فضانوردان آرتمیس ۲ در راه رسیدن به ماه چگونه تمرین خواهند کرد؟

مونترال، کانادا – از شبیه سازها گرفته تا تنقلات فضایی، فضانوردان آرتمیس 2 در تلاش هستند تا قبل از رفتن به سطح ماه در سال 2025، تمام جنبه های زندگی در ماه را تمرین کنند.
آرتمیس 2 فضانورد جرمی هانسن در اینجا برجسته شده است آژانس فضایی کانادا (CSA) که هنگام آماده شدن برای مأموریت بزرگ همانطور که اولین است، هر جزئیات مهم است ماه سفری در سال 1972 که شامل انسانها در کشتی بود.
او به خبرنگاران در جمع گفت که تمرین مداوم کمک میکند “مهارتهایمان را تیز نگه داریم، خودمان را به چالش بکشیم… ما دائماً در یک محیط عملیاتی هستیم که در آن شما تصمیم میگیرید.”
هانسن از CSA و سه نفرش ناسا فضانوردان خدمه عملاً در ماکت های خود زندگی می کنند فضاپیمای اوریون برای یادگیری نحوه مانور ایمن در فضاهای تنگ. و از جمله کارهایی که آنها باید با آن سر و کار داشته باشند، چیزی پیش پا افتاده اما ضروری است: یاد بگیرند که چگونه در یک فضای کوچک تناسب اندام بمانند در حالی که همیشه با خود حمل می کنند.
متصل: پس از به تعویق انداختن 2 ماموریت آرتمیس توسط ناسا، فضانوردان تا سال 2026 روی ماه راه نخواهند رفت.
در حالی که جبار دارد 60 درصد اتاق بیشتر در مقایسه با کپسول های ماه آپولو در دهه های 1960 و 1970، باید به جای سه فضانورد، چهار فضانورد را حمل کند. البته، امروزه کامپیوترها را می توان به جای ماشین های “اتاق تک” دو نسل پیش حمل کرد – و ناسا می داند که چگونه بسته بندی کارآمد را انجام دهد.
صرف نظر از این، گرفتن هر چیزی در هیئت مدیره یک چالش خواهد بود.
هانسن با اشاره به اینکه وسایل شخصی محدود او شامل یک قفسه برای همسر و سه فرزندش می شود، گفت: «ما از نظر میز و فضا بسیار محدود هستیم و این تعیین می کند که چقدر فضایی برای حمل اشیاء داریم. جبار فقط 316 فوت مکعب دارد (8.9 متر مکعب) فضا در آن، که چیزی شبیه به یک اتاق خواب کوچک است که در مناطق شهری مانند نیویورک یا سنگاپور پیدا می کنید. کامپیوتر و تجهیزات را اضافه کنید و آن فضای کوچک به سرعت کوچک می شود.
با این استانداردها، خانه شش خوابه اندازه است ایستگاه فضایی بین المللی فوق العاده جادار به نظر می رسد. برای این منظور، Orion جایی برای هیچ یک از ماشینهای ورزشی بزرگی که ISS در حال حاضر دارد، ندارد: یک تردمیل با تسمه برای نگه داشتن فضانوردان در حال دویدن، یک دستگاه وزنه پیستونی برای مقابله با “بی وزنی” و یک ارگومتر. در مجموع، فقط تجهیزات ورزشی نیاز دارند تقریباً فضا را سه برابر می کند در فضاپیمای Orion، بنابراین تفکر جدیدی مورد نیاز است.
یک راه حل قابل حمل وارد کنید: فلایویل.

نسخه های فلایویل در اطراف شناور هستند حداقل از سال 2016زمانی که دستگاه فضانورد راکی به نام بوکسور تخیلی که سیلوستر استالونه در بسیاری از فیلم ها به تصویر کشیده بود، نامگذاری شد. (اگر به دنبال الهام گرفتن از نام گروه هستید، این یک اضافه بار مقاومتی همراه با یویو جنبشی است.)
نسخه فلایویل امروزی زیر دریچه کناری Orion قرار دارد که برای ورود و خروج طراحی شده است.
در تفکر واقعی فضای کوچک، هنگامی که فضانوردان در روز پرتاب وارد داخل می شوند، دستگاه به عنوان یک پله عمل می کند. خدمه هر روز 30 دقیقه را صرف انجام اسکات و ددلیفت با استفاده از کابل های دستگاهی می کنند که مانند یویو عمل می کنند. تنظیمات ساده همچنین به چرخ فلایویل اجازه می دهد تا به عنوان یک دستگاه پارویی عمل کند.
چرخ فلایویل کوچکتر از یک چمدان دستی است که خطوط هوایی معمولاً اجازه ورود به کابین مسافران را می دهند. همچنین جرم آن فقط حدود سه کیسه سیب زمینی است: 30 پوند یا 14 کیلوگرم. اما با اندازه کوچک یک محدودیت بزرگ وجود دارد: استحکام الاستیک تنها به 400 پوند (181 کیلوگرم) می رسد، که با توجه به اینکه کابل های مشابه برای ماموریت های ISS چندان خوب کار نمی کنند جالب است.
ناسا در ایستگاه فضایی بین المللی یک دستگاه وزنه بردار به نام داشت دستگاه تمرین مقاومتی موقت که از کابل هایی با حداکثر وزن حدود 300 پوند (136 کیلوگرم) نیز استفاده کرد. بدتر، گزارش شده توسط مکان هایی مانند Wired نشان داد که تمریناتی مانند اسکات تنها نیمی از تاثیرگذاری در میکروگرانش است. دستگاه تمرین مقاومتی پیشرفته جدیدتر حذف می شود تمرینات قدرتی “حداکثر” استفاده از پیستون به جای آن، به فضانوردان کمک می کند تا 180 روز یا بیشتر در مدار بمانند. ARED یک عامل کلیدی است که به فضانوردان اجازه می دهد تا با توده استخوانی بیشتر از قبل به خانه بازگردند. تحقیقات بررسی شده نشان می دهد.
خوشبختانه، با این حال، Orion برای ماموریت های کوتاه تر رتبه بندی شده است. فضانوردان آرتمیس 2 تنها باید 10 روز از این کپسول استفاده کنند و زمان حضور در فضا در ماموریت های بعدی به تنها یک ماه افزایش می یابد. بنابراین، ترس از “شرط زدایی” در یک محیط شناور در این مورد کمتر است، اگرچه متخصصان پزشکی ممکن است راه حل های دیگری را در نظر بگیرند.
ناتالی هیرش، مدیر پروژه CSA برای پزشکی فضایی عملیاتی، گفت: «با طولانیتر شدن ماموریتها، این یکی از چیزهایی است که باید به آن توجه کنیم: حداقل تمرینی که برای حفظ سطح مشخصی از تناسب اندام باید انجام دهید چقدر است؟» رژه رسانه ای و تظاهرات چرخ طیار.
هیرش خاطرنشان کرد که سلامت فضانوردان تنها چیزی نیست که باید به آن فکر کرد. همانطور که هر مدیر آزمایشگاهی می داند، ارتعاشات می توانند اثرات غیرمنتظره ای در آزمایش ها یا تجهیزات ایجاد کنند. مهندسان Orion هرگز تجهیزات ورزشی را در فضا آزمایش نکرده اند آرتمیس 1 پرواز بدون سرنشین در اطراف ماه در سال 2022 و فضاپیما فقط کوتاهی داشت ماموریتی در مدار زمین بدون فضانورد در سال 2014
هیرش گفت که دادههای تمرینهای فضانوردان آرتمیس 2 به تقویت طراحی فضاپیما در برابر ارتعاشات مخاطرهآمیز قبل از مأموریتهای بلندپروازانهتر فرود روی ماه در اواخر دهه کمک خواهد کرد.




