مقالات

دانشمندان می گویند: قطع کردن یک ماده می تواند جان بی شماری را نجات دهد: ScienceAlert


هر سال بیش از 2500 استرالیایی در اثر بیماری های مربوط به خوردن نمک زیاد می میرند.

ما نباید این همه بیماری غیرضروری، عمدتاً ناشی از بیماری قلبی و سکته مغزی و این همه مرگ و میر را تحمل کنیم.

در حد نو گزارش موسسه گراتن نشان می دهد، گام های عملی وجود دارد که دولت فدرال می تواند برای نجات جان افراد، کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی و کمک به اقتصاد انجام دهد.

ما نمک زیاد می خوریم که عواقب مرگبار دارد

خوردن نمک زیاد برای سلامتی مضر است. آی تی فشار خون را افزایش می دهدکه خطر ابتلا را افزایش می دهد بیماری قلبی و سکته مغزی.

با توجه یکی از سه استرالیایی ها فشار خون بالایی دارند و خوردن نمک بیش از حد تنها عامل اصلی این بیماری است.

متأسفانه، متوسط ​​استرالیایی ها نمک زیادی می خورند – تقریبا دو برابر حداکثر توصیه شده روزانه 5 گرم، معادل قاشق چایخوری.

دولت های استرالیا می دانند که مصرف بیش از حد نمک یک مشکل بزرگ است. به همین دلیل است که در 2021 آنها یک هدف تعیین کردند کاهش مصرف نمک تا سال 2030 حداقل 30 درصد.

این یک هدف جاه طلبانه و ارزشمند است. اما ما همچنان نمک زیادی می خوریم و هیچ سیاستی برای تغییر آن نداریم.

بیشتر نمکی که می خوریم در طول تولید به غذا اضافه می شود

بیشتر نمکی که استرالیایی ها می خورند از تکان دهنده سر میز به دست نمی آید. حدود سه ربع از آن در طول تولید به غذا اضافه می شود.

این نمک در غذاهای روزمره مانند نان، پنیر و گوشت های فرآوری شده پنهان است. غذاهای رایج، مانند غذاهای آماده برای خوردن ماکارونی یا ساندویچ ژامبون، می توانند تا نیمی از کل نمک توصیه شده را داشته باشند.

محدودیت نمک بهترین راه برای کاهش مصرف نمک است

کاهش میزان نمک اضافه شده به غذا در طول تولید موثرترین راه برای کاهش مصرف است.

محدودیت های نمک می تواند به ما در انجام این کار کمک کند. آنها با تعیین محدودیت هایی در مورد میزان نمک اضافه شده به انواع مختلف غذا مانند نان یا بیسکویت کار می کنند. برای رعایت این محدودیت ها، شرکت ها باید دستور العمل های محصولات خود را با کاهش میزان نمک اصلاح کنند.

تحت محدودیت های نمک، بریتانیا مصرف نمک خود را کاهش داد 20 درصد در حدود یک دهه. آفریقای جنوبی حتی سریعتر سود می کند. محدودیت های نمک ارزان و آسان برای اجرا هستند و می توانند به سرعت به نتایج دست پیدا کنند.

اکثر کاربران تغییری در پرداخت متوجه نخواهند شد. شرکت‌ها باید دستور العمل‌های خود را به‌روزرسانی کنند، اما حتی اگر تمام هزینه‌های به‌روزرسانی دستور العمل‌ها به خریداران منتقل شود، تخمین می‌زنیم که حداکثر هر هفته حدود 10 سنت برای خانواده‌های معمولی هزینه داشته باشد.

همچنین مصرف کنندگان متوجه تغییر زیادی در میز شام نخواهند شد. اکثر مردم متوجه نمی شوند وقتی مقداری نمک برداشته شود از غذاهای معمولی. راه‌های زیادی وجود دارد که شرکت‌ها می‌توانند طعم غذاها را بدون اضافه کردن نمک به همان اندازه شور کنند.

مثلاً می توانند انجام دهند کریستال های نمک ریزتریا استفاده کنید نمک غنی شده با پتاسیمکه مقداری از سدیم مضر نمک را با پتاسیم جایگزین می کند. و از آنجایی که تغییر تدریجی خواهد بود، جوانه های چشایی ما نیز خواهد بود با غذاهای کم نمک سازگار شوید در طول زمان.

محدودیت های نمک استرالیا در حال شکست است

استرالیا از سال 2009 محدودیت‌های داوطلبانه نمک را اعمال کرده است، اما این محدودیت‌ها طراحی ضعیفی داشته، ضعیف اجرا شده‌اند و تنها میزان مصرف نمک در جمعیت را کاهش داده‌اند. 0.3٪.

از آنجایی که محدودیت ها در استرالیا داوطلبانه است، بسیاری از شرکت های مواد غذایی از این طرح انصراف داده اند. تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که 73٪ از محصولات غذایی واجد شرایط شرکت نمی کنند و تنها 4٪ محتوای نمک خود را کاهش داده اند.

اقدام می تواند جان انسان ها را نجات دهد

مدلینگ از دانشگاه ملبورن نشان می دهد رفع محدودیت های ناموفق نمک می تواند 36000 سال زندگی سالم اضافی را برای کل جمعیت در 20 سال آینده اضافه کند.

این امر سالانه بیش از 300 مرگ را به تاخیر می اندازد و هزینه های مراقبت های بهداشتی را 35 میلیون دلار استرالیا در سال کاهش می دهد که معادل 6000 مراجعه به بیمارستان است.

تجربه بین المللی نشان می دهد هزینه های اجرای چنین محدودیت های نمک بسیار کم خواهد بود و تا حد زیادی بیشتر از مزایای آن است.

چگونه محدودیت های نمک شکست خورده خود را رفع کنیم

برای دستیابی به این دستاوردها، دولت فدرال باید با اجباری کردن انطباق، محدودیت هایی را که از قبل داریم اعمال کند. پانزده کشور محدودیت‌های نمک اجباری دارند و ۱۴ برنامه برای معرفی آن دارند.

تعداد غذاهای تحت پوشش محدودیت نمک استرالیا باید بیش از دو برابر شود تا به اندازه اینها باشد انگلستان در سال 2014. اهداف گسترده تر شامل غذاهای رایجی است که استرالیا در حال حاضر برای آنها اهدافی را تعیین نکرده است، مانند لوبیا پخته شده، کره، مارگارین و سبزیجات کنسرو شده.

روزنه ای در طرح فعلی که به شرکت ها اجازه می دهد از یک پنجم محصولات خود صرف نظر کنند، باید بسته شود. دولت فدرال باید این سیاست را اتخاذ کند، نه اینکه آن را به طور مشترک با نمایندگان صنعت انجام دهد.

در دهه های آینده، استرالیا به سیاست های جدید و بهبود یافته زیادی برای کاهش بیماری های مرتبط با رژیم غذایی نیاز خواهد داشت. کاهش مصرف نمک باید بخشی از این برنامه باشد. برای مدت طولانی، استرالیا به صنعت مواد غذایی اجازه داده است تا استانداردها را تعیین کند، بدون اینکه هیچ پیشرفتی در برابر یک تهدید بزرگ برای سلامت ما نداشته باشد.

جدی گرفتن نمک می تواند جان انسان ها را نجات دهد و از طریق کاهش هزینه های مراقبت های بهداشتی و افزایش فعالیت های اقتصادی بیش از هزینه های خود هزینه کند.گفتگو

پیتر برادنمدیر برنامه، بهداشت و مراقبت از سالمندان، موسسه گراتن و لاچلان فاکسوابسته، موسسه گراتن

این مقاله توسط گفتگو تحت مجوز Creative Commons. ادامه مطلب مقاله اصلی.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا