فضاپیمای ناسا کشف کرد که عطارد دارای لایه ای از الماس به ضخامت 10 مایل است

کوچکترین سیاره منظومه شمسی ممکن است راز بزرگی را پنهان کرده باشد. استفاده از داده ها از ناسافضاپیمای MESSENGER، دانشمندان تشخیص دادهاند که ممکن است یک گوشته الماس به ضخامت 10 مایل در زیر پوسته عطارد، نزدیکترین سیاره به خورشید قرار داشته باشد.
سیاره تیر مدتهاست که دانشمندان را متحیر کرده است، زیرا دارای ویژگیهای بسیاری است که توسط دیگران مشترک نیست سیارات منظومه شمسی. اینها شامل سطح بسیار تاریک آن، هسته بسیار متراکم و پایان زودرس دوران آتشفشانی عطارد است.
همچنین در میان این پازل ها تکه هایی از گرافیت، نوعی (یا “آلوتروپ”) کربن در سطح داخلی ترین سیاره منظومه شمسی وجود دارد. این لکهها باعث شد تا دانشمندان پیشنهاد کنند که ج تاریخچه اولیه عطارد، این سیاره کوچک دارای یک اقیانوس ماگمایی غنی از کربن بود. این اقیانوس به سمت سطح شناور می شود و لکه های گرافیتی و رنگ تیره سطح عطارد را ایجاد می کند.
همین فرآیند همچنین منجر به تشکیل یک گوشته غنی از کربن در زیر سطح می شود. تیم پشت این اکتشافات معتقدند که این گوشته همانطور که قبلا تصور می شد گرافن نیست، بلکه از آلوتروپ بسیار ارزشمندتر کربن دیگر تشکیل شده است: الماس.
عضو تیم تحقیقاتی میگوید: «ما محاسبه میکنیم که با توجه به تخمین فشار جدید در فصل مشترک گوشته-هسته و با علم به اینکه عطارد سیارهای غنی از کربن است، ماده معدنی حاوی کربن که در فصل مشترک گوشته-هسته تشکیل میشود، الماس است و گرافیت نیست. اولیویه نامور، دانشیار دانشگاه KU Leuven، به Space.com گفت. “مطالعه ما از داده های ژئوفیزیکی جمع آوری شده توسط فضاپیمای MESSENGER ناسا استفاده می کند.”
پیام رسان (سطح مرکوری، محیط فضایی، ژئوشیمی و محدوده) در آگوست 2004 پرتاب شد و اولین فضاپیمایی بود که به دور عطارد می چرخید. این ماموریت که در سال 2015 به پایان رسید، کل جهان کوچک را نقشه برداری کرد و یخ های آب فراوان را در سایه های قطبی یافت و داده های مهمی در مورد زمین شناسی و میدان مغناطیسی عطارد جمع آوری کرد.
متصل: عطارد حداقل 3 میلیارد سال است که در حال انقباض بوده است – و ممکن است هنوز هم همینطور باشد

تحت فشار!
این تحقیق جدید همچنین با شگفتی بزرگی مرتبط است که چند سال پیش، زمانی که دانشمندان توزیع جرم عطارد را دوباره ارزیابی کردند، کشف کردند که گوشته این سیاره کوچک ضخیمتر از آن چیزی است که قبلاً تصور میشد.
ما مستقیماً فکر می کردیم که این باید تأثیر زیادی بر گونه زایی داشته باشد [the distribution of an element or an allotrope amongst chemical species in a system] نامور گفت: کربن، الماس در مقابل گرافیت، عطارد.

این تیم در اینجا روی زمین با استفاده از یک پرس با حجم بالا برای بازتولید فشارها و دمایی که در داخل عطارد وجود دارد، بررسی کردند. آنها فشار باورنکردنی بیش از هفت گیگا پاسکال به سیلیکات مصنوعی وارد کردند که به عنوان جایگزینی برای مواد موجود در جبه عطاردرسیدن به دمای تا 3950 درجه فارنهایت (2177 درجه سانتیگراد).
این به آنها اجازه داد تا بررسی کنند که چگونه مواد معدنی مانند آنهایی که در جبه عطارد در ابتدای وجود آن یافت می شد تحت این شرایط تغییر می کند. آنها همچنین از مدلسازی کامپیوتری برای ارزیابی دادههای درونی عطارد استفاده کردند که به آنها سرنخهایی در مورد چگونگی شکلگیری گوشته الماسی عطارد داد.
نامور میگوید: “ما معتقدیم که الماس ممکن است با دو فرآیند تشکیل شده باشد. اولی تبلور اقیانوس ماگما است، اما این فرآیند احتمالاً به تشکیل تنها یک لایه الماس بسیار نازک در مرز بین هسته و گوشته کمک کرده است.” توضیح داد. «دوم، و مهمتر از همه، تبلور هسته فلزی عطارد“
نامور گفت که زمانی که عطارد در حدود 4.5 میلیارد سال پیش شکل گرفت، هسته سیاره کاملاً مایع بود و به تدریج در طول زمان متبلور شد. ماهیت دقیق فازهای جامد تشکیل شده در هسته داخلی در حال حاضر به خوبی شناخته نشده است، اما تیم بر این باور است که این فازها باید کربن کم یا «کربن فقیر» بوده باشند.
هسته مایع قبل از تبلور حاوی کربن کمی است. بنابراین کریستالیزاسیون منجر به غنیسازی کربن در مذاب باقیمانده میشود.» “در نقطه ای، آستانه حلالیت به دست می آید، به این معنی که مایع نمی تواند کربن بیشتری را حل کند و الماس تشکیل می شود.”
الماس یک کانی متراکم است، اما نه به چگالی فلز، به این معنی که در طول این فرآیند تا بالای هسته شناور می شود و در مرز بین هسته عطارد و گوشته آن متوقف می شود. این امر منجر به تشکیل ساختاری به ضخامت حدود 0.62 مایل (1 کیلومتر) می شود الماس لایه ای که سپس در طول زمان به رشد خود ادامه داد.

این کشف تفاوت بین تولد نزدیکترین سیاره به خورشید را در مقایسه با ایجاد سیارات سنگی دیگر در منظومه شمسی برجسته می کند. سیاره زهره، زمینو مریخ.
جیوه بسیار نزدیکتر به خورشید، احتمالاً از یک ابر غبار غنی از کربن تشکیل شده است. در نتیجه، عطارد حاوی اکسیژن کمتر و کربن بیشتری نسبت به سایر سیارات است که منجر به تشکیل یک لایه الماس شد. با این حال، هسته زمین نیز حاوی کربن است و تشکیل الماس در هسته زمین قبلاً توسط محققان مختلف پیشنهاد شده است.
محقق امیدوار است که این کشف بتواند به کشف برخی از اسرار دیگر پیرامون کوچکترین سیاره منظومه شمسی، از جمله چرایی کمک کند. فاز آتشفشانی حدود 3.5 میلیارد سال پیش قطع شد.
“یک سوال اصلی من در مورد تکامل عطارد این است که چرا مرحله اصلی آتشفشان فقط چند صد میلیون سال طول کشید، بسیار کوتاهتر از سایر سیارات سنگی. این باید به این معنی باشد که سیاره خیلی سریع سرد شد. “این تا حدودی به اندازه کوچک سیاره مربوط می شود، اما ما اکنون با فیزیکدانان کار می کنیم تا بفهمیم آیا یک لایه الماس می تواند به حذف سریع گرما کمک کند، بنابراین آتشفشان های بزرگ را خیلی زود پایان می دهد.”
نامور گفت گام بعدی این تیم بررسی اثر حرارتی یک لایه الماس در رابط گوشته/هسته خواهد بود. این مطالعه ممکن است با داده های مأموریتی که ردپای MESSENGER را دنبال می کند، پشتیبانی شود.
ما همچنین مشتاقانه منتظر اولین داده های جمع آوری شده توسط BepiColomboامیدواریم در سال 2026 درک خود را از ساختار و تکامل درونی عطارد اصلاح کنیم.” نامور در پایان گفت.
تحقیقات این تیم در مجله منتشر شده است ارتباطات طبیعت.




