در اینجا نحوه دیدن دنباله دار “شاخدار” 12P/Ponce-Brooks در آسمان شب این ماه (فیلم)

ممکن است در این ماه فرصتی برای دیدن یک دنباله دار داشته باشید.
همه چیزهایی که باید ببینید دنباله دار 12P/Pons-Brooks، علاوه بر هوای خوب و کمی شانس، دوربین دوچشمی خوب یا تلسکوپ و نقشه آسمان شما را راهنمایی می کند تا جایی که این سرگردان آسمانی است. این یک دنباله دار نام دو تا از مشهورترین شکارچیان دنباله دار تمام دوران گرفته شده است.
ابتدا بیایید در مورد چگونگی کشف آن صحبت کنیم، سپس از منظر تاریخی چقدر در مورد آن می دانیم و در نهایت چه زمانی و کجا باید به دنبال آن بگردید.
متصل: دنباله دارها: هر آنچه که باید در مورد “گلوله های برفی کثیف” فضا بدانید
کاشفان
ژان لوئی پونز (1761-1831) ستاره شناس فرانسوی بود که بزرگترین کاشف بصری دنباله دارها در تمام دوران ها شد. در دنیای امروزی، دنبالهدارها به طور معمول زمانی که در فضا هستند کشف میشوند، فراتر از توانایی گرفتن توسط چشم انسان، اما با استفاده از دوربینهای روباتیک متصل به تلسکوپهای بزرگ یا در اینجا روی زمین یا از ماهوارههای موجود در فضا ضبط میشوند.
در مقابل، پونز بیشتر اکتشافات خود را با استفاده از تلسکوپ ها و عدسی های طراحی خودش انجام داد. “Grand Chercheur” (“جستجوی بزرگ”) او ابزاری بود با دیافراگم بزرگ و فاصله کانونی کوتاه، شبیه به تلسکوپ هایی که آماتورهای امروزی ما آن را “ستاره یاب” می نامند. امروزه پونز به دلیل کشف بصری 37 دنباله دار (هنوز یک رکورد) از سال 1801 تا 1827 شناخته شده است.
یکی از این اکتشافات در 12 ژوئیه 1812 بود. هنگامی که برای اولین بار مشاهده شد، پونز آن را به عنوان “یک شی بی شکل و بدون دم قابل مشاهده” توصیف کرد، اما در طول ماه بعد این دنباله دار به اندازه ای درخشان شد که با چشم غیرمسلح به طور ضعیف قابل مشاهده باشد. در 15 آگوست همان سال، به اوج درخشندگی خود در قدر چهارم رسید (قدر نشان دهنده درجه روشنایی یک جسم است. هر چه مقدار قدر کمتر باشد، جسم روشن تر است.) دنباله دار جدید همچنین دارای یک دم چنگال دار به اندازه تقریباً سه درجه بود. .
محاسبات مداری نشان می دهد که ستاره دنباله دار پونز دوره ای است و بین 65 تا 75 سال طول می کشد تا به مدار برسد. خورشید.
در 2 سپتامبر 1883، ویلیام آر بروکس (1844-1921) ناظر دنباله دار آمریکایی متولد بریتانیا، به طور تصادفی آن را کشف کرد. بروکس نیز مانند پونز یک کاشف پرکار دنباله دارها بود. در واقع، مجموع 27 اکتشاف بصری او پس از Pons در رتبه دوم قرار دارد. تا زمانی که اولین محاسبات مداری کشف بروکس انجام شد، این دنباله دار و دنباله دار کشف شده توسط پونز در سال 1812 یکسان بودند. بنابراین این دنباله دار اکنون نام خانوادگی هر دو ناظر را دارد.
دنبالهدار پونز بروکس با دوره مداری تقریباً 71 ساله، دنبالهداری از نوع هالی محسوب میشود. یک دنباله دار با دوره مداری بین 20 تا 200 سال، که اغلب تنها یک یا دو بار در طول زندگی فرد ظاهر می شود. دنباله دارهای دیگری با دوره مداری مشابه عبارتند از 13P/Olbers، 23P/Brosen-Metcalf، و معروف ترین آنها، 1P/Halley. از آنجا که دوازدهمین دنباله دار با دوره مداری نهایی تخمینی بود، امروزه به عنوان 12P/Pons-Brooks فهرست می شود.

اجراهای گذشته
این ظهور 12P/Ponce-Brooks در سالهای 1883-1884 کاملاً خوشبینانه بود، زیرا نزدیکترین نزدیکترین نزدیکشدن به زمین را از فاصله 58.6 میلیون مایلی (94.3 میلیون کیلومتری) در 10 ژانویه 1884، تنها 16 روز قبل از عبور از نزدیکترین فاصله به خورشید (حضیض) انجام داد. مسافت 72.5 میلیون مایل (116.7 میلیون کیلومتر). در این دوره زمانی، ستاره دنباله دار به قدر سوم رسید و دمی به طول حدود 20 درجه را در دوربین دوچشمی نشان داد.

همچنین به نظر می رسد که وقتی این دنباله دار در اواخر پاییز یا اوایل زمستان به حضیض می رسد، در بهترین حالت خود قرار دارد. در سال 2020 ستاره شناس آلمانی مایک مایر نشان داد که ظاهر یک دنباله دار با چشم غیر مسلح که توسط چینی ها در نوامبر 1385 ذکر شد و دیگری که توسط یک ستاره شناس ایتالیایی در ژانویه 1457 مشاهده شد، احتمالاً مشاهدات نسبتاً درخشانی از 12P/Pons-Brooks بوده است. و شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه رکورد باستانی یک دنباله دار درخشان که قدمت آن به سال 245 بعد از میلاد برمی گردد، ممکن است 12P بوده باشد.
همچنین، در سالهای 1883-1884، مورد توجه خاص این بود که در موارد متعددی به نظر میرسید که این دنبالهدار مستعد طغیانهای ناگهانی یا انفجارهای درخشندگی است، که به آن به عنوان یک دنبالهدار دمدمی مزاج شناخته میشود.
در واقع، در مسیر بازگشت بعدی خود به مجاورت خورشید در می 1954، 12P/Ponce-Brooks چهار انفجار غیرمنتظره دیگر را تجربه کرد. اما هنگامی که در آن سال به نزدیکترین نقطه به زمین بود، این دنبالهدار بیش از 2.5 برابر دورتر از سال 1884 بود، و بنابراین به آن درخشان یا چشمگیر نبود و با قدر 6.4+ (نزدیک به آستانه دید با چشم غیر مسلح) به اوج خود رسید. تولید دم تنها نیم درجه.
تحویل مشعل
امسال، 12P/Pons-Brooks در 21 آوریل به حضیض می رسد، اما در حال حاضر به ترفندهای قدیمی خود در انفجارهای ناگهانی روشنایی رسیده است. 20 ژوئیه گذشته، انفجار غیرمنتظره ای از روشنایی باعث شد که برای مدت کوتاهی حدود 100 برابر روشن تر شود و پوسته گاز در حال انبساط اطراف هسته آن (به نام کما) منبسط شد تا شبیه چیزی شود که برخی به عنوان نعل اسب می دیدند.
با این حال، دیگران یک خرچنگ نعل اسبی، شاهین هزاره از جنگ ستارگان، شخصیت کارتونی یوسمیت سام، یا حتی – همانطور که بسیاری از خبرگزاری ها او را نامیده اند – شاخ شیطان را پیشنهاد کردند. “دنباله دار شیطان”. سایر شیوع ها در 5 اکتبر، 1 و 14 نوامبر، 14 دسامبر و آخرین بار در 18 ژانویه رخ داده است.

و با عبور از این ماه، فوران های اضافی ممکن به نظر می رسد.
علت دقیق این فوران ها ناشناخته است، اگرچه ریچارد مایلز از انجمن نجوم بریتانیا معتقد است که 12P ممکن است یکی از 10 تا 20 دنباله دار شناخته شده با آتشفشان های یخی فعال باشد. “ماگما” مخلوطی سرد از هیدروکربن های مایع و گازهای محلول است که همگی در زیر سطحی به دام افتاده اند که قوام موم دارد. هنگامی که نور خورشید شکافی را باز می کند، این مواد فرار به دام افتاده می توانند منفجر شوند.
به همین دلیل، برخی از 12P به عنوان “دنباله دار کریوولکانیک“
ردیابی دنباله دار
از هم اکنون تا پایان ماه مارس، 12P/Ponce-Brooks در اوایل شب در آسمان، در صورت فلکی آندرومدا شاهزاده خانم، در گوشه سمت چپ بالایی قابل مشاهده خواهد بود. میدان بزرگ پگاسوس و حدود 20 درجه بالاتر از افق غربی – شمال غربی در گرگ و میش اواخر عصر حرکت می کند.

با کمک یک نقشه آسمان خوب و یک آسمان تاریک، باید به راحتی با دوربین دوچشمی در دسترس باشد. حرکت ظاهری شب به شب آن اکنون با نزدیک شدن به خورشید شتاب می گیرد. تا اواسط ماه تغییر خواهد کرد ماهی، ماهی ها; در حال حاضر شاید یک شی قدر 6، باید فضای بزرگی برای دوربین دوچشمی ایجاد کند.
و تا پایان ماه مارس، می توان آن را به قدر 5 روشن کرد، و با چشم غیر مسلح در پس زمینه صورت فلکی زودیاک به دید رسید. برج حمل. ممکن است یک دم کوتاه در حال حاضر تشکیل شده باشد.
سپس این دنباله دار در غروب ماه آوریل ناپدید می شود و در 21 آوریل در فاصله 72.6 میلیون مایلی (116.8 میلیون کیلومتری) به حضیض می رسد. 12P/Ponce-Brooks در اواسط آوریل از 22 درجه شمال شرقی خورشید می گذرد، اما پس از آن خیلی سریع محو می شود و تا حد زیادی به یک جسم برای رصدگران نیمکره جنوبی تبدیل می شود. احتمالاً تا پایان ماه مه به قدر 6 یا 7 و در پایان ژوئن به قدر 8 یا 9 کاهش خواهد یافت.

فوران های آینده و خورشید گرفتگی
شایعه شده است که اگر 12P/Pons-Brooks در هفته های آینده دچار انفجار دیگری شود، می تواند به یک شی بسیار درخشان و حتی تماشایی تبدیل شود. متأسفانه، این امر محتمل به نظر نمی رسد. Space.com از جان بورتل، کارشناس مشهور دنبالهدار، خواست تا تخمینی درباره عملکرد این دنبالهدار در روزهای آینده بدهد.
اعتقاد او این است که در حالی که 12P/Ponce-Brooks تابستان گذشته زمانی که دنبالهدار از خورشید دور بود و تازه شروع به فعال شدن میکرد، بهطور چشمگیری درخشید، در هر طغیانهایی در آینده نزدیک، دنبالهدار به نظر نمیرسد که با درخشندگی کلی ستارهی دنبالهدار روشن شود. دنباله دار با نزدیک شدن به خورشید بسیار افزایش یافت.
بورتل خاطرنشان میکند: «در نتیجه، روشنایی انفجار نمیتواند به راحتی بر روشنایی کلی کمای دنبالهدار غلبه کند».
بنابراین هر جرقه یا انفجار اضافی احتمالاً منجر به یک جهش جزئی در روشنایی دنباله دار می شود.
همچنین شایعه شده است که 12P را می توان در طول مشاهده کرد خورشید گرفتگی کامل در 8 آوریل. بورتل می افزاید: «اما فکر می کنم این خیلی بیشتر از هر چیز دیگری فانتزی است.» در واقع، انتظار نمی رود که این دنباله دار در حول و حوش کسوف بسیار درخشان تر از قدر +4.5 شود. خیلی تاریک – حتی با کمک کمی از شعله – برای دیدن.
دفعه بعد؟
پس از بازگشت 12P/Pons-Brooks به فضا، 71 سال دیگر طول خواهد کشید تا یک مدار کامل دیگر به دور خورشید کامل شود. برای بسیاری از ما، ظاهر امسال تنها زمانی است که او را خواهیم دید.
اما بچههای بسیار جوان کنونی ممکن است در تابستان 2095 فرصتی دوباره پیدا کنند. هیروشی کینوشیتا، متخصص مداری ژاپنی از رصدخانه ملی نجوم ژاپن (NAOJ) تخمین زده است که 12P در 10 اوت سال جاری به حضیض زمین خواهد رسید.
اگر می خواهید دنباله دار 12P/Ponce-Brooks یا دنباله دار دیگری را در آسمان شب برای خودتان ببینید، راهنمای ما به بهترین تلسکوپ ها و بهترین دوربین دوچشمی مکانی عالی برای شروع هستند.
و اگر می خواهید از دنباله دار 12P/Pons-Brooks عکس بگیرید یا آسمان شب به طور کلی راهنمای ما را ببینید نحوه تماشا و عکاسی از دنباله دارهاو همچنین مال ما بهترین دوربین ها برای عکاسی نجومی و بهترین لنزها برای عکاسی نجومی.
جو رائو به عنوان مربی و سخنران مهمان در نیویورک خدمت می کند افلاک نما هیدن. او درباره نجوم می نویسد مجله تاریخ طبیعی.بر سالنامه کشاورز و سایر نشریات


