دانشمندان نمونه های قمری دست نخورده آپولو 17 سال 1972 را باز می کنند – آنها می توانند سرنخ هایی برای منشأ خشونت آمیز ماه داشته باشند

دانشمندان دریافتند که نمونه ای از ماه در سال 1972 توسط فضانوردان آپولو 17 حاوی نسبت ایزوتوپهای گوگرد است ، بسیار متفاوت از آنچه در زمین می بینیم. این یک کشف است که می تواند در مورد تأثیر غول پیکر که ماه یا تاریخ ماه را تشکیل می دهد ، به ما بگوید.
وقتی شش نفر ماموریت های آپولو که به زمین نشست ماه آنها به خانه بازگشتند ، برخی از نمونه های سنگ های قمری و رژیم ، که با آنها همراه بودند ، ذخیره شدند ، باکره و باز نشده بودند. این امر به این دلیل است که دانشمندان می خواستند آنها را برای تاریخ بعدی نگه دارند که می توان از ابزارهای مدرن تر برای تجزیه و تحلیل آنها استفاده کرد.
در سالهای اخیر ، ناسا به تدریج این نمونه های ذخیره شده را از برنامه نمونه گیری نسل بعدی به آپولو به محققان مسلح با ابزارهایی که حتی در سال 1972 اختراع نشده بودند ، منتشر کرده است.
این ابزارها شامل یک طیف سنج جرمی یونی ثانویه است که توسط تیمی از محققان به سرپرستی جیمز دتین ، استادیار زمین ، محیط زیست و علوم سیاره ای از دانشگاه براون استخدام شده است.
تیم داتین خواستار یکی از “لوله های دوتایی” شد ، که فضانوردان آپولو 17 ژان چرنون و هریسون اشمیت 23.6 اینچ (60 سانتی متر) را به داخل رگولیت قمری هل دادند و مواد را فقط در زیر سطح گرفتند و در یک سیلندر فلزی ذخیره کردند. این نمونه از زمان رسیدن دست نخورده باقی مانده است زمینحرف
به طور خاص ، تیم Dotin نمونه ای از یک سنگ آتشفشانی را که در ابتدا بخشی از مانتوی ماه بود ، می خواست. دانشمندان ماه را باور دارند تشکیل شده وقتی الف مریخ-اندازه پروتوپلانت ها ، به نام یکی ، گیر شده بر روی زمین ، بقایای تشکیل شده در ماه را تشکیل می دهند. بنابراین ، شیمی مانتوی ماه می تواند در مورد این تأثیر غول پیکر و مطالبی که به ماه هدایت می شود ، به ما بیاموزد.
مطالعات قبلی در مورد نمونه های قمری نشان داده است که نسبت ایزوتوپهای مختلف اکسیژن موجود در گوشته ماه تا حد زیادی همزمان است که روی زمین همزمان است و نشان می دهد که ماه عمدتاً از بقایای زمین تشکیل می شود.
با بازگشت به تجزیه و تحلیل تیم ، ایزوتوپ اتم یک عنصر خاص است که دارای همان تعداد پروتون ها اما تعداد متفاوتی از نوترون ها است – و داتین می خواست نسبت ایزوتوپ گوگرد را بررسی کند که طیف سنجی جرمی یون ثانویه می تواند به طور دقیق اندازه گیری کند.
دتین در یک گفت: “من روی گوگرد متمرکز شدم ، که بافتی داشت که فرض می کرد با سنگ فوران کرده و از طریق فرآیند دیگری اضافه نشده است.” بیانیهحرف
با این حال ، تجزیه و تحلیل نشان داد که ، در مقایسه با نسبت ایزوتوپ های گوگرد مختلف زمین ، ماه به نظر می رسد که در گوگرد -33 (که به معنای گوگرد با 33 نوترون است) خسته شده است ، که یکی از چهار گوگرد پایدار -36 (گوگرد -32 ، گوگرد -34 و گوگرد -36) است.
دتین گفت: “پیش از این تصور می شد که مانتوی ماه همان ترکیب ایزوتوپ گوگرد را به عنوان زمین دارد.” “این همان چیزی بود که من انتظار داشتم وقتی این نمونه ها را تجزیه و تحلیل کردم ، ببینم ، اما در عوض ما ارزش هایی را دیدیم که بسیار متفاوت از همه چیزهایی است که در زمین می یابیم. اولین فکر من این بود:” سنت شمولی ، نمی تواند درست باشد “، بنابراین ما دوباره برگشتیم تا اطمینان حاصل کنیم که همه کارها را درست انجام داده ایم. اینها نتایج بسیار شگفت آور هستند.”
تیم دتین با دو توضیح احتمالی بیرون آمد. یکی این است که نسبت ایزوتوپ گوگرد نه بر روی زمین ، بلکه از ترکیب شیمیایی این است و بیشتر ماه از بقایای منشأ ناشی از این پروتوپلانت باستانی ساخته شده است.
از طرف دیگر ، SURFUR-33 پس از تشکیل ماه خسته می شود. ماه بسیار جوان مشکوک است که در یک جو نازک پیچیده شده است – و اگر گوگرد در این جو وجود داشته باشد ، می تواند با نور ماوراء بنفش از آن ارتباط برقرار کند خورشیدواکنشهای شیمیایی S در نتیجه این تعامل می تواند به مقدار خسته کننده گوگرد 33 منجر شود.
اگر این مورد باشد ، به این معنی است که گوگرد تغییر یافته در جو اولیه و کوتاه ماه باید به نوعی از سطح ماه به گوشته منتقل شود. سپس دوباره به سطح تاریخ بعدی منفجر می شود.
دتین گفت: “این شواهدی از تبادل باستانی مواد از سطح قمری به گوشته است.” “روی زمین ، ما یک تکتونیک از صفحات داریم که این کار را انجام می دهد ، اما ماه تکتونیک صفحات را ندارد. بنابراین این ایده از مکانیسم مبادله ماه اولیه هیجان انگیز است.”
تا کنون ، هیچ راهی برای یافتن توضیحات صحیح وجود ندارد. با این حال ، اگر مأموریت های آینده می توانند نسبت های گوگرد ایزوتوپ را بر روی سایر اجسام موجود در منظومه شمسی اندازه گیری کنند ، مانند مریخ و سیاراین می تواند سرنخ هایی را فراهم کند که آیا کاهش گوگرد -33 ماه میراث والدین دیگر او است ، که می تواند از همان ماده ای با مریخ و سیارک ها ساخته شود ، یا اینکه این نتیجه واکنش های شیمیایی است که پس از ماه شکل می گیرد.
این یافته ها در تاریخ 10 سپتامبر منتشر شد مجله تحقیقات ژئوفیزیکی: سیاراتحرف




