ماه نو نوامبر از نزدیکی زهره می گذرد

ماه نو در 1 نوامبر در ساعت 8:47 صبح به وقت شرقی (1247 GMT) رخ می دهد. سه روز بعد، ماه از نزدیکی عطارد در آسمان عصر عبور می کند.
ماه نو زمانی رخ می دهد که ماه بین خورشید و زمین باشد. از نظر فنی در همان طول آسمانی خورشید قرار دارد. طول آسمانی طرح خطوط طولی زمین بر روی آسمان است. زمانی که دو جسم دارای طول یکسانی باشند به آن پیوند می گویند. زمان فازهای ماه به منطقه زمانی بستگی دارد، زیرا این فاز با توجه به مکان ماه در مدار خود تغییر می کند، نه با توجه به موقعیت یک ناظر در زمین.
ماههای جدید به این دلیل نامیده میشوند که در بسیاری از سیستمهای تقویم قمری، مانند تقویم اسلامی یا یهودی، ماهها با ماه نو در آغاز شمارش میشوند. در تقویم های اسلامی، ماه از زمانی شروع می شود که اولین هلال نازک به نام a هیالدر عصر دیده می شود. تقویم یهودی از سیستم مشابهی تا زمانی بین قرن های 8 و 10 میلادی استفاده می کرد، زمانی که دانشمندان یهودی روشی ریاضی را برای تعیین زمان شروع ماه ها اتخاذ کردند.
ماههای جدید نامرئی هستند، مگر اینکه مستقیماً از مقابل خورشید عبور کنند و خورشید گرفتگی جزئی یا کلی ایجاد کنند. ماههای جدید هر ماه خسوف ایجاد نمیکنند، زیرا مدار ماه در مقایسه با زمین کمی کج شده است، بنابراین این سه جسم همیشه کاملاً در یک راستا نیستند.
آخرین هم ترازی کامل برای ایجاد یک خسوف در 2 اکتبر در طی یک خورشید گرفتگی حلقوی بود و این گرفت در اقیانوس آرام جنوبی و آمریکای جنوبی قابل مشاهده بود. بعدی خورشید گرفتگی جزئی در 29 مارس 2026 خواهد بود.
سیارات قابل مشاهده
در شب اول نوامبر، خورشید در نیویورک غروب می کند ساعت 17:51 به وقت محلیبه گفته رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده. زمانی که خورشید به شش درجه زیر افق می رسد، در حدود ساعت 18:20، آسمان به طور قابل توجهی تاریک می شود. این آغاز گرگ و میش دریایی است و اغلب چراغهای خیابان روشن میشوند (این میتواند بسته به سیاستهای شهری یا شهری متفاوت باشد).
در این نقطه، می توان زهره را در جنوب غربی، در حدود 12 درجه بالاتر از افق دید – یکی از راه های دیدن ارتفاع سیاره استفاده از دست است: یک مشت گره کرده را در طول بازو نگه دارید، و عرض مشت حدود 10 درجه است. . اگر کسی این کار را با زهره انجام دهد، آن را با عرض دو انگشت بالای مشت خود خواهد دید. زهره سومین جرم درخشان در آسمان است و احتمالاً اولین “ستاره” قابل مشاهده با چشم در عصر خواهد بود. زهره در نیویورک غروب می کند 7:47 بعد از ظهر
در 4 نوامبر، ماه که اکنون سه روز از عمرش می گذرد، از نزدیکی زهره خواهد گذشت. غروب آفتاب آن روز در ساعت 4:48 بعد از ظهر به وقت شرقی است (ساعت تابستانی در 3 نوامبر به پایان می رسد). در حدود ساعت 5:15 بعد از ظهر، باید هلال نازک را تقریباً مستقیماً زیر زهره در آسمان مشاهده کرد. جفت تنظیم شده است ساعت 6:49 عصر به گزارش In-the-Sky.org.
انتخاب برتر تلسکوپ:

آیا می خواهید سیارات را از نزدیک در آسمان شب ببینید؟ Celestron NexStar 4SE برای مبتدیانی ایده آل است که می خواهند مناظر با کیفیت، قابل اعتماد و سریع از اجرام آسمانی داشته باشند. برای نگاهی عمیق تر، بررسی Celestron NexStar 4SE ما را بررسی کنید.
در شب ماه جدید، زحل دومین سیاره قابل مشاهده است که ظاهر می شود. در جنوب شرقی خواهد بود. در ساعت 18:30 روز 1 نوامبر حدود 28 درجه در عرض جغرافیایی نیویورک خواهد بود. (این سیاره تقریباً در همان ارتفاع پس از غروب خورشید در بولدر، کلرادو، شیکاگو یا مادرید، اسپانیا یا پکن ظاهر می شود). زحل غروب می کند ساعت 2:40 بامداد 2 نوامبر; این سیاره در ساعت 21:09 در روز 1 نوامبر به بالاترین نقطه خود – به نام ترانزیت – می رسد و به ارتفاع 41 درجه می رسد، به اندازه ای که به راحتی قابل مشاهده است. حلقههای زحل را میتوان حتی در یک تلسکوپ معمولی یا با دوربینهای دوچشمی قویتر مشاهده کرد – اگرچه در بزرگنماییهای کمتر، بیشتر شبیه یک بیضی به نظر میرسند تا حلقههای واقعی.
مشتری بعدی تقریباً در حال افزایش است ساعت 8:01 بعد از ظهر در نیویورک. این سیاره در صورت فلکی ثور، گاو نر قرار خواهد گرفت و با طلوع آن، آلدباران، درخشان ترین ستاره ثور را در سمت راست و کمی بالاتر می بینیم. آلدباران بر خلاف ظاهر سفید-زرد مشتری، رنگ نارنجی مشخصی خواهد داشت و در حدود ساعت 10 بعد از ظهر هر دو به اندازه کافی بلند خواهند بود که به راحتی حدود 20 درجه بالاتر از افق شرقی دیده شوند. مشتری در ساعت 3:26 بامداد شرقی گذر می کند و کاملاً در آسمان، 72 درجه بالاتر از افق جنوبی خواهد بود.

مریخ به دنبال دارد، در ساعت 10:52 شب مریخ در صورت فلکی سرطان قرار دارد که از ستارگان کم نورتر تشکیل شده است، بنابراین این سیاره به دلیل درخشندگی نسبی و رنگ مایل به قرمز خود برجسته خواهد شد. تا ساعت 1 بامداد روز 2 نوامبر، می بینید که یک خط عمودی ناهموار با مریخ در پایین و دو ستاره درخشان جمینی، دوقلوها، در بالای آن ایجاد می شود. نزدیکترین آنها پولوکس است که کاستور بالای سرش قرار دارد. مریخ در ساعت 6:14 صبح روز 2 نوامبر گذر می کند و درست قبل از شروع روشن شدن آسمان 70 درجه خواهد بود.
ناظران آسمان در نیمکره جنوبی پس از نزدیک شدن به ماه های تابستان در ماه نوامبر، خورشید را دیرتر غروب می کنند. به عنوان مثال، در کیپ تاون، غروب آفتاب در ساعت 19:14 به وقت محلی در تاریخ 1 نوامبر است. زهره در آسمان غربی بسیار بالاتر از عرض های جغرافیایی میانه شمالی خواهد بود. نیم ساعت پس از غروب خورشید، سیاره هنوز 29 درجه بالاتر از افق است. زهره در ساعت 22:23 به وقت محلی غروب می کند.
سیاره ای که رصدگران نیمکره جنوبی می توانند راحت تر آن را ببینند، عطارد است. در نیویورک، درونیترین سیاره در غروب خورشید چنان به افق نزدیک میشود که در تابش خیرهکننده خورشید گم میشود. اما در عرض های جغرافیایی میانه جنوبی در هنگام غروب خورشید حدود 17 درجه بالاتر از افق غربی است. از کیپ تاون، نیم ساعت پس از غروب خورشید، حدود 11 درجه بالاتر از افق غربی، هنوز می توان آن را گرفت. تشخیص عطارد در برابر آسمانی که هنوز کمی روشن خواهد بود دشوار خواهد بود، اما با افق بدون مانع و هوای صاف، باید بتوان آن را قبل از غروب در ساعت 8:49 بعد از ظهر به وقت محلی مدیریت کرد. عطارد در پایین و سمت چپ زهره خواهد بود.
زحل در شمال شرقی بالا خواهد بود. به اندازه 61 درجه بالاتر از افق در 8 بعد از ظهر در عرض های جغرافیایی میانه جنوبی. در کیپ تاون، زحل در ساعت 21:01 عبور می کند و 64 درجه بالاتر از افق شمالی خواهد بود. زحل در ساعت 3:26 بامداد دوم نوامبر غروب می کند.
مشتری در ساعت 10:19 بعد از ظهر از افق بالا می رود و هنگامی که بالا می رود، با Aldebaran و Betelgeuse، بازوی شکارچی وارونه، مثلثی تشکیل می دهد. آلدباران در بالا و سمت چپ مشتری خواهد بود، در حالی که Betelgeuse در بالا و سمت راست (و کمی پایین تر از Aldebaran) خواهد بود. هر دو ستاره از نظر رنگ با مشتری متفاوت خواهند بود. مانند Aldebaran Betelgeuse به طور مشخص مایل به قرمز است. مشتری در ساعت 3:18 صبح گذر می کند و به ارتفاع 33 درجه از افق شمالی می رسد.
مریخ در ساعت 1:05 بامداد در کیپ تاون (و زمان های مشابه در شهرهایی مانند ملبورن، سانتیاگو، شیلی یا سیدنی) طلوع می کند. این سیاره همچنان یک خط با کاستور و پولوکس تشکیل می دهد، اما این بار مریخ بالاترین ستاره است و این خط از مریخ به سمت چپ، با پولوکس در وسط و کاستور به سمت پایین است. خط ستارگان نیز افقی تر است و به نظر می رسد به سمت شمال باشد.
ستاره ها و صورت های فلکی
در ماه نوامبر، صورت های فلکی زمستانی نیمکره شمالی در ساعات پایانی عصر بیشتر نمایان می شوند. جبار، برج ثور و جمینی، به عنوان سه مورد، در بیشتر ساعات شب قابل مشاهده هستند. تا ساعت 21:00 Capella، درخشانترین ستاره ارابهنورد Auriga، در عرضهای شمالی شمالی به سمت شمال شرقی دیده میشود که هر روز بالاتر میرود. در جنوب اوریگا (در سمت راست او در اوایل شب) گاو نر قرار دارد، و از جایی در آسمان تاریک می توان Pleiades یا Seven Sisters را در بالای Aldebaran دید.

پرسئوس، قهرمان افسانهای، مستقیماً از اوریگا به دنبال آن است. حدود ساعت 11 شب، شکارچی بالای افق است و سه ستاره کمربند جبار دیده می شوند. از شرق به غرب، آنها را Alnilam، Alnitak و Mintaka می نامند (زمانی که در نزدیکی افق، خط ستارگان تقریباً عمودی ظاهر می شود و Alnilam در پایین قرار دارد). در دو طرف کمربند جبار، بتل ژوز قرار دارد که شانه راست او را نشان می دهد، و ریگل، که پای چپ او است (زمانی که شکارچی به افق نزدیکتر است و “دراز کشیده” به این معنی است که بتلژوز در سمت چپ ستاره های کمربند خواهد بود و ریگل در سمت چپ حق).
در نیمه شب، جمینی به طور کامل از افق شرقی بلند شد، و حدود ساعت 1:30 بامداد، Canis Major، Canis Major، به طور کامل بالا آمد. سگ بزرگ حاوی درخشان ترین ستاره آسمان، سیریوس است. در سمت چپ سیریوس و جبار، ستاره درخشان دیگری به نام پروسیون قرار دارد که ستاره آلفای Canis Minor، Canis Minor است.
در نیمکره جنوبی، آسمان تا ساعت 20:30 روز اول نوامبر کاملا تاریک است. در سمت غرب-جنوب غربی در زیر و در سمت چپ زهره آنتارس، قلب عقرب را خواهید دید. با چرخش بیشتر به سمت جنوب (چپ)، Rigil Centauri، همچنین به عنوان Alpha Centauri شناخته می شود، در حدود 17 درجه بالاتر از افق را خواهید دید.
به سمت جنوب شرقی، نزدیک به افق، تنها حدود 12 درجه ارتفاع، Canopus، در صورت فلکی کارینا، کیل کشتی قرار دارد. اگر از آنجا تقریباً مستقیم به نقطه اوج بروید، تقریباً در اواسط بهشت (حدود 51 درجه)، Achernar، ستاره درخشان انتهای Eridanus، رودخانه را می بینید. با رفتن حتی بالاتر، به ارتفاع 83 درجه، با Fomalhaut، ستاره آلفای ماهی های جنوبی، که در سمت راست زحل خواهد بود، روبرو می شوید.
در حدود ساعت 11:00 بعد از ظهر، زمانی که Canopus بالاتر می رود و مشتری بالا می رود، می توان Canis Major را در پایین در شرق مشاهده کرد، و در سمت چپ (به سمت شمال) با جبار روبرو خواهد شد، اما در نیمکره جنوبی، ریگل ابتدا بالا می رود، همراه با Betelgeuse در کنار آن. -نزدیک به افق چون صورت فلکی ” وارونه ” است.
از ریگل است که می توان ردیابی رودخانه اریدانوس را آغاز کرد که مسیر خود را در سراسر آسمان جنوبی به سمت اوج می پیچد و به آچرنار ختم می شود.




