دانشمندان قرن ها منتظر بودند تا سیاهچاله “حلقه گمشده” را بیابند – سپس به 2 برخورد کردند.

برای دههها، ستارهشناسان بدون خوشحالی به دنبال نشانههایی از سیاهچالههای «حلقه گمشده» بودند که به سیاهچالههایی با جرمهایی بین سیاهچالههای با جرم ستارهای و «سیاهچالههای ابرپرجرم» نیز معروف هستند. اولی در سراسر جهان پراکنده دیده شده است، و دومی تیتان های کیهانی هستند که بر قلب کهکشان ها تسلط دارند – اما وقتی صحبت از سیاهچاله های با جرم متوسط می شود، دانشمندان تنها شواهدی از حدود 10 سیاهچاله را دیده اند.
همانطور که گزارش شده است اوایل این ماهدانشمندان اعلام کردند که با استفاده از داده های تلسکوپ فضایی هابل بهترین شواهد را برای سیاهچاله ای با جرم متوسط نشان داد امگا سنتور، بقایای یک کهکشان آدمخوار شده توسط راه شیری. و، خوب، به نظر می رسد یک جستجو برای سیاهچاله های با جرم متوسط خیلی شبیه انتظار برای اتوبوس در لندن است. شما یک سن را برای یک صبر می کنید و سپس دو به یکباره ظاهر می شوند!
یک تیم جداگانه از محققان شواهدی از سیاهچاله متوسط دیگری پیدا کرده اند که این بار در نزدیکی سیاهچاله کلان جرم کمین کرده است. Sagittarius A* (Sgr A*) در قلب کهکشان راه شیری، حدود 27000 سال نوری از زمین.
تیمی به رهبری فلوریان پیکر از دانشگاه کلن، این سیاهچاله با جرم متوسط را در حین ارزیابی خوشه ستاره ای IRS 13، واقع در حدود 0.1 سال نوری از Sgr A*، کشف کردند.
متصل: در طول 25 سال گذشته، فیزیکدانان سیاهچاله چیزی غیرقابل تصور را کشف کرده اند
Paisker گفت: “به نظر می رسد IRS 13 یک بلوک ساختمانی اصلی برای رشد سیاهچاله مرکزی ما Sgr A* باشد.” این خوشه ستاره ای جذاب از زمانی که حدود بیست سال پیش کشف شد همچنان جامعه علمی را شگفت زده کرده است. در ابتدا تصور می شد که این یک ستاره غیرمعمول سنگین است. با این حال، با داده های با وضوح بالا، اکنون می توانیم ترکیب بلوک های ساختمانی را با یک سیاهچاله با جرم متوسط در مرکز تأیید کنیم.
جستوجوی شکافهای گمشده هستی
سیاهچاله هایی با جرم ستاره ای با جرم بین 5 تا 100 خورشیدی شناخته شده اند که از طریق آنها تشکیل می شوند ستاره های در حال فروپاشی با جرمی حداقل هشت برابر ستاره ما. با این حال، سیاهچالههای کلان پرجرم باید منشأ متفاوتی داشته باشند، زیرا هیچ ستارهای نمیتواند آنقدر جرم داشته باشد که فرو بپاشد و بقایایی باقی بماند. میلیون ها نفر یا حتی میلیاردها دلار بار بزرگتر از خورشید
این اطلاعات دانشمندان را به این نظریه سوق داد سیاهچاله های کلان پرجرم باید متولد شود مدارهای همجوشی سیاهچاله های بزرگتر و بزرگتر همچنین تصور میشود که این تایتانهای کیهانی با ضیافت گرسنه در مورد مواد اطراف خود رشد میکنند، از جمله هر ستاره بدشانسی که بیش از حد نزدیک سرگردان باشد و شکسته شود، سپس در به اصطلاح سیاهچاله پر شود. “رویداد مختل جزر و مد” یا “TDE”.
این به این معنی است که باید یک جمعیت وجود داشته باشد “دانه” یک سیاهچاله در فضایی که در آن شکاف جرمی وسیع بین جرم ستارهای و سیاهچالههای کلان جرمی وجود دارد که هنوز به «وضعیت ابرپرجرم» نرسیدهاند، اما هنوز آنقدر پرجرم هستند که از یک ستاره در حال فروپاشی تشکیل شوند. با این حال، تشخیص این سیاهچاله های با جرم متوسط به طرز ناامیدکننده ای دشوار است.

مانند همه سیاهچاله ها، سیاهچاله های با جرم متوسط توسط یک “سطح به دام انداختن نور” محدود می شوند. افق رویداد. با توجه به این مرز بین جهان قابل مشاهده و هر چیزی که در داخل یک سیاهچاله قرار دارد، نه تنها عبور هر سیگنالی از داخل سیاهچاله به کیهان گسترده تر، بلکه امکان “دیدن” سیاهچاله نیز وجود ندارد سوراخ یعنی، مگر اینکه ستارهها را به TDEهای درخشان تبدیل کند یا از مواد اطراف خود لذت ببرد، که گرم میشود و درخشان میدرخشد.
با این حال، سیاهچالههای با جرم متوسط نتوانستهاند به اندازههای فوقالعاده برسند، زیرا توسط مواد غنی برای تغذیه احاطه نشدهاند، بنابراین تابش نور روشنی را در محیط اطراف خود نشان نمیدهند، یعنی تقریباً کاملاً تاریک هستند. بنابراین، دانشمندان باید از تکنیکهای هوشمندانهای برای تشخیص سیاهچالههای با جرم متوسط غیر تغذیهکننده استفاده کنند. به عنوان مثال، آنها به رفتار ماده مرئی در اطراف سیاهچاله ها، مانند ستارگان، نگاه می کنند تا ببینند که آیا آنها تحت تأثیر هر چیزی قرار دارند یا خیر. اثرات گرانشی اگر چنین است، این اثرات می تواند توسط یک سیاهچاله در نزدیکی ایجاد شود.

هنگام تماشای IRS 13، Peißker و همکارانش ستارگان این خوشه را در قلب کهکشان راه شیری دیدند که در یک الگوی منظم حرکت می کردند. این تعجب آور بود زیرا تیم انتظار داشت که ستاره ها به صورت تصادفی سفارش داده شوند.
ممکن است دو توضیح برای این مشاهده وجود داشته باشد. یا IRS 13 با آن تعامل دارد Sgr A*و این باعث می شود که ستارگان آن به صورت منظم حرکت کنند، یا تأثیر گرانشی زیادی در این خوشه وجود دارد که آن را به خوبی مرتب نگه می دارد.
با استفاده از ابزارهایی مانند تلسکوپ بسیار بزرگ (VLT)بر آرایه میلی متری/زیر میلی متری بزرگ آتاکاما (ALMA) و در تلسکوپ فضایی پرتو ایکس چاندرادانشمندان توانستند شکل فشرده IRS 13 را تعیین کنند که ممکن است در واقع به دلیل وجود یک سیاهچاله با جرم متوسط واقع در مرکز IRS 13 باشد.
این کشف توسط پرتوهای ایکس از خوشه ای که ستاره شناسان گاز یونیزان را با سرعت صدها هزار مایل در ساعت در حال چرخش نشان می دهند، پشتیبانی می شود. این گاز یونیزه داغ ممکن است در اطراف دهانه این سیاهچاله تازه کشف شده با جرم متوسط می چرخد.
این امر نه تنها حلقه مفقود دیگری به یک سیاهچاله را در اختیار اخترشناسان قرار میدهد، بلکه یافتهها میتواند معمای جاری پیرامون IRS 13 را نیز توضیح دهد. اگر حاوی سیاهچاله ای با جرم متوسط باشد، قابل انتظار است.
این تیم اکنون قصد دارد با مطالعه IRS 13 این تحقیق را ادامه دهد تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) و در تلسکوپ بسیار بزرگ (ELT)، در حال حاضر در بالای سرو آرمازونز در صحرای آتاکاما در شمال شیلی در حال ساخت است.
تحقیقات این تیم در 18 جولای منتشر شد مجله اخترفیزیک.



