یک مطالعه جدید علائم غفلت شده از فعالیت زمین شناسی بر زهره را نشان می دهد – سرنخ هایی که سطح مرموز سیاره هنوز در حال تغییر است. این علائم ، که در خصوصیات دایره ای غول پیکر به نام “Coronae” کشف شده اند ، نه تنها می توانند درک ما از زهره را تغییر شکل دهند ، بلکه نگاهی به گذشته باستانی خودشان روی زمین ارائه می دهند.
تاج ها سازه های گسترده و بیضی هستند که از ده ها تا صدها کیلومتر عرض دارند. اعتقاد بر این است که آنها هنگام گرم شدن شکل می گیرند ، یادبودی از اعماق کره زمین بر روی پوسته بیرونی آن به نام لیتوسفر فشرده می شود. تصور کنید که یک بادکنک سنگ ذوب شده ذوب شده در زیر سطح فشار می یابد ، و پوسته را در قسمت بالا تحریف می کند و ترک می کند.
دانشمندان می گویند این خصوصیات زمین شناسی چشمگیر ، که با حلقه های شکستگی احاطه شده است ، در زیر زهره پراکنده شده و یک پنجره خیره کننده در کار داخلی این سیاره ارائه می دهد. آنا گلچر ، همتای ، دانشمند سیاره ای در دانشگاه برن در سوئیس ، در بیانیه ای از ناسا/JPL می گوید: “آنها ویژگی های بسیار بزرگی هستند و مردم در طول سالها نظریه های مختلفی را پیشنهاد کرده اند.” “جالب ترین برای تحقیقات ما این است که اکنون می توانیم بگوییم که به احتمال زیاد فرآیندهای فعال متفاوت و مداوم در حال حرکت در شکل گیری آنها وجود دارد.”
دانشمندان می گویند ، این تخمدان های عظیم یک بار منظره روی سیاره ما را نشان می دادند ، بنابراین دانشمندان می توانند در مورد این دو سیاره چیزهای زیادی را نشان دهند.
نویسنده اصلی این مطالعه ، گال کاسیولی ، دستیار محقق در دانشگاه مریلند ، منطقه بالتیمور و مرکز فضایی نسارد گفت: “کرونا امروز روی زمین ملاقات نمی کند ؛ آنها ممکن است وقتی سیاره ما حتی قبل از ایجاد تکتونیک صفحات جوان بود ، وجود داشته باشد.”
“با ترکیب داده های مربوط به گرانش و توپوگرافی ، این مطالعه نگاهی جدید و مهم به فرآیندهای احتمالی زیرزمینی که در حال حاضر سطح زهره را شکل می دهد ، نشان داد.”
به منظور درک محتمل ترین فرآیند در شکل گیری Venus Coronae ، این تیم یک مدل رایانه ای سه بعدی ایجاد می کند که جریان مواد داغ را در داخل کره زمین شبیه سازی می کند – به عنوان یک آزمایش مجازی از عملکرد داخلی این سیاره. آنها سناریوهای مختلفی را برای شکل گیری آزمایش کردند و نتایج خود را با داده های گرانشی و توپوگرافی جمع آوری شده توسط فضاپیمای ناسا ماژلان ، که در اوایل دهه 1990 ونوس نقشه برداری کرد ، مقایسه کردند.
داده های گرانشی که قدرت گرانش را در نقاط مختلف روی سطح سیاره اندازه گیری می کند ، تغییر بازی است. این امر به این دلیل است که مواد متراکم تر بیشتر روی اشیاء اطراف می کشند ، در حالی که مواد متراکم کمتری از کشیدن بیشتر استفاده می کنند. این داده ها به دانشمندان کمک می کند تا جت های پنهان از مواد گرم و کمتر جامد را پیدا کنند و از عمیق به زهره بالا می روند ، چیزی که خود کارتهای سطحی نمی توانند آن را آشکار کنند.
از 75 تاج مورد مطالعه ، 52 نشانه ای از نیروهای زیرزمینی را که هنوز کار می کنند نشان دادند ، نشان می دهد که فعالیت تکتونیکی می تواند نسبت به آنچه که قبلاً تصور می شد ، از زهره گسترده باشد.
این تیم معتقد است که چندین فرآیند تکتونیکی می تواند سطح زهره اطراف تاج ها را تشکیل دهد. در بعضی موارد ، فعالیتی شبیه به یک فرآیند فرورانش ، که در آن بخشی از غلاف بیرونی روی کره زمین مجبور می شود وقتی که آلو داغ بالا می رود ، به داخل فضای داخلی گرمتر و عمیق تر وارد شود و مواد سطح را به سمت بیرون و پایین فشار دهد. این شبیه به نحوه تعامل صفحات تکتونیکی بر روی زمین است.
آنها همچنین می گویند فرآیند دیگری به نام قطره لیتوسفر که شامل قسمتهای سنگین و سنگین سطح است که از پایین به داخل گوشته داغ فرو می رود می تواند مسئول فعالیت تکتونیکی باشد که زیربنای تاج ها است. احتمال سوم این است که بالاتر از فعالیت آتشفشانی قشر محکم تر باعث ایجاد فعالیت آتشفشانی می شود.
علت تاج ها هر چه باشد ، آنها نشان می دهند که زهره می تواند از نظر زمین شناسی به روش های پیچیده و متنوع فعال باشد و به محققان این ایده را می دهد که چگونه تکتونیک می تواند روی سیارات بدون مرزهای مشابه زمین کار کند و احتمالاً آنچه زمین در گذشته و پویاتر به نظر می رسد.
در حالی که یک مطالعه مهم و گسترده ، این تیم به داده های قدیمی متکی است و تصاویر با وضوح بالا که توسط مأموریت آینده Veritas فیلمبرداری شده است به آنها کمک می کند تا نتایج خود را روشن کنند.
بسته به موقعیت مکانی ، “کارتهای گرانشی زهره Veritas ، حداقل دو تا چهار وضوح را تقویت می کند ، بسته به موقعیت مکانی – سطح جزئیات که می تواند درک ما از زمین شناسی و تأثیرات زهره را برای زمین اولیه متحول کند.” Veritas در سال 2031 راه اندازی می شود
یک مطالعه Coronae از زهره در مجله Science Advances منتشر شد.
