دانشمندان از میراث علمی کاوشگر دنبالهدار روزتا در دهمین سالگرد آن استقبال میکنند.

یک دهه پیش، دانشمندان آژانس فضایی اروپا (ESA) به تازگی فرآیند طولانی ساخت یک فضاپیمای تعقیب دنباله دار را به نام سنگ روزتا، کلید رمزگشایی هیروگلیف مصر باستان، به پایان رسانده بودند. دانشمندان امیدوار بودند روزت این مأموریت به طور مشابه سرنخهای جدیدی را در مورد چگونگی جمع شدن کیهان ما در حدود 4.5 میلیارد سال پیش نشان میدهد.
برای این منظور، هدف این ماموریت مطالعه یک دنباله دار غیرقابل توجه به نام بود دنباله دار 67P/Churyumov-Gerasimenkoصخره یخ زده به عرض 2.5 مایل (4 کیلومتر) که از آنجا باقی مانده است شکل گیری منظومه شمسی. پس از یک سفر ده ساله، روزتا به مقصد رسیده است در آگوست 2014
تنها چند ساعت پس از ورود فضاپیما، دانشمندان اولین عکسهای نزدیک از دنبالهدار را جشن گرفتند که توسط روزتا و فرودگر فیله آن ارسال شد. مارک مک کورین، مشاور ارشد علمی در ESA، این اولین عکسهای فوری را «الف علم دیزنی لند“
کاوش در این شگفتی کیهانی به چیزهای زیادی منجر شده است اکتشافات قابل توجه روزتا که دانشمندان انتخاب بهترین را دشوار می دانند. از زمان کشف دنباله دار شکل اردک لاستیکی و شفق های قطبی منحصر به فرد در نزدیکی کشف گازهای زمین مانند که از دنباله دار جاری می شوند، داده های روزتا حاوی اطلاعات ارزشمندی در مورد چگونگی شکل گیری فسیل فضایی و منظومه شمسی در میلیاردها سال پیش بود که دانشمندان را هیجان زده کرد و به مشاغل بسیاری دامن زد.
مرتبط: عکس: ماموریت ستاره دنباله دار اروپایی روزتا در تصاویر
روزتا یکی از جاه طلبانه ترین و چالش برانگیزترین ماموریت هاست، آن هم از منظر انسانی. کلر والاتکه در برنامه ریزی این مأموریت نقش داشت، در الف بیانیه. “این یک پروژه طولانی بوده است که شامل افرادی است که در سراسر جهان پراکنده شده اند، که گاه به نسل های مختلف تعلق دارند و همه یاد می گیرند که با هم برای رسیدن به یک هدف علمی مشترک کار کنند.”
به مناسبت دهمین سالگرد ورود روزتا به دنباله دار 67P—اولین یک دنباله دار آن فضاپیما به دور آن چرخید و فرود آمد – دانشمندانی که در این ماموریت شرکت کردند، به یاد دارند که دیدن اولین تصاویر، اکتشافات علمی برجسته و سایر نماهای اجمالی در پشت صحنه ماموریت چگونه بود.
ترازو اردک لاستیکی.
اندکی قبل از رسیدن روزتا به دنبالهدار 67P، دوربینهای آن نقطه دوری را دیدند که به سمت صخرهای به وسعت 2.5 مایل تبدیل شد که تیم ماموریت به سرعت در یک ویدیوی کوتاه تجزیه و تحلیل شد. “ناگهان خیلی واقعی شد” نیک توماسدر ESA گفت که در گروه فیلمبرداری ماموریت حضور داشت بیانیه اخیر.
این اولین تصاویر دقیق نشان داد که دنباله دار 67P شبیه سنگ سیب زمینی شکلی نیست که دانشمندان مدت ها انتظار داشتند. در عوض، دنبالهدار یک «اردک لاستیکی» دولوبی بود – حاصل دو دنبالهدار تمام عیار که با سرعت کم در یک منظومه شمسی جوان برخورد کردند – با سنگهای «مویی» که بلوکهای سازنده دنبالهدار بودند.
توماس گفت: خیره کننده بود. او به ما گفت که ما آنجا هستیم و میخواهیم چیز خاصی پیدا کنیم.
این تصاویر برای بسیاری از دانشمندان درگیر در این ماموریت خاص است، اما به ویژه برای دو نفری که در تعطیلات هنگام پخش کلوزآپ به یاد ماندنی هستند.
او به یاد می آورد: «من به اینترنت دسترسی نداشتم گراینت جونزکه اکنون یک دانشمند پروژه برای BepiColombo ماموریت به عطارد. بنابراین من در واقع برای اولین بار شکل دنباله دار را در یک دکه روزنامه فروشی در آلمان دیدم!
والات که او نیز در تعطیلات به سر میبرد و به یاد میآورد که دیوانهوار گوشی خود را برای دیدن تصاویر جدیدی که ممکن است روزتا باشد، میگوید: «لحظه بسیار هیجانانگیزی بود، زیرا شکل هسته اصلاً آنطور که تا آن زمان تصور میکردیم به نظر نمیرسید. به خانه فرستاد.
اسرار و کشفیات
دنباله دار 67P در طول ماموریت روزتا به سمت منظومه شمسی درونی حرکت کرد. بنابراین کاوشگر وظیفه داشت با دنبالهدار ملاقات کند، زمانی که هنوز در قسمت سرد منظومه شمسی ما قرار داشت و شاهد تغییر شکل صخرههای یخی بود، زیرا مناطقی که سالها در تاریکی بودند با نور خورشید غرق شدند.
توماس گفت: “ما دنباله دارها را در آسمان می بینیم و می دانیم که آنها نزدیک ترین همسایگان ما هستند.” ما ذاتاً کنجکاو هستیم. ما می خواهیم با همسایگان خود ملاقات کنیم و ببینیم که آنها در چه کاری هستند.
در طول سال، روزتا ثبت تا به بخار برای دو حمام و 2200 پوند (1000 کیلوگرم) گرد و غبار در هر ثانیه از سطح دنباله دار خارج می شود که همگی دم 62 میلیون مایلی (100 میلیون کیلومتری) طولانی آن را تشکیل می دهند. جونز میگوید: «مثل این است که رنگ را در یک جریان آب میاندازیم و رنگ با آب مخلوط میشود. نشستن روزتا در آن جریان بخش بسیار مهمی از ماموریت بود. این به درک ما از چگونگی شکل گیری دم های پلاسمایی دنباله دار می دهد.

در این جریان، روزتا مقدار زیادی مواد آلی و دادههای دیگر پیدا کرد که نشان داد چندین گاز نجیب در جو زمین از دنبالهدارها میآیند، و به این فرضیه منجر میشود که جریانی از برخوردهای دنبالهدار ممکن است زمین را با مواد تقویتکننده حیات مجذوب کرده باشد. شاید به طور خلاف واقع، کاوشگر دریافت که ترکیب بخار آب دنباله دار 67P است به طور قابل توجهی با زمین متفاوت استکه دانشمندان را در مورد چگونگی رشد اقیانوس های سیاره ما عاقل تر نمی کند.
دانشمندان همچنین متحیر هستند که چرا این دنبالهدار برهمکنش دارد باد خورشیدیبه خصوص از طریق یک فوران قدرتمند، یک فضای خالی بزرگتر از حد انتظار در میدان مغناطیسی خورشید ایجاد کرد. تنها بار دیگری که چنین پدیده ای مشاهده شد در سال 1986 در اطراف یک دنباله دار دیگر مشاهده شد.
در واقع تمرکز دکترای من برای تجزیه و تحلیل داده های روزتا و درک اینکه چرا این شکاف بسیار بزرگتر از حد انتظار است تبدیل شد. شارلوت گوتزدانشمندی از دانشگاه نورثومبریا در انگلستان که در این کشف شرکت داشت.
یکی دیگر از کشفیات غیرمنتظره این بود که با بازگشت غبار پرتاب شده به سطح، فعالیت دنباله دار چقدر کاهش می یابد. توماس میگوید: «مکانهایی وجود دارند که انتظار دارید تحت تأثیر همان گرما و تابش خورشید قرار بگیرند، اما بافت سطح کاملاً متفاوت است».

رو به جلو و بالا
پس از بیش از یک دهه در فضا و دو سال مطالعه دنبالهدار 67P، فضاپیمای روزتا در 30 سپتامبر 2016 با ماهواره خود برخورد کرد، همانطور که پیشبینی شده بود. پایان ماموریت حماسی. کاوشگر با ورود به داخل، تصاویر نزدیکتر از دنباله دار را به خانه فرستاد (و توئیت های خداحافظی دلخراش) ارائه علما مناظر کمیاب ردیف جلو از سطح دنباله دار و یک گودال باستانی که آخرین محل استراحت روزتا خواهد بود.
تصویر نهایی روزتا – یک عکس فوری مبهم از محل برخورد به نام Sais از یک شهر باستانی که در ابتدا سنگ روزتا در آن قرار داشت – به عنوان گواهی مهندسین و دانشمندانی که بیش از 20 سال این مأموریت را با موفقیت ساخته و اجرا کردند، در آرشیوهای دیجیتال زنده است.
گفت: «ما بخشی از یک ماجراجویی شدید و هیجانانگیز بودهایم که نه تنها به یک سری اولینها دست یافتیم، بلکه رویاهای بسیاری از افرادی را که تمام حرفههایشان عمدتاً به روزتا اختصاص داشت، محقق کرد.» پاتریک مارتینکه رئیس این مأموریت بود و اکنون بخشی از آن است اگزومارس ردیابی ماموریت مدارگرد گاز.
در سال 2021، دنباله دار 67P کار خود را انجام داد نزدیکترین نزدیک به زمین بعد از 200 سال این صخره فضایی ممکن است دو مسافر رباتیک از بین رفته را از سیاره ما دور کند، اما سفر تاریخی آن از کنار ستاره دنباله دار برای سال ها داده های شناسایی کافی را در اختیار دانشمندان قرار داد. در واقع، یکی از هیجان انگیزترین یافته های این ماموریت، الف یک نوع منحصر به فرد از درخشش ماوراء بنفش اولین بار در یک دنباله دار دیده شد، چهار سال پس از پایان ماموریت.
گوتز گفت: “این منجر به اکتشافاتی می شود که بلافاصله آشکار نیستند.” برای من، مرحله پس از ماموریت هرگز پایان نمی یابد. ما همیشه در تلاشیم تا همه چیز را بهبود ببخشیم، و علم واقعاً هیجان انگیز در سال های بعد اتفاق می افتد. هنوز داده های زیادی وجود دارد که ما واقعاً به آنها نگاه نکرده ایم.»


