سیارات سیار در “مارپیچ مرگ” در اطراف ستاره خود گرفتار شده است. آیا او می تواند زنده بماند؟

سیاره ای عظیم که در مارپیچ مرگ در اطراف ستاره خود به دام افتاده است می تواند برخی از اسرار اطراف سیستم های ستاره را باز کند. با این حال ، سرنوشت این جهان هنوز در معرض سنگ قرار نگرفته است ، با دو مرگ و یک “تولد دوباره” در آینده.
سیاره فوق العاده قطبی یا سیارات مورد نظر TOI-21109B است که پنج برابر بیشتر از جرم مشتری است و در حدود 870 سال نوری از منظومه شمسی ما واقع شده است. سیاره آنقدر نزدیک به ستاره والدین خود ، TOI-21109 در مدار است که سالی دارد که تنها 16 ساعت طول می کشد.
این خصوصیات بدان معنی است که TOI-219B به عنوان “Ultrahot Jupiter” طبقه بندی می شود ، یک کلاس نادر از سیارات که حدود 1 در 500 سیاره را در بیش از 5000 جهان در کاتالوگ سیارات سیارات معروف نشان می دهد. اما TOI-21109B حتی در بین آن دنیای فوق العاده داغ در آغوش ستاره ها قرار دارد.
در بیانیه ای گفت: “این یک مشتری فوق العاده داغ است و بسیار نزدیک به ستاره خود نسبت به هر مشتری داغ دیگری که تاکنون پیدا کرده است ، می گوید:
“برای یک غول بزرگ بنزین مانند TOI-21109B به مدت 16 ساعت آن را به طور کامل مدار می کند ، به ما می گوید که این سیاره ای است که بسیار نزدیک به ستاره خود است.”
این امر باعث می شود TOI-21109B آزمایشگاه مناسبی برای مطالعه مارپیچ های مرگ سیارات در ستاره های مهمان نواز خود یا به طور دقیق تر پدیده پوسیدگی مداری باشد.
سه مرگ TOI-21109B
آلوارادو مونتس و همکارانش با استفاده از داده های بایگانی شده از تلسکوپ های متعدد ، از جمله ماهواره ناسا برای حمل و نقل سیارات (TESS) و Cheops مأموریت فضایی اروپا ، تحقیقات در مورد TOI-21109B انجام داده اند.
این اطلاعات در مورد ترانزیت های TOI-21109B در مقابل ستاره والدین خود از سال 2010 تا 2024 را تشکیل می دهد.
آلوارادو مونتس گفت: “با استفاده از تمام داده های موجود در این سیاره ، ما توانستیم تغییر کوچکی در مدار آن پیش بینی کنیم.” “سپس ما آن را با نظریه خود و با مدل های تکامل سیاره بررسی کردیم و پیش بینی های ما مطابق با مشاهدات بود. این بسیار هیجان انگیز است.”
ارزیابی های نظری مربوطه و شواهد مشاهده نشان می دهد که مدار TOI-21109B در سه سال آینده در حدود 10 ثانیه از هم پاشیده می شود. اگرچه این یک تغییر جزئی است ، اما ثابت می کند که TOI-21109B در ستاره والدین خود متوقف می شود.
سرنوشت نهایی TOI-21109B نامشخص است زیرا سه روش ممکن وجود دارد که در آن می توان این مارپیچ مرگ را بازی کرد.
اولین و چشمگیرترین سرنوشت نهایی TOI-21109B ، Ultrahot Jupiter را به ستاره والدین خود می بیند. این اتفاق می افتد اگر شکست مداری این سیاره شروع به تسریع کند.
آلوارادو-مونتس گفت: “این ستاره او را جذب می کند و او را می کشد ، البته در این روند ، او کاملاً آن را می سوزاند و سیاره ناپدید می شود.”
این امر باعث ایجاد فلاش نور می شود که شبیه به ZTF SLRN-2020 است ، سیگنالی که برای اولین بار در ماه مه 2020 مشاهده شد ، هنگامی که یک سیاره غول گاز غوطه ور در والدین ستاره قرمز غول پیکر خود بود.

دومین سرنوشت احتمالی TOI-21109B کمی دراماتیک تر است ، اما فاجعه بار کمتری ندارد.
این اتفاق می افتد در صورتی که تجزیه مداری سیاره همچنان به کاهش و دیدن وزن ستاره والدین خود برای تولید نیروهای جزر و مدی مخرب در درون کره زمین ادامه نداد. این نیروها به معنای واقعی کلمه TOI-21109B را از یکدیگر می شکنند.
آلوارادو-مونتس گفت: “تعامل گرانشی به حدی قوی است که سیاره شروع به تحریف خود می کند.” “این شروع به نگاه بیشتر شبیه به یک پیراشکی طولانی می کند … وزن سیاره دیگر قادر به حفظ شکل کروی خود نیست.”
یک سرنوشت ممکن سوم وجود دارد که می بیند این سیاره دگرگون شده و نابود نشده است.

در سومین سناریوی ممکن برای TOI-21109B ، تابش فشرده آزمایش شده توسط Ultrahot Jupiter ، لایه های بیرونی نامطبوع سیاره را در فرآیندی به نام PhotoEvaporation حذف می کند. این باعث می شود هسته داخلی صخره ای TOI-21109B باشد.
آلوارادو-مونتس توضیح داد: “با نزدیک شدن سیاره به ستاره نزدیکتر ، تمام مولکول های گاز می توانند از هم جدا شوند و سیاره کوچکتر و کوچکتر شود.” “و اگر سیاره به اندازه کافی سریع کوچک شود ، وقتی سیاره به موقعیتی که مرز راس خواهد رسید ، دیگر پنج میز روی مشتری نخواهد بود ، اما به اندازه کافی کوچک خواهد بود که مرز راش به ستاره نزدیک شود تا بتواند از تخریب فرار کند.”
این در نهایت می تواند منجر به ایجاد سنگ “فوق العاده زمین” در مورد اندازه اورانوس یا نپتون شود.
این تیم در طی سه تا پنج سال آینده به نظارت بر TII-21109B ادامه خواهد داد ، که باید سرنوشتی را که با این دنیای محکوم به وجود خواهد آمد ، نشان دهد.
بررسی TOI-21109B عواقب فراتر از وضعیت فریبنده و سرنوشت ساز خود دارد. این به اخترشناسان این فرصت را می دهد تا بررسی کنند که چگونه مشتری های داغ رشد می کنند و چه اتفاقی می افتد که سیارات به ستاره های میزبان خود مهاجرت می کنند.
الوارادو-مونتس نتیجه می گیرد: “این سیاره و وضعیت جالب آن می تواند به ما کمک کند تا برخی از پدیده های نجومی اسرارآمیز را درک کنیم که ما واقعاً شواهد زیادی برای توضیح نداریم.” “این می تواند داستان بسیاری از سیستم های خورشیدی دیگر را برای ما تعریف کند.”
مطالعات این تیم روز سه شنبه (15 ژوئیه) در مجله اخترفیزیکی منتشر شد.




