دانشمندان از 2 روش کوانتومی جدید برای دستگیری افراد مشکوک به ماده تاریک استفاده می کنند

شکار ماده تاریک بسیار سردتر می شود. دانشمندان در حال توسعه فناوری کوانتومی فوق سرد برای جستجوی گریزناپذیرترین و مرموزترین چیزها در جهان هستند که در حال حاضر یکی از بزرگترین اسرار علم را نشان می دهد.
علیرغم اینکه ماده تاریک از مقدار ماده معمولی در جهان ما حدود شش برابر بیشتر است، دانشمندان نمی دانند چیست. این حداقل تا حدی به این دلیل است که هیچ آزمایش طراحی شده توسط انسان قادر به تشخیص آن نبوده است.
برای مقابله با این معما، دانشمندان چندین دانشگاه بریتانیا با یکدیگر همکاری کردند تا دو مورد از حساس ترین آنها را ایجاد کنند. آشکارسازهای ماده تاریک تا کنون پیش بینی شده است هر آزمایش به دنبال یک ذره فرضی متفاوت است که ممکن است حاوی ماده تاریک باشد. اگرچه آنها برخی از ویژگی های مشابهی دارند، اما این ذرات همچنین دارای برخی ویژگی های کاملاً متفاوت هستند که به تکنیک های تشخیص متفاوتی نیاز دارند.
تجهیزات مورد استفاده در هر دو آزمایش آنقدر حساس هستند که اجزا باید تا یک هزارم درجه بالاتر خنک شوند صفر مطلق، دمای تئوری و دست نیافتنی که در آن تمام حرکت اتم ها متوقف می شود. این خنکسازی باید برای جلوگیری از تداخل یا “نویز” جهان که اندازهگیریها را خراب میکند، رخ دهد.
متصل: “ستارگان جاودانه” ممکن است بر روی ماده تاریک در قلب کهکشان راه شیری جشن بگیرند
سامولی اوتی، عضو تیم، از دانشگاه لنکستر، گفت: «ما از فناوری کوانتومی در دماهای بسیار پایین برای ساخت حساسترین آشکارسازهای تا به امروز استفاده میکنیم. در بیانیه ای گفت. “هدف مشاهده مستقیم این ماده مرموز در آزمایشگاه و حل یکی از بزرگترین معماهای علم است.
ماده تاریک چقدر دانشمندان را در سردی رها کرده است
ماده تاریک یک مشکل بزرگ برای دانشمندان است زیرا اگرچه حدود 80 تا 85 درصد از آن را تشکیل می دهد. جهان، عملاً برای ما نامرئی باقی می ماند. این به این دلیل است که ماده تاریک با نور یا ماده «روزمره» برهمکنش نمیکند – و اگر هم داشته باشد، این برهمکنشها نادر یا بسیار ضعیف هستند. یا شاید هر دو. ما فقط نمی دانیم.
با این حال، به دلیل این ویژگی ها، دانشمندان می دانند که ماده تاریک نمی تواند از آن تشکیل شود الکترون ها، پروتون ها و نوترون ها – همه بخشی از خانواده ذرات باریون هستند که مواد روزمره را در چیزهایی مانند ستارگان، سیارات، قمرها، بدن ما، بستنی و گربه همسایه تشکیل می دهند. همه چیزهای “عادی” که می توانیم ببینیم.
تنها دلیلی که ما فکر می کنیم اصلا ماده تاریک وجود دارد این است که این ماده مرموز جرم دارد. این نحوه تعامل با جاذبه است. ماده تاریک از طریق این برهمکنش می تواند بر پویایی ماده معمولی و نور تأثیر بگذارد که نشان دهنده حضور آن است.
یک ستاره شناس ورا روبین وجود ماده تاریک را کشف کرد که قبلاً توسط دانشمند فریتز زویکی نظریهپردازی شده بود، زیرا او میدید که برخی کهکشانها با چنان سرعتی در حال چرخش هستند که اگر تنها تأثیر گرانشی آنها از ماده باریونی قابل مشاهده باشد، از هم دور میشوند. با این حال، آنچه که دانشمندان واقعاً میخواهند، نتیجهگیری نیست، بلکه تشخیص مثبت ذرات ماده تاریک است.

یکی از ذرات فرضی که در حال حاضر مظنون اصلی ماده تاریک است، خود نور است.عمل.دانشمندان همچنین این نظریه را مطرح میکنند که ماده تاریک ممکن است از ذرات جدید عظیمتر (هنوز ناشناخته) با چنان فعل و انفعالات ضعیفی تشکیل شده باشد که ما هنوز آنها را مشاهده نکردهایم.
هم اکسیون ها و هم این ذرات ناشناخته برهمکنش های بسیار ضعیفی را با ماده نشان می دهند که از نظر تئوری می تواند با تجهیزات به اندازه کافی حساس شناسایی شود. اما دو مظنون اصلی یعنی دو تحقیق و دو آزمایش. این امر ضروری است زیرا جستجوهای فعلی برای ماده تاریک معمولاً بر روی جرم ذرات بین 5 برابر تا 1000 برابر جرم یک اتم هیدروژن تمرکز می کنند. این بدان معناست که اگر ذرات ماده تاریک سبک تر باشند، ممکن است از بین بروند.
آزمایش کوانتومی پیشرفته ابرسیالات برای ماده تاریک و کیهان شناسی (QUEST-DMC) برای تشخیص برخورد ماده معمولی با ذرات ماده تاریک به شکل ذرات جدید ناشناخته با برهمکنش ضعیف طراحی شده است که جرم آنها بین 1٪ تا چندین برابر بیشتر از جرم است. اتم هیدروژن QUEST-DMC از هلیوم-3 ابر سیال، ایزوتوپ سبک و پایدار استفاده می کند هلیوم با هسته ای متشکل از دو پروتون و یک نوترون که به حالت کوانتومی ماکروسکوپیک سرد می شود تا حساسیت رکوردی در شناسایی برهمکنش های فوق ضعیف بدست آید.

با این حال، QUEST-DMC قادر به تشخیص آکسیون های بسیار سبک نیست، که فرض می شود جرم آنها میلیاردها بار سبک تر از یک اتم هیدروژن است. این همچنین به این معنی است که چنین آکسیونهایی را نمیتوان با برهمکنش آنها با ذرات معمولی ماده شناسایی کرد.
با این حال، آکسیونها با فرض اینکه این ذرات فرضی بسیار فراوان هستند، آنچه را که از نظر جرم فاقد آن هستند، باید به تعداد جبران کنند. یعنی بهتره دنبال اینا بگردی مشکوک به ماده تاریک با استفاده از امضای متفاوت: سیگنال الکتریکی کوچک ناشی از فروپاشی آکسیون ها در یک میدان مغناطیسی.
اگر چنین سیگنالی وجود داشته باشد، تشخیص آن مستلزم کشش آشکارسازها به حداکثر سطح حساسیت مجاز توسط قوانین فیزیک کوانتومی است. این تیم امیدوار است که حسگرهای کوانتومی خود را برای بخش پنهان تقویت کننده کوانتومی (QSHS) می تواند این کار را انجام دهد.
اگر در بریتانیا هستید، عموم میتوانند آزمایشهای QSHS و QUEST-DMC را در این نشانی مشاهده کنند نمایشگاه علوم تابستانی دانشگاه لنکستر. بازدیدکنندگان همچنین میتوانند ببینند که چگونه دانشمندان وجود ماده تاریک در کهکشانها را با استفاده از یک ژیروسکوپ در یک جعبه استنباط میکنند که به دلیل حرکت زاویهای نامرئی به طرز عجیبی حرکت میکند.
این نمایشگاه همچنین شامل یک یخچال رقیق نور برای نشان دادن دمای بسیار پایین مورد نیاز فناوری کوانتومی است، در حالی که مدل آن از آشکارساز برخورد دهنده ذرات ماده تاریک نشان میدهد که اگر ماده تاریک دقیقاً مانند ماده روزمره با ماده و نور تعامل داشته باشد، جهان ما چگونه رفتار میکند. .
مقالات این تیم که آزمایشهای QSHS و QUEST-DMC را توصیف میکنند در مجله منتشر شد. مجله فیزیکی اروپا سی و در سایت مخزن کاغذ arXiv.


