مصنوعات انسانی به جا مانده در مریخ باید فهرست شوند تا مهاجرت ما به خارج از زمین ردیابی شود

دانشمندان خواستار فهرست نویسی مصنوعات انسانی به جا مانده در مریخ – از فضاپیماها و فرودگرها گرفته تا مریخ نوردها، کاوشگرها و دیگر زباله ها – برای ثبت اولین قدم های بشر در اکتشافات بین سیاره ای هستند.
جاستین هولکامب، انسان شناس دانشگاه کانزاس، گفت: “استدلال اصلی ما این است که انسان خردمند در حال حاضر در حال پراکندگی است که ابتدا در آفریقا آغاز شد، به قاره های دیگر رسید و اکنون در محیط های خارج از جهان آغاز شده است.” بیانیه مطبوعاتی.
هولکامب و همکارانش استدلال می کنند که بشر در حال حاضر در حال گذراندن یک “مرحله تاریخی مقدماتی” در مهاجرت ما از طریق منظومه شمسی است.
او گفت: «ما شروع به پر کردن منظومه شمسی کردهایم. و همانطور که از مصنوعات و ویژگیها برای ردیابی حرکت، تکامل و تاریخ خود در زمین استفاده میکنیم، میتوانیم این کار را در فضا با دنبال کردن کاوشگرها، ماهوارهها، فرودگرها و مواد مختلف به جا مانده انجام دهیم.
این پراکندگی ردپای مادی دارد».
مریخ: مرحله بعدی در جابجایی انسان
مریخ، به عنوان نزدیک ترین همسایه سیاره ای ما، کانون اصلی اکتشافات فرازمینی انسان بوده است. محققان تخمین می زنند که تا سال 2022 حدود 22000 پوند (9979 کیلوگرم) زباله های ساخته شده توسط انسان اکنون در سطح مریخ پراکنده شده است.
“از سال 1971 حداقل شانزده ماموریت به توسعه رکوردهای باستان شناسی در مریخ کمک کرده اند.” سایتهای باستانشناسی در سیاره سرخ شامل مکانهای فرود و سقوط است که با مصنوعات مرتبط هستند، از جمله کاوشگر، فرودگر، مریخنورد، و زبالههای مختلف خارج شده در هنگام فرود، مانند تورها، چتر نجات، قطعات چرخهای آلومینیومی (به عنوان مثال، از مریخنورد کنجکاوی). پتوها و صفحه های محافظ حرارتی.”
مکانهای تاریخی کلیدی عبارتند از فرودگر Mars 2 اتحاد جماهیر شوروی و کاوشگر Prop-M که به یکی از اولین آثار دستساخته دست بشر تبدیل شد که به سطح سیارهای دیگر رسید – علیرغم اینکه تنها ده ثانیه پس از فرود سخت آن از رده خارج شد. فرودگر آمریکایی وایکینگ 1، اولین بالگردی که با موفقیت در مریخ عمل کرد، و Ingenuity، اولین هلیکوپتر خودمختار که در سیاره ای دیگر پرواز کرد، نیز نقطه عطفی در اکتشاف بین سیاره ای هستند.
جامعه علمی بسیاری از این زباله ها را به عنوان “آشغال فضایی” نامگذاری کرده است، اما هولکامب استدلال می کند که این مواد دارای ارزش باستان شناسی و زیست محیطی قابل توجهی هستند. او تاکید می کند که ماموریت های آینده باید مراقب باشند تا از آسیب رساندن به بقایای باستان شناسی موجود در این مکان ها جلوگیری شود.
وی گفت: این اولین رکوردهای فیزیکی حضور ماست و این برای ما مهم است. “من بسیاری از دانشمندان را دیده ام که به این زباله های فضایی مواد کهکشانی می گویند. بحث ما این است که این آشغال نیست. در واقع واقعا مهم است. بسیار مهم است که این روایت به میراث تغییر کند، زیرا راه حل زباله حذف است، اما راه حل میراث حفظ است.
“تفاوت بزرگی وجود دارد.”
عنصر دیگری که باید در نظر گرفت این است که در حالی که انسان شناسان درک کاملی از چگونگی کمک آب و هوا و زمین شناسی به تخریب مصنوعات روی زمین دارند، محیط های شدید و ناآشنا سیاراتی مانند مریخ چالش های جدیدی را ایجاد می کند.
مصنوعات مریخ در معرض تشعشعات کیهانی، بادهای خورشیدی و برهمکنش با آب، خاک و یخ قرار دارند، اما چگونگی تأثیر این نیروها بر مواد در طول زمان تا حد زیادی ناشناخته باقی مانده است.
هولکامب گفت: «زمینباستانشناسی سیارهای مطمئناً یک حوزه آینده است و ما باید به مواد نه تنها در مریخ بهعنوان یک کل، بلکه در مکانهای مختلف مریخ که فرآیندهای متفاوتی دارند نیز نگاه کنیم. به عنوان مثال، مریخ دارای یک کرایوسفر در عرض های جغرافیایی شمالی و جنوبی است، بنابراین عمل یخ در آنجا تغییر مواد را بسیار سریعتر افزایش می دهد.
این دانشمند افزود که با شن های غنی از آهن مریخ، محققان می خواهند بدانند وقتی مواد در سیاره سرخ دفن می شوند چه اتفاقی می افتد.
هولکامب توضیح داد: “بدیهی ترین مشکل دفن توسط تپه های شنی بزرگ است. مریخ دارای طوفان های گرد و غبار جهانی است که منحصر به فرد هستند.” “یک طوفان به معنای واقعی کلمه می تواند سراسر جهان را بچرخاند. طوفان های گرد و غبار محلی نیز وجود دارد. روح مریخ نوردبه عنوان مثال، درست در کنار یک میدان تپه ای متجاوز است که در نهایت آن را دفن می کند. وقتی دفن شد، جابجایی آن بسیار دشوار می شود.»
هولکامب اضافه کرد که ایجاد راهی برای ردیابی و فهرست بندی مواد ساخت بشر در مریخ و سایر سیارات که انسان می تواند کاوش کند گامی در جهت درست است.
او در پایان گفت: «این آثار بسیار شبیه تبرهای دستی در شرق آفریقا یا نقاط کلوویس در قاره آمریکا هستند. آنها نمایانگر اولین حضور هستند و از دیدگاه باستان شناسی، نکات کلیدی در گاهشماری تاریخی مهاجرت ما هستند.”



