دانشمندان پیشنهاد می کنند که زندگی بیگانه مریخ یا اروپا می تواند به جای خورشید از پرتوهای کیهانی زنده بماند

پرتوهای فضایی می تواند منبع حیاتی انرژی برای زندگی قمرهای یخی ، مریخ یا حتی کلاهبرداری باشد که خود را بین ستاره ها سرگردان می کنند. این امکان وجود دارد که دانشمندان بگویند که این پدیده می تواند “منطقه زندگی رادیویی” را از آنچه در غیر این صورت برخی از سردترین و تاریک ترین جهان ها ایجاد می کند ، ایجاد کند.
دیمیترا از دانشگاه نیویورک ابوظبی به Space.com گفت: “برای کار با این مکانیسم ، شما فقط به یک سطح سیاره ای با فضای نازک یا بدون آن نیاز دارید ، صرف نظر از فاصله آن از خورشید.” “این باعث می شود توانایی های زندگی موجود در سیارات دوردست و فریبنده گسترش یابد.”
در زمین ، زندگی بیشتر انرژی بیوشیمیایی خود را از نور خورشید استخراج می کند. با این حال ، استثنائات وجود دارد. به عنوان مثال ، زندگی می تواند در بستر دریا وجود داشته باشد که نور خورشید نمی تواند بدرخشد. در آنجا ، هیدروترمال گرمای پمپ و انرژی شیمیایی را در اقیانوس باز می کند. در همین حال ، میکروب های شدید که در چند کیلومتری زیر سطح صخره ای زمین زندگی می کنند ، در رژیم غذایی هیدروژن ، متان ، گوگرد و آمونیاک زنده می مانند و متابولیسم بسیار کندی دارند.
این استثنائات نشان می دهد که چگونه زندگی می تواند بر خلاف خود ما ، بر روی سیارات مانند مریخ یا در اقیانوس های قمرهای یخی مانند اروپا و انسلادوس ادامه یابد. و اکنون ، تیمی از محققان به سرپرستی ATRI روش جدیدی پیدا کرده اند که زندگی می تواند انرژی خود را برای رسیدن به وجود در تاریکی: Rays Cosmic به دست آورد.
پرتوهای کیهانی چیست؟
پرتوهای فضایی ذرات انرژی هستند که در خارج از منظومه شمسی سرچشمه می گیرند. منشأ دقیق آنها نامشخص است – بقایای ابرنواخترها و هسته های فعال کهکشانی به عنوان دو منبع احتمالی در نظر گرفته می شوند – اما آنچه ما می دانیم این است که پرتوهای کیهانی معمولاً یا ذرات شارژ شده مانند الکترون و پروتون یا هسته های اتمی مانند ذرات آلفا (هسته هلیوم) هستند. پرتوهای فضا معمولاً تابش یونیزه در نظر گرفته می شوند ، که می تواند تأثیر مضر بر سلولهای بیولوژیکی و DNA داشته باشد.
شاید ، با این حال ، پرتوهای کیهانی برای زندگی بد نیستند. در حقیقت ، همانطور که Atri می گوید ، در محیط های خاص می توانند ضروری باشند.
با حرکت نزدیک به سرعت نور ، پرتوهای کیهانی به اندازه کافی پرانرژی هستند که در صورت رسیدن به بدن سیاره ای بدون میدان مغناطیسی برای منحرف کردن آنها ، و بدون جو ضخیم برای جذب آنها ، چندین پا را به زمین نفوذ می کنند. در زمین ، ما از پرتوهای کیهانی نسبتاً در امان هستیم زیرا سیاره ما دارای یک میدان مغناطیسی پایدار است (اگرچه از نظر فنی ، جزوات مکرر بیشتر در معرض آنها قرار دارد). با این حال ، مریخ دارای جو نازک و هیچ سپر مغناطیسی نیست ، در حالی که قمرهای مشتری و کیوان که تایتان جوی را مسدود می کند ، بسیار بیشتر در معرض پرتوهای کیهانی قرار دارد.
هنگامی که پرتوی کیهانی به سطح بدن می رسد و یخ های آب ، هم بر روی سطح و هم در سطح زیرزمینی بدن ، می تواند انرژی پاک ضربه می تواند مولکول های آب را بشکند و الکترون ها را در فرآیند آزاد کند. سپس این الکترون ها می توانند توسط زندگی میکروبی معمولی به عنوان منبع انرژی در فرآیند معروف به رادیولیز استفاده شوند.
Atri و همکارانش یک سری محاسبات را انجام دادند که حداکثر زیست توده را که می تواند از جریان پرتوهای کیهانی مریخ ، اروپا و Enceladus زنده بماند و این زندگی عمق داشته باشد.
مدعیان
Enceladus ، که یک ماه یخ زحل است ، 313 مایل (504 کیلومتر) است ، با یک اقیانوس زیرزمینی و جریان آب غول پیکر که از طریق ترک های سطحی پخش می شود ، امیدوار کننده ترین بود ، با حداکثر زیست توده ، مقاوم در برابر پرتوهای فضایی 400 میلیون در هر مربع در هر متر مربع در مربع. این ممکن است زیاد به نظر نرسد ، اما فکر کنید که یک میکروب در ناحیه یک گرم سه جانبه جرم دارد.
“زندگی می تواند بتواند بیشتر از آنچه که تاکنون تصور کرده ایم زنده بماند.”
دیمیترا آتری از دانشگاه نیویورک ابوظبی
سپس مریخ حداکثر زیست توده 110 میلیون در هر گرم در هر سانتی متر مربع داشت که قادر به پشتیبانی از رادیویسم بود. اگر زندگی در مریخ وجود داشته باشد ، این زیرزمینی است که در انجماد ابدی ساخته شده است و به طور بالقوه می تواند خوانش های متان غیر عادی را که دانشمندان در جو مریخ می بینند ، توضیح دهد.
سوم در این لیست ، ماه اروپا مشتری بود که مهمترین ماه اقیانوس است. تصور می شود اقیانوس اروپا در زیر ده ها مایل یخ وجود دارد ، که برای رسیدن به پرتوهای کیهانی بسیار عمیق است و در مغناطیس بزرگ مشتری وجود دارد که می تواند اروپا را از بخشی از پرتوهای فضایی محافظت کند. با این وجود ، تیم ATRI تخمین می زند که پرتوهای کیهانی احتمالاً می توانند زیست توده را تا 4.5 میلیارد و گرم در هر سانتی متر مکعب در عمق 3.3 فوت (1 متر) حفظ کنند. اگر اقیانوس بسیار عمیق تر باشد ، چگونه ممکن است این امکان پذیر باشد؟
Atri به Space.com گفت: “اگرچه ما در مورد سطح یا نزدیک به سطح بسیار کمی می دانیم ، قابل قبول است که در صورت وجود نمک هایی که به طور گسترده در منظومه شمسی ما توزیع می شوند ، آب حتی در دمای بسیار پایین می تواند به صورت مایع باقی بماند.” او جیب های آب مایع را در فاصله ای از سطح اروپا تصور می کند ، مایع را از نمک هایی که به عنوان ضد یخ عمل می کنند ، حفظ می کند: “میکروبها می توانند در محیط های زیرزمینی کم عمق تحت چنین شرایطی در جیب هایی که چنین آبسرها وجود دارند زندگی کنند.”

بنابراین ، این فرصت را برای زندگی اروپا بسیار نزدیکتر از گذشته به وجود می آورد ، و مأموریت های آینده ، از جمله اروپا اروپا اروپا از اروپا و آژانس فضایی اروپا ، مشتری ، یخچال اکسپلورر (آب میوه) ، و در حال حاضر در جاده به مشتری ، ممکن است بخواهند در مناطقی که مناطق مناطقی از مناطقی که در آن مناطق مناطق قرار دارند ، متمرکز شوند. مناطقی که مناطقی از مناطق مناطق مناطق مناطق مناسب هستند ، مناطقی از مناطق مناطق مناطق مناطق مناسب است.
یک منطقه قابل سکونت جدید؟
پرتوهای کیهانی با یخ به سادگی الکترون هایی برای رادیولاسیون تولید نمی کنند. آنها همچنین می توانند برخلاف نور انرژی کمتری از خورشید ، واکنشهای شیمیایی را که تنها با انرژی بالاتر پرتوهای کیهانی امکان پذیر است ، مشتعل کنند. این واکنش ها می توانند به طور مستقیم مولکول های آلی پیچیده ایجاد کنند و مسیرهای جدیدی را تولید کنند که در آن زندگی بتواند از آنها برای عملکردهای سلولی و متابولیکی استفاده کند.
اخترشناسان غالباً در مورد منطقه قابل سکونت صحبت می کنند ، که منطقه ای در اطراف خورشید است ، جایی که درجه حرارت برای آب مایع در دنیایی با جو مناسب است. ما قبلاً می دانیم که اجساد مانند اروپا و انسلادوس فراتر از مرزهای سنتی این منطقه وجود دارند و آب گرم کافی برای آب مایع از میدان گرانشی مشتری را حفظ می کنند و فضای داخلی آنها را خم می کنند. تیم ATRI در حال حاضر “منطقه رادیو -لجن” را ارائه می دهد که به عمق زیر سیاره یا سطح قمری سقوط می کند که در آن می توان زندگی را از طریق رادیولیز انرژی داد.
البته رادیولیز نباید تنها منبع انرژی در ماه یا سیاره باشد. گمانه زنی هایی وجود دارد که قمرهای یخی ، از جمله اروپا و انسلادوس ، دارای دهانه های هیدروترمال در ساحل خود هستند و انرژی شیمیایی را در اقیانوس خود ریشه کن می کنند ، در حالی که در نور خورشید در مریخ نیز می تواند عاملی و مدتها پیش انرژی آتشفشانی باشد.
Atri به Space.com گفت: “در حقیقت ، کتاب بعدی من بر ارزیابی کل انرژی از منابع مختلف از جمله رادیولیز و دهانه های گرمابی متمرکز است.” زیست توده بالقوه در این جهان می تواند بسیار بزرگتر از محاسبات اولیه ATRI بر اساس اساس رادیو باشد.
این مطالعه حتی درهای زندگی میکروبی در جهان را نیز باز می کند ، شاید پلوتون در کمربند کوآپر یا حتی سیارات بی نظیر فریبنده که در وسعت فضا سرگردان می شوند ، به دور از هر ستاره ، که مدتها پیش توسط سیستم های خانگی آنها ریخته شده است. چگالی پرتوهای کیهانی در فضای بین ستاره ای حتی بیشتر است ، زیرا بالون مغناطیسی خورشید ، هلیوسفر ، قادر است بخشی از جریان پرتوهای کیهانی را از رسیدن به سیارات منظومه شمسی مسدود کند. سیاره ای که توسط ستاره محافظ خود پرتاب شده است ، می تواند در معرض یک عمل بسیار رادیو -زندگی قرار بگیرد.
آتری در بیانیه ای نتیجه گرفت: “این کشف شیوه ای که فکر می کنیم زندگی می تواند وجود داشته باشد ، تغییر می دهد.” “زندگی می تواند بتواند بیشتر از آنچه که تاکنون تصور کرده ایم زنده بماند.”
این یافته ها در مجله بین المللی اخترشناسی منتشر شد.



