مقالات

فنجان های میکروسکوپی اسرار ترشح پروتئین را آشکار می کند


درجه سانتی گرادسلول ها طیف وسیعی از پروتئین ها مانند آنتی بادی ها و فاکتورهای رشد را ترشح می کنند که بر سلامت انسان تأثیر می گذارد، اما حتی در یک نوع سلول خاص، برخی سلول ها ترشح می کنند پروتئین بیشتری نسبت به سایرین1 دانشمندان برای برقراری ارتباط بین ژنوم ها، رونوشت ها و نتایج عملکردی سلول ها تلاش می کنند، چالشی کلیدی برای محققانی که در حال توسعه سلول درمانی هستند. آنها چگونه می توانند یک درمان موثر ایجاد کنند، اگر نتوانند تشخیص دهند که کدام سلول ها بیشترین پروتئین را از نظر درمانی تولید می کنند؟

یک نانووی کاسه ای شکل صورتی با آنتی بادی های آبی پوشانده شده و حاوی یک سلول بنفش است.

نانوویال‌ها که ساختارهای فنجانی کوچکی هستند که با ژلاتین پوشانده شده و با آنتی‌بادی‌های مخصوص پروتئین‌های مورد علاقه ترکیب شده‌اند، ممکن است کلید درک این موضوع را داشته باشند که چرا برخی از سلول‌ها پروتئین بیشتری نسبت به سایرین ترشح می‌کنند.

رنه چنگ، دانشگاه واشنگتن

در مطالعه اخیر منتشر شده در ارتباطات طبیعتمهندسان زیستی و ایمونولوژیست‌ها برای ایجاد ذرات هیدروژل در مقیاس میکرو با قطر تقریباً 35 میکرومتر و حفره‌های کاسه‌شکل زیر نانولیتری به نیروهای خود پیوستند.2 این نانوویال ها را می توان برای اندازه گیری ترشح پروتئین، داده های رونوشت و نشانگرهای سطحی از سلول های منفرد استفاده کرد. این تیم نشان داد که این نانوویال‌ها می‌توانند نشانه‌های مولکولی مرتبط با ترشح آنتی‌بادی ایمونوگلوبولین G (IgG) توسط سلول‌های B را آشکار کنند. با استفاده از این رویکرد، دانشمندان می‌توانند زیرجمعیت‌هایی از سلول‌ها را شناسایی کنند که پروتئین‌های مفیدتری ترشح می‌کنند و از آنها برای توسعه درمان‌ها استفاده کنند.

یکی از رایج ترین روش ها برای اندازه گیری ترشح سلولی است نقطه ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم (ELISpot)، یک رویکرد آنزیمی 25 سال پیش توسعه یافت.3 به گفته محققان، این رویکرد مانع از جداسازی سلول ها و تجزیه و تحلیل بیشتر آنها می شود دینو دی کارلومهندس زیستی در UCLA و نویسنده مقاله.

اگرچه فناوری‌های میکروسیال در تحقیقات سلولی محبوب هستند، دی کارلو متوجه شد که آنها برای مطالعه عمیق زیست‌شناسی تک سلولی مناسب نیستند. حفره‌های نانوویلی آن را می‌توان با آنتی‌بادی‌های اختصاصی برای هر پروتئین مورد نظر برای اندازه‌گیری ترشحات سلول‌های منفرد که در نانوویال‌ها بارگذاری می‌شوند، پوشاند.

“مزیت واقعی این است که می توانید میلیون ها عدد از این ذرات ریز را بسازید. شما می توانید آنها را در یک لوله آزمایش قرار دهید و می توان آنها را منتقل کرد و به راحتی توسط دیگران استفاده کرد و تجزیه و تحلیل کرد. این مانند یک لوله آزمایش تک سلولی است.

نانوویال‌ها در کانال‌های یک پلتفرم RNA-seq تک سلولی بدون تداخل با فرآیند توالی‌یابی طبیعی قرار می‌گیرند و امکان تجزیه و تحلیل رونوشت‌های سلول‌های داخل را فراهم می‌کنند. نانوویال ها همچنین با روش هایی برای آنالیز نشانگرهای سطح سلولی مانند فلوسیتومتری سازگار هستند. با قرار دادن همان نانوسیم بارگذاری شده با سلول در همه این روش‌ها، این تیم داده‌های مربوط به ترشح پروتئین، سطوح نشانگرهای سطح سلولی و رونوشت‌های سلول‌های منفرد را با هم مرتبط کردند. آنها نام این روش را توالی یابی تک سلولی رمزگذاری شده با ترشح (SEC-seq) گذاشتند.

“این فناوری هیجان انگیز است. اساسا، این اجازه می دهد تا یک تابع سلول شناسایی و سپس انتخاب شود فرانسیس یون هیونگ لییک ایمونولوژیست ریوی در دانشگاه اموری که در این مطالعه شرکت نداشت.

پس از آماده شدن نانوویال ها، دی کارلو می خواست آنها را روی نمونه های درمانی آزمایش کند. وصل شد ریچارد جیمز، یک ایمونولوژیست دانشگاه واشنگتن که درمان های سلول B را توسعه می دهد و در این مطالعه همکاری می کند. تیم جیمز علاقه مند به شناسایی ویژگی های سلول های B بود که آنها را برای استفاده درمانی موثرتر می کرد، اما آنها فاقد فناوری لازم برای انجام این کار بودند. همکاری با دی کارلو دقیقاً همان چیزی بود که او به آن امیدوار بود.

زمانی که دینو با من تماس گرفت و من شروع به مطالعه کمی در مورد نانوتکنولوژی او کردم، از ایده استفاده از آن در صفحه نمایش‌ها برای یافتن توالی‌های مناسب برای قرار دادن در سلول‌های B بسیار هیجان‌زده شدم تا آنها را بسیار کارآمد کنم و واقعاً بیشتر در مورد آن بفهمم. بیولوژی سلولی به روشی که قبلاً نمی‌توانست انجام شود.

جیمز و تیمش نانوویال‌ها را با آنتی‌بادی‌هایی پوشانده‌اند که IgG، رایج‌ترین کلاس آنتی‌بادی‌های تولید شده توسط سلول‌های B انسانی را هدف قرار می‌دهند. پس از گرفتن ترشحات سلولی، نمونه ها را تحت فلوسیتومتری و توالی یابی رونوشت تک سلولی قرار دادند.

با استفاده از SEC-seq، تیم دقیقاً همان چیزی را که به دنبالش بودند پیدا کردند: نشانگرهای سطحی مرتبط با زیرجمعیت‌های سلول B که سطوح بالایی از IgG و ژن‌هایی را با افزایش بیان در همان زیرجمعیت‌ها ترشح می‌کنند. با این حال، برخی از نتایج شگفت آور بود. مقدار پروتئین IgG ترشح شده توسط سلول ها با رونویسی ژن IgG ارتباطی ندارد، بلکه با برخی از ژن های دیگر همبستگی دارد.

جیمز خاطرنشان کرد: “به نظر می رسد مسیرهای مربوط به گونه های فعال اکسیژن و فسفوریلاسیون اکسیداتیو وجود دارد که به نظر می رسد در سلول هایی که پروتئین بیشتری می سازند، تنظیم می شوند.” نه آن چیزی که ما انتظار داریم.

جیمز و دی کارلو در حال حاضر در حال بررسی این نتایج غیرمنتظره در عمق بیشتری برای درک بهتر روابط بین پروتئین های ترشح شده و امضاهای مولکولی مرتبط با آنها هستند. آنها همچنین الهام گرفته شده اند تا SEC-seq را در سایر انواع سلول های مرتبط با درمان اعمال کنند. دی کارلو گفت: «این آغازی است برای باز کردن کل این کتاب … از ژنوم تا عملکرد. “این بخش هیجان انگیز است.”

منابع

  1. میوا اچ و همکاران مرتب‌سازی سلول‌های منفرد بر اساس محصولات ترشح شده برای درمان‌های سلولی تعریف‌شده. Microsystems Nanoeng. 2022; 8 (1): 84.
  2. چنگ RY-H، و همکاران. SEC-seq: ارتباط امضاهای مولکولی با ترشح آنتی بادی در هزاران سلول پلاسما منفرد انسانی. Nat Commun. 2023؛ 14 (1): 3567.
  3. اسلوتا ام و همکاران ELISpot برای اندازه گیری پاسخ ایمنی انسان به واکسن ها. واکسن کارشناس Rev. 2011; 10 (3): 299-306.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا