خرچنگ های کمانچه زنی به سمت شمال به سمت آب های خنک تر مهاجرت می کنند

و من فکر کردم، این خرچنگ اینجا چه می کند؟ نباید شمال کیپ کاد، ماساچوست باشد. و من این فکر را داشتم که فقط سرطان ندارم. چیزی که من به آن نگاه می کردم تغییرات آب و هوایی بود.

نام من دیوید جانسون است و بی مهرگان دریایی و اکوسیستم های ساحلی را مطالعه می کنم و به تأثیر تغییرات آب و هوا بر این بی مهرگان دریایی نگاه می کنم. مرداب بزرگ – این آزمایشگاه زنده ای است که من در آن کار می کنم، و وقتی اینجا هستم می توانم به خودم بگویم، “اوه، این روز من در دفتر است.” حتی در فصل بیست و دومم هنوز در حال یافتن چیزهایی هستم.

و این باعث می شود که من در اینجا هستم.

آن جیبلین: مرداب بزرگ نام مجموعه ای از باتلاق ها است که در واقع به نیوهمپشایر و پایین به اسکس می رود. و این بزرگترین مرداب باقی مانده در نیوانگلند است. این مهم است زیرا باتلاق بزرگی است و خدمات زیادی ارائه می دهد.

جانسون: یک باتلاق نمکی یک علفزار است، بنابراین دشتی را تصور کنید که ممکن است در کانزاس پیدا کنید اما دو بار در روز در کنار اقیانوس سیلابی شود.

جیبلین: آنها جوجه کشی ماهی هستند، بنابراین بسیاری از ماهی های تجاری مانند باس راه راه زندگی خود را از اینجا شروع می کنند. همچنین برای ماهیگیری صدف و پرنده نگری برای لذت بردن از زیبایی مکان بسیار مناسب است. آب در اقیانوس خلیج مین تقریباً از هر جای دیگری در این سیاره سریعتر گرم می شود. از آنجایی که آب گرم است، شاهد افزایش گونه های آب گرم خواهیم بود.

جانسون: و مرحله بعدی تحقیق، بررسی تأثیرات آنها در مرداب بزرگ در زمان استقرار آنها است.

بنابراین بعد از اینکه متوجه شدیم سرطان جدیدی داریم، شروع به تحقیق کردم و مطمئناً آنها را تا شمال مرکز مین پیدا کردم.

همانطور که خرچنگ های بیشتری پیدا کردم، شروع به نظارت بر آنها کردم تا ببینم آیا این جمعیت در حال افزایش است؟ پیدا کردن آنها در باتلاق آسان است زیرا نرها این پنجه غول پیکر را دارند که در واقع بزرگترین سلاح نسبت به بدن آنها در قلمرو حیوانات است. بنابراین وقتی جزر و مد از بین می رود، می توانید ببینید که آنها سعی می کنند یک ماده را با آن پنجه به سمت خود جذب کنند.

بنابراین شما اساساً هر سال بیرون می روید و ربع ها را در مکان های مختلف قرار می دهید. بنابراین این سرشماری سالانه است. بنابراین در چهار سال اول شاهد رشد جمعیت بودیم. ما همچنین ماده هایی با تخم پیدا کردیم. این به ما گفت که آنها اینجا هستند تا بمانند. بنابراین سوال بعدی این است که آیا آنها اکولوژی متفاوتی دارند، آیا آنها زیست شناسی متفاوتی با خرچنگ های جنوب کیپ کاد دارند؟

جانسون: آنها فکر می کردند که در نیم قرن گذشته، هنگامی که این سوراخ ها را ایجاد می کنند، مواد مغذی را آزاد می کنند و به رشد گیاهان کمک می کنند. اما جمعیت علف‌هایی که اینجا در باتلاق بزرگ هستند، هرگز خرچنگ کمانچه‌زن را ندیده‌اند. و هیچ خرچنگ حفاری دیگری در این نمکزار تا کنون وجود نداشته است. بنابراین ما می خواستیم این ایده را آزمایش کنیم.

و آنچه ما دریافتیم این است که وقتی خرچنگ‌های کمانچه‌زن حضور دارند، مقدار علف را تا 40 درصد کاهش می‌دهند. بنابراین برخلاف آنچه در جنوب کیپ کاد می‌یابیم. بنابراین یک سوال بزرگ این است که چرا ما در اینجا تفاوت می بینیم؟ ما فکر می کنیم که گیاهان جنوب کیپ کاد به نوعی خود را با حضور این خرچنگ ها که اطراف ریشه هایشان حفر می کنند وفق داده اند و آن را جبران کرده اند.

اما اندازه می‌تواند در هنگام اندازه‌گیری خرچنگ‌ها در اینجا یا پایین نیز عاملی باشد. 25 درصد بزرگتر وجود دارد و خرچنگ های بزرگتر می توانند با آسیب مکانیکی در نتیجه نقب زدن به آنها ضربه بزنند. اما یک رابطه کاملاً مستقیم بین مقدار چمن بندکشی و توانایی مرداب برای مقابله با افزایش سطح دریا وجود دارد. با آمدن جزر و مد، این ساقه ها آب را کاهش می دهند تا گل ته نشین شود و این لایه گل به مرور زمان ایجاد می شود.

بنابراین اگر زیست توده کمتری برای به دام انداختن آن گل دارید، می‌تواند بر توانایی آن در انباشته شدن و همگام شدن با سرعت افزایش سطح دریا تأثیر بگذارد. راه دیگر با افزودن ریشه است.

جیبلین: بنابراین در رسوبات به همان اندازه که در بالای زمین مواد تولید می کند. برخی از این مواد تجزیه می‌شوند که باتلاق را می‌سازد.

جانسون: علاوه بر گیاهانی که اخیراً مطالعه کرده‌ایم، می‌خواهیم ببینیم تأثیر این خرچنگ‌های کمانچه‌زن بر توانایی مرداب برای ذخیره کربن چیست؟

جیبلین: باتلاق‌های نمکی تقریباً بیش از هر اکوسیستم دیگری روی زمین کربن ذخیره می‌کنند.

جانسون: بنابراین وقتی شروع به حفاری سوراخ در باتلاق می کنید، در حال معرفی اکسیژن هستید. و کربنی که در مرداب ذخیره می‌شود، سپس دوباره به جو آزاد می‌شود.

جیبلین: اگر این باتلاق شکسته شود و تمام کربنی که ذخیره کرده بود از بین برود، نشان دهنده افزایش واقعی کربن در جو خواهد بود.

جانسون: این مطالعه ای است که باید انجام دهیم.

وقتی می بینیم که گونه جدیدی وارد اکوسیستم ما می شود. همه ما نسبت به نگرانی یک واکنش تند زانو داریم. و مطمئناً برندگان و بازندگانی از سرعت سریع مهاجرت‌های اقلیمی که شاهد آن هستیم وجود خواهد داشت.

جیبلین: بنابراین گونه دیگری که به نظر می رسد در حال حرکت است خرچنگ آبی است. ما آنها را بیشتر می بینیم، اما تعداد آنها بسیار بسیار کم است.

جانسون: به خرچنگی که من نگران ظهورش هستم خرچنگ مرداب ارغوانی می گویند. پس علف و ریشه را می خورد.

جیبلین: این خرچنگ است که در جنوب آن برای شوره زارها کاملاً مخرب شده است.

جانسون: حواسم بهشون بود من هنوز آنها را در شمال کیپ کاد ندیده‌ام، اما خرچنگ‌های کمانچه‌زن و این نوع گیاه راهی برای همزیستی هزاران ساله پیدا کرده‌اند.

آنها این کار را در جنوب کیپ کاد انجام دادند. بنابراین، من ویرانی کاملی را که ممکن است با برخی از گونه‌های مهاجم خود مشاهده کنید، پیش‌بینی نمی‌کنم، حتی اگر جمعیت آنها در این مرحله در حال افزایش است، آیا تأثیرات آن برای تأثیرگذاری بر اقتصاد محلی و بوم‌شناسی محلی آنها کافی است؟ پاسخ منفی است. در آینده، ما نمی دانیم.

جیبلین: این سیستم دستخوش تغییرات زیادی شده است، بنابراین فکر می‌کنم هیئت داوران هنوز در مورد کمانچه نواز هستند.

جانسون: به همین دلیل بسیار مهم است که ما به نظارت بر تأثیر این خرچنگ‌های کمانچه‌زن یا سایر مهاجران آب‌وهوایی، در صورت مهاجرت آنها ادامه دهیم.