مسابقه فضایی جدید: مشارکت های بین المللی (اختیاری)

چارلز بولدن به عنوان دوازدهمین مدیر ناسا خدمت کرد، و او را تنها دومین فضانوردی کرد که این موقعیت را در اختیار داشت. بولدن بنیانگذار و مدیر عامل بازنشسته گروه چارلز اف بولدن است
سفیر استوارت هالیدی پس از نامزدی ریاست جمهوری و تایید سنا، به عنوان سفیر ایالات متحده در امور ویژه سیاسی در سازمان ملل (2003-2005) خدمت کرد. هالیدی مدیر عامل مرکز بین المللی مریدین است، یک موسسه غیرحزبی پیشرو که امنیت و رفاه جهانی را از طریق رهبری و دیپلماسی موثر ترویج می کند.
به رئیس جمهور جو بایدن اعلامیه در آوریل 2024 این واقعیت که فضانوردان ژاپنی به ماموریت آتی آرتمیس ملحق خواهند شد، نقطه عطف مهمی است. برای اولین بار، یک غیر آمریکایی پا به ماه می گذارد و دوره جدیدی از همکاری بین المللی در اکتشاف فضا را رقم می زند.
پیش از این، یک قطعنامه سازمان ملل که توسط ایالات متحده و ژاپن برای جلوگیری از توسعه سلاح های هسته ای در فضا پیشنهاد شده بود، از همه کشورها خواسته بود که طبق معاهده 1967 هیچ گونه سلاح کشتار جمعی نداشته باشند. روسیه این قطعنامه را وتو کرد – یادآوری خطر تداوم تبدیل شدن فضا به میدان جنگ. این تحولات اخیر بر نقش حیاتی دیپلماسی و مشارکت های استراتژیک بین المللی در عصر فضایی در حال ظهور تأکید می کند.
مسابقه فضایی قرن بیستم که با رقابت و موانع زیاد ورود مشخص می شود، در حال تغییر است. زمین بازی گسترش یافته است و فقدان دروازه بان های سنتی در فضا فرصت های بی نظیری را برای همکاری باز می کند. ایالات متحده اکنون خود را در رأس امور قرار می دهد و یک ائتلاف بین المللی را هدایت می کند که شامل متحدان سنتی، کشورهای فضایی نوظهور و نهادهای خصوصی نوآور از طریق زمین سیاسی پیچیده فضا می شود. این تحول از رقابت به همکاری نشان دهنده یک تغییر پارادایم مهم در نحوه نزدیک شدن ما به مرز نهایی است.
در طول 50 سال گذشته، اکتشافات فضایی به بشریت بستری برای مقابله با برخی از مهمترین چالشهای خود ارائه کرده است. از جانب تحقیق در مورد تغییرات آب و هوا و بهبود شبکه های ارتباطی جهانی برای پیشبرد مراقبت های بهداشتی از طریق تحقیقات گرانش صفر، فضا برای نوآوری و توسعه ضروری است.
با گسترش دسترسی به اینترنت به مناطقی که زیرساخت های مخابراتی محدودی دارند، پروژه هایی مانند استارلینک اسپیس ایکس یا ماموریت پهن باند ماهواره ای قطب شمال، جوامع دوردست را در مقیاسی بی سابقه در اقتصاد جهانی ادغام می کنند. این پیشرفت ها تنها از طریق مشارکت با بخش خصوصی امکان پذیر است.
مثل دوران ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) به پایان خود نزدیک می شود، توسعه ایستگاه های فضایی خصوصی و افزایش فعالیت های فضایی تجاری نشان دهنده مرحله جدیدی از دیپلماسی در مدار با شرکت هایی مانند Axiom Space است اولین ماژول خود را راه اندازی کرد به ایستگاه فضایی بینالمللی در سال 2026 و در اواخر سال 2020 برای تکمیل ایستگاه. این تغییر مستلزم افزایش قابل توجهی در همکاری بین دولتها و بخش خصوصی است تا اطمینان حاصل شود که فضا امن، پایدار باقی میماند و میتواند به ارائه مزایای حیاتی برای همه جامعه ادامه دهد.

با این حال، چارچوب های فعلی حاکمیت فضایی، از جمله معاهده فضایی سازمان ملل متحد در سال 1967، قدیمی است و دیگر واقعیت های فعالیت های فضایی و فناوری های امروزی را منعکس نمی کند. ایالات متحده ایجاد کرد توافقات آرتمیس در سال 2020، مجموعه ای غیر الزام آور از اصول و دستورالعمل ها برای ترویج آینده ای پایدار و مشارکتی در فضا، که تا کنون 39 امضاکننده را برای شروع رسیدگی به این شکاف جمع آوری کرده است. معاهده واشنگتن از موسسه لاهه برای عدالت جهانی تلاش می کند هنجارهایی را برای بخش خصوصی معرفی کند و اهمیت دیپلماسی شرکتی در تضمین ثبات یک بخش خصوصی شده را تشخیص دهد. مدار پایین زمین محیط (LEO).
با این حال، فضا یک سیستم تک قطبی نیست و ائتلافهای رقیب و هنجارهای جایگزین در سراسر جنوب جهانی در حال ظهور هستند. وزارت امور خارجه ایالات متحده اولین چارچوب استراتژیک فضایی خود در سال 2023 را منتشر کرد و هفته دیپلماسی فضایی سالانه خود را برای گسترش پایگاه کشورهای فضایی همفکر و تشریح چگونگی تشویق رفتار مسئولانه توسط همه بازیگران فضایی راه اندازی کرد. از منظر ایالات متحده، ایجاد روابط با کشورهای فضایی در حال ظهور و تشویق آنها به اتخاذ شیوه های دموکراتیک ضروری است.
ایالات متحده اقتصاد فضایی قاره آفریقا را در اولویت قرار داد و رواندا، نیجریه و آنگولا به توافقنامه های آرتمیس پیوستند. با این حال، سایر کشورهای آفریقایی – آنهایی که مشتاق عضویت در BRICS هستند – در عوض مشارکت فضایی با چین را انتخاب کرده اند. جاه طلبی های چینی بله تبدیل شدن به قدرت پیشرو ماه از طریق ایستگاه بین المللی تحقیقات قمری خود، نگرانی هایی را در مورد ادعاهای حاکمیتی در فضا مطرح کرده است، که پیمان فضای ماورای جو به شدت آن را ممنوع کرده است.
دولت مدرن عملی باید از اصل دیپلماسی باز پیروی کند – اینکه دولت ها به تنهایی نمی توانند روابط خود را با سایر کشورها حفظ کنند. رهبران تجارت جهانی، رهبران ملی و محلی، دانشمندان و فناوران باید برای شکل دادن به روابط بینالملل با یکدیگر همکاری کنند.
این در مورد ماموریت های فضایی نیز صدق می کند. اگرچه فضانوردان حیاتی هستند و اغلب به عنوان چهره ماموریت عمل می کنند، یک زنجیره تامین کامل آنها را در وهله اول به آنجا رساند. دانشمندان و مهندسان را در کنترل ماموریت در نظر بگیرید. شرکت های خصوصی پذیرفته اند که از طریق مشارکت عمومی و خصوصی در این ماموریت شرکت کنند. کشورهای خارجی این مأموریت را تأمین مالی می کنند. موفقیت این مأموریت به سطح ارتباط و اعتماد بین این بازیگران بستگی دارد که هدف دیپلماسی تسهیل آن است.
ایالات متحده مسئولیت تضمین دسترسی عادلانه به آموزش STEM و آموزش مهارت های دیپلماتیک در سراسر کشور را بر عهده دارد تا نیروی کار فضایی ما بیشتر نماینده همه آمریکایی ها باشد و به ابزارهای مورد نیاز برای نمایندگی کشورمان در فضا مجهز باشد.
در این دوره از فرصت های فوق العاده در اکتشافات فضایی، ضروری است که رویکردی واحد و دیپلماتیک برای ایمن سازی مرزهای فضایی خود داشته باشیم. با تقویت همکاری بین کشورها، صنایع و نوآوران، ما نه تنها از آینده فضا محافظت می کنیم، بلکه راه را برای جهانی متصل تر و مرفه تر و عصر همکاری بی سابقه ای هموار می کنیم.




