مقالات

مطالعه مغز در طول عفونت های قارچی بسیار واضح تر شد


پقبل از بازی ویدیویی آخرین ما، مردم به ندرت به قارچ ها در زمینه بیماری های عفونی کشنده فکر می کردند. با این حال، Cryptococcus neoformans یک پاتوژن قارچی است که سالانه باعث مرگ بیش از 100000 نفر می شود. در حالی که محققان این را می دانستند C. neoformans به مغز دسترسی دارد در عرض چند ساعت پس از عفونت در موش، مکانیسم های پشت این تهاجم به خوبی درک نشده است.1

برای مطالعه این فرآیند، محققان باید موارد نادر حمله قارچی به مغز را شناسایی کنند، اما یافتن این نمونه ها مستلزم توانایی مطالعه مناطق وسیعی از اندام است. کارولینا کوئیلویک ایمونولوژیست قارچی در مرکز شورای تحقیقات پزشکی برای قارچ شناسی پزشکی در دانشگاه اکستر، و تیم او با سازگاری با این مشکل مقابله کردند. میکروسکوپ با محتوای بالا برای مطالعه عمیق تر عفونت مغزی.2 یافته های آنها، منتشر شده در mBioابزارهای جدید تحقیقاتی را به محققین ارائه دهد C. neoformans پاتوژنز

با میکروسکوپ فلورسانس استاندارد، دانشمندان بخش‌های نازکی از نمونه‌های بافت خود را تصویر می‌کنند، اما به دلیل کدورت بافت‌ها، اطلاعات محدودی از آنها به دست می‌آورند. کوئلیو به دنبال رویکردی است که به او اجازه دهد بر این محدودیت غلبه کند. کوئیلو گفت: «یک چیز مهم حفظ معماری بافت است زیرا باید ساختار فضایی را ببینید. نکته دیگر این است که ما به چیزی با محتوای واقعاً بالا نیاز داشتیم.

در طول جستجوی خود، کوئلیو در مورد پروتکل‌های پاکسازی و رنگ‌زدایی مورد استفاده در میکروسکوپ ورقه‌ای نوری برای تصویربرداری از کل اندام‌ها مطلع شد. اگرچه او نیازی به تجسم کل اندام نداشت، اما مراحل پاکسازی بافت پروتکل را در نمونه‌های ریه و مغز موش‌های آلوده به این بیماری گنجاند. C. neoformans. این به تیم کوئیلو اجازه داد تا بخش های 200 میکرومتری از نمونه های بافت خود را تجسم کنند. “این ابزار هر میکروسکوپی که دارید را بهبود می بخشد، فقط به این دلیل که این کار را انجام می دهد [the tissue] شفاف،” کوئلیو توضیح داد.

گفت: “این یک گام بزرگ به سوی درک تعاملات میزبان و پاتوژن است.” کیم وومطالعه بیوشیمی C. neoformans تهاجم به دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، که در این مطالعه شرکت نداشت.

افزایش ظرفیت تصویربرداری به تیم کوئلیو اجازه داد تا سلول های قارچی بزرگ شده به نام سلول های تیتان را در ریه و حفره بینی تجسم کنند. آنها مشاهده کردند که این سلول‌های تیتان و سلول‌های مخمر طبیعی تا 24 ساعت پس از عفونت داخل بینی به لایه مخاط بینی می‌چسبند و به آن حمله می‌کنند. کار قبلی نشان داده است که سلول‌های تیتانیوم تقویت می‌شوند بیماری زایی قارچیاما آنها بیشتر در ریه یافت شدند.3

“عفونت زودهنگام آنها در دستگاه تنفسی فوقانی آنها را در مجاورت بسیار نزدیک با مغز قرار می دهد، بنابراین شاید به این ترتیب آنها وارد مغز می شوند.” فیلیپه سانتیاگو-تیرادوزیست شناس سلولی در دانشگاه نوتردام که مطالعه می کند C. neoformans پاتوژنز بوده و در کار دخالتی نداشته است. وو این ایده را به اشتراک گذاشت و آن را به عنوان یک منطقه بالقوه برای تحقیقات آینده ذکر کرد. “اینطوری پیداش کردند.” [in] این سند یک رویداد نادر است؟ یا این چیزی است که با پیشرفت عفونت بیشتر اتفاق می‌افتد؟»

تصویری از قارچ‌هایی که به رنگ آبی در داخل میکروگلیاهای دارای برچسب سفید که توسط رگ‌های خونی با برچسب قرمز احاطه شده است.

Cryptococcus neoformans سلول های مخمر (آبی) به مغز موش حمله کردند، جایی که میکروگلیا (سفید) آنها را فرا گرفت.

ونسا فرانسیس و کارولینا کوئیلو

اگرچه دانشمندان این را می دانند C. neoformans مغز را آلوده می کند، آنها نمی دانستند که آیا به عنوان مخمر آزاد در خون به آن بافت رسیده است یا با نفوذ به سلول ایمنی و عبور از سد خونی مغزی. کوئلیو و تیمش ریه‌های موش‌های آلوده به داخل بینی را با روش روشن‌سازی و تصویربرداری خود برای پاسخ به این سوال بررسی کردند.

محققان سلول های قارچی مستقل از سلول های میزبان را در رگ های خونی ریه یک حیوان هفت روز پس از عفونت مشاهده کردند. نمونه‌گیری خون و کشت استاندارد شمارش پلاک نیز تایید کرد که خون حاوی سلول‌های قارچی سه روز پس از عفونت داخل بینی است.

سانتیاگو-تیرادو گفت: “نکته جالب در مورد این است که آنها اساساً این چیزهایی را نشان می دهند که از طریق شواهد غیرمستقیم یا از طریق سنجش های آزمایشگاهی استنباط شده اند، اکنون آنها نشان می دهند که آنها در داخل بدن اتفاق می افتد.”

زیرا C. neoformans با ورود به جریان خون، این تیم موش‌ها را به صورت داخل وریدی با سلول‌های قارچی آلوده کردند تا عفونت در مغز را بررسی کنند. آنها این را تماشا کردند C. neoformans در عرض 24 ساعت پس از عفونت به مغز دسترسی پیدا کرد و عمدتاً در دسته‌ای از سلول‌های قارچی وجود داشت. این تیم رگ‌های خونی و میکروگلیا را در مغز برچسب‌گذاری کردند تا تأیید کنند که مخمر از سد خونی مغزی خارج شده است و مشخص کند که آیا آنها به سلول‌های ایمنی ساکن متصل هستند یا خیر.

بیشتر سلول های قارچی مغز در میکروگلیا یافت می شوند که نشان می دهد آنها از رگ های خونی خارج شده اند. محققان همچنین مشاهده کردند که میکروگلیا درونی شده است C. neoformans مورفولوژی تغییر یافته، از جمله سلول‌های چند هسته‌ای با کاهش برآمدگی‌های بدن سلولی را نشان می‌دهد. کوئیلو گفت: “این واقعاً این سوال را ایجاد می کند که این میکروگلیاها چگونه پاسخ می دهند؟” سپس کوئلیو به بررسی مولکول‌های ترشح شده بالقوه از قارچ و سلول‌های میزبان علاقه‌مند شد که بر تعامل میزبان و پاتوژن تأثیر می‌گذارند.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا