سفر به JAXA: چرا از کوه فوجی رد شدم و مستقیم به آژانس فضایی ژاپن رفتم

یک تصویر خاص از کوه فوجی وجود دارد که در ماه های اخیر بر رسانه های اجتماعی تسلط داشته است. حتما دیده اید. آتشفشان عظیم و کمی پوشیده از برف ژاپن از پشت تابلوهای قرمز، سفید و آبی فروشگاه لوسون برمی خیزد. دو نماد ژاپنی در یک تصویر در کنار یکدیگر قرار گرفته اند.
هر چقدر که صحنه قابل توجه است، به دست آوردن آن ممکن است غافلگیر کننده باشد خاص تصویر برای بسیاری از گردشگران به چیزی شبیه به یک لیست سطلی تبدیل شده است. در مسابقه ای که رقیب مسیر معروف شیبویا است، عکاسان آماتور و آموزش دیده اینستاگرامرها روز به روز خیابان و پیاده رو بیرون فروشگاه لاوسون را ازدحام می کنند، به امید اینکه عکسی عالی بگیرند.
ازدحام جمعیت در سایه فوجی آنقدر بد شد که شهر تصمیم به نصب یک صفحه مشکی مشکی گرفت در مقابل لاوسون نامحسوس. در عرض چند روز البته، مردمی آنها سوراخ هایی در آن سوراخ کرده بودند تا دوربین های خود را از آن عبور دهند. ازدحام بیش از حد مکان های دیدنی معروف، مانند منطقه معروف گیون کیوتو، و بی احترامی نه چندان ظریف به فرهنگ این کشور، کوچکترین نشانه ای از تلخی را نسبت به گردشگران سرکش ایجاد می کند. و گردشگران زیادی وجود دارد. از جمله من.
متصل: «کاملاً روده»: چگونه یک در مسدود شده ستاره شناسان را از جهان پرتو ایکس مسدود می کند
وقتی من بازدید کردم، درست بعد از اینکه شکوفه های گیلاس به اوج خود رسید، ما بودیم هر کجا: یک زوج آمریکایی در یک مکان محبوب رامن سر و صدایی به پا کردند زیرا نمی توانستند نحوه استفاده از دستگاه سفارش را بفهمند. آنها ادعا کردند که پرداخت کرده اند (آنها ندادند) سپس با صدای بلند خواستار بازپرداخت شدند. صدای “نور متشکرم رفیق” زبان استرالیایی صدای رایجی بود که در 7/11 شنیدم، و در معبد سنسوجی شما – به معنای واقعی کلمه – با جمعیت برانگیخته شانه می کنید. میتوانم به شما بگویم که در کجا جمعیت بسیار کم بود: قطار ساعت 10:56 صبح از ایستگاه ماچیدا به ایستگاه فوجینوبه در یک صبح غمانگیز ماه می.
میتوانم این را به شما بگویم، زیرا در حالی که آشکارا در معمای گردشگری بیش از حد مشارکت داشتم، مأموریت من در ژاپن گرفتن عکس اینستاگرامی مناسب از فوجی، گردش در کاخ امپراتوری، یا نمونهبرداری از بازیهای ویدئویی قدیمی در آکیهابارا نبود. نه، من به نصف راه در سراسر جهان آمدم تا از آنچه Tripadvisor ارائه می دهد بازدید کنم دوازدهمین بهترین کار برای انجام دادن در شهر ساگامیهارا حومه ای آرام: رفتن به فضا. چیزی مثل.
به JAXA خوش آمدید
به محض خروج از ایستگاه فوجینوبه، با یک بیلبورد غول پیکر با تصاویری از سفینه فضایی در حال بلند شدن مواجه می شوم. زمین. این یک سرنخ بود: تنها 15 دقیقه از ایستگاه، پردیس اصلی موسسه علوم فضایی و فضانوردی (ISAS)، بخشی از آژانس اکتشافات هوافضای ژاپن (JAXA) قرار دارد. فضا نیست، اما در حومه توکیو تا جایی که می توانید به آن نزدیک شوید.
وقتی به درب ورودی JAXA نزدیک شدم، شروع به تجربه یک حس عجیب کردم. من قبلاً اینجا نرفته بودم، اما احساس می کردم که به دیدن یک دوست قدیمی هستم.
بیش از پنج سال است که درباره شاهکارهای قابل توجه JAXA می نویسم. در طول ماموریت بازگشت نمونه Hayabusa2، که تحویل داده شد نمونه هایی از سیارک ریوگو بازگشت به زمین در اواخر سال 2020، I با بسیاری از دانشمندان مستقر در شهر وومرا استرالیا مصاحبه کرد و در اوایل سال جاری، هنگامی که آنها آماده فرود فضاپیمای SLIM روی ماه بودند، دوباره آنها را استراق سمع کردم، شاهکاری که در فوریه انجام دادند، حتی اگر کاوشگر فرود آمد. با سر پایین.
در این سفر، من روی دو چیز تمرکز کردم: تلسکوپ فضایی XRISM، که وعده می دهد گوشه های جذاب جهان را از طریق اشعه ایکس برای ما آشکار کند. ستاره شناسیو ISAS Curation Facility که در آن یک سیارک بیتها و بابها کنده میشوند و فشار داده میشوند تا نتیجهای خیرهکننده نشان داده شود. من به دنبال هیرویا یاماگوچی، دانشیار انستیتوی علوم فضایی و فضانوردی ژاپن بودم. کار بر روی XRISMو توموهیرو اوسویی، که این مرکز نظارتی را اداره می کند. الیزابت تاسکر، دانشیار دانشگاه JAXA و یکی از اعضای تیم تبلیغاتی، همراه من بود.
نمی دانستم چه انتظاری داشته باشم. من بیشتر ایده “آژانس فضایی” را از طریق فرهنگ پاپ، فیلم ها و تلویزیون، همراه با فیدهای زنده Mission Control در طول ماموریت های جسورانه تجربه کردم. ماه، مریخ و فراتر.
اولین مقصد من ساختمان اصلی بود – هیچ شباهتی به تصورات من نداشت. چهره وحشیانه و سودمند در بیرون. مجموعهای از دفاتر در راهروهای طولانی با کفهای مشمع کف بژ و پوسترهای علوم سیارهای که دیوارهای داخل آن را پر کردهاند. این جایی است که به اصطلاح جادو اتفاق می افتد – در اتاق هایی که فضا سودمند، کم نور و کمی استریل است.
درست در گوشه ای از ساختمان اصلی جایی است که عمل انجام می شود: مرکز مراقبت.
این تاسیسات برای ماموریت های بازگشت نمونه سیارکی JAXA ساخته شده است. اولین مورد از این ماموریت ها، هایابوسادر سفر خود با مشکلات متعددی روبرو شد، اما JAXA توانست فضاپیمای تعیین شده را با مقدار کمی از مواد سیارک لوبیا شکل Itokawa در سال 2010 به زمین بازگرداند. Hayabusa2، جانشین آن، بسیار موفقتر بود و پنج گرم از آن را تحویل داد. نمونه ای از سیارک ریوگو یک دهه بعد


در روز بازدیدم، اوسویی با داستان برداشتن درب آخرین کپسول برگشت نمونه برایم خوشحال شد و هر پست بازرسی دانه سیارکی را که در تاسیسات با آن مواجه می شد به یاد آورد. جلوتر، آن سوی پنجره، دانشمندان JAXA را میبینم که در اتاقهای تمیز حرکت میکنند، کتهای سفید، دستکشهای دوتایی پوشیدهاند، و فقط یک تند از چهرهشان نمایان است. هر سطح فلزی بکر و بدون ذره ای از گرد و غبار است.
این خلوص استثنایی یک پیش نیاز است. البته، این بدان معناست که من نمیتوانم فقط از در باز پنهان شوم و پنهانی وارد شوم تا از نزدیک ببینم. Usui توضیح می دهد که اتاق های تمیز باید در دمای 22 درجه سانتیگراد (71.6 درجه فارنهایت) ثابت نگهداری شوند و هر فوت مکعب فضا باید کمتر از 1000 ذره گرد و غبار داشته باشد. او همچنین اشاره می کند که نمونه هایی از بنوسیارک بازدید شده توسط ناسا OSIRIS-REX فضاپیما، در اینجا توسط دانشمندان JAXA در یک اتاق تمیز جدید که مخصوص این نمونه ها طراحی شده است، بررسی خواهد شد.

اوسویی به من می گوید: «ما از سرپرستی ریوگو چیزهای زیادی یاد گرفتیم. اتاق تمیز جدید همان زنگها و سوتهایی را دارد که JAXA برای باز کردن کپسول Hayabusa2 داشت – فقط این بار نمونهها مستقیماً از یک سیارک به زمین نمیآیند. ناسا قبلاً کپسول نمونه خود را باز کرده بودند و قطعات Bennu را جدا کرده بودند تا تحویل دهند و آنها را در کپسول های پر از نیتروژن برای تجزیه و تحلیل آینده ذخیره کرده بودند. آنها در تابستان امسال به این مرکز خواهند رسید.
درسهایی که در اینجا آموختهایم، سپس در نمونه تلاش بعدی JAXA برای بازگشت، مأموریت کاوش قمر مریخ (MMX) اعمال خواهند شد. هدف آن فرود یک کاوشگر بر روی سطح فوبوس سیب زمینی شکل، یکی از دو قمر مریخ است. انتظار می رفت که در سال 2024 راه اندازی شود، اما این ماموریت به دلیل مشکلاتی که در وسیله پرتاب وجود داشت تا سال 2026 به تعویق افتاد.
به سبک معمولی ژاپنی، من همچنین کلکسیون Curation Facility خود را از طریق lucky dip دریافت میکنم: کارتی از بازی داخلی سیارک Grain Swap کارت JAXA، RA-QD02-0136-01. اوسویی به من اطمینان میدهد که این عکس حاوی یک دانه بسیار کوچک است که از ایتوکاوا گرفته شده است، و اوسوئی به من اطمینان میدهد که یک «کارت بسیار کمیاب» است. من حرف او را قبول دارم.
صادقانه بگویم، من هنوز از ایستادن در این مرکز به نوعی در ترس هستم. این واقعیت که تکه های کوچک سنگ از یک سیارک 4.6 میلیارد ساله برای اولین بار در این اتاق ها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت، دشوار است. مغز انسان برای درک طراحی نشده است زمان در چنین مقیاسی مغز من با طول روز کار می کند و وقتی بیرون می رویم به من می گوید وقت ناهار است.
کافه فضایی
متوجه شدم که کافه اسپیس کاری می فروشد.
بازاریابی برای این غذا شامل تصویری از کاری معمولی ژاپنی روی برنج است – برای من هیچ غبار سیارکی روی آن پاشیده نشده است یا چیزی شبیه به آن. به نظر می رسد کاری معمولی باشد، به جز این واقعیت که تصویر کاری روی پوستر توسط یک آسمان پرستاره پشتیبان آن است. نودل ها را انتخاب می کنم و شیر سرد را از دستگاه خودکار نزدیک می خرم. تا امروز پشیمانم که Space Curry را امتحان نکردم.
درست روبهروی حیاط، تالار ارتباطات علوم و اکتشاف فضایی قرار دارد، جایی که بیشتر گردشگران وقت خود را در آن میگذرانند. ساختمان، که اساساً یک مرکز بازدیدکننده است که با یک موزه تلاقی میکند، وقتی به آنجا رسیدم تقریباً خالی بود، به جز یک زوج ژاپنی مسنتر و یک راهنمای تور. در جلو، دو مدل تماممقیاس از موشکهای کلاس M، که زمانی برای بلند کردن هایابوسا و سایر فضاپیماها به مدار و فراتر از آن استفاده میشد، در کنار هم قرار دارند.
فضای داخلی جایی است که ستارهنگاران واقعاً میتوانند دور شوند، با کپیهای بزرگی از فضاپیمای مختلف JAXA – Hayabusa2 و روباتهای جهنده آن، و همچنین SLIM، ماژول drop-in آژانس که در 26 ژانویه (به بینی) دست زد. در پشت سالن به آخرین ایستگاه تور گردباد می رسم. این جایی است که قطعه مقاومت، مونالیزای اصلی، در آنجا قرار دارد: غلاتی که از ریوگو تهیه میشوند. این لحظه کوه فوجی من است. اما، Tasker هشدار می دهد، هیچ عکسی در اینجا مجاز نیست.
مشکل بیش از حد گردشگری در حال تبدیل شدن به یک معمای واقعی برای ژاپن است، به خصوص که زمستان جای خود را به بهار می دهد و شکوفه های گیلاس شکوفا می شوند. انتظار می رود امسال این کشور به راحتی از رکورد تعداد گردشگران سالانه خود عبور کند. همانطور که TikTok و Instagram مردم را به جستجوی منظرههای فیلتر شده غیرطبیعی از مکانهای خالی، آرام و عجیب و غریب میفرستند که در تلفنهایشان پیمایش کردهاند، بازسازی آن نماهای غیرقابل دسترس سختتر و سختتر میشود.
در ساگامیهارا اینطور نیست. آرامشی وجود دارد که تجربه اصلی اینستاگرام را تحت تأثیر قرار می دهد – من نمی توانم کاملاً آن را ثبت کنم (حتی اگر مانند من، در حالی که رعد و برق در حال دمیدن است، خود را در حال بازدید هستید). JAXA در خودنمایی و جسارت چندان خوب نیست و اغلب فروتنی را مانند زره می پوشد، اما دقیقاً به همین دلایل است که این گوشه کوچک توکیو آرام می ماند. کوه فوجی، یک عجایب طبیعی فتوژنیک و قابل توجه، مملو از مسافران است. اما تکههایی از یک سیارک 4.6 میلیارد ساله، هر چند شاید کمتر فتوژنیک باشد، در پشت سالن پنهان شدهاند. که به من می چسبد.
بعد از آن عصر، در خیابانهای شینجوکو پرسه میزنم – غرق در چراغهای نئون و گوش دادن به رادیو با لهجههای آشنا. در یک خیابان معروف توقف می کنم تا از سر گودزیلا که از پشت ساختمان بیرون می آید، عکس بگیرم، چهره هیولا با کبالت روشن شده است. به یاد آوردم یک لحظه مات و مبهوت ماندم گودزیلا منهای یک و نگاه کردن به آسمان ابری پشت سر کاش میتوانستم به شما بگویم که مکاشفهای داشتم، کمی بینش نسبت به خواستههایمان برای کشف جهان.
مرد جوانی روی شانه ام می زند.
او با اشاره به تلفن هوشمندش و دوست دخترش که درست پشت سر من ایستاده بودند، میگوید: «ببخشید، فقط سعی کردم عکس بگیرم. یکی از دوست پسرهای آموزش دیده بود.
من می گویم: “اوه، مطمئنا، متاسفم.”





