ماه نو در 8 آوریل در ساعت 2:21 بعد از ظهر به وقت شرقی (1821 به وقت گرینویچ) رخ می دهد و “کسوف بزرگ آمریکایی” را آغاز می کند، اولین خورشید گرفتگی کامل که از اوت 2017 به 48 ایالت پایینی می رسد.
این بار، مسیر خورشیدگرفتگی از جنوب غربی به شمال شرقی حرکت می کند، از اقیانوس آرام شروع می شود، به مکزیک می رسد و از سن آنتونیو، تگزاس می گذرد. کاربوندیل، ایلینوی (که همچنین در مسیر کلیت برای خسوف 2017) کلیولند، اوهایو؛ بوفالو، نیویورک؛ و استان های دریایی کانادا.
ماه نو زمانی رخ می دهد که ماه مستقیماً بین خورشید و زمین قرار دارد. از دیدگاه ناظر، این دو جرم دارای طول آسمانی یکسانی هستند، که خطوط طولی زمین را بر روی آسمان نشان می دهد. بیشتر اوقات، ماه از چند درجه شمال یا جنوب خورشید در آسمان عبور می کند زیرا مدار ماه نسبت به صفحه مدار زمین کمی کج شده است. این بار اما درست از جلو می گذرد خورشیدایجاد یک خورشید گرفتگی کامل
متصل: خورشید گرفتگی کامل 2024: هر آنچه که باید بدانید
جمع خورشید گرفتگی آنها خیلی نادر نیستند – تقریباً هر 18 ماه یک بار اتفاق می افتد – اما ردی که سایه ماه ایجاد می کند باریک است. این بدان معناست که شانس قرار گرفتن در مکان مناسب برای مشاهده یک خورشید گرفتگی کامل تصادفی بسیار اندک است و خورشید گرفتگی تنها از یک مکان خاص قابل مشاهده است. زمین در فواصل چند ساله؛ به عنوان مثال، در آمریکای شمالی، به طور متوسط هر 10 سال یک مورد اتفاق می افتد.
برای کسانی که به اندازه کافی بدشانس هستند که در 8 آوریل در مسیر کلیت قرار گیرند، می توان یک گرفت جزئی را در منطقه ای مشاهده کرد که قسمت اعظم آمریکای شمالی را پوشش می دهد، بنابراین میلیون ها نفر می توانند ماه را پنهان کنند که بخشی از خورشید را پنهان می کند.
اما برای کسانی که به هیچ وجه نمی توانند ماه گرفتگی را ببینند – آنهایی که در نیمکره شرقی یا آمریکای جنوبی هستند – شب ماه نو آوریل تعدادی سیارات قابل مشاهده را در آسمان قبل از طلوع و عصر ارائه می دهد.
سیارات قابل مشاهده
در شب 8 آوریل، پس از غروب خورشید، ناظران در عرض های جغرافیایی میانه شمالی خواهند دید. سیاره مشتری در آسمان غرب؛ احتمالاً در میان اولین “ستاره هایی” خواهد بود که در شب ظاهر می شود. از نیویورک، مشتری وارد می شود ساعت 21:55 به وقت محلی در 8 آوریل; غروب خورشید در ساعت 19:28 است و سیاره در حدود ساعت 20:00 مشاهده می شود
سیارات بعدی که طلوع خواهند کرد درست قبل از طلوع آفتاب این کار را انجام خواهند داد. مریخ و زحل در ساعات اولیه صبح به هم نزدیک خواهند شد. از نیویورک مریخ برای اولین بار در 5:08 صبح EDTو زحل به دنبال آن در ساعت 5:12 صبح. طلوع خورشید در ساعت 6:25 صبح. تا سحر مدنی در ساعت 5:57 صبح، زمانی که خورشید 6 درجه زیر افق است و آسمان روشن می شود، مریخ و زحل فقط حدود 8 درجه ارتفاع دارند، بنابراین دیدن این جفت بدون افقی روشن و واضح دشوار خواهد بود. (مشت شما که به اندازه ی بازو گرفته شده است، حدود 10 درجه از آسمان را می پوشاند.)
با حرکت به سمت جنوب، هر دو سیاره در طلوع خورشید بالاتر به نظر می رسند. به عنوان مثال، از میامی، طلوع خورشید در 9 آوریل است 7:03 صبح به وقت شرقیکمی دیرتر از نیویورک، اما مریخ و زحل در ساعت 6:40 صبح (سپیده دم مدنی) کمی بالاتر به نظر می رسد — حدود 14 درجه زیرا زاویه بین دایره البروج (مسیری که خورشید در سراسر آسمان طی می کند) و افق تندتر است. موقعیت سیارات هر چه بیشتر به سمت جنوب می رود بهتر می شود. از بوگوتا، کلمبیا، که به خط استوا نزدیکتر است، مریخ در ساعت 3:44 بامداد به وقت محلی و زحل در ساعت 3:46 بامداد طلوع می کنند. هر دو سیاره با روشن تر شدن آسمان حدود 24 درجه هستند، اگرچه خورشید در ساعت 5:52 صبح به وقت محلی در 9 آوریل طلوع می کند.
با ورود به نیمکره جنوبی، این دو سیاره کمی شمال شرق خواهند بود و بالاتر ظاهر می شوند. یکی دیگر از مزایای آنتی پادها این است که ماه آوریل در ماه های زمستانی استرالیا که شب ها طولانی تر و طلوع خورشید دیرتر در روز است، آغاز می شود. از سیدنی، استرالیا، مریخ و زحل در 9 آوریل به ترتیب در ساعت 3:20 و 3:27 صبح به وقت محلی طلوع خواهند کرد و در سپیده دم مدنی در ساعت 5:48 صبح به حدود 29 درجه می رسند (طلوع خورشید در ساعت 6:13 صبح به وقت محلی است).
متصل: درخشان ترین سیارات آوریل در آسمان شب: چگونه آنها را ببینیم (و چه زمانی)
صورت های فلکی
در اوایل آوریل، ناظران آسمان در عرض های جغرافیایی میانه شمالی، صور فلکی درخشان زمستانی را در غرب در عصر مشاهده خواهند کرد. از نیویورک، شیکاگو یا سانفرانسیسکو حدود ساعت 8:30 بعد از ظهر، زمانی که آسمان کاملا تاریک است، Orion در جنوب غربی قرار دارد. هنوز قابل مشاهده است “شش ضلعی زمستانی” درخشان که توسط سیریوس، ریگل، آلدباران، کاپلا، پولوکس و پروسیون (در خلاف جهت عقربه های ساعت چرخش) تشکیل شده است. بتلژوز در مرکز.
مثل زمستان صورت های فلکی از خروجی خود، به سمت جنوب شرقی نگاه می کنند، می توانند شیر لئو را ببینند، با Regulus که سینه و جلوی شیر را علامت زده است و Denebola انتهای دم او را نشان می دهد. یکی از راه‌های تشخیص Regulus، جستجوی مثلثی است که توسط آن تشکیل شده است سیریوس، درخشان ترین ستاره در آسمان; Betelgeuse که بازوی راست جبار است. و پروسیون، ستاره آلفای Canis Minor، Canis Minor. خط بین Betelgeuse و Procyon را به سمت شرق (چپ) دنبال کنید و ستاره درخشان بعدی Regulus است. همچنین می توان در بالای Regulus شکل داسی مشخصی را مشاهده کرد که توسط پنج ستاره (درخشنده ترین آنها Algeiba نامیده می شود) تشکیل شده است که سر و یال یک شیر است. لئو را می توان با مستطیلی از ستارگان با روشنایی متوسط نیز تشخیص داد که حتی در شهرهای روشن و حومه شهر هنوز هم قابل مشاهده است. ضلع پایینی مستطیل را می توان به سمت شرق گسترش داد تا Denebola را پیدا کرد.
رو به شمال، خرس بزرگ، بخشی از دب اکبر، تقریباً عمودی خواهد بود و کاسه آن رو به چپ (شمال) خواهد بود. با دنبال کردن دسته و ایجاد یک منحنی عریض، می توان “قوسی را به سمت آرکتوروس منحنی کرد” و تقریباً به سمت شرق این ستاره را دید. Arcturus درخشان ترین ستاره ولووار، چوپان است و رنگ نارنجی مشخصی دارد. همچنین می توان از خرس برای یافتن Regulus استفاده کرد. با استفاده از دو ستاره ای که پشت کاسه را مشخص می کنند – نزدیک ترین به دسته – یک خط به سمت جنوب ترسیم کنید و ستاره درخشان روی آن خط Regulus است.
با پیشروی شب، باکره قیام می کند. برای یافتن آن، می‌توان از همان تکنیک “قوس به آرکتوروس” استفاده کرد و فقط به راه خود ادامه داد تا به اسپیکا، ستاره آلفای درخشان سفید در Virgo برسد. سنبله تا ساعت 8 بعد از ظهر بلند می شود، اما حدود یک ساعت بعد تشخیص آن بسیار آسان تر خواهد بود.
متصل: آسمان شب، آوریل 2024: آنچه امشب می توانید ببینید [maps]
صورت فلکی کم نورتر که می‌توان هیدرا را شناسایی کرد، درخشان‌ترین ستاره آن، آلفارد، بین Procyon و Regulus و در جنوب هر دو قرار دارد و مثلثی را تشکیل می‌دهد که نقطه آن به سمت جنوب (به سمت افق) است. آلفارد از Regulus و Procyon ضعیف تر است. رنگی مایل به زرد دارد و گاهی اوقات در مناطق شهری شسته می شود. هیدرا خطی از ستارگان را تشکیل می دهد که در زیر افق امتداد دارد. هنگامی که مسیر مارپیچ آن را دنبال می کنید، گاهی اوقات می توانید یک دهانه، فنجان را ببینید، اگر آسمان تاریکی وجود داشته باشد.
در نیمکره جنوبی، زمستان نزدیک است – آوریل ماه پاییز است – و در ساعت 8 بعد از ظهر در عرض جغرافیایی کیپ تاون یا ملبورن، خورشید به طور کامل غروب کرده است. با نگاه به جنوب شرقی، می بینیم صلیب جنوبی تقریباً وسط آسمان و زیر آن دو ستاره درخشان. پایین تر از افق است آلفا قنطورسکه به نام ریگیل قنطورس شناخته می شود و درست بالای آن هادار قرار دارد. هر دو بخشی از قنطورس هستند که نماینده Chiron است که قهرمانان افسانه ای یونانی هراکلس، تسئوس و جیسون را آموزش داده است.
فقط به سمت جنوب غربی نگاه می کنیم، در نزدیکی افق، آچرنار قرار دارد که پایان رودخانه Eridanus را نشان می دهد. از عرض های جغرافیایی میانه جنوبی هرگز غروب نمی کند – دایره قطبی است. اگر مستقیماً به بالای آچرنار نگاه کنید، ستاره واقعاً درخشان بعدی که می‌بینید Canopus یا Alpha Chilia است. Canopus در کارینا، کیل کشتی است. در سمت راست کارینا سگ بزرگ و در سمت چپ او دایره بزرگی از ستاره ها قرار دارد که Vela، بادبان است. کشتی، بادبان، و صورت فلکی Puppis، عرشه مدفوع، که هم مرز با یکدیگر هستند، نشان دهنده آرگو، کشتی معروفی است که جیسون با آرگونوت ها در آن حرکت می کرد.
