فصل بعدی در اکتشاف ماه می تواند ماه و رابطه ما با آن را برای همیشه تغییر دهد

آپارنا ونکاتسان ستاره شناس و مدافع آسمان تاریک در گروه فیزیک و نجوم در دانشگاه سانفرانسیسکو است.
جان بارنتین یک ستاره شناس، مورخ، نویسنده، ارتباط علمی و بنیانگذار Dark Sky Consulting LLC است.
تا زمانی که انسان ها وجود داشته اند، ماه یک تقویم، یک اجداد، یک آیین، یک الهام و یک داستان سرچشمه برای بشر بوده است. چرخههای نسلی ماهانه و ظریفتر آن توسط فرهنگهای سراسر جهان از دوران ماقبل تاریخ با دقت ثبت و جشن گرفته شده است – و هنوز هم هستند.
این توالیهای تکرارشونده شامل «وقفههای بزرگ قمری» است که هر 18.6 سال یکبار اتفاق میافتد. ماه در عرض یک ماه به شمالی ترین/جنوبی ترین نقاط یا لونیستیک می رسد. اکنون در حال ورود به دوره آخرین رکود بزرگ در سال های 2024-25 هستیم.
از آخرین باری که ایالات متحده یک مأموریت سرنشین دار به ماه فرستاد، دو شکست بزرگ وجود داشته است. آپولو 17 در دسامبر 1972. از آن زمان، تنها چهار کشور دیگر به باشگاه کوچک کشورهایی که موفق به فرود نرم روی ماه شده اند، پیوسته اند: اتحاد جماهیر شوروی سابق، چین و تا اوت 2023. هندوستان و ژاپن. انسانها همراه با فضاپیماها و قطعات سختافزار فضایی سقوط کرده، ابزار، آزمایشهای علمی و حتی را ترک کردهاند. کیسه های فضولات دور ریخته شده آنها در دنیای همسایه ما
بنابراین در اوایل سال 2024 می پرسیم: بشریت و ماه در سکون بعدی ماه در اوایل سال 2040 کجا خواهند بود؟
متصل: گروه قمری بر محافظت از سمت دور بسیار آرام ماه اصرار دارد
در دهه 1960، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی با یکدیگر رقابت کردند تا اولین کسانی باشند که به آرزوی دیرینه، به قول کندی، رئیس جمهور ایالات متحده، «فرود مردی بر ماه و بازگرداندن او سالم به زمین»، دست پیدا کنند. خدمه فرود آپولو 11 در 20 ژوئیه 1969 به همان اندازه که “جهش بزرگی برای بشریت” بود، نه تنها نشانی از برتری دانش فنی ایالات متحده، بلکه به عقیده برخی، سیستم سیاسی-اقتصادی آن نیز بود.
پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، کشور جانشین آن، فدراسیون روسیه، به عنوان شریک در تلاش هایی مانند مونتاژ و بهره برداری از ایستگاه فضایی بین المللی به ایالات متحده پیوست. به نظر می رسید مسابقه فضایی به پایان رسیده است.
اما حالا الف یک مسابقه جدید به ماه در جریان است، به همان اندازه که به دلیل بهره برداری تجاری از منابع ماه و نمایش قدرت نظامی در مرز جدید فضای ماورای جو، و احساس فوریت ناشی از “ترس ساخته شده” منعکس کننده جنگ سرد به جای چارچوب های تعاونی مدرن. همانطور که ما این مقاله را می نویسیم، پس از آزمایش ضد ماهواره ای روسیه در نوامبر 2021 که زباله های فضایی تولید کرد، نگرانی های جدیدی از تهدیدات هسته ای از فضای مداری وجود دارد. به قول انجمن نجوم آمریکا“پرواز فضایی انسان را به خطر می اندازد… آسمان شب و دسترسی به آن برای نجوم زمینی، و همچنین برای سایر اهداف علمی، اقتصادی، تجاری و فرهنگی.”
به دلیل تغییرات ناشی از فعالیت های انسانی از سال 1959، مورخان اخیراً استدلال کرده اند که ماه وارد مرحله جدیدی از تاریخ زمین شناسی خود شده است که در آن تغییرات انسانی در سطح آن به دلیل تأثیرات طبیعی به تنهایی از سرعت تکامل بسیار پیشی می گیرد. فضانوردانی که در سالهای آینده به ماه باز میگردند با جهانی روبرو خواهند شد که در این دوره جدید از شش دهه گذشته است. به نام “آنتروپوسن قمری”.

نام دوره جدید قمری عمداً منعکس کننده آنتروپوسن سیاره خودمان است که به طور فزاینده ای محیط فضایی اطراف آن را شامل می شود. در طول هفت دهه گذشته فعالیت های انسانی به طور اساسی فضای مداری نزدیک به زمین را دگرگون کرده است. اخیراً سرعت این تغییر با سرعت نگران کننده ای افزایش یافته است. طبق گزارش آژانس فضایی اروپاتعداد اجرام شناخته شده در مدار زمین تنها از سال 2015 دو برابر شده است.
زباله های فضایی به روشی مشابه تکثیر می شوند. برخورد بین اجرام فضایی – برخی تصادفی و برخی عمدی – باعث ایجاد آبشارهایی از زباله می شود که هر یک از اجزای آن تبدیل به خطر برخورد برای اشیاء دیگر. بیش از 50 تن زباله می تواند عمداً از مدار خارج شود هر هفته تا پایان این دهه، با پیامدهای ناشناخته ای برای شیمی جو فوقانی زمین، اقیانوس و تمام زندگی روی زمین. علاوه بر این، هزاران ماهواره کاربردی که به دور سیاره می چرخند در حال حاضر با مشاهدات زمینی تداخل دارند. نجوم رادیویی و همچنین نجوم نوری و مادون قرمز (SATCON1 و SATCON2 گزارش ها).
ماه خیلی عقب نیست. خوشه بندی مداری، تخریب محیط زیست و افزایش آلودگی نوری و فرکانس رادیویی پیامدهای مورد انتظار مسابقه فضایی جدید قمری است که بازتاب اثرات فعالیت های مشابه در نزدیکی سیاره ما است. این پیشرفتها پتانسیل ماه را برای انجام فعالیتهای تحقیقاتی علمی منحصربهفرد، مانند حساسترین اندازهگیریهای نجوم رادیویی که تاکنون انجام داده است، تهدید میکند. سمت دور ماه. به زودی ماه بدون هوا دیگر یک جرم آسمانی “آرام” نخواهد بود. ترجیح می دهد از انرژی رادیویی دست ساز انسان نشات بگیرد.

ماه نشان دهنده نه تنها مشترک (منظومه شمسی) تاریخ و توانایی های علمی، اما همچنین میراث مشترک و اهمیت فرهنگی-مذهبی برای بسیاری از فرهنگ های جهانی، از جمله جوامع محلی.
اقدامات کنونی توسط بازیگران فضایی دولتی و خصوصی، باورهای فرهنگی را نقض می کند، از جمله در ژانویه 2024، زمانی که ماموریت Astrobotic Peregrine One تلاش کرد بقایای انسان را به ماه منتقل کند، که منجر به محکومیت گسترده جوامع محلی و نارضایتی بین المللی
به ویژه ملت ناواهو بیانیه ای به ناسا صادر کرد، با توجه به سابقه 26 ساله این موضوع که نشان دهنده هتک حرمت به یک “مکان مقدس در کیهان شناسی ناواهو” است، نیاز به مشورت را به آنها یادآوری می کند. از آن زمان تاکنون، تعدادی از مردم خواستار تعطیلی کار شده است عمل فرستادن انسان (و اهلی) به ماه باقی می ماند. بنابراین، ماه نه تنها در خطر تبدیل شدن به یک منطقه جنگی آینده است، بلکه در خطر است گور با یارانه فدرال
ماه تقریباً 4.5 میلیارد سال است که همراه ما بوده است و با وجود جابجایی سالانه چند سانتی متری از زمین، نزدیک ترین و قابل مشاهده ترین همدم زمین مانند ما برای میلیاردها سال آینده باقی خواهد ماند. این امر عجله کنونی برای اشغال فضای سیس قمری و ماه را بیش از پیش غیرقابل درک می کند. آلودگی زیست محیطی و زیستی سطح و جو ماه؛ و هتک حرمت به باورهای فرهنگی پیرامون ماه.
همانطور که ابتکارات بیشتر اکتشاف ماه در حال انجام است، باید بپرسیم: آیا به طور مسئولانه و پایدار از توانایی نسل های آینده برای انجام سنت های علمی و فرهنگی در، نزدیک یا در ارتباط با ماه محافظت خواهیم کرد؟ و آیا ما قادر به توسعه خواهیم بود؟ اخلاق زمین قمری? با افزایش سریع تعداد بازیگران فعال دولتی و خصوصی در فضا و افزایش ابتکارات فضایی از پیش تصویب شده و نادیده گرفته شده از معاهده، برای هر کشور (کشورها) شجاعت و بینش لازم است تا سابقه ای عمدی برای اقدام به روش هایی ایجاد کنند که به آنها احترام بگذارد. میراث علمی و فرهنگی بشراولویت دادن به “راه درست” به جای “در حال حاضر”.
این احساس به خصوص ضروری است اولین فرود روی ماه ایالات متحده در 51 سال گذشته دو هفته پیش توسط شرکت خصوصی Intuitive Machines مستقر در ایالات متحده، انجام آزمایشات علمی و همچنین “آثار” ساخته دست بشر بر روی سطح ماه مانند “قمرهای کونز“.
مثال هایی مانند این خواستار رفع فوری شکاف ها در زبان است معاهده فضای ماورای جو در سال 1967 و اخیر توافقات آرتمیسمانند نقش رو به رشد شرکتهای خصوصی در فضا و اینکه آیا مأموریتهای آنها، چه در ماه یا غیر آن، با آرمانهای جاهطلبانه توافقنامه آرتمیس در مورد حفاظت از میراث یا مزایای اکتشاف فضا برای همه بشریت سازگار است.




