محققان MIT مسیری را برای افزایش تولید هیدروژن خالص بیان می کنند | اخبار MIT


هیدروژن بخشی جدایی ناپذیر از تولید فولاد ، کود و تعدادی از مواد شیمیایی است. تولید هیدروژن با استفاده از برق تجدید پذیر راهی برای پاکسازی این و بسیاری از صنایع سخت و سخت تر را فراهم می کند.
اما حمایت از صنعت نوپای هیدروژن پاک و در عین حال حصول اطمینان از تبدیل شدن آن به یک نیروی واقعی برای کربن زدایی پیچیده است، تا حد زیادی به دلیل چالش های تامین برق پاک. محققان MIT برای کمک به تنظیم کننده ها و روشن کردن اختلافات در این زمینه گزارشی منتشر کرد امروز در انرژی طبیعی که راهی برای مقیاس بندی صنعت هیدروژن تمیز ضمن محدود کردن انتشار گازهای گلخانه ای است.
در حال حاضر، شبکه برق ایالات متحده عمدتاً از سوخت های فسیلی تغذیه می شود، بنابراین اگر افزایش تولید هیدروژن منجر به مصرف بیشتر برق شود، می تواند منجر به افزایش قابل توجهی در انتشار شود. همچنین این خطر وجود دارد که پروژههای هیدروژنی «کم کربن» انرژیهای تجدیدپذیری را که به هر حال برای شبکه ساخته میشد، تخلیه کنند. بنابراین بسیار مهم است که اطمینان حاصل شود که هیدروژن کم کربن برق را از منابع تجدیدپذیر “مکمل” تامین می کند، به ویژه زمانی که تولید هیدروژن توسط یارانه های عمومی پشتیبانی می شود. چالش این است که تولیدکنندگان هیدروژن را قادر به ارائه برق تجدیدپذیر به روشی مقرون به صرفه کنند که به رشد صنعت کمک کند و در عین حال خطر انتشار بالا را به حداقل برساند.
تنظیم کننده های ایالات متحده وظیفه دارند این پیچیدگی را حل کنند. قانون کاهش تورم (IRA) اعتبارات مالیاتی سخاوتمندانه ای را برای تولید هیدروژن کم کربن ارائه می دهد. اما قانون دقیقاً نحوه ارزیابی ردپای کربن هیدروژن را مشخص نمی کند.
برای این منظور، سند یک رویکرد گام به گام برای دریافت اعتبار مالیاتی را پیشنهاد می کند. در مرحله اول، هیدروژن ایجاد شده از برق شبکه می تواند اعتبارات را تحت استانداردهای ضعیف تری دریافت کند، زیرا صنعت روی پاهای خود قرار می گیرد. هنگامی که تقاضا برای برق برای تولید هیدروژن افزایش می یابد، صنعت باید از استانداردهای سخت گیرانه تری پیروی کند تا اطمینان حاصل شود که برق از منابع تجدید پذیر تامین می شود. سرانجام، پس از سالها، زمانی که شبکه عمدتاً از انرژیهای تجدیدپذیر تغذیه میشود، ممکن است استانداردها دوباره کاهش یابد.
محققان می گویند این رویکرد ظریف تضمین می کند که قانون از رشد هیدروژن پاک حمایت می کند بدون اینکه به ضرر انتشار گازهای گلخانه ای باشد.
مایکل جووانیلو، یکی از نویسندگان مقاله، دانشجوی فارغ التحصیل در برنامه فناوری و سیاست MIT، گفت: «اگر بتوانیم تولید هیدروژن کم کربن را افزایش دهیم، میتوانیم برخی از منابع قابل توجه انتشار گازهای گلخانهای موجود را کاهش دهیم و کربن زدایی از سایر صنایع حیاتی را فعال کنیم. «در عین حال، خطر واقعی اعمال الزامات اشتباه و هدر دادن پول زیادی برای یارانه تولید هیدروژن با کربن فشرده وجود دارد. بنابراین شما باید مقیاس صنعت را با کاهش خطر انتشار متعادل کنید. امیدوارم شفافیت و آینده نگری در نحوه اجرای این سیاست وجود داشته باشد و امیدوارم مقاله ما این موضوع را برای سیاستگذاران روشن کند.”
نویسندگان مشترک جووانیلو در این مقاله عبارتند از محقق اصلی طرح انرژی MIT (MITEI)، داریک مالاپراگادا، دستیار پژوهشی MITEI، پروفسور آنا سیبولسکی، و استاد ارشد دانشکده مدیریت MIT Sloan، تیم شیتکتات.
در مورد تعاریف و اختلاف نظرها
هنگامی که برق تجدیدپذیر از یک مزرعه بادی یا آرایه خورشیدی از طریق شبکه جریان می یابد، با برق حاصل از سوخت های فسیلی مخلوط می شود. این وضعیت یک سوال به ارزش میلیاردها دلار در اعتبارات مالیاتی فدرال ایجاد می کند: انتشار دی اکسید کربن کاربران شبکه که همچنین توافق نامه هایی را برای تامین برق از منابع تجدید پذیر امضا می کنند چیست؟
یکی از راههای پاسخ به این سوال از طریق مدلهای سیستم انرژی است که میتواند سناریوهای مختلف مربوط به تنظیمات فناوری و الزامات صلاحیت اعتباری را شبیهسازی کند.
تا به امروز، بسیاری از مطالعات با استفاده از چنین مدلهایی با تخمینهای انتشار بسیار متفاوتی برای تولید هیدروژن الکترولیتی دست یافتهاند. یکی از منابع اختلاف نظر در مورد «زمانبندی» است که به این موضوع اشاره دارد که زمانبندی تولید هیدروژن الکتریکی با تولید برق پاک چقدر نزدیک است. یکی از روشهای پیشنهادی، که به عنوان تطبیق زمان ساعتی شناخته میشود، مستلزم آن است که مصرف برق برای تولید هیدروژن با برق پاک تحویل شده در هر ساعت محاسبه شود.
یک رویکرد کمتر سخت گیرانه، به نام تطابق زمان سالانه، انعطاف بیشتری را در مصرف ساعتی برق برای تولید هیدروژن ارائه می دهد، تا زمانی که مصرف سالانه با تولید سالانه از تولید برق پاک خریداری شده مطابقت داشته باشد. انعطافپذیری افزوده میتواند هزینه تولید هیدروژن را کاهش دهد، که برای مقیاسبندی استفاده از آن حیاتی است، اما میتواند منجر به انتشار بالاتر در واحد هیدروژن تولید شده شود.
یکی دیگر از موارد اختلاف از نحوه خرید تولیدکنندگان هیدروژن برق تجدیدپذیر ناشی می شود. اگر مصرف کننده برق از یک مزرعه خورشیدی موجود انرژی تهیه کند، به سادگی تقاضای کلی برای برق را افزایش می دهد و انرژی پاک را از مصرف کنندگان دیگر می گیرد. اما اگر اعتبارات مالیاتی فقط به تولیدکنندگان هیدروژن برقی تعلق گیرد که قراردادهای خرید برق را با تامینکنندگان انرژیهای تجدیدپذیر جدید امضا میکنند، از برق پاک حمایت میکنند که در غیر این صورت به شبکه کمک نمیکند. این مفهوم به عنوان “افزودنی” شناخته می شود.
محققان مطالعات قبلی را که به نتایج متناقضی رسیده بودند تجزیه و تحلیل کردند و تفاسیر متفاوتی از اضافه بودن را در زیربنای روششناسی خود شناسایی کردند. یکی از تفسیرهای اضافی این است که پروژههای هیدروژن الکترولیتی جدید با تقاضای غیرهیدروژنی برای منابع انرژی تجدیدپذیر رقابت نمیکنند. دیگری نشان می دهد که آنها واقعاً برای همه انرژی های تجدیدپذیر تازه معرفی شده رقابت می کنند – و به دلیل یارانه های هیدروژن کم کربن، الکترولیزها اولویت دارند.
با استفاده از DOLPHYN، یک مدل سیستم های انرژی منبع باز، محققان آزمایش کردند که چگونه این دو تفسیر از اضافه بودن (سناریوهای “رقابتی” و “غیررقابتی”) بر هزینه ها و انتشار الزامات تطابق زمانی جایگزین (ساعتی و سالانه) مرتبط با متصل به شبکه تولید هیدروژن آنها دو شبکه منطقه ای ایالات متحده – در تگزاس و فلوریدا – را مدل کردند که نشان دهنده سطح بالا و پایین استقرار انرژی های تجدیدپذیر است. آنها همچنین تعامل چهار عامل سیاست مهم را با اعتبارات مالیاتی هیدروژن، از جمله استانداردهای پورتفولیوی تجدیدپذیر، محدودیت در استقرار انرژی تجدیدپذیر و ذخیره انرژی، محدودیت در عوامل ظرفیت الکترولیز هیدروژن، و رقابت با گاز هیدروژن مبتنی بر طبیعی با جذب کربن، آزمایش کردند.
آنها نشان میدهند که تفاسیر مدلسازی مختلف از مکملسازی عامل اصلی توضیحدهنده تخمینهای انتشار متفاوت قابلتوجهی از هیدروژن الکترولیتی در مقایسههای زمانی سالانه است.
خط مشی صحیح
این مقاله نتیجه می گیرد که روش صحیح برای اعمال الزامات اعتبار مالیاتی واجد شرایط بستگی به این دارد که آیا فکر می کنید ما در دنیای “رقابتی” یا “غیررقابتی” زندگی می کنیم. اما واقعیت چندان باینری نیست.
مالاپراگادا میگوید: «کدام چارچوب مناسبتر است، در طول زمان با استفاده از هیدروژن بیشتر و کربنزدایی شبکه تغییر خواهد کرد، بنابراین سیاستها باید با این تغییرات سازگار باشد». “این یک داستان در حال تکامل است که با آنچه در بقیه سیستم انرژی و به ویژه شبکه برق اتفاق می افتد، هم از نظر فنی و هم از نظر سیاسی، مرتبط است.”
امروزه، استقرار انرژی های تجدیدپذیر تا حدی توسط عوامل الزام آور، مانند استانداردهای دولتی نمونه کارهای تجدیدپذیر و تعهدات انرژی پاک شرکت، و همچنین نیروهای صرفاً بازار هدایت می شود. از آنجایی که الکترولایزر بسیار نوپا است و امروزه شبیه دنیای “غیررقابتی” است، محققان استدلال می کنند که باید با الزامات سالانه کمتر سختگیرانه شروع شود. اما از آنجایی که تقاضا برای هیدروژن برای برق تجدیدپذیر رشد میکند و رقابت در بازار به گسترش روزافزون انرژیهای تجدیدپذیر منجر میشود، تغییر به تطابق ساعتی برای جلوگیری از انتشار بالا ضروری است.
این رویکرد مرحلهای نیازمند برنامهریزی مدبرانه و بلندمدت توسط تنظیمکنندهها است. جیووانلو توضیح میدهد: «اگر تنظیمکنندهها تصمیمی بگیرند و مشخص نکنند که چه زمانی آن تصمیم را دوباره ارزیابی میکنند، ممکن است هرگز آن تصمیم را دوباره ارزیابی نکنند، بنابراین ممکن است درگیر سیاست بدی باشیم.» به طور خاص، این مقاله خطر قفل شدن در الزامات تطابق زمانی سالانه را برجسته می کند که منجر به انتشار قابل توجهی در آینده می شود.
محققان امیدوارند که یافته های آنها تصمیمات سیاستی آتی پیرامون اعتبارات مالیاتی قانون کاهش تورم را مشخص کند. آنها از حدود یک سال پیش شروع به بررسی این سوال کردند و آن را به یک چرخش سریع با استانداردهای آکادمیک تبدیل کردند.
مالاپراگادا میگوید: «قطعا منطقی بود که در تحلیلهایمان برای برآوردن نیازهای سیاستگذاری به موقع باشیم.
محققان میگویند این مقاله همچنین میتواند به سیاستگذاران کمک کند تا تأثیر شرکتهایی را که اعتبار انرژیهای تجدیدپذیر دریافت میکنند و تأمینکنندگان برق برای فروش برق «سبز» دریافت میکنند، درک کنند.
Schittekatte می گوید: “این سؤال در بسیاری از مناطق مختلف مرتبط است.” نمونههای محبوب دیگر تأثیر انتشار مراکز دادهای است که انرژی سبز را تأمین میکنند، یا حتی تأثیر انتشار گازهای گلخانهای اتومبیل برقی شما که برق را از خورشیدی پشت بام و شبکه شما تأمین میکند. بدیهی است که بسته به فناوری مورد نظر تفاوت هایی وجود دارد ، اما سوال اصلی تحقیق که ما به آن پاسخ دادیم یکسان است. این یک موضوع بسیار مهم برای انتقال انرژی است. “



