فضانوردان Starliner سال ها تحقیق پزشکی دارند تا به آنها کمک کند مدت بیشتری در فضا بمانند
به نظر می رسد که بوچ ویلمور و سانی ویلیامز فضانوردان استارلاینر حداقل هشت ماه در ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) باقی خواهند ماند، یعنی مدت زمانی طولانی تر از بازدید معمولی از آزمایشگاه در حال گردش. با این حال، آنها اولین کسانی نیستند که بیش از شش ماه را در فضا سپری می کنند و ناسا تحقیقات پزشکی برای کمک به آنها در طول ماجراجویی خود دارد.
در حال حاضر انتظار می رود ویلمور و ویلیامز در فوریه 2025 به خانه بازگردند اسپیس ایکس خدمه اژدها به همراه دو عضو اکسپدیشن Crew-9. این برخلاف تاریخ بازگشت استارلاینر اصلی این دو است که برای اوایل امسال برنامه ریزی شده بود و سفر آنها که در اوایل ژوئن آغاز شده بود، فقط هشت روز یا بیشتر طول می کشید. حرکت برای تمدید ماموریت ماه ها در حال انجام بود – اما، شاید، این یک نتیجه کاملا غیرمنتظره نبود. Starliner “پرواز آزمایشی خدمه” که فضانوردان با آن پرواز کردند، همانطور که از نام آن پیداست، برای توسعه است.
در 6 ژوئن، کپسول استارلاینر که ویلیامز و ویلمور را به ایستگاه فضایی بین‌المللی حمل می‌کرد، در طول تلاش‌های لنگر انداختن با سیستم پیش‌رانش دچار مشکل شد. از آن زمان، ناسا در تلاش برای تشخیص و رفع مشکل بوده است، اما خطر بازگرداندن فضانوردان به کپسول استارلاینر در نهایت بسیار زیاد تلقی می‌شود. بنابراین، استارلاینر خالی به زمین بازخواهد گشت، در حالی که فضانوردان آن با Crew-9 با اتوتوپ حرکت خواهند کرد. با این حال ناسا من انتظار چنین نتیجه‌ای را نداشتم، آژانس سیستم‌هایی در اختیار داشت تا در صورت تمدید مأموریت، فضانوردان استارلاینر را به خوبی پشتیبانی کند.
مرتبط: اولین هواپیمای استارلاینر بوئینگ بدون فضانورد در تاریخ 6 سپتامبر به زمین بازخواهد گشت
دانا وایگل، مدیر برنامه ایستگاه فضایی ناسا، در پاسخ به سوال Space.com در کنفرانس خبری 24 آگوست به خبرنگاران یادآور شد که ایستگاه فضایی بین المللی با موفقیت میزبان چندین فضانورد بوده است که به مدت یک سال یا کمتر در آنجا اقامت داشته اند. این کنفرانس تلفنی بر روی به‌روزرسانی‌ها در مورد تصمیم برای بازگرداندن Starliner خالی به آن متمرکز شد زمین و بله ارسال ویلمور و ویلیامز از SpaceX Crew-9.
از آنجایی که Crew-9 یک ماموریت چرخشی معمولی به ایستگاه فضایی بین‌المللی است، دو فضانورد پرتاب شش ماه را در فضا سپری خواهند کرد. دو صندلی دیگر در فضاپیمای Crew Dragon برای بازگشت فضانوردان Starliner به زمین در نظر گرفته شده است.
وایگل گفت: «یکی از چیزهایی که به عنوان آژانس برای ما بسیار مهم است، درک تأثیر پروازهای فضایی طولانی است. “ما خیلی خوب کار کردیم [for] پیامدهای عملکرد و آنچه که برای عملیات و سلامت در آنجا به نظر می رسد.”
طولانی ترین پروازکنندگان در ایستگاه فضایی بین المللی، خدمه فضاپیمای روسی سایوز MS-22/23، از جمله فضانورد ناسا فرانک روبیو و فضانوردان سرگئی پروکوپیف و دیمیتری پتلین از Roscosmos بودند که 371 روز را در فضا گذراندند. آنها همچنین به دلیل خرابی فضاپیما در ایستگاه فضایی بین المللی گیر کرده بودند: MS-22 نشت مایع خنک کننده ایجاد کرد و روسیه در نهایت یک سایوز جدید به نام MS-23 را برای بازگرداندن خدمه فرستاد. این تغییرات مستلزم افزایش مدت اقامت خدمه از شش ماه به 12 ماه بود.
روبیو اعتراف کرد که اقامت غیرمنتظره‌ای طولانی برای او و خانواده‌اش سخت بود، اما در آن زمان مطمئن بود که با تماس از فضا به جامعه خود ادای احترام می‌کرد. اخیراً، روبیو به آسوشیتدپرس گفت که آمادگی برای تمدید ماموریت کاملاً غیرمنتظره نبوده است: “این بخشی از کار ما است، فقط سازگاری و غلبه بر و بهترین استفاده از شرایط است.” که، من به آنها افتخار می کنم.”
مرتبط: فرانک روبیو فضانورد ناسا پس از 1 سال اقامت تصادفی در ایستگاه فضایی بین المللی، خود را فوق العاده خوش شانس می داند.
مارک ونده هی ناسا با 355 روز اقامت در فضا، طولانی ترین فضانورد بعدی ایستگاه فضایی بین المللی است. ماموریت او نیز به دلیل تمدید شد چندین تغییر برنامه در راه اندازی سایوز، حتی اگر ونده هی از قبل هشدار داده شده بود که ممکن است این اتفاق بیفتد.
فضانورد ناسا اسکات کلی و میخائیل کورنینکو با هم 340 روز را در فضا به عنوان اولین خدمه از پیش برنامه ریزی شده ISS گذراندند. یک فضانورد طولانی دیگر در کنار ناسا می ماند، طبق سوابق آژانسشامل شود کریستینا کخ (328 روز) پگی ویتسون (289 روز) و اندرو مورگان (272 روز). در واقع، ایستگاه فضایی میر روسیه نیز در دهه 1990 میزبان اقامت های یک ساله متعددی بود، از جمله رکورد 437 روز متوالی والری پولیاکوف در سال های 1994 و 1995.
در حالی که این مقادیر قابل توجهی از زمان در فضا هستند، قابل توجه است که خدمه معمولی ایستگاه فضایی بین 5 تا 7 ماه را در فضا سپری می کنند. با این حال، ناسا اقدامات متقابل متعددی برای کمک به حفظ سلامت آنها دارد.
برای حفظ سلامت استخوان‌ها، ماهیچه‌ها و گردش خون به خدمه حدود 2.5 ساعت تمرین روزانه (از جمله زمان آماده‌سازی) اختصاص داده می‌شود. آنها همچنین کنفرانس های تلفنی منظمی با یک روانشناس دارند. یک فضانورد منتخب ناسا در زمین نیز به مسائل خانوادگی و مذاکره با مقامات آژانس در صورت لزوم کمک می کند.
داده‌هایی که نتایج این مداخلات را مشخص می‌کنند در مطالعات بررسی شده منتشر می‌شوند و به طور مداوم به روز می‌شوند. به عنوان مثال، یکی از تغییرات قابل توجه در روال تمرین، جایگزینی دستگاه وزنه برداری ایستگاه فضایی بین المللی برای نصب دستگاهی بود که تمرینات مقاومتی بیشتری را ارائه می دهد.
دستگاه تمرین مقاومتی پیشرفته جدیدتر به جای طناب از پیستون استفاده می کند که قدرت تمرین را نسبت به نسل قبلی iRED (دستگاه تمرین مقاومتی موقت) دو برابر می کند. یک مطالعه 2020 Nature نشان داد که بهبودهای قابل توجهی در سلامت فضانوردان با استفاده از ARED به عنوان یک نمونه انجام شده است.
وایگل گفت که به نظر می رسد اقدامات متقابل شش ماهه برای اقامت طولانی مدت در ماموریت ها به خوبی کار می کند و به ناسا اطمینان می دهد که ویلیامز و ویلمور با وضعیت خوبی به خانه باز خواهند گشت. آژانس “هیچ نگرانی خاصی برای هشت ماه یا حتی تا یک سال” ندارد تا زمانی که خدمه تمرینات کاهشی و “روش های سخت” برای سلامت قلب و عروق و وزنه برداری که با متخصصان در محل ایجاد شده اند، داشته باشند.
جدا از سلامت اولیه پزشکی، ویگل تاکید کرد که خدمه بیش از منابع کافی برای کمک به آنها دارند. طبق تعریف، ISS همیشه به دنبال حفظ است حداقل چهار ماه وجود “تدارکات” اضافی در کشتی، از جمله مواردی مانند آب، غذا، لباس و اکسیژن، تا علت تاخیر باشد. فضانوردان استارلاینر همچنین برای انجام وظایف ایستگاه فضایی بین‌المللی آموزش دیدند (هر کدام از آنها قبلاً در مأموریت‌های طولانی‌مدت در آنجا حضور داشتند) و پیاده‌روی‌های فضایی برای آنها اندازه‌گیری شده و در صورت نیاز به تعمیر و نگهداری در خارج از آن، در نظر گرفته شد.
همانطور که ناسا اغلب انجام می دهد، وایگل گفت که ماموریت های طولانی مدت به برنامه ریزی برای آینده کمک خواهد کرد برنامه آرتمیس ماموریت های ماه و پرواز نهایی به مریخ (جایی که پرواز به تنهایی ماه ها طول می کشد). در مورد اینکه یک ماموریت ISS چقدر می تواند طول بکشد: “[If] شما این سوال را مطرح می کنید که چقدر طولانی است؟ فکر نمی‌کنم ما به‌عنوان یک آژانس پاسخ آن را بدانیم.»
