مقالات

مطالعه دنیای سلول های سلول خوار را نشان می دهد



تیرابطه بین دو سلول می تواند پیچیده باشد. آنها می توانند سیگنال ها را مبادله کنند، به یکدیگر بچسبند یا حتی برای منابع رقابت کنند. با این حال، در سال 2007، دانشمندان دانشکده پزشکی هاروارد پدیده عجیب دیگری را مشاهده کردند: سلول ها می توانند در داخل سلول های دیگر وجود داشته باشند.1

این کاملاً بی‌سابقه نبود: به هر حال، دانشمندان از مدت‌ها قبل در مورد فاگوسیتوز، نوعی «آدم‌خواری سلولی» که در آن سلول‌های ایمنی سلول‌های آسیب‌دیده را با جویدن آنها از بین می‌برند، می‌دانستند. اما آنچه محققان هاروارد دیدند متفاوت بود. این سلول‌ها به همان شکل غرق نشدند: بلکه به نظر می‌رسید که به سلول دیگری حمله می‌کنند. وقتی داخل شدند، واقعاً می‌توانستند زنده بمانند.

به نظر می‌رسد این فرآیند که آنتوز نامیده می‌شود، سلول‌های تودرتو عجیب و غریبی را که پزشکان گاهی اوقات در تومورهایی مشاهده می‌کردند که با نتایج بدتر سرطان همراه بودند، توضیح می‌داد. اگرچه محققان به یافتن نمونه های بیشتری ادامه می دهند، با این حال، رویدادهای سلول به سلول همچنان یک معما باقی مانده است. او گفت: «ما منشا یا فیزیولوژی را که زمینه ساز اکثر این نوع رویدادها است، نمی‌دانیم مایکل اورهولزرزیست شناس سلولی در مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ که در سال 2007 از نویسندگان این مطالعه بود.

چه زمانی استفانیا کاپستاکیاکنون یک زیست شناس در دانشگاه تافتز است، اولین باری که در مورد آنتوز شنید، بلافاصله مجذوب شد. او قبلاً بررسی کرد که چگونه همکاری بین سلول‌ها منجر به تکامل ارگانیسم‌های چند سلولی شد و این فرضیه را مطرح کرد که نیروهای مشابهی ممکن است در رویدادهای سلول به سلول در کار باشند. او گفت: «بسیاری از مردم به این پدیده ها به صورت سلول به سلول نگاه کرده اند، اما بیشتر در ارگانیسم های منفرد. آنها واقعاً از منظر تکامل اجتماعی به آن نگاه نکرده اند.»

در مطالعه اخیر منتشر شده در گزارش های علمیکاپستاکی و همکارانش در دانشگاه ایالتی آریزونا در حال روشن کردن رویدادهای سلول به سلول هستند. ردیابی وقوع آنها در حیوانات و میکروب های مختلف2 بر اساس ارتباط این رویدادها در بسیاری از گونه‌ها و با ژن‌هایی که میلیون‌ها سال قدمت دارند، محققان پیشنهاد می‌کنند که رویدادهای سلول به سلول ممکن است جنبه باستانی و طبیعی برهمکنش‌های سلولی باشد. کاپستاکی گفت که این مشاهدات بر اهمیت مطالعه این رویدادهای نادر تأکید می کند و در عین حال هشدار می دهد که آنها را صرفاً به عنوان منادی بیماری تلقی نکنید.

کاپستاکی برای گردآوری فهرستی از رویدادهای سلول به سلول، چندین دهه ادبیات را بررسی کرد. او انواع مختلفی از این رویدادها را یافت: در برخی گزارش ها هر دو سلول زنده می مانند، در حالی که در برخی دیگر سلول غرق شده می میرد. برخی از رویدادها شامل سلول های سرطانی می شوند، برخی دیگر نه. رویدادهای سلول به سلول برای فرآیندهای عادی در گونه های خاص حیاتی هستند. برای مثال، در کرم گرد کوچک Caenorhabditis elegansسلولی که در رشد اندام‌های تولید مثلی نقش دارد، توسط سلول دیگری خورده می‌شود تا تغییرات نهایی لازم برای باروری را نشان دهد.3 در موش ها، برخی سلول های مادر توسط سلول های جنینی غرق می شوند همانطور که جنین در رحم لانه گزینی می کند.4

این امر آنچه را که بسیاری در این زمینه مشکوک بودند تأیید کرد: رویدادهای سلول به سلول متنوع و گسترده هستند. اورهولتزر که در این مطالعه شرکت نداشت، گفت: «اگر می تواند به این راحتی اتفاق بیفتد، چرا به دلایل زیادی از آن در زیست شناسی استفاده نکنیم؟»

نکته مهم، کپستاکی حتی نمونه‌هایی از موجودات تک سلولی را پیدا کرد که در رویدادهای سلول به سلول درگیر بودند، که نشان می‌دهد این فرآیندها ممکن است حتی قبل از ظهور ارگانیسم‌های چند سلولی رخ داده باشند. برای تایید این موضوع، او سن ژن هایی را که مطالعات قبلی به عنوان محرک رویدادهای سلول به سلول شناسایی کرده بودند، تخمین زد. برخی از ارگانیسم‌های چند سلولی بیش از 1.5 میلیارد سال قبل از آن هستند، نتیجه‌ای که اورهولتزر می‌گوید به دانشمندان چیز جدیدی برای بررسی می‌دهد. او گفت: «این ژن‌هایی که این رفتار را کنترل می‌کنند قدیمی هستند.

اگرچه کاپستاکی مطمئن نیست که آیا ژن ها واقعاً رویدادهای سلول به سلول را در آن دوران ماقبل تاریخ ترویج می کردند یا خیر، او گفت که مهم است که تاریخ طولانی این رویدادها را به عنوان بخشی از رشد طبیعی تشخیص دهیم، حتی اگر آنها در زمینه سرطان کشف شده باشند.

او گفت: «اگر می‌خواهیم درمان‌های بهتری برای سرطان داشته باشیم، باید به دقت در مورد اینکه سلول به سلول برای این رویدادها اتفاق می‌افتد فکر کنیم. او علاقه مند به بررسی بیشتر این پیوند با مرتبط کردن رویدادهای سلول به سلول و سرطان در گونه های مختلف است، اما خاطرنشان کرد که این امر مستلزم مستندسازی بهتر رویدادهای سلول به سلول است.

اورهولتزر موافقت کرد که هنوز چیزهای زیادی ناشناخته است، اما نتایج این مطالعه او را از مطالعه آنتوز به عنوان یک هدف بالقوه برای درمان سرطان منصرف نکرده است. وی خاطرنشان کرد که بسیاری از فرآیندهای دیگر هدف درمان سرطان، مانند متابولیسم، رشد سلولی و سیگنال دهی نیز در سلول های طبیعی وجود دارد.

اورهولزر گفت: “از نظر من، تلاش برای کاهش سرطان با هر کاری که انجام می دهید تفاوتی ندارد.” مهم نیست که ما چه کار می کنیم، اثرات آبشاری روی بافت وجود دارد. من فکر نمی کنم که پدیده های سلول به سلول لزوماً متفاوت باشند. آنها باید همچنان روی میز باشند.

مراجع

1. Overholtzer M و همکاران. یک فرآیند غیر آپوپتوتیک مرگ سلولی، آنتوز، که از طریق تهاجم سلول به سلول رخ می دهد.. سلول. 2007; 131 (5): 966-979.
2. Kapsetaki SE، و همکاران. پدیده سلول در سلول در درخت زندگی. نماینده علمی. 2024؛ 14 (1): 7535.
3. لی وای و همکاران. آنتوز پاکسازی سلولی را در زمان رشد کنترل می کند سی الگانس. نماینده سلول. 2019; 26 (12): 3212-3220.e4.
4. Li Y و همکاران. انتوزیس امکان حذف به موقع مانع اپیتلیال مجرا برای لانه گزینی جنین را فراهم می کند. نماینده سلول. 2015; 11 (3): 358-365.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا