توضیح هیولاهای بیگانه یک مکان آرام.

یک مکان آرام: روز اول همچنان به وحشت تئاترهای سراسر جهان ادامه می دهد اعداد قوی باکس آفیس که آن را حتی جلوتر از دو پیشین (اصلی) خود قرار می دهد، بنابراین ما احتمالاً بیگانگان وحشی بیشتری را خواهیم دید که هر چیزی را که صدا تولید می کند را می کشند. با این حال، هنوز چیزهای زیادی در مورد آنها نمی دانیم، و این اطلاعات واقعاً در فیلم ها مورد بررسی قرار نمی گیرند. در این مقاله قصد داریم به سوالات داغ شما پاسخ دهیم.
به اندازه یک مکان آرام: روز اول عالی بودبه غیر از یک صحنه کلیدی که بعداً در مورد آن صحبت خواهیم کرد، واقعاً به مهاجمان بیگانه روشن نمی شود، بنابراین دو بخش اصلی A Quiet Place برای درک این که این هیولاهای فضایی چیست، چگونه زندگی می کنند، مهم تر است. و اینکه هدف نهایی آنها چگونه است. نگاه دقیق تر به این دو فیلم، همراه با مصاحبه با سازندگان کلیدی و چیزهای بی اهمیت در پشت صحنه، تصویر واضح تری از ماهیت موجودات فضایی به دست می دهد.
در حالی که منتظر اخبار رسمی درباره A Quiet Place Part III هستیم و اینکه آیا آن را جان کرازینسکی کارگردانی کرده است یا خیر، یک بازی ویدیویی غافلگیرکننده بر اساس فیلمها زودتر از موعد عرضه میشود. تریلر افشای آن هیجان انگیز است مدت ها قبل از آن، یک گونه بیگانه حتی کابوس وارتر به صفحه نمایش بزرگ بازخواهد گشت بیگانه: رومولوس.
اهل کجا هستند

در پادکست Empireدر سال 2018، زمانی که اولین فیلم اکران شد، جان کرازینسکی نویسنده و کارگردان بسیاری از اطلاعاتی را که مستقیماً روی پرده نمایش داده نمی شد فاش کرد و نظریه های متعددی را تأیید کرد. مهمترین آنها منشاء هیولاهای بیگانه بود که او آنها را “شکارچی” و “انگل” توصیف کرد که “نمی توان آنها را مهار کرد.”
به گفته کارگردان، ایده اصلی هیولاها، طراحی و توانایی های منحصر به فرد آنها این است که آنها یک “ماشین تکاملی کامل” هستند، فقط آنها از سیاره ای بسیار متفاوت از سیاره ما آمده اند. دنیای محکوم به فنا آنها هیچ موجود زندهای شبیه چیزی روی زمین نداشت، و هیچ نوری نداشت، حداقل به شکلی که سیستم ما نور دارد. به عنوان یک نتیجه مستقیم، آنها تکامل یافته اند تا با صدا شکار کنند و از خود در برابر محیط ها و شرایط سخت محافظت کنند، که توضیح می دهد که چرا آنها نمی توانند آسیب ببینند مگر اینکه “باز شوند”.
بسیار شبیه به کریپتونسیاره بیگانگان نابود شد، اما بیشتر موجودات به خوبی توانستند زنده بمانند و در اطراف (و در) تکههای سنگ فضایی برای مدت زمانی طولانی شناور بودند. آنها بسیار مقاوم هستند، حتی به نظر می رسد که نیازی به آب ندارند و می توانند از خلاء فضای بیرونی جان سالم به در ببرند، بنابراین نه نابودی سیاره اصلی خود، و نه برخورد به جو زمین و در نقاط مختلف در سراسر جهان باعث مرگ آنها نشد.
زیست شناسی

هنگامی که گونه ها در سیاره اصلی خود تکامل یافتند، پژواک کاملاً جایگزین بینایی شد. علاوه بر این، پوست بیگانگان تقریبا غیر قابل نفوذ است و شبیه زره است. احتمالاً نشانه ای از جهان ناشناخته با شرایط بسیار سخت تر و بالاتر است جاذبه زمین از زمین با این حال، تراکم بدن آنها آنها را شناگران ضعیف می کند و نشان داده شده است که آنها غرق می شوند. به همین دلیل، جوامع بسیاری از بازماندگان در این جزایر ایجاد شده است.
این موجودات کمی بلندتر از انسان هستند. عرض آنها به طور کلی آنها را بزرگتر می کند. وضعیت بدن تا حدودی شبیه گوریل ها و خفاش ها است و به نظر می رسد که آنها به جای اینکه روی انتهای دست های بسیار بلند خود که به چنگال های سه انگشتی وحشتناکی که برای شکار استفاده می شوند، ختم می شوند، روی “بند انگشتان” خود راه می روند. علیرغم بدن متراکم و حالت بسیار عجیبشان، آنها ثابت کرده اند که در سرعت های بالا کوهنوردان فوق العاده خوبی هستند. روی زمین، آنها می توانند تا 300 مایل در ساعت ضربه بزنند، بنابراین غیرممکن است که در یک خط مستقیم و بدون معطوف کردن توجه آنها به جای دیگری از آنها پیشی بگیریم.
اگرچه سر آنها فک بزرگ پر از دندان های ترسناک را پنهان می کند، اما به نظر نمی رسد که از آن به عنوان سلاح استفاده شود. همچنین تأیید نشده است که آیا آنها می توانند بو کنند یا نه. آنها چندین گوش دارند که توسط صفحات زره مانند روی سر و صورتشان محافظت می شود و گزارش شده است که آنقدر حساس هستند که حتی می توانند ساعت های کوچک را – در شرایط عادی – از صدها متر (اگر نه مایل) دورتر تشخیص دهند. با این حال، بزرگترین ضعف شناخته شده آنها از این قدرت ناشی می شود: محیط ها یا پدیده های طبیعی پر سر و صدا، مانند آبشارها و طوفان های باران، می توانند صداهایی را بپوشانند که به طور معمول آنها را جذب می کنند، به علاوه برخی از امواج صوتی با فرکانس بالا می توانند آنها را تقریباً به طور کامل درمانده کنند.
مردم را می خورند؟

گیج کننده ترین چیز در مورد این بیگانگان این است که آنها برای غذا نمی کشند. در واقع، به نظر نمی رسد که آنها هیچ موجود زمینی را مصرف کنند. قبلاً در فیلم اول به این موضوع اشاره شده است و در بیشتر موارد اجساد انسان مومیایی شده و تا حد زیادی دست نخورده دیده می شوند. موجودات به طور غریزی هر حیوان دیگری یا هر چیزی را که برای آنها پر سر و صدا است تعقیب و ساکت می کنند.
بنابراین چگونه آنها دوباره انرژی می گیرند و سوخت باقی می مانند؟ به طور کلی، به نظر می رسد که آنها با توجه به مقاومت آنها در برابر رویدادهای پایان جهان و خالی بودن وسیع فضا، قوانین ترمودینامیک و فیزیک را زیر پا می گذارند و با وجود اینکه طعمه خود را برای مواد مغذی و انرژی مصرف نمی کنند، چقدر سریع و قوی هستند. با این حال، A Quiet Place: Day One موجودات را در حال خوردن نشان می دهد گیاهان خارجی او همچنین با سیارک ها آمد و از سفر بین ستاره ای جان سالم به در برد. بیخطر است که فرض کنیم – مگر اینکه در نوشتههای آینده به شکل دیگری ذکر شود – که این گیاهان میتوانند به همان سرعت (اگر نه سریعتر از) موجوداتی که به دلیل زیستشناسی ناسازگار نمیتوانند چیزی روی زمین بخورند، تکثیر شوند.
پشت صحنه

همانطور که در حال حاضر موجود است، بیگانگان هیچ نام رسمی در مواد بازاریابی یا درون جهان ندارند، اما یک بریده روزنامه که در فیلم اصلی دیده میشود، از آنها به عنوان “فرشتگان مرگ” یاد میکند، که با توجه به طولانی و تقریباً بالمانند آنها تا حدودی مناسب است. بازوها و این واقعیت که آنها از آسمان افتادند.
کل جمعیت “فرشتگان مرگ” روی زمین نیز آشکار نشده است. با این حال، ما می دانیم که چندین سیارک به خاک آمریکا برخورد کردند و تعداد آنها در شهر نیویورک بسیار بیشتر از مناطق روستایی کمتر جمعیتی بود که در دو فیلم اصلی A Quiet Place دیده می شد. نرخ تکثیر و گسترش آنها نیز فاش نشده است، اما جدول زمانی پس از ورود تاکنون تنها چند ماه طولانی است. کرازینسکی در گذشته اعلام کرده بود که بیشتر به آن علاقه دارد داستان های صمیمی تر در طول این آخرالزمان به جای تبدیل شدن به یک آخرالزمان سنتی اتفاق می افتد فیلم تهاجم بیگانگانبنابراین ما انتظار نداریم در مورد مسائل جهانی یاد بگیریم.
یکی دیگر از واقعیت های جالب در مورد فرشتگان مرگ این است خود کرازینسکی نیز موشن کپچر را ارائه کرد برای آنها، با ILM مدیریت CGI و اضافه کردن چند نکته اضافی به طرح نهایی، که از باتلاق های باستانی می آید.



