ستارگان “خون آشام” غواص

اخترشناسان از خون آشام های کیهانی آگاه بودند ، ستاره های مرده ای که او گرسنه مدتی پلاسما را از ستاره های قربانیان سلب کرد. تحقیقات جدید نشان می دهد که برخی از این دوستان کیهانی ممکن است همدست داشته باشند که به شکل یک ستاره سوم در سیستم های خود ، به دراکولهای خود پایبند هستند و برخورد سرنوشت ساز خود را تسهیل می کنند.
این سیستم ها به عنوان متغیرهای فاجعه آمیز شناخته می شوند و ساکنان ستاره های خون آشام آنها کوتوله های سفید هستند ، نوع باقیمانده ستاره ای که ستاره هایی با میزهای اطراف خورشید هنگام مرگ دارند.
این سؤال که توسط قربانیان آنها به سرقت رفته است ، ماهواره های ستاره ای از این کوتوله های سفید بر روی سطوح ستاره های مرده جمع می شوند ، در نهایت باعث می شود که آنها به سوپرنووا بروند و حذف شوند. اگرچه پایان متغیرهای فاجعه آمیز کاملاً به خوبی درک شده است ، اما این مطالعه حداقل یک تاریخچه جدید مبدا را نشان می دهد.
محقق موسسه فناوری کالیفرنیا (CALTECH) کریم الدری گفت: “نتایج ما کانال دیگری برای شکل گیری متغیرهای فاجعه آمیز را نشان می دهد.” “گاهی اوقات ستاره سوم کمین مهم است.”
کمین ستاره های سوم عروسی های وحشتناک هستند
اجماع فعلی در مورد متغیرهای فاجعه آمیز این است که وقتی دو ستاره از “پاکت مشترک” از گاز پیچیده شده در اطراف آنها جمع می شوند ، تشکیل می شوند. این به عنوان “تکامل عمومی پاکت” شناخته می شود.
در پایان ، یکی از این دو ستاره مانند یک غول قرمز متورم می شود و 100 برابر بزرگتر از اندازه اصلی آن منفجر می شود و ماهواره ستاره خود را جذب می کند. بعد از اینکه این پاکت باعث می شود این ستاره ها با هم متوقف شوند ، دور ریخته می شود. این غول قرمز در حال حاضر هسته ای به نام کوتوله سفید با یک ستاره همراه ، به اندازه کافی نزدیک است که ستاره مرده آن را از لایه های بیرونی خود دور کند.
در حالی که بسیاری از ستاره ها در پرونده های باینری وجود دارند ، سیستم های سه گانه در جهان نیز رایج هستند. این امر باعث شد تا ال بادی ، فارغ التحصیل Caltech Cheyanne Shariat و تیم آنها از این سوال که چگونه این روند برای سه ستاره بازی خواهد کرد.
برای کشف این موضوع ، این دوت به مأموریت آژانس فضایی اروپا (ESA) گایا روی آورد. پیش از بازنشستگی اخیر ، گایا برای جمع آوری داده هایی که به دانشمندان امکان می دهد نقشه سه بعدی مفصلی از حیاط خلوت فضایی ما را بسازند ، میلیارد ها ستاره را دنبال کرد.
El-Badry و Shariat 50 متغیر فاجعه آمیز را در سیستم های ستاره سه گانه پیدا کردند که در آن دو ستاره از نزدیک شریک هستند ، در حالی که مدار سوم در فاصله بسیار بیشتری.
این نتایج حاکی از این است که حدود 10 ٪ از متغیرهای فاجعه آمیز در سیستم های سه ستاره یافت می شود ، درصدی که اگر ستاره سوم در ایجاد متغیرهای فاجعه آمیز بازی نکند ، پایین تر خواهد بود.
برای تأیید این ارتباط ، اخترشناسان 2000 شبیه سازی از سیستم های سه استار فرضی را در اختیار داشتند و در حالی که سیستم ها توسعه می یابند ، تعامل گرانشی بین سه ستاره را مشاهده می کنند.
در 400 سیستم ، متغیرهای فاجعه آمیز بدون وقوع فاز کلی غلاف متولد می شوند. در این نمونه 20 ٪ از شبیه سازی های عمومی ، ستاره سوم “چرخش” باینری اصلی ، آنها را وادار می کند.
شرع گفت: “وزن ستاره سوم باعث می شود که ستاره های باینری یک مدار فوق العاده خارج از مرکز داشته باشند و این ستاره همراه را به کوتوله سفید نزدیک تر می کند.” “نیروهای جزر و مدی انرژی را از بین می برند و مدار را کوچک می کنند و استناد می کنند. ستاره نباید از طریق پاکت مشترک متوقف شود.”

اما این همه چیز نبود. در 60 ٪ از سیستم های شبیه سازی شده ، یک مرحله کلی از پوسته آغاز شد و توسط ستاره سوم ایجاد شد.
در 20 ٪ دیگر از شبیه سازی ها ، کل پاکت به روش استاندارد و بدون ستاره سوم کمک می کند.
این دوتایی با تطبیق داده های خود برای جمع آوری جمعیت واقع بینانه تر از ستاره ها که منعکس کننده راه شیری و از جمله متغیرهای فاجعه آمیز شناخته شده است ، 40 ٪ از متغیرهای فاجعه آمیز تشکیل شده در سیستم های سه گانه را پیش بینی می کند.
این چهار برابر بیشتر از نمونه GAIA است. این تیم باعث ایجاد آن شده است زیرا بسیاری از ستاره های سوم در این سیستم ها برای دیدن یا بیرون رانده شده از سیستم بسیار دشوار بودند.
شبیه سازی های انجام شده توسط El-Badry و Shariat همچنین به تیم این امکان را می دهد تا نوع سیستم های سه گانه ستاره را پیش بینی کند که بیشتر متغیرهای فاجعه آمیز را تشکیل می دهند.
آنها دریافتند که کوتوله های سفید احتمالاً با کمک یک ستاره سوم وقتی سیستم با ستاره سوم شروع می شود ، از یک ماهواره ستاره تغذیه می کنند ، با بیش از 100 برابر فاصله بین زمین و خورشید تقسیم می شوند.
در حقیقت ، به نظر می رسد داده های GAIA نشان می دهد که سیستم های سه گانه با متغیرهای فاجعه آمیز واقعاً تمایل به نشان دادن مدارهای گسترده تر دارند.
البدر نتیجه گرفت: “برای 50 سال گذشته ، مردم از مدل مارپیچی در جامعه برای توضیح شکل گیری یک متغیر فاجعه آمیز استفاده کرده اند.” “هیچ کس متوجه نشده بود که این امر تا حد زیادی در سه نفر اتفاق می افتد!”
تحقیقات تیم در نشریات مجلات انجمن نجوم اقیانوس آرام منتشر شده است.




