که مطالعات آینده نشان دهد که آیا تونل های عصبی در این وضعیت نقش دارند یا خیر.7 در حال حاضر، معدود گزینه‌های درمانی موجود مستقیماً اعصاب را هدف قرار می‌دهند، اما محققان ممکن است روزی درمان‌هایی را توسعه دهند که سلول‌های پوست را هدف قرار دهند.

قبل از اینکه این اتفاق بیفتد، دانشمندان ابتدا باید عمیق‌تر بکاوشند تا بیولوژی این تونل‌های عصبی را کشف کنند. آلبرز مایل است بداند که چگونه این تونل ها با مهاجرت از لایه پایه به سطح پوست، به سلول های پوست تبدیل می شوند. او همچنین به این فکر کرد که آیا رشته‌های عصبی به انواع سلول‌های موجود در بافت پوست، مانند سلول‌های ایمنی، تونل می‌شوند و این گفتگوی متقابل بین انواع سلول‌ها چه کاری ممکن است انجام دهد.

هیچ بافتی به تنهایی وجود ندارد. آلبرز گفت: همه چیز در یک سطح ارتباط برقرار می کند.

منابع

  1. Lefèvre-Utile A، و همکاران. پنج جنبه عملکردی سد اپیدرمی. Int J Mol Sci. 2021؛ 22 (21): 11676.
  2. ارباخر سی، و همکاران. تعامل کراتینوسیت های انسانی و پایانه های فیبر عصبی در واحد عصبی پوستی. eLife. 2024؛ 13: e77761.
  3. تیتزه بی، جنود اس. میکروسکوپ الکترونی روبشی حجمی برای تصویربرداری فراساختار بیولوژیکی. سلول بیول. 2016; 108 (11): 307-323.
  4. د بوئر پی، و همکاران. نور همبسته و میکروسکوپ الکترونی: فراساختار روشن می شود! روش های nat. 2015; 12 (6): 503-513.
  5. Langlois S، و همکاران. سطوح کانکسین تمایز کراتینوسیت ها را در اپیدرم تنظیم می کند. JBC. 2007; 282 (41): 30171-30180.
  6. د باک ام و همکاران کانکسین 43 نیم کانال به کلسیم سیتوپلاسمی کمک می کند2+ نوسانات با ارائه Ca bimodal2+وابسته به Ca2+ راه ورودی. JBC. 2012; 287 (15): 12250-12266.
  7. Hoeijmakers JG، و همکاران. نوروپاتی های فیبر کوچک – پیشرفت در تشخیص، پاتوفیزیولوژی و درمان. Nat Rev Neurol. 2012; 8 (7): 369-379.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا