شبکه باستانی وسیعی از شهرهای گمشده در آمازون با بررسی های لیزری کشف شد

آمازون می تواند مکان بسیار سختی برای زندگی باشد. در واقع، آنقدر غیرقابل مهماننواز است که باستانشناسان فکر میکنند مناطق وسیعی از جنگلهای بارانی تقریباً تا حد زیادی در طول تاریخ خالی از سکنه بوده است. اما تحقیقات مدرن داستان متفاوتی را نشان می دهد.
نه اینکه این مکان ها خالی از سکنه باشد. بلکه آنقدر پوشش گیاهی وجود داشت که واقعاً نمی توانستیم نشانه های آبادی را ببینیم. هنوز آثاری از فرهنگ های باستانی وجود دارد، اما پوشش جنگلی انبوه آنها را پنهان می کند. خوشبختانه، بررسی های لیدار اکنون به ما اجازه می دهد تا این مناطق را با دید جدیدی ببینیم.
Lidar که مخفف عبارت Light Detection and Ranging است، یک فناوری انقلابی است که روش مطالعه و درک باستان شناسان آمازون را تغییر می دهد. با انتشار پالسهای لیزری از هواپیما و اندازهگیری زمان لازم برای جهش آنها، LiDAR میتواند به پوشش گیاهی متراکم نفوذ کند و ویژگیهای پنهان زمین را آشکار کند.
این فناوری نقشههای سهبعدی با وضوح بالا از زمین را تولید میکند و مکانهای باستانشناسی مانند سکونتگاههای باستانی، شبکههای جادهای و سازههای کشاورزی را که اغلب برای روشهای بررسی سنتی نامرئی هستند، آشکار میکند. این دقیقاً همان کاری است که در اکوادور، در دره اوپانو انجام شد.
قدمت برخی از این سازه ها به 2500 سال قبل می رسد و حدود هزار سال قبل از قدیمی ترین سکونتگاه های شناخته شده در آمازون می باشد.
“این یک دره گمشده از شهرها بود”
اولین نشانه های سکونت در دره اوپانو در دهه 1970 ظاهر شد. در دهه 1990، استفان روستن، باستان شناس در مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، شروع به کاوش در این منطقه کرد. با این حال، این روند کند بود و دید کلی بیشتری از منطقه ارائه نمی کرد.
این یک بار دیگر در سال 2015 تغییر کرد که یک کمپین گسترده لیدار در منطقه آغاز شد. لیدار می تواند به طور مؤثر منطقه ای از پوشش گیاهی را “لخت” کند و تنها ویژگی های سطحی را که نشان دهنده تمدن های قبلی است، پشت سر بگذارد.
Rosstein و همکارانش می دانستند که ویژگی های بیشتری برای کشف وجود خواهد داشت. اما حتی آنها از دیدن این که چقدر این مکان های باستان شناسی گسترده هستند شگفت زده شدند.
این تیم تحقیقاتی بیش از 6000 تپه خاکی را کشف کردند که بر روی آنها ساختمان های مسکونی و تشریفاتی برپا شده بود. مزارع بزرگ کشاورزی که با خندق های زهکشی به هم متصل شده اند، بسیاری از این تپه ها را احاطه کرده اند. شبکه جاده ها نیز خیره کننده است. برخی از جاده ها 10 متر (33 فوت) عرض و تا 12 مایل (20 کیلومتر) امتداد داشتند.
قابل توجه ترین ویژگی چشم انداز، سیستم جاده ای پیچیده است که ده ها کیلومتر امتداد دارد، مراکز مختلف شهری را به هم متصل می کند، بنابراین شبکه ای در مقیاس منطقه ای ایجاد می کند. محققان در این مطالعه نوشتند که چنین توسعه اولیه گسترده در آمازون فوقانی با سیستمهای شهری مشابه مایا که اخیراً در مکزیک و گواتمالا برجسته شدهاند قابل مقایسه است.
شهرهایی به بزرگی لندن باستان
دقیقاً مشخص نیست که چند نفر در این سکونتگاه ها زندگی می کردند، اما در اوج آن حداقل 10000 نفر و احتمالاً بیش از 30000 نفر زندگی می کردند. زمان.
تمدن نیز باید به خوبی سازماندهی می شد. در حالی که مایاها وب بزرگ خود را با سنگ ساخته بودند، مردم آمازون چنین موادی را در اختیار نداشتند. در عوض، آنها با گل و لای ساختند – که زمان و کار بسیار بیشتری می برد.
این به شدت در تضاد با این ایده است که مردم فقط به صورت عشایری در آمازون زندگی می کردند و آنقدرها نمی ساختند. با توجه به دوره ای که آنها در آن ساخته شده اند، همچنین نشان دهنده یک جامعه بسیار پیچیده است.
این سایت از هر سایت دیگری که در آمازون می شناسیم قدیمی تر است. پروفسور استفان روستاین، مدیر تحقیقات مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، که این مطالعه را هدایت میکند، میگوید: ما دیدگاهی اروپاییمحور از تمدن داریم، اما این نشان میدهد که باید ایدهمان را درباره فرهنگ و تمدن تغییر دهیم. . برای بی بی سی.
همه اینها به یک اشاره دارد جامعه پیچیده و پیشرفتهو یکی که آنقدر قدیمی است که با درک فعلی ما از تمدن های آمازون در تضاد است. ما در مورد تمدنی به پیچیدگی تمدن مایاها، اما با نوع زیرساخت و کاربری زمین کاملاً متفاوت صحبت می کنیم. این افراد روی کشاورزی تمرکز داشتند، بیشتر ذرت و سیب زمینی شیرین می خوردند و «چیچا»، نوعی آبجو شیرین می نوشیدند، اما بناهای تاریخی و شبکه های چشمگیری نیز در مقیاس بزرگ ساختند.
این اولین باری نیست که دانشمندان شواهدی از جوامع پیچیده جنگلهای بارانی را پیدا میکنند که قبل از تماس اروپاییها در آمازون وجود دارد. قبلی تحقیق برجسته شده است وجود چنین فرهنگ هایی در چندین منطقه مختلف آمریکای جنوبی. وجود چنین سکونتگاههای بزرگ و سازمانیافته، کامل با زیرساختهای پیچیده و شیوههای کشاورزی، نشاندهنده سطحی از پیچیدگی اجتماعی و سازگاری محیطی بسیار فراتر از آن چیزی است که قبلاً برای جوامع آمازونی قبل از کلمبیا تصور میشد.
یادگیری منتشر شد که در علوم پایه.



