تیتان قمر زحل ممکن است دارای پوسته ای به ضخامت 6 مایل از یخ متان باشد – آیا حیات در زیر آن وجود دارد؟

دانشمندان کشف کرده اند که گوشته یخی بزرگترین قمر زحل، تیتان، ممکن است دارای لایه ای جدا شده به ضخامت شش مایل (9.7 کیلومتر) از یخ متان در زیر سطح خود باشد. از قضا، این لایه می تواند نشانه های حیات از اقیانوس زیرسطحی تیتان را آسان تر تشخیص دهد. و در نهایت، این کشف می تواند در مبارزه با تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان روی زمین مفید باشد.
تیتان ممکن است یک ماه باشد، اما در عین حال بیشتر از هر سیاره دیگری در منظومه شمسی شبیه زمین است. این به این دلیل است که این تنها سیاره یا قمر منظومه شمسی به جز زمین است که دارای جو و همچنین رودخانه ها، دریاچه ها و دریاهای مایع است. با این حال، به دلیل دمای پایین تیتان، این مایع از هیدروکربن هایی مانند متان و اتان تشکیل شده است. با این حال، یخ سطح تیتان در واقع از آب تشکیل شده است.
نتایج جدید تیمی از دانشمندان سیارهشناسی در دانشگاه هاوایی در مانوآ نشان میدهد که گاز متان نیز میتواند در پوسته یخی تیتان به دام افتاده و پوستهای جداگانه به ضخامت شش مایل را تشکیل دهد. این گاز می تواند پوسته یخی را گرم کند و به مولکول ها کمک کند تا به سطح تیتان برسند، که برخی از آنها ممکن است نشان دهنده وجود حیات باشد. این گرم شدن همچنین ممکن است به توضیح جو غنی از متان تیتان کمک کند.
رئیس بخش یخ تیتان گفت: “اگر در اقیانوس تیتان حیاتی در زیر پوسته یخی ضخیم وجود داشته باشد، هر نشانه ای از حیات، نشانگرهای زیستی، باید از پوسته یخی تیتان به جایی که راحت تر می توانیم آنها را برداریم یا در ماموریت های آینده ببینیم، منتقل شوند.” تیم تحقیقاتی و دانشمند دانشگاه هاوایی لورن شورمایر در بیانیه ای گفت. “اگر پوسته یخی تیتان گرم و در حال ادغام باشد، این احتمال بیشتر است.”
این تیم ابتدا با وجود دهانه های برخوردی کم عمق روی تیتان به وجود این لایه پل زنی از یخ متان پی بردند. تنها 90 دهانه برخوردی روی سطح قمرهای زحل مشاهده شده است و مشاهده آنها گیج کننده است زیرا باید صدها فوت عمیق تر از آنچه واقعا هستند هستند.
شورمایر گفت: «این بسیار شگفتانگیز بود، زیرا بر اساس سایر قمرها، انتظار میرود که دهانههای برخوردی بسیار بیشتری روی سطح و دهانههایی که بسیار عمیقتر از آنچه در تیتان مشاهده میکنیم، ببینیم. ما متوجه شدیم که چیزی منحصر به فرد برای تیتان باید باعث شود که آنها کم عمق تر شوند و نسبتاً سریع ناپدید شوند.”
کاوش در دهانه های کم عمق تیتان
شورمایر و همکارانش برای کشف بیشتر معمای دهانههای برخوردی تیتان به مدلسازی کامپیوتری روی آوردند. این به آنها اجازه داد تا آزمایش کنند که سطح بزرگترین قمر زحل پس از برخورد سیارک چقدر شل می شود و اگر پوسته یخی آن با یک لایه عایق متان پوشانده شود، چقدر شل می شود.
متان کلترات یا «هیدرات متان» ترکیب جامدی است که در آن مقدار زیادی متان در ساختار کریستالی آب به دام افتاده و یک جامد یخ مانند ایجاد می کند.
با توجه به دهانههای مشابه در قمر یخی مشتری، که با تیتان، گانیمد قابل مقایسه است، محققان میتوانند عمق احتمالی دهانههای برخوردی را در قمر زحل مقایسه کنند.
با استفاده از این رویکرد مدلسازی، ما توانستیم ضخامت پوسته متان کلاترات را به 5 تا 10 کیلومتر محدود کنیم. [about three to six miles] زیرا شبیه سازی با استفاده از این ضخامت، اعماق دهانه ای را ایجاد می کند که به بهترین وجه با دهانه های مشاهده شده مطابقت دارد. پوسته کلترات متان، فضای داخلی تیتان را گرم می کند و باعث آرامش توپوگرافی سریع و شگفت آور می شود که منجر به ایجاد دهانه های کم عمق با سرعتی نزدیک به سرعت حرکت سریع زمین می شود. یخچال های طبیعی گرم.”
ضخامت این پوسته یخی متان مهم است زیرا ممکن است در نهایت توضیح دهد که چرا جو تیتان به ویژه غنی از این هیدروکربن است. همچنین می تواند به دانشمندان کمک کند تا چرخه کربن تیتان، “چرخه هیدرولوژیکی” آن بر اساس متان مایع و آب و هوای متغیر قمرهای زحل را بهتر درک کنند.
Schurmeier توضیح داد: “تیتان یک آزمایشگاه طبیعی برای مطالعه چگونگی گرم شدن گاز گلخانه ای متان و گردش آن در جو است.” هیدراتهای متان کلترات زمینی که در منجمد دائمی سیبری و زیر بستر دریای قطب شمال یافت میشوند در حال حاضر متان را بیثبات کرده و آزاد میکنند.
بنابراین درسهایی از تایتان میتواند بینشهای مهمی را در مورد فرآیندهایی که روی زمین اتفاق میافتد ارائه دهد.

ضخامت پوسته متان clathrate، هنگامی که در پرتو توپوگرافی تیتان مشاهده می شود، به این معنی است که درون قمر زحل احتمالا گرم و انعطاف پذیر است، نه سرد و سخت همانطور که قبلا تصور می شد.
شورمایر افزود: «متان کلترات قویتر و عایقتر از یخ آب معمولی است». یک پوسته کلاترات داخل تیتان را عایق میکند، پوسته یخ آب را بسیار گرم و قابل ارتجاع میکند و نشان میدهد که پوسته یخی تیتان به آرامی همرفت میکند یا در حال همرفت است.
و این همرفت به این معنی است که نشانگرهای زیستی نشاندهنده حیات را میتوان از اقیانوس زیرسطحی تیتان بالا برد و به پوسته یخی بیرونی آن برد، فقط منتظر کشف شدن باشد.
این تحقیق می تواند به عنوان راهنمای مفیدی برای دانشمندان ناسا که قصد اکتشاف تیتان را با استفاده از فضاپیمای آینده Dragonfly دارند، باشد. Dragonfly قرار است در سال 2028 پرتاب شود و امیدواریم در سال 2034 به منظومه زحل برسد تا رصدهای نزدیک از سطح یخی تیتان را انجام دهد.
تحقیقات این تیم در 30 سپتامبر در The Planetary Science Journal منتشر شد.




