«جاهلکره» گریزان زمین ممکن است نور جدیدی بر شفق ها بیافزاید

دانشمندان ژاپنی اولین مجموعه داده بلندمدت کل اتمسفر زمین را ایجاد کرده اند که تا فضا گسترش می یابد.
آنها امیدوارند که این پروژه به روشن کردن برخی از فرآیندهای کمی مطالعه شده در پوشش گازی سیاره ما کمک کند، از جمله این فرآیندهای باشکوه. شفق شمالی.
برخی از قسمت های جو زمین به طور مداوم با جزئیات باور نکردنی مطالعه می شوند. برای مثال، میلیونها ایستگاه هواشناسی در سراسر جهان، صدها بالون هواشناسی و هواپیماهای بیشماری اندازهگیری روزانه کل تروپوسفر، پایینترین منطقه جو را فراهم میکنند. بالون ها همچنین به قسمت پایینی استراتوسفر یعنی لایه بالای تروپوسفر می رسند. مقدار داده های تولید شده توسط این اندازه گیری ها به قدری زیاد است که مدل های محاسباتی آب و هوای مدرن را تقریباً بی خطا می کند.
با این حال، کمی بالاتر نگاه کنید و داستان کاملاً متفاوت است. مزوسفر، لایه ای از هوای رقیق بالای استراتوسفر که تقریباً به آن می رسد لبه فضاتا حد زیادی کاملا ناشناخته است. اطلاعات کمی در مورد فرآیندهای مزوسفر وجود دارد که گاهی اوقات از این منطقه به عنوان “جهل کره” یاد می شود. این شکاف در دانش ما ناشی از غیرقابل دسترس بودن جهل کره است – این شکاف برای بالن های استراتوسفر بسیار زیاد است و به طور کلی برای ابزارهای موجود در ماهواره ها بسیار کم است. مدار پایین زمین برای کاوش
مرتبط: ماموریت برنامه ریزی شده ناسا به “جهل کره” می تواند پیش بینی آب و هوای فضا را بهبود بخشد
تیمی از محققان دانشگاه توکیو سعی کردند با استفاده از مدل سازی کامپیوتری مشکل را حل کنند. آنها اندازهگیریهای نادر پارامترهای هواشناسی را در نادیدهکره انجام دادند – که با صداگذاری به دست آمد. موشک و رادارهای زمینی و ابزارهای لیدار – و آنها را به یک سیستم جذب داده جدید که قبلاً توسعه داده بودند، تغذیه کرد. یکسان سازی داده ها تکنیکی است که مدل سازی را با مشاهدات مستقیم برای پیش بینی تکامل یک سیستم معین ترکیب می کند. سپس به سیستم دستور داده شد تا آنچه را که ممکن است در مزوسفر در حال وقوع است بازسازی کند تا جاهای خالی را پر کند.
محققان ژاپنی از این مدل برای تولید داده های 19 ساله استفاده کردند که تکامل کل جو تا ارتفاع 110 کیلومتری (68.4 مایل) را پوشش می دهد. آنها سپس از اندازهگیریهای اضافی بادهای مزوسفری که از رادارهای زمینی به دست آمده بودند برای بررسی برخی پارامترهای مدل برای کسب اطمینان در نتایج آن استفاده کردند.
مجموعه داده ها دوره بین سپتامبر 2004 را پوشش می دهد و دسامبر 2023. و به محققان این امکان را میدهد تا برخی از پدیدههای مرموز را که در ارتفاعات بالاتر رخ میدهند، مطالعه و مدلسازی کنند، از جمله شفقهای قطبی مسحورکننده و همتای پادپای آن، شفق قطبی.
کائورو ساتو، استاد فیزیک اتمسفر در دانشگاه توکیو و محقق اصلی این پروژه، به Space.com گفت: برای تروپوسفر و استراتوسفر، دادههای زیادی داریم و مدلسازی عددی برای این منطقه تقریباً کامل است. . «در منطقه بالا، مدلها عملکرد خوبی ندارند زیرا دادههای دقیقی در مورد شرایط اولیه ندارند. مجموعه داده ما می تواند این را فراهم کند.”
نادیده سپهر ناحیه جوی است که اثرات زیادی در آن مرتبط است فضا زمان بوجود می آیند. در انفجار ذرات باردار از خورشید به سیاره ما برخورد می کنند، آنها با گازهای نازک بالای زمین مخلوط می شوند و مولکول های هوا را تحریک می کنند. وقتی این اتفاق میافتد، مولکولها درخشش مسحورکنندهای را ساطع میکنند که میتوانیم روی زمین بهعنوان شفق قطبی مشاهده کنیم. اما اثرات کمتر قابل مشاهده دیگری که آب و هوای فضا بر جو می گذارد وجود دارد.
ذرات پرانرژی خورشیدی می توانند شیمی ازن را تغییر داده و آن را مختل کنند لایه اوزونساتو گفت: “ما همچنین می دانیم که پدیده شفق قطبی می تواند آنچه را که ما امواج گرانشی می نامیم ایجاد کند، که سپس در جو منتشر می شود.”
امواج گرانشی (با آن اشتباه گرفته نشود امواج گرانشی در اثر برخوردهای سیاهچاله، در میان دیگر برخوردهای چشمگیر، گرداب هایی هستند که در سراسر جو ظاهر می شوند. آنها انرژی را در سراسر جهان حمل می کنند و در نتیجه بر الگوهای آب و هوایی تأثیر می گذارند. با این حال، تا کنون، مدلسازان آب و هوا قادر به درک اثرات امواج گرانشی که در ارتفاعات بالاتر رخ میدهند، نبودهاند.
ساتو گفت: “مجموعه داده های ما شرایط اولیه با وضوح بسیار بالا را برای مدل گردش عمومی جو فراهم می کند.” بنابراین این به ما امکان می دهد امواج گرانشی را در سراسر جو، از سطح تا لبه فضا شبیه سازی کنیم.
مرتبط: جو زمین: حقایقی در مورد پتوی محافظ سیاره ما
این دادهها همچنین به محققان کمک میکند تا چگونگی تأثیر فرآیندهای اتمسفر پایینتر بر یونوسفر، بخشی از اتمسفر بالای 50 مایل (80 کیلومتر) را که در آن ذرات گازی دائماً توسط یونیزه میشوند، به محققان کمک کند. باد خورشیدی. ساتو گفت امواج جوی، از جمله امواج گرانشی و امواج جزر و مدی در مقیاس جهانی، بر دینام یونوسفر تأثیر میگذارند، فرآیندی که جریان الکتریکی را در اطراف سیاره از طریق تعامل بین خطوط میدان مغناطیسی زمین و حرکات هوای یونیزه شده در یونوسفر تولید میکند.
اسرار دیگری نیز وجود دارد که محققان امیدوارند مجموعه داده های آنها به شکستن آنها کمک کند – مانند پدیده عجیبی که به نام جفت شدن نیمکره شناخته می شود که اولین بار در اواخر دهه 2000 مشاهده شد. ساتو گفت، جفت بین نیمکره ای یک ارتباط فرضی بین مزوسفر قطب جنوب و استراتوسفر قطب شمال است، که در آن ابرهای کمیاب در ارتفاعات به طور منظم ظاهر و ناپدید می شوند، معمولاً در ماه ژانویه.
ساتو گفت: “اگر بخواهیم مکانیسم های پشت این جفت بین نیمکره ای را درک کنیم، به داده هایی نیاز داریم.” مجموعه دادههای ما میتواند اطلاعات بسیار ارزشمندی برای رسیدگی به این ارتباط ارائه دهد.
کاغذ شرح کار انجام شده توسط تیم ژاپنی در ژورنال Progress in Earth and Planetary Science در 10 ژانویه منتشر شد.


