مقالات

قورباغه‌های آمریکایی ممکن است تهدیدی برای گونه‌های کمیاب قورباغه در برزیل باشند


DNA یک قورباغه گاو نر آمریکایی نه چندان دور از تنها زیستگاه شناخته شده اش پیدا شد Pithecopus Rusticus – کم اهمیت، به شدت در معرض خطر است قورباغه درختی که در برزیل زندگی می کند.

قورباغه گاو نر بومی شرق ایالات متحده است اما در جاهای دیگر مهاجم است. یافتن آثار ژنتیکی آنها در مراتع مرتفع سانتا کاتارینا می تواند نشانه هایی از مشکل برای P. rusticusمحققان در ماه مارس گزارش دادند مجله حفاظت از طبیعت.

این قورباغه های نئون سبز، نارنجی و سیاه کوچک هستند. نرهای بالغ از پوزه تا دریچه حدود 35 میلی‌متر فاصله دارند – جایی بین قطر یک توپ گلف تا یک چهارم. پس از کشف اولیه این گونه در جامعه Água Doce در ایالت سانتا کاتارینا در سال 2009 و توصیف در ادبیات علمی در سال 2014، محققان مطالعاتی را در مراتع مشابه در ارتفاعات نزدیک انجام دادند. اما هرگز جمعیت دیگری پیدا نکردند.

جولیا ارنتی بوم شناس از دانشگاه ایالتی کامپیناس در برزیل می گوید: «با تخریب سریع زیستگاه و اندازه کوچک جمعیت، نیاز فوری به یافتن جمعیت های اضافی برای تلاش های حفاظتی وجود دارد.

از آنجایی که بررسی‌های میدانی چیزی به دست نیاورد، او و همکارانش تاکتیک دیگری را امتحان کردند – جستجوی نشانه‌هایی از DNA قورباغه‌ها در محیط. در دسامبر 2020، در طول فصل تولید مثل برای بیشتر دوزیستان، ارنتی و همکارانش 24 نمونه آب در داخل و اطراف منطقه حفاظت شده حیات وحش Campos de Palmas برداشتند. پناهگاه حدود 2 کیلومتر از آنجا فاصله دارد P. rusticus برای اولین بار کشف شد و شرایط قابل مقایسه ای دارد که نشان می دهد ممکن است مکان مناسبی برای جمعیت دیگری باشد. اما با یک بزرگراه از جمعیت شناخته شده جدا شده است.

تیم نمونه ها را تجزیه و تحلیل کردند اما نتوانستند نمونه ای را بیابند P. rusticus DNA تجزیه و تحلیل نشانه هایی از وجود قورباغه گاو نر آمریکایی را نشان داد (Lithobates catesbeianus) در پناهگاه. ارنتی می گوید: ردپای DNA به عنوان سیگنالی از حضور بالقوه آنها و آسیب احتمالی به گونه های بومی عمل می کند.

یک قورباغه کوچک و سبز روشن روی برخی گیاهان فرود می آید
P. rusticus (یکی نشان داده شده است) قورباغه درختی است که تنها از یک جمعیت کوچک در برزیل شناخته شده است. ممکن است با وجود قورباغه مهاجم آمریکایی که در نمونه‌های DNA محیطی یافت شده است، تهدید شود.الین لوکاس

اگرچه شگفت‌انگیز است، اما دیدن ردپای قورباغه در پناهگاه غیرمنتظره نیست. ارنتی می‌گوید کشاورزان قورباغه‌های گاو نر را در سال 1935 به برزیل آوردند تا آنها را برای مصرف انسان پرورش دهند، و جمعیت‌های کشاورزی و وحشی در سانتا کاتارینا و ایالت همسایه آن پارانا وجود دارد.

ناتان اسنو، زیست شناس حیات وحش با خدمات بازرسی سلامت حیوانات و گیاهان ایالات متحده مستقر در فورت کالینز، کلرادو، می گوید که وضعیت نگران کننده است. گاو قورباغه‌ها بزرگ‌ترین مهاجمان هستند: آن‌ها خواران ساده و حریص هستند، برای منابع غذایی از دوزیستان بومی رقابت می‌کنند و به‌طور پرباری تولید مثل می‌کنند.

همراه با رقابت برای غذا و قلمرو، قورباغه های گاو نر می توانند بیماری هایی مانند یک قارچ کشنده کیتریدیک پاتوژن که باعث نابودی کل جمعیت دوزیستان در قاره آمریکا شده است.SN: 5/10/18). ندای قورباغه های گاو نر نیز همپوشانی دارد و ممکن است با چندین گونه بومی منطقه تداخل داشته باشد. «هر گونه تداخل در این ارتباط می تواند مستقیماً تأثیر بگذارد [native species’] ارنتی می گوید: موفقیت باروری که به طور بالقوه منجر به کاهش جمعیت و افزایش خطر انقراض می شود.

قورباغه گاو نر نیز می تواند غذا بخورد P. rusticusتهدید دیگری برای جمعیت آن است، اگرچه هنوز هیچ نشانه ای از چنین شکارگری وجود ندارد.

P. rusticus ارنتی می گوید که وجود آنقدر شکننده است که هر گونه ضرر و زیان ناشی از قورباغه های گاو نر مشکل بزرگی خواهد بود. “کشف ما به ما در مورد نیاز به اجرای استراتژی های موثر برای شناسایی و ریشه کنی گونه های عجیب و غریب و مهاجم با هدف حفاظت از گونه های بومی هشدار می دهد.”

اسنو می‌گوید گفتن این کار آسان‌تر از انجام آن است. پس از استقرار، خلاص شدن از شر قورباغه های گاو نر بسیار دشوار است. روش‌های کنترل مؤثر و کارآمد کمی وجود دارد قورباغه های گاو نر مهاجم را مدیریت کنیداو و گری ویتمر زیست‌شناس حیات وحش در بررسی سال 2010 نوشتند. اسنو می‌گوید: «برای اکوسیستم‌های حساسی مانند علف‌زارهای نیمه گرمسیری برزیل، تهاجم قورباغه‌های گاو نر می‌تواند برای دوزیستان بومی و در حال انقراض ویرانگر باشد.»



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا